Yağmur gerçekten çok şiddetli yağıyordu.Selin'in yanında şemsiye yoktu. Ceketini Rüya'nın küçücük bedenine sararak onu yağmurdan korumaya çalıştı."Mert, arkama saklan."Oğlunu yağmurdan korumak için kendi bedenini siper etmekten başka çaresi yoktu.Tam arabaya gitmek üzereyken iki kişi belirdi; ellerindeki şemsiyelerle hızlı adımlarla Selin'in yanına geldiler."Selin Hanım, bana verin," diyerek adamlardan biri Rüya'yı kucağına aldı.Selin gelenlerin Volkan'ın adamları olduğunu anladı. Gerçekten de çok çabuk gelmişlerdi.Rüya'yı adama teslim ettikten sonra eğilip Mert'i kucağına aldı.Selin'in yorulmasından korkan Mert, "Anne, ben kendim yürüyebilirim," dedi.Selin, şemsiye tutan korumaların arasında yağmurun altından ilerlerken, "Sen de ablan da benim bir tanemsiniz. İkinizin de anne kucağına ihtiyacı var," dedi.Bunu duyan Mert hemen kollarını Selin'in boynuna doladı. "Teşekkür ederim anne."Ablasıyla bunu açıkça dile getirmeseler de, baş başa kaldıklarında bu konuyu konuşurlardı.T
Baca selengkapnya