Ama o anda, Defne'nin kalbinde hafif bir dalgalanma oluştu.Selen gibi sıcak bir üvey anne, Kemal Amca ile Nermin Teyze gibi şefkatli büyükler… Onların yanında, daha önce hiç tatmadığı bir aile sıcaklığını hissediyordu.Eren tam vaktinde geldi.Saat tam 20.00'de, davet salonunun girişinde belirdi.Bugün üzerinde kusursuz kesimli, resmî siyah bir takım elbise vardı. Dimdik duruşu, kristal avizelerin ışığı altında onu daha da etkileyici kılıyordu. Yakışıklılığı ve sıra dışı asaleti, salondaki herkesi istemsizce kendine çekecek kadar çarpıcıydı.Eren Defne'nin yanına geldiği anda, salon birden sessizliğe gömüldü.Herkesin bakışları aynı anda bu ikiliye çevrildi.Aslında salonun yan tarafındaki bir köşede duruyorlardı. Ama kristal avizelerden yayılan bütün göz alıcı ışık, sanki onların üzerinde toplanmıştı.O an, birbirlerine ne kadar yakıştıklarını anlatabilecek hiçbir kelime yokmuş gibi görünüyordu."Eren Bey, geldiniz."Defne birkaç hızlı adımla onun önüne geldi ve hafifçe gülümsedi.Sı
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
