Alle Kapitel von Sefer Bey, Eşiniz Sizden Boşanmayı Çok İstedi: Kapitel 191 – Kapitel 200

Güzin dizüstü bilgisayarını da yanına alarak Emre ile birlikte Profesör İrfan'ın evine yemeğe gitti.Yemeğin ardından Profesör İrfan, Güzin'in yazdığı makaleyi gözden geçirmesine yardımcı oldu.Gece yarısına doğru arabasına binip eve dönmek üzere yola çıktığı sırada yengesi Nazlı Soysal'dan bir telefon aldı.Özetle, ertesi gün için bilet aldığını ve iki çocuğunu da alıp günübirlik bir tekne turu yapmayı planladığını, ancak kendi ailesiyle ilgili acil bir iş çıktığı için oraya gitmek zorunda kaldığını, bu yüzden çocuklarla ilgilenemeyeceğini söylüyordu.Bunu duyan Güzin, "Anladım, yarın zaten boşum, ben götürürüm onları," dedi.Telefonu kapattıktan kısa bir süre sonra telefonu yeniden çaldı.Bu kez arayan Baran'tı.Telefonu açan Güzin, lafı uzatmadan söze girdi: "Kusura bakmayın, eğer konu Damla ise yarın işim var, maalesef vakit ayıramam."Ancak Baran telefonu kapatmadı, aksine, "Konunun ne olduğunu anlatmanız sakıncalı mı?" diye sordu ve ekledi: "Damla yarın sizi çok görmek istiyor."

Güzin: "Görüşmek üzere."Bu sözlerin ardından arabasına binerek arkasına bile bakmadan uzaklaştı.Soysal ailesinin malikanesine döndüğünde Güzin odasına çıkarken, Kaan o gün olanları Handan Anneanne'ye heyecanla anlatmaya başladı.Güzin'le birlikte tekne turuna giden kişinin Baran olduğunu öğrenen Handan Anneanne oldukça şaşırmıştı.Sonuçta Baran ile Sefer çocukluk arkadaşıydı; Güzin ise daha önce onunla pek samimi değildi. Nasıl olmuştu da birdenbire...Bunun üzerine Caner Soysal, "Demek bu yüzden geçenlerde Baran'ın ailesi bizimle iş birliği yapmak için kendiliğinden harekete geçti ve Baran son zamanlarda beni her gördüğünde tavırları çok kibardı; desene durum bundan ibaretmiş," dedi.Nazlı: "Öyle diyorsanız, bu iş ciddi gibi görünüyor?"Handan Anneanne torununu herkesten iyi tanırdı: "Güzin henüz resmi olarak boşanmadı, bence Güzin'in şimdilik böyle bir niyeti yoktur. Her şeyi akışına bırakalım, çok fazla müdahale etmeyelim.""Anlaşıldı."Ertesi sabah Soysal ailesinin evinde uyanan

Neşeyle Güzin'e doğru koşan Ece, ellerini birbirine vurmak için elini uzattı: "Anne, kazandık!"Güzin de onunla çak yaptı: "Evet."Sefer de yanlarına geldi: "Videoyu çektin mi?""Evet." Güzin, çektiği videoyu hemen ona gönderdi.Sandalye kapmaca oyununun ardından sıradaki etkinlik "Yenilmez Çember" oyunuydu.Oyunun kuralları: Dört aile bir grup oluşturacak; tüm üyeler büyük bir koli bandı çemberini elleriyle döndürürken aynı zamanda üzerine basarak ilerleyecekti. Bitiş çizgisine ilk ulaşan takım kazanacaktı.Sefer, Güzin'e bakarak, "Bu turda sen mi olacaksın?" diye sordu.Ece de başını sallayarak onayladı: "Bu turda annem benimle olsun."Güzin'in bir itirazı yoktu: "Peki."Oyun başlamak üzereyken Güzin elindeki çantasına bakıp bir an duraksadı; tam o sırada Sefer elini uzatarak, "Ver, ben tutayım," dedi."...Teşekkür ederim."Güzin çantasını ona uzattı.Başka çiftlerde kocanın karısının çantasını taşıması sıradan bir durum sayılabilirdi.Ancak ikisinin arasında bu, Sefer'in onun çantas

Çocuğun babasıyla arasının bu kadar iyi olması normaldi doğrusu.Bunun yanı sıra, diğer anne babaların da eşleri çocuklarla oyun oynarken onları izlediğini fark etmişti. Eğlenceli bir şey olduğunda kahkahalarla gülüp alkışlıyor, işler iyi gitmediğinde ise kenardan heyecanla telaşlanıyorlardı.Dışarıdan bakan biri o ailenin bir bütün olduğunu hissedebiliyordu.Ancak sıra Güzin'e geldiğinde durum farklıydı.Güzin'in yüzünde çocukla ve oyunla ilgilenirken bir gülümseme olsa da, verdiği his bunlardan uzaktı.Sanki kendisi ile eşi ve çocuğu arasında aşılmaz bir duvar, bir kopukluk vardı.Yine de son veli toplantısı hatırlandığında, Güzin'in kızının o kadınla olan bağı da oldukça barizdi; bu yüzden Güzin'in kocasıyla kızının arasındaki yakınlığa tam anlamıyla dahil olamaması aslında gayet normaldi.İnsanın evliliğine müdahale eden bir kişi, kendi çocuğunun göz bebeği oluyordu; bu durumun kime yapılsa ağır geleceği ve insanı içten içe kemireceği kesindi.Bunu düşündüğünde Güzin'in içinde fırt

"İtiraz diyelim, az çok vardı elbette ama projenin gidişatını etkileyecek boyutta değildi," dedi Murat Bey. "Şirketin elinde iyi bir proje olduğunda diğer ortaklar doğal olarak kendi yakınlarını yerleştirmek ister. Ancak Sefer Bey normalde bu tür atamaları bizzat kendisi pek yapmaz; şimdi kendi tanıdığı insanları projeye dâhil edince, başkalarının hemen itiraz etmesi de pek mümkün değildi. Üstelik Lale ve Kara ailelerinin yetenekleri gerçekten oldukça iyi ve kurallara da riayet ediyorlar; dolayısıyla genel tabloya pek bir zararları dokunmadı."Emre: "..."Daha fazlasını dinlemeye tahammül edemeyen Emre, "Neyse, ailenizle yemek yemenizi bölmeyelim, başka bir zaman uygun olduğumuzda yeniden baş başa yeriz," dedi.Murat Bey: "Tabii ki, memnuniyetle."Murat Bey ayrıldıktan sonra Emre, Güzin'e dönerek, "Biz de geçelim," dedi.Güzin: "Tamam."Yemeğin ardından şirkete dönen ikili, kısa süre sonra Rüzgar Sert'in geldiğini öğrendi.Güzin ile Emre her zamanki gibi onunla görüşmeyi reddettiler.A