Todos los capítulos de Sahte Nikâhla Kandırdı, Gerçek Vârisle Evlendim!: Capítulo 101 - Capítulo 110

“Tamam. Söz veriyorum, güzelim.”Kaan güç bela bir gülümseme yerleştirdi yüzüne.Defne'nin şirkete dönmesinin artık kaçınılmaz bir zorunluluk hâline geldiğini Beril'e söylemeye cesareti yoktu.Ahmet son ültimatomunu çoktan vermişti: Hangi yolu denerse denesin, ne yapıp edip Defne'yi geri getirecek ve Kara Holding'in bu enkazını ona toplatacaktı.Yüzde ellilik hisse oranını tamamlayabilmek için annesinin ve Çiçek'in ellerindeki payları da Defne'ye devretmekten başka çare kalmamıştı; üstelik Kaan bütün bu devir işlemlerini ikisinden de gizlice yürütüp bitirmişti. Bugün son gündü. Beril'le geçireceği bu birkaç saatin ardından doğrudan Defne'nin karşısına çıkıp konuşmayı planlıyordu.Ama şu an baş başaydılar; Kaan kafasını kemiren dertleri bir süreliğine rafa kaldırmak istiyordu.Nasıl olsa Defne döndüğünde işler yeniden yoluna girecekti; sonrasında da o hisseleri Defne'nin boğazına dizip verdiklerini tek tek söke söke geri almanın bir yolunu elbet bulurdu.Alışveriş merkezine girdiklerind

"Aldığım her şeyi kendi paramla alıyorum. Son birkaç yılda Kara Holding'e kazandırdığım kâr bir milyar lirayı çoktan aştı. Kaan bana para vermiş olsa bile, bana borçlu olduğunuz kâr payının küsuratı bile etmez. İsterseniz hesap defterlerini hemen şuracıkta açalım da kuruşu kuruşuna hesaplaşalım?"Defne'nin sesi ne öfkeliydi ne de telaşlı; ama ağzından dökülen her kelime doğrudan Kaan'ın can damarına saplandı.Kaan'ın bu hayatta en tahammül edemediği şey, Defne'nin bu defterleri açmasıydı. Vaktiyle adamın gururu incinmesin diye şirketi tek başına sırtlasa bile tüm başarıyı Kaan'ın hanesine yazdırmıştı.Oysa Defne işi ciddiye bindirip hesap sormaya kalkarsa, bugüne kadar imza attığı projelerin bilançoları da şirkete kazandırdığı o devasa başarılar da belgeleriyle ortadaydı."Defne, öyle demek istemedim... Beril Hoca da onu kastetmedi..."Kaan fena halde paniklemişti; durumu toparlamaya çalışıyordu ama Defne onu dinleyecek havada değildi. Göz ucuyla yerdeki alışveriş torbalarını süzdü."B

Defne'nin nihayet alttan aldığını gören Kaan derin bir nefes aldı.Defne eve dönmezse Beril ve Emir'le ilgilenmesi elbette çok daha rahat olacaktı; ama ne olursa olsun işin vitrinini korumak, göstermelik de olsa kadının suyuna gitmek zorundaydı. Yoksa Defne'nin böyle sürekli huzursuzluk çıkarıp kapris yapması başını fena halde ağrıtacaktı."Benim kendime ait bir hayatım, kendi işlerim olamaz mı? İlle de seninle Kara Holding'in etrafında mı fır döneceğim? Tek başıma yaşamanın bana ne kadar iyi geldiğini söyledim; o yüzden önemli bir mesele olmadıkça beni arayıp durma."Defne'nin sesi adeta buz kesmişti; artık karşısında tiyatro çevirmeye, rol kesmeye bile tenezzül etmiyordu.Ama Kaan hâlâ kadının sadece nazlandığını sanıyordu:"Defne'm, biliyorum iki yıldır evliyiz, kendine ait bir alan istiyorsun. Ama sensiz yapamadığımı çok iyi biliyorsun; son günlerde seni öyle çok özledim ki..."Defne daha ağzını açmaya fırsat bulamadan mağazanın içinden panik dolu bir yardım çığlığı koptu: Beril ye

Defne'nin göğsüne tatlı bir sıcaklık yayıldı, kalbi hafifçe kıpırdadı.Sevgililer Günü gibi bir günde Eren'i yemeğe davet etmişti; adam acaba bunu yanlış anlar mıydı...Ayırttığı yer, restoranın en üst katındaki en lüks özel locaydı. Üç cephesini saran boydan boya camlar, Denizşehir'in ışıl ışıl parıldayan o görkemli gece manzarasını ayaklar altına seriyordu.Karanlık ağır ağır çökerken etrafı huzurlu ve dingin bir sessizlik kapladı.Birdenbire Defne'nin telefonu titremeye başladı; arayan Kaan'dı.Aramayı meşgule atmak için parmağını kaydırmak istedi ama eli öyle hızlı hareket etti ki yanlışlıkla çağrıyı yanıtlayıverdi."Defne'm?"Kaan'ın sesi anında hoparlörden duyuldu; Defne kapatmak istese de artık iş işten geçmişti.Kaan da telefonun açılacağını hiç tahmin etmiyordu; tınısına bariz bir sevinç ve heyecan karışmıştı.Demek ki Defne'nin öfkesi nihayet biraz olsun dinmişti."Ne vardı?" diye sordu Defne; sesi buz gibiydi, içinde gizleyemediği bir bıkkınlık ve huzursuzluk vardı."Bugün S

Eren hafifçe mırıldanarak onayladı. Toplantıdan henüz çıkmış, planladığından birkaç dakika geç yola koyulmuştu; aradaki farkı kapatıp hızlanmak için otoyola sapmayı düşünmüştü ama art arda yaşanan zincirleme kazanın ortasında kalmış, kendi aracı da bu darbelerden nasibini almıştı.Ciddi bir şeyi yoktu, hepsi yüzeysel sıyrık ve eziklerdi; gelgelelim kaza yeri tam bir can pazarına dönmüş, güzergâh boydan boya trafiğe kapatılmıştı ve asıl vakti alan da bu olmuştu. Defne'yi telaşlandırmamak için telefonda tek kelime etmemiş, yaralarını alelacele sardırdığı gibi soluk soluğa buluşmaya koşmuştu."Böyle büyük bir felaket yaşanmış, bana neden haber vermiyorsunuz? Randevumuz sizin can güvenliğinizden daha mı mühim sanki!"Defne'nin göğsü sanki görünmez bir el tarafından acımasızca sıkılmış gibi sızladı; adamın bu darmadağınık hâlini gördükçe tüm savunma mekanizmaları, sinirleri büsbütün boşaldı. İçini kaplayan o dehşetli sonradan gelen korku dalgasıyla, kendini tutamayarak ansızın kollarını Ere