جميع فصول : الفصل -الفصل 28

ไม่นานนักเขาก็เดินออกมาจากห้องน้ำ กลิ่นสบู่กับกลิ่นตัวของเขาลอยมาในห้องนอน เธอหันไปมองเขาที่กำลังเช็ดผมอยู่ แต่สิ่งทีี่ทำให้ฉันประหลาดใจก็คือ เขาเปลือยเปล่าต่อหน้าเธอ เธอมองเขาด้วยความหลงใหลอย่างมาก เธอไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนที่กระตุ้นเธอให้อยากเซ็กส์เช่นเขามาก่อนเขาค่อยๆ หันมามองเธอและเผยรอยยิ้ม นัยน์ตามองเขามองเธอด้วยสายตาเป็นประกาย เขามือมือเรียวของเธอกำลังลูบขาข่มอารมณ์ตัวเองอยู่“เป็นอย่างไงบ้าง” เขาอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“งานเสร็จแล้วค่ะ รอพี่มาตรวจทาน” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เธอรู้สึกหิวน้ำอีกครั้ง เธอหันไปมองเหยือกน้ำไม่มีน้ำสักหยด เธอจึงก้าวเดินไปยังเคาน์เตอร์บาร์ที่อยู่ในห้องนอน“คุณไปไหนเหรอ” เขาเอ่ยถามเธอ ขณะที่เธอเดินมาที่ตู้เย็น“ฉันจะดื่มน้ำค่ะ” เธอเอ่ยบอก และเปิดตู้เย็น เอาขวดน้ำแร่ออกมา และหยิบแก้วทรงยาวใส่น้ำเปล่าทันที เขาก้าวเดินมาหาเธอยืนพิงข้างผนังเธอแกล้งทำน้ำไหลออกมาจากมุมปาก“อุ๊ย...น้ำมันไหลออกมา” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่ายั่วยวน มือเรียวที่ถือแก้วอยู่ แก้ววางลงบนเคาน์เตอร์บาร์ มือเรียวถกชุดเดรสผ้าซาติขึ้นเช็ดมุมปาก เขามองเธอเธอที่ถกกระโปรงเช็ดมุ

เธอก้าวเดินเข้าไปในห้องน้ำหญิง ทอดสายตามองตัวเองในกระจกห้องน้ำ เธอคิดว่าทำไมตัวเองดูโทรมแบบนี้ เพราะว่าเธอไม่ได้แต่งหน้าดูดีเช่นทุกวัน แต่วันนี้เธอทาแค่แป้งบางๆ แล้วก็ลิปสติกมันเท่านั้น เพราะขี้เกียจแต่งหน้า เธอจึงเปิดกระเป๋าถือของเธอควานหาเครื่องสำอาง โชคดีที่มีอายเรนเนอร์ อายแชโด้ เธอจึงทาเปลือยตาสีน้ำตาลประกายกากเพชร กรีดอายเรนเนอร์สีดำให้ดูโฉบเฉี่ยว และหยิบลิปสติกสีแดงชาดมาทา ถ้ามาสคาร่าด้วย เลิศเธอจัดการกับหน้าตัวเองเสร็จสิ้น ปรับชุดเดรสสีขาวยืดรัดรูป เปิดไหล่ทั้งสองข้าง รวบผมให้สูงขึ้นด้วยหนังยางอันเดิม มองตัวเองด้วยรอยยิ้มราวกับนางมารร้ายในละครหลังข่าว แล้วเดินออกจากห้องน้ำทันทีเธอก้าวเดินมานั่งที่โต๊ะมี แต่ทว่าชายหนุ่มในร้านต่างมองเธอเป็นตาเดียว อาจเป็นเพราะเธอพึ่งไปแต่งหน้ามา ประกอบกับเธอมีใบหน้าที่อ่อนหวาน แต่งนิดแต่งหน่อยก็ดูดี“ว้าว...เซ็กซี่มากเลยที่รัก” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม มองเธอด้วยความหลงใหลเหมือนกับว่าเธอเปลือยเปล่าต่อหน้าเขานี้แค่เริ่มต้นนะที่รักบริกรสาวคนใหม่เดินมาเสิร์ฟอาหารให้เขาและเธอ เธอดีใจที่ไม่ใช่บริกรสาวคนเดิม เธอวางอาหารและเครื่องเคียงไว้ตรงหน้าเขาและ

เขาพาเธอมาอยู่ในห้องของเขาในเพนท์เฮ้าส์ หลังจากเขากินข้าวเสร็จสิ้น เขาและเธออาบน้ำด้วยกันใช้เวลาไม่ต่ำกว่าครึ่งชั่วโมง เพราะเขาเสพสังวาสกับเธอ จนเธอแทบหมดแรงเดิน แต่เธอต้องพยายามเดินออกมาด้วยตัวเอง ไม่เช่นนั้นเขาจะอุ้มเธอออกมาเธอก้าวเดินตามเขาออกมาสวมใส่ชุดคลุมสีเทาเช่นเดียวกับเขา ส่วนเขาก้าวเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่อยู่บนโต๊ะข้างเตียง กดหาเบอร์จนเจอเบอร์ และโทรออก ไม่ลืมเปิดโฟน ไม่นานนักปลายสายก็รับสาย“พร้อมแล้ว ไออุ่นให้ขึ้นมาเลย” เขาเอ่ยบอกจบแล้ววางสาย“ใครคะ” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัยว่าเขาให้ใครมาหา“ช่างทำผมของผม จะมาเป็นช่างของเธอในวันนี้” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้“ห๊ะ” เธอเอ่ยด้วยความตกใจอ้าปากค้าง ว่าจะให้คนมาทำผมแต่งหน้าให้เธอทำไม แค่ไปกินข้าวกับพ่อและแม่ของเขาไม่ใช่เหรอ“หุบได้แล้ว” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงขบขัน ทันใดนั้นเธอได้ยินเสียงออกดังเข้ามา เขาจึงกดปุ่มที่โต๊ะข้างหัวเตียง“ขึ้นมาได้” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วสัญญาณก็ตัดไป ไม่ช้าเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เธอเห็นหญิงสาวหน้าตาสวยคม รูปร่างดีเลยทีเดียวก้าวเดินมายกมือไหว้สวัสดีเขาและเธอ“สวัสดีค่ะคุณเสือ สวัสดีค่ะคุณแพรไหม” เธอเอ่ยบอ

เสือและแพรไหมนั่งรถสปอร์ตหรูคันใหม่ที่เขาได้มาเมื่อสามวันก่อน ขับรถมุ่งหน้าเลี่ยงเมืองไปทางถนนชนบท เขาเห็นป้ายเลี้ยวเข้าบางบาน เขาจึงเลี้ยวไปทันที “พี่เสือพาฉันมาเที่ยวเหรอ” เธอเอ่ยถามขณะที่เขากำลังมองไปยังทางข้างหน้า “พี่จะพาแพรไปหาคนสำคัญ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ใครคะ” เธอเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอคิดว่าวันหยุดเขาคงพาเธอไปเที่ยวแน่ เธอเห็นว่าตรงไปด้านหน้าคือทางไปบ้านของเธอไม่ช้าเขาเลี้ยวรถมายังหน้าบ้านหลังหนึ่งเป็นบ้านไม้ทรงไทยสไตล์ภาคกลาง โดยมีสองชั้นโดยด้านล่างเป็นเสาปูนด้วยกันทั้งสิ้น เฮ้ย!!! บ้านฉันนี้ “บ้านฉัน” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแปลกใจและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน “ใช่ บ้านแพร” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ทำไมพี่ไม่บอกฉันก่อนละ” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ผมอยากเซอร์ไพรส์คุณ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน “ขอบคุณนะคะที่พามา” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ขณะที่เลื่อนประตูรถเปิดออก เช่นเดียวกับเธอ เธอเป็นว่าบอดี้การ์ดของเขาลงจากรถมาก่อนหน้านั้นแล้วประมาณสิบคน ไม่นานนักหญิงสาวและสายหนุ่มก้าวเดินมาหน้าบ้าน แพรไหมจำพวกเขาได้ดี เพราะพวกเขาเป็นสาวใช้และบ่าวรับใช้มาเป็นสิบปีแล้ว “ดวงใจ” แพรไหมเอ่