บททั้งหมดของ Sahte Nikâhla Kandırdı, Gerçek Vârisle Evlendim!: บทที่ 91 - บทที่ 100

Ama sesi biraz yükselir yükselmez, arkasındaki güvenlik görevlisi omzuna sertçe bastırdı.Beril zorla Ahmet Kara'nın karşısındaki sandalyeye oturtuldu.Ahmet Kara dirseklerini masaya dayadı.Sesi hâlâ kayıtsızdı."Beril Hanım elbette imzalamamayı seçebilir. Ama benim de kendi yöntemlerim var. Kara Ailesi'nden ve Kaan'dan vazgeçemiyorsanız, her türlü bedeli ödemeye hazır olmalısınız. Sanırım bunu beş yıl önce zaten çok iyi öğrenmiş olmanız gerekirdi.""Ahmet Bey, kendimce hiçbir yanlış yapmadım! Kaan'ın bana ihtiyacı olduğu için beni geri çağırdı. Şirketteki bütün sorunlar da Defne yüzünden çıktı! Sizin her zaman adil olduğunuzu, doğruyla yanlışı ayırabildiğinizi biliyorum. Böyle önemli bir dönemde, geçmişteki o küçük mesele yüzünden mi takılı kalacaksınız? Kara Holding'i hiç mi düşünmeyeceksiniz?"Beril'in omuzları hâlâ tutuluyordu.Ama artık göze almıştı.Sesi keskinleşmiş, en küçük bir geri adım atmaya niyeti kalmamıştı.Ahmet Kara hafifçe gülümsedi."Tam da Kara Holding'i düşündüğüm

Defne gerçeği elbette biliyordu.Kaan ona gerçekten hisse vermek isteseydi, çoktan geri adım atmış olurdu.Kara Holding'deki gelişmeleri sürekli takip etmesi için insanları görevlendirmişti. Daha o gün Ahmet Kara'nın şirkete uğradığını ve Beril'in hemen ardından işten ayrıldığını öğrenmişti.Bu yüzde onluk hisse büyük olasılıkla Ahmet Kara'nın fikriydi.Kısa süre sonra Kaan yeniden aradı.Defne'nin bakışları koyulaştı.Birkaç saniye düşündükten sonra, kimsenin olmadığı küçük bir toplantı odasına geçti ve telefonu açtı.Kaan'ı yeterince uzun süre bekletmişti.Artık kendini biraz göstermesinin zamanı gelmişti."Defne, şükürler olsun. Sonunda telefonumu açtın."Kaan'ın sesi heyecanlıydı.En küçük bir öfke belirtisi bile kalmamıştı."Bir sorun mu var?"Defne bunu bilerek, soğuk bir sesle sordu.Kaan hoşnutsuz oldu ama yumuşak konuşmaya devam etti."Sana gönderdiğim mesajı gördün mü?""Elimdeki şirket hisselerinin yarısını sana devredebilirim. Artık inat etmeyi bırak. Barışalım, olur mu? Se

"Duyduğuma göre nişan daveti oldukça güzel geçmiş. Eren Bey de Defne Hanım'dan epey memnun kalmış olmalı, değil mi?"Burak, birkaç cümleyle Defne'ye üstü kapalı bir gönderme yapmıştı.Projeye yapılan yatırımlardan biri tam da Yiğit Holding'in iştiraklerinden geliyordu.Aslında Defne'nin Eren'e yaslandığını ima ediyordu.Aydın Holding'e değil de Eren'e güvenmişti. Bu, performansa bağlı karşılıklı taahhüt sözleşmesini doğrudan ihlal etmiyordu. Ama dışarıya yayılsa insanları ikna etmek kolay olmayacaktı.Kim bilebilirdi? Eren yalnızca tek bir yatırım mı yapmıştı, yoksa projenin en başından sonuna kadar Defne'ye destek mi olmuştu?"Burak Bey, kendi ekibimle birlikte bu dağılmış projeyi açık ve dürüst biçimde toparladım. Sizden bir teşekkür beklerken yetkinliğimin böyle sorgulanması gerçekten kırıcı."Defne'nin sesi soğuktu."İsterseniz Eren Bey'i arayıp bu projeyle ilgili ne düşündüğünü sorabilirsiniz. Bakalım yatırım yaptığı şey proje mi, yoksa kişi mi?"Defne, Burak'ın iğneleyici tavrını

Defne bunu söylerken, az önce Nermin Teyze'yle ilgilenen görevlinin onları uzaktan gizlice izlediğini fark etti.Eren'e gözleriyle işaret verdi.Eren göz ucuyla o tarafa baktı ama görmesine gerek bile yoktu. Ne olduğunu çoktan anlamıştı."Benim evdeki o iki yaramaz ihtiyar böyledir. Alışırsın. Bir dahaki sefere uygun olmazsa doğrudan reddedebilirsin."Defne başını salladı."Aslında bugün Eren Bey'i ben de görmek istiyordum. Aydın Holding'deki projeyi tamamladım. Sizin desteğinizin payı çok büyük. Zaten size içtenlikle teşekkür etmek istiyordum.""Önemli bir şey değil. Teşekkür etmene gerek yok."Eren bunu yumuşak bir sesle söyledi."Bu yalnızca nezaket değil. Size gerçekten bir şey yapmak istiyorum. Düşüneyim... Eren Bey'e nasıl teşekkür edebilirim?"Defne bunu biraz kendi kendine söyler gibi konuşmuştu.Eren'in hiçbir eksiği yoktu.Ona nasıl teşekkür edebileceğini gerçekten düşünemiyordu."Teşekkür mü?"Eren, Defne'nin bunu söylemesini beklememişti.Yine de içinde açıklayamadığı küçük

"Eren Bey..."Defne, Kaan'la ilgili durumu açıklamak üzereydi ki Eren konuştu."Özel hayatınla ilgili soru sormam, seni sıkıştırmam ya da işine karışmam."Sesi sakindi."Ama artık aramızda bir nişan anlaşması var. Geçmişte kalan meselelerini düzgünce çözebileceğine inanıyorum."Ne sorgulama vardı ne de talep.Bu sözler Defne'nin içinde hafif bir suçluluk duygusu uyandırdı.Eren'in konumu düşünüldüğünde, geçmişini önemseyebileceğini, hatta ayrıntıları sorabileceğini düşünmüştü.Ama Eren tek bir soru bile sormamıştı."Ben... En kısa sürede her şeyi çözeceğim. Bana güvenin."Defne o anda, Eren'in bu nişan anlaşmasını gerçekten önemsediğini fark etti.Ona karşı tavrı da saygı doluydu.Eren başını salladı.Ama içinde açıklayamadığı ince bir huzursuzluk belirdi.Defne hakkında araştırma yaptırmamış değildi.Altı yıl süren bir ilişki, hiç kimse için kısa sayılmazdı.Defne'nin kalbinde hâlâ Kaan Kara'ya karşı bitmeyen duygular olabilir miydi?Eren, adını koyamadığı bu huzursuzluğu bastırdı.Ya