All Chapters of Sahte Nikâhla Kandırdı, Gerçek Vârisle Evlendim!: Chapter 1 - Chapter 10

Evliliğinin ikinci yılında Defne Çelik, çekmeceyi düzenlerken yanlışlıkla evlilik cüzdanını yırttı.Nüfus Müdürlüğü’ne gidip yenisini çıkarmak istedi. Tezgâhtaki memur şaşkınlıkla sordu: “Hanımefendi, sistemde evlilik kaydınız görünmüyor.”“Olamaz, ben iki yıldır evliyim!” Defne, yırttığı cüzdanı memura uzattı.Memur sabırla üç kez sorgulama yaptı, sonra ekranı Defne’ye çevirdi: “Gerçekten kaydınız yok. Üstelik şu resmî mühür de yamuk basılmış… Sahte olmalı.”Şaşkın ve sersem bir halde Nüfus Müdürlüğü’nden çıkarken Defne’nin telefonu çaldı.“Merhaba Defne Hanım, ben Mert Öztürk, babanızın vekil avukatıyım. Seçkin Hukuk Bürosu’na gelip miras sözleşmesini imzalamanız mümkün mü?”Ne dolandırıcısı böyle? Defne telefonu kapatmak üzereydi ki karşı taraf devam etti: “Defne Hanım, anneniz Sevda Çelik yirmi yıl önce sizi Denizşehir Çocuk Esirgeme Kurumu’nun önüne terk etti. Yapılan araştırmalara göre siz, Denizşehir’in eski en zengin adamı Zafer Aydın’ın soyundan gelen tek çocuğusunuz.”Defne o

Defne arabaya binmek üzereyken Kaan yüzünü toparlayıp hemen peşinden gitmek istedi.Bu saatte ikisi birlikte şirkete giderdi.“Asistanına söyle seni bıraksın. Ben emlakçıyla buluştum, eve bakacağım.”Kaan bir an afalladı: “Ama bugün şirkette önemli bir toplantı var...”"Bu ev çok talep görüyor. Bugün gitmezsem başkasına gider."Defne sözünü kesti. “Sen hep ‘İş bitmez, kendini zamanında mutlu etmesini bil’ demez misin?”Kadının sesi sakindi, ne öfke ne de üzüntü belli oluyordu. Dudaklarının kenarında, gözlerinin içinde gülümseme vardı.Ama nedense Kaan’ın ensesi ürperdi.Hemen o da gülümsedi: “Tamam, bugün ben de şirkete gitmiyorum. Birlikte gider, evi görürüz.”“Gerek yok.”Defne daha da parlak bir gülümsemeyle arkasını döndü, parmağıyla adamın göğsüne hafifçe dokundu.“Kendi seçmek istiyorum. Beğendiğimi sonra sana da gösteririm.”Elbette Kaan’ın ne düşündüğünü biliyordu. Ona eşlik etmek değil, gözaltında tutmak istiyordu.Kaan’ın planına göre, evi ‘karı koca’ olarak ikisinin adına al

Araba durduğunda Ferhat kapıyı açıp tekrar davet etti: “Arabada konuşalım.”Defne birkaç saniye tereddüt etti, sonra bindi.Ferhat’tan kısa sürede öğrendi ki, kendisine bugün yardım edenler ülkenin en büyük holding hanedanlarından biri olan Yiğit Ailesi’nden geliyormuş.Yiğit Ailesi’nin iş alanları finans, teknoloji, enerji gibi kritik sektörleri kapsıyordu. Ülke ekonomisinde o kadar büyük bir ağırlığa sahiplerdi ki, “serveti devletinkini geçmek” deyimi hiç de abartı sayılmazdı.Şimdiki Yiğit ailesinin varisi Eren, henüz 28 yaşında olmasına rağmen tek başına aile şirketini yeni zirvelere taşımıştı. Çevrelerinde en etkili genç lider olarak tanınıyordu.Dün gece Necdet Bey, Yiğit Ailesi’nden bir telefon almış. Aile, Aydınlarla akraba olmak istiyorlarmış ve seçtikleri kişi de Defne’ymiş.Ferhat, Defne’ye anlattı: Yiğit Ailesi’yle bağ kurmak isteyen zengin ailelerin sayısı sayısızdı; Aydınlar da elbette onların arasındaydı. Kendisi de Yiğit Ailesi’nin büyüğünün talimatıyla Defne’yi bulmaya

“Neden korkuyorsun?”Kaan arkasını döndü, içten içe kadını kollarına çekti. Sesi öyle yumuşaktı ki âdeta buzu eritebilirdi.“Korkuyorum… Kara Ailesi bizi ayıracak, korkuyorum Emir’le ben ömür boyu adsız sansız kalacağız, korkuyorum yaşlanınca sen de… başka birine gönül vereceksin.”Beril’in göz kapakları düştü, konuştukça sesi boğazında düğümleniyordu.“Olmayacak.”Kaan kadının yüzünü avuçladı, baş parmağıyla gözlerinin nemini sildi.“Söz verdim, seni koruyacağım. Kimse bizi ayıramaz.”“Asla başka birine gönül vermeyeceğim.”“Kaan…”Beril duygulanmıştı, gözlerini kapatıp adamın dudaklarına yapıştı.Şirketin halka arzı çok yakında olmasına rağmen Kaan onun isteğini kırmadı ve eve götürdü.Ama Beril, Kaan’ın son iki yılda çok değiştiğini düşünüyordu.Eskiden ona deliler gibi âşıkken şimdi onun yanında bile giderek daha çok Defne’yi düşünür olmuştu.Kadın doğası gereği hassas ve güvensizdir; Beril, Kaan’dan ne kadar emin olsa da bu duygudan kurtulamıyordu.Kaan kadının öpücükleriyle uyarı

“Çiçek, lohusalık döneminde moralini yüksek tutmalısın, yoksa vücuduna zarar verir.”Defne hâlâ aynı kayıtsız tavırla konuşuyordu. Çiçek artık iyice çileden çıkmıştı.“Defne, sakın ağabeyimin şirketini bahane edip işten kaytarmaya kalkma. Sen bizim Kara ailesinin gelinisin. Sana yemek yapma fırsatı vermek aslında iyilik. Unutma, işini veren de benim ailem…”“Bunu söylemesen unutacaktım, Sarp bu ayın performansını bayağı düşürmüş galiba.”Defne yine sakin çıktı. Çiçek bir an ne diyeceğini şaşırdı. Kadının sözleri onu şaşkına çevirmişti.Doğrusu Sarp son zamanlarda sürekli fazla mesai yapıyor, eve geldiğinde de hep somurtuyordu.Performansı çok düşmüştü, Kaan’ın şirketinden destek almasına rağmen eski halinden çok uzaktı.“Defne, ne demek istiyorsun?”“Bilmiyorum, Sarp sana söyledi mi, aslında onun performansının yarısını ben sağlıyordum. Ama son zamanlarda çok yoğunum, Sarp bana ulaşsa da vakit bulamıyorum.”Defne’nin bu sözleri Çiçek’in yüreğini yine burktu.Birden aklına geldi, Sarp s