Todos los capítulos de Bad Superstar ผู้ชายคนนี้สร้างภาพ!: Capítulo 21 - Capítulo 30

“นายขึ้นไปก่อนเลยเดี๋ยวฉันช่วยคนขับยกกระเป๋าก่อน” เอวาหันไปบอกร่างสูงข้างตัวเมื่อรถตู้พ้นเข้ามาในเขตที่พักหลังจากที่เธอกับเขาเพิ่งออกจากสนามบิน หลังเสร็จสิ้นภารกิจการถ่ายทำในหุบเขาเมื่อคืนที่ผ่านมา “ไม่ต้อง ตามมา มีหน้าที่อย่างอื่นให้เธอทำอีกเยอะนอกจากเด็กยกกระเป๋า” น้ำเสียงเย็นชาตอบกลับทันควันธีโอเปิดประตูก้าวขาลงจากรถแล้วหันกลับมามองเธอ ทำให้เอวาจำต้องลุกออกจากที่นั่งตามที่เขาสั่ง เธอลงมายืนข้างร่างสูงรอกระทั่งรถตู้คันนั้นขับเคลื่อนออกไปแล้วถึงได้หมุนตัวเตรียมเดินตามดาราหนุ่มไปที่ลิฟต์ “…เอวา ใช่จริง ๆ ด้วย หึ” เสียงคุ้นหูเอ่ยเรียกชื่อเอวาทำให้หญิงสาวชะงักปลายเท้าที่กำลังพาตัวเองเข้าลิฟต์ ใบหน้าสวยหันมองตามทิศทางเธอถึงได้เห็นธวัชชัย หรือพ่อแท้ ๆ ยืนห่างออกไปไม่มากนัก ทันทีที่ร่างแบบบางหันกลับไปสบตา ผู้เป็นพ่อก็ก้าวขาฉับเข้ามากระชากแขนเธอ หมับ! “อะไรของพ่อ ปล่อยนะ ฉันเจ็บ” เสียงเอวาสะบัดตามแรงกระชากร่างเล็กปลิวไปตามแรงกายธวัชชัย เธอพยายามสะบัดแขนออกจากการจับกุมก่อนจะได้สติรีบหันไปมองผู

“พวกนักข่าวเอ็นดูธีโอจะตายครับ…ท่านไม่ต้องห่วงเลย” รอนพูดแล้วหันไปมองวราภรที่ตอนนี้มายืนประกบข้างตัวเขาอยู่มุมด้านหลังแบคดรอป ในขณะที่ธีโอกำลังให้สัมภาษณ์กับสื่อถึงข่าวฉาวปลอม ๆ ที่สร้างความเดือดร้อนสั่นสะเทือนทั้งวงการ “ถ้าไม่มีไอ้โพสต์สารภาพบาปนั่นออกมาเมื่อคืนก็คงไม่ได้มายืนยิ้มอยู่แบบนี้หรอก น่าจะรู้ดีหนิว่านักข่าวพวกนี้เขี้ยวลากดินขนาดไหน” วราภรเหยียดยิ้มมุมปากพลางตาก็จ้องไปยังร่างสูงบนเวทีแล้วยกแขนขึ้นมากอดอกจนกระเป๋าแบรนด์เนมที่คล้องอยู่แกว่งไปมา หญิงวัยใกล้ห้าสิบจับตาสังเกตพฤติกรรมเมื่อเห็นลูกชายปั้นหน้ายิ้มพูดคุยอยู่กับสื่อด้วยท่าทางธรรมชาติ “ครับ ไม่อย่างนั้นข่าวพวกนี้คงทำลายคะแนนนิยมธีโอพอสมควร…แต่ยังไงเรื่องมันก็คลี่คลายแล้วท่านไม่ต้องกังวลแล้วไปเข้าสปาให้ชื่นใจดีไหมครับ? ระแวกนี้มีร้านสปาระดับไฮเอนเพิ่งมาเปิดใหม่ด้วยนะครับ” รอนกุมมือประสานหน้าลำตัว โชคดีที่เมื่อคืนบุคคลต้นเรื่องออกมาโพสต์สารภาพบาปผ่านโซเชียลว่าภาพและคลิปที่ปล่อยออกมาไม่มีมูลความจริง ทำให้กระแสถูกตีกลับธีโอเลยได้มายืนให้สัมภาษณ์กับนักข่าวรั

“อืม” เอวาสะดุ้งตื่นเมื่อร่างแกร่งด้านหลังตวัดวงแขนพาดบนเอว ธีโอขยับกระชับอ้อมกอดแล้วรั้งตัวเธอเข้าไปใกล้อกจนสาวสวยที่พยายามแกล้งนอนตายถึงกับลมหายใจขาดช่วงกับพฤติกรรมของเขา ดวงตากลมโตมองกรอกไปทางซ้ายทีทางขวาที แม้เธอกับธีโอจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันมาหลายครั้ง แต่เอวาก็ยังไม่คุ้นชินกับสัมผัสชวนอบอุ่นของเขาอยู่ดี “…” ตึกตัก ตึกตัก… คนตัวเล็กรีบกลั้นหายใจเพื่อลดอัตราการเต้นของหัวใจตัวเอง เมื่ออยู่ดี ๆ ใจดวงน้อยก็เต้นระส่ำขึ้นมาในตอนที่ธีโอซุกใบหน้าเข้าหาซอกคอเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่าใส่ผิวบางในจังหวะสม่ำเสมอ เขาขยับใบหน้าเข้ามาใกล้อีกนิดแล้วกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้น ทำให้เธอไม่สามารถขยับตัวหนีได้ “…โบราฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจทิ้งเธอเลยนะ โบรา” อาการใจเต้นโครมครามค่อย ๆ แผ่วลงตามธรรมชาติเมื่อหูได้ยินเสียงทุ้มละเมอชื่อของอดีตคนรักขึ้นมา เอวาจ้องนิ่งแววตาไร้ความวูบไหวอย่างเคย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาละเมอถึงผู้หญิงที่โบรา แปลว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมาแม้ผู้หญิงคนนั้นจะไม่มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้แล้ว แต่ธีโอก

ฟึบ ฟึบ… “…” ท่ามกลางความโกลาหลภายในกองถ่ายขณะที่ทีมงานทุกฝ่ายกำลังช่วยกันเซตฉาก ไฟ และมุมกล้องก่อนจะเริ่มถ่ายทำฉากสุดท้ายในอีกไม่ถึงสามสิบนาทีกลับมีความประหม่าบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างเอวากับดาราหนุ่มที่เธอกำลังจัดปกคอเสื้อให้กับเขา นิ้วเรียวกรีดไปตามกลีบคอเสื้อของเสื้อเชิ้ตสีดำที่ธีโอใส่ เธอไล่ตามองตามมือตนเองแล้วลากตาลงมาหากระดุมแต่ละเม็ด เพื่อดูว่ามันถูกติดไว้เรียบร้อยดีก่อนเข้าถ่ายฉากจบในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าหรือเปล่า เอวาลอบกลืนน้ำลายลงคอเธอไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมธีโอเอาแต่จ้องเธออยู่แบบนี้ เขาต่างไปจากเมื่อก่อนพอสมควร หลัง ๆ เขาชอบสร้างความกดดันโดยใช้สายตาทรงเสน่ห์สื่อสารกับเธอ “นายเลิกจ้องฉันแบบนั้นได้ไหม… มันทำตัวไม่ถูก” คนตัวเล็กตัดสินใจเอ่ยปากบอกเธอเงยใบหน้าขึ้นมองสบตากับธีโอ ซึ่งเขาก็มองสบตากลับมาเช่นกัน “…ก็มองปกติไม่เห็นมีอะไร เธอก็ทำหน้าที่ตัวเองไปสิ” หมับ! นักแสดงหนุ่มไม่พูดเปล่า เขาหรี่ตาก้มหน้ามาหาเธอเล็กน้อยก่อนจะรวบข้อมือเอวาขึ้นบังคับให้ร่างเล็กตรงหน้าซั

“นายจะไปไหน? งานเลี้ยงยังไม่เลิกเลยนะ” “…รถ หรือจะตรงนี้?” เอวาถามคนด้านหน้าที่เอาแต่ลากเธอไปตามทางเดินภายในร้านอาหารขนาดใหญ่ หญิงสาวเอ่ยรั้งพลางหันมองรอบตัวตลอดเวลาเพราะกลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้า “รถไม่อยู่ ผู้จัดการนายออกไปข้างนอกไง…ไว้กลับคอนโด” “…” ธีโอหันขวับไปอีกทางเมื่อมีเสียงพนักงานพูดคุยกันดังใกล้เข้ามาในจุดที่ทั้งคู่ยืนอยู่ เอวาทำท่าจะสะบัดมือหนาเธอย่นคิ้วเข้าหากันมองสบตาธีโอเพื่อให้เขารีบปล่อยมือเธอก่อนจะมีคนมาเห็น กริ๊ก…พลั่ก คนตัวเล็กถูกกระชากอีกครั้ง ธีโอใช้ความช่างสังเกตที่มีผลักประตูเข้าไปในห้องมืด ๆ ที่ดูไม่น่าจะมีคนอยู่ด้านใน เขาจับลูกบิดแล้วดันมันปิดช้า ๆ อย่างเบามือที่สุดก่อนจะดันไหล่เอวาชิดไปกับประตูห้องเก็บของ โดยมีแขนแกร่งตามไปค้ำกักตัวไว้ “งานเลี้ยงเลิกเมื่อไหร่วะ? กูต้องอยู่รอเก็บของก่อนอะดิ มึงจะไปก่อนก็ได้” “เที่ยงคืนมั้ง เดี๋ยวรอ นาน ๆ จะได้เข้างานพร้อมมึงที” “นาย…” “ชู่วว!” เสียงคนพูดคุยกันดังอยู่หน้าประต