I Found My Ex-Girlfriend with My Secret Mini-Me의 모든 챕터: 챕터 141 - 챕터 150

CHAPTER 142 “SIR JENSEN?” Nakatambay sa Lanai si Jillian bandang alas-nwebe nang gabi nang makatanggap ng tawag sa dati niyang boss.“Hindi na ako ang boss mo. Pwede mo na akong tawagin sa pangalan.”“Tatawagin ko na lang po kayong Sir Jensen. Hindi po kasi ako sanay.”“Alright. Alright,” wika nito at saka sumeryoso. “Sa susunod na araw na ang engagement party ko. Pwede ba tayong magkita bukas?”“Wala po akong oras bukas,” tanggi niya.“Isang oras lang. Gusto lang kitang kausapin.” Tatanggi sana ulit siya nang biglang may umagaw sa kanyang cellphone. Madilim ang mukha ni Zacharias nang inilagay nito iyon sa tainga. “Hindi ka ba napapagod? Bingi ka ba? Wala nga siyang oras. Pilitin mo pa, pupuntahan kita!” Bago pa makasagot ang dati niyang boss ay gigil na pinatay ni Zacharias ang tawag at saka ibinalik sa kanya ang cellphone. “Bakit naman kailangan mong singhalan? Tumanggi naman ako,” simangot niya rito. “Block him!”

CHAPTER 144[JILLIAN] KUNG SA PILIPINAS ay parang naka-aircon, sa France naman ay literal na nagne-nyebe. Paglabas nila ni Zacharias sa private jet ay agad silang sinalubong ng ilang tauhan para payungan. Tatlong kotse ang nag-aabang sa kanilang pagdating. Ang isa ay para sa mga bodyguard, ang isa ay para sa mga maleta habang ang isa pa ay sasakyan nila. Pinagbuksan siya ng pinto ni Zacharias sa backseat bago ito pumasok rin. Sa passenger seat ay nakaupo si Rafael na may hawak-hawak na iPad. “Wear this to lessen the cold.” Ipinulupot ni Zacharias ang beige scarf sa kanyang leeg. “Kaya mo ba ang lamig? Magpapabili ako ng real fur coat.” “Hindi na. Ayos na ako. Hindi lang sanay.” Napangiti si Zacharias at marahan na pinisil ang kanyang pisngi. “Namumula ka sa lamig.” “Mashaket!,” angal sabay tampal ng kamay nito. “Come closer.” Ibinuka nito ang bisig at sinenyasan siya na lumapit. “Bakit, an

CHAPTER 146 “Huh? Di ba may meeting—” wala na pala ito sa kabilang linya. Ano bang trip ng lalaking iyon? Nagkibit-balikat na lang siya at saka ibinalik ang atensyon sa magagandang bulaklak na nasa harapan. Gusto niya sanang bumili ng boquet ng tulips kaya lang, naalala niya na Philippine Peso pa pala ang pera niya. Sayang naman! Gusto niya sana—may biglang humablot sa kanyang baywang at idiniin siya sa dibd ib nito. Manlalaban sana siya nang maamoy niya ang pamilyar na pabango ni Zacharias. Nagtaas siya ng tingin para lang masalubong ang magagandang uri ng kulay brown nitong mga mata. Pakiramdam ni Jillian ay tumigil sandali ang ikot ng mundo ng mga sandaling iyon. Lalo pa’t sa likod nila ay kita ang Eifel Tower na bukas na ulit ang kulay gintong ilaw na dagdag sa romantikong atmospera. “Jil,” namamaos na wika ni Zacharias. Katulad niya ay malakas din ang kabog ng dibd ib nito. Katulad niya ay tila napasailalim din ito sa romantikong ma

CHAPTER 148 “Hindi!” tanggi niya sabay punas ng mga palad sa magkabilang pisngi. “Lumabas ka na.” “Alright. Call me if you need anything. Pagkatapos mong maligo, kakain tayo sa labas.” Nagthumbs up lang siya rito sabay iwas ng tingin. Ayaw niyang mas mahalata nito na iniiyakan niya kanina ang mga pinagdaanan niya sa loob ng limang taon na wala ito. Pagkalabas ni Zacharias ay ni-drain niya ang baththub at saka pumasok sa shower stall. Marami rin doon na iba’t ibang liquid body soap, body scent, shampoo at kung anu-ano pa na galing sa mamamahaling brand. Paglabas niya sa banyo ay agad siyang nagblower ng kanyang buhok bago pumili ng damit. Sa living room ay nadatnan niya sina Zacharias at Rafael na nag-uusap. Lumingon sa kanya si Zacharias nang mabanggit ni Rafael si Lilia. “Nasa eroplano na po pabalik sa Cagayan si Mrs. Aguillar. Mamayang gabi o bukas ay tatawag ang tao natin sa Cagayan para magreport kung naihati

CHAPTER 150[ZACHARIAS] Tulog na si Jillian ngunit silang dalawa ni Kai ay nanatili pa rin gising. Humarap sa kanya ang bata at sinimangutan siya. “Daddy, madaya ka. Hindi mo ako sinama sa France!” “Shh! Magigising ang mommy mo sa kaingayan mo,” saway niya rito. Nilingon naman ni Kai ang Mommy nito bago umusod palapit sa kanya at hininiaan ang boses. “Bakit hindi mo po ako sinama?” naningkit ang mga mata nito. “Ayaw mo akong tulungan di ba? Kailangan ko nga ng oras na kami lang ng mommy mo. Sa susunod, isasama na kita.” “Kailan iyong susunod po?” “Kapag kinasal na kami ng Mommy mo.” “Niloloko mo na naman ako, Daddy. Ang tagal pa niyan e.” Pambihirang bata! Napaka-kontrabida talaga! “Tahimik na! Baka magising ang Mommy mo. Itatapon kita sa bintana.” Mahina niya itong tinampal sa pwet. “Tingnan mo? Totoo ba kitang Daddy? Parang hindi po.”“Huwag ka ng mada