All Chapters of The Unwanted Daughter's Ruthless Comeback: Chapter 101 - Chapter 110

Kabanata 102 Sa mismong sandaling umikot ang doorknob ng pinto, napansin iyon ni Morgana. Sanay na sanay siya sa bawat detalye tungkol kay Anton. Kahit hindi niya pa nakikita ang mukha nito, sapat na ang isang sulyap sa pamilyar na cufflinks na lumitaw sa siwang ng pinto para makilala niya kung sino ang papasok. Agad na lumaki ang kanyang mga mata. Parang may malamig na kamay na biglang pumisil sa kanyang puso. Sa isang iglap, nagsimulang tumakbo nang mabilis ang kanyang isip. Narinig ba nito? Gaano karami ang narinig nito? Ano ang dapat niyang sabihin? Halos hindi na siya nag-isip. Mabilis niyang pinatay ang tawag. Pagpasok ni Anton sa silid, agad niyang napansin ang kakaibang ekspresyon ni Morgana. Bahagyang nagsalubong ang kanyang mga kilay. At sa likod ng kanyang mga mata ay may kung anong malalim na emosyon na mabilis ding nawala. "Sino ang makukulong?" Parang may bumagsak na bato sa sikmura ni Morgana. Narinig nga nito. Napalunok siya. Ngunit mabilis din niyang

Kabanata 104 Dahil personal na siyang pinuntahan ni Anton, alam na agad ni Carmelle na hindi pa tapos ang gulo. Mukhang hindi pa rin handang tumigil si Morgana kahit tatlong klase na ng cancer ang sakit nito. Sa isang banda, napaisip si Carmelle. Mukhang hindi pa sapat ang pagiging malupit ng tadhana. Kung gusto pa nitong manggulo, ayos lang. Sasamahan niya ito sa laro. "Wait lang." Huminto siya sa paglalakad. "Kailangan kong tumawag." Agad na sumimangot si Anton. "Kanino?" Tinaasan siya ng kilay ni Carmelle. "Bawal ba akong mag-report ng itinerary ko sa darling ko?" Halos mabilaukan si Anton. Pakiramdam niya ay umakyat agad ang dugo sa ulo niya. "You..." Ngunit hindi na siya pinansin ni Carmelle. Bahagya niya itong itinulak palayo bago inilabas ang cellphone niya at pinindot ang numero ni Roco. Ilang segundo lang ay agad itong sumagot. "Off work na?" Malambing ang boses ng lalaki. Hindi tulad ng tono nito kapag kausap ang ibang tao. Bahagyang lumambot ang ekspresyon

Kabanata 106 Gustong-gusto ni Morgana na umalis si Carmelle sa Pilipinas. Ngayong bumalik na ang lalaking iyon, mas lalo siyang kinakabahan. Kung magtatagal pa rito si Carmelle, baka may mga bagay na mabunyag na hindi kailanman dapat malaman ng iba. At ang isang milyong hinihingi sa kanya ngayon? Simula pa lang iyon. Kaya kailangang mawala si Carmelle sa eksena. Habang tahimik si Morgana, pinagmasdan siya ni Carmelle nang may bahagyang pagtataka. Pagkatapos ay ngumiti siya. "Hindi mo lang gustong umalis ako. Mukhang nagmamadali ka pa." Agad na kumabog nang malakas ang dibdib ni Morgana. Napahigpit ang hawak niya sa kumot. "Bakit naman ako magmamadali?" Pilit niyang ginawang kalmado ang tono. "Naaawa lang ako sa'yo." Naningkit ang mga mata ni Carmelle. Nagpatuloy si Morgana. "Mas mabuti nang kunin mo ang perang kinita mo nitong nakaraang taon, ibenta mo ang bahay mo, at magsimula ka na lang ulit sa ibang lugar." "Oh?" Bahagyang tumaas ang kilay ni Carmelle. Tumango si

Kabanata 108 Malakas na pagkalabog ng pinto ang nagpatalon sa lahat ng nasa loob ng interrogation room. Napalingon agad ang dalawang investigator. Kasunod niyon ay ang biglaang katahimikan. Sa may pintuan, nakatayo ang hepe ng presinto kasama ang isang matangkad at guwapong lalaki na may malamig na ekspresyon sa mukha. Pagkakita sa hepe, mabilis na tumayo ang dalawang investigator. "Chief." Tumango sila bilang pagbati. Ngunit hindi sila binigyan ng pagkakataong makahinga. Agad silang sinalubong ng matalim na tingin ng hepe. "Nakuha na ba ninyo ang ebidensya?" Nagkatinginan ang dalawang investigator. Hindi nila agad alam kung paano sasagot. Nag-imbestiga pa lamang sila. May nagsampa ng reklamo kaya natural na dinala nila ang taong sangkot para sa pagtatanong. Sa huli, isa sa kanila ang nagsalita. "Hindi pa po." Biglang kumunot ang noo ng hepe. "Hindi pa?" Mas lalong bumigat ang kanyang boses. "Kung wala pa kayong ebidensya, bakit kayo basta-bastang nanghuhuli ng tao?"

Kabanata 110 Nang makabalik si Jaja sa ospital at ibalita ang nangyari sa presinto, halos sumabog sa galit si Luisa. Sa loob ng mahigit sampung minuto ay wala itong ginawa kundi paulit-ulit na magreklamo at magsalita nang masama tungkol kay Carmelle. "What a disgrace!" Halos manginig ang kanyang katawan sa galit. "Isa siyang kahihiyan sa pamilya!" Mas lalo siyang napataas ng boses. "Paano ako nagkaroon ng anak na ganyan?" Tahimik lamang sina Anton at Jaja habang nakikinig. Alam nilang wala nang saysay ang pagsingit. Kapag ganito na si Luisa, wala nang makakapigil dito. "Kailangan siyang umalis." Mariin niyang itinuro ang pinto na para bang nasa harapan niya si Carmelle. "No matter what, we have to send her away." Sa isip ni Luisa, wala nang ibang solusyon. Kung mananatili pa si Carmelle sa Pilipinas, sooner or later ay malalaman ng mga tao ang mga eskandalong nakapaligid dito. Paano kung makarating sa mga kilalang pamilya at mayayamang sosyalita ang mga usap-usapang kumikita