All Chapters of İlk Göz Ağrını Seç, Ben Üvey Anne Olmuyorum.: Chapter 21 - Chapter 30

Bu sözler üzerine Özulus Holding çalışanları bir an afalladı.Ne eşi?Öyle değildi ki!Tülin'in yüzü bir anda gerildi.Tam o sırada proje ekibiyle birlikte bölgedeki bazı nüfuzlu kişiler de restorana geldiler. Volkan'la akşam yemeği yiyeceklerdi.Erdal Bey, "Volkan Bey, siz önce mi geldiniz?" dedi.Volkan kenara çekildi. "Ben de daha yeni geldim. Tesadüfe bakın, Emir Bey'le karşılaştım."Emir de bölgede sözü geçen isimlerden biriydi. Ne de olsa Özulus Holding, Güney'deki üç bölgede tıbbi cihaz sektörünün lider şirketiydi.Dolayısıyla ona gereken saygı gösteriliyordu.Ancak bugün sadece kısaca selamlaşmışlardı; henüz doğru düzgün konuşma fırsatı bulamamışlardı.Gerçi bundan sonra da pek fırsat bulacak gibi görünmüyordu.Emir hemen Erdal Bey'le el sıkıştı. "Erdal Bey."Erdal Bey gülümseyerek karşılık verdi.Ancak Volkan beklenmedik bir şekilde Tülin'i tanıttı. "Bu hanımefendi de Emir Bey'in eşi."Bu tanıtımla Emir'in yüzü bir anda değişti.Yoksa Selin, Volkan'ın karşısında kendisini onun

Onun bu sorgularını dinlemekten Selin'in kulakları artık adeta nasır tutmuştu.Sakin bir sesle, "Emir, ben sadece senin için mi yaşamak zorundayım? Çocuklarına bakmak, senin için her şeyi yapmak zorunda mıyım?" dedi.Emir ise, "Sen benim için bir şey yapmıyorsun. Kendi hayatını sürdürüyorsun. Çocuklar sana anne demiyor mu? Tülin'e bir kez bile anne demediler. Ben de sana rahat ve lüks bir hayat sunmadım mı?" dedi.İnsan bu kadar pişkin olmayı nasıl başarırdı?Selin'in bakışları buz kesti. "Onları altı yıl ben büyüttüm. Bana anne demeleri kadar doğal bir şey yok. Tülin'e anne dememeleri de benim suçum değil. Evlendiğimiz günden beri senden tek bir çıkar bile sağlamadım. O çok bahsettiğin lüks hayata gelince, benim gözümde beş para etmez."Eğer peşinde olduğu şey Emir'in bugünkü gücü ve zenginliği olsaydı, yaşadıklarının kat kat fazlasını hak etmiş sayılırdı.Beş para etmez mi?Emir birden soğuk bir kahkaha attı. "Volkan'la tanıştın diye kendini bir şey mi sanıyorsun? Selin, insan önce h

Ama bu ona başka bir şeyi daha hatırlattı...Tülin telefonunu çıkarıp birini aradı. "Anneanne, dinlenmeni böldüm mü?"***Hastane odasında.Emir yatağın kenarında oturuyordu. "Rüya, Mert. Ben öz annenizin tarafını tutmuyorum. Ama siz de saygılı davranmalısınız. Bir şey söyleyecekseniz, düzgün bir şekilde söyleyin.""Ama biz onu sevmiyoruz. Biz sadece annemizi istiyoruz." Rüya'nın o anki zavallı hâli insanın içini acıtıyordu.Emir onların babasıydı. Elbette çocuklarıyla ilgilenecekti.Derin bir nefes aldı. Gözlerinde yalnızca bıkkınlık ve huzursuzluk vardı."Az önce sesimi biraz yükselttim." Mert'i kucağına aldı. "Özür dilerim. Bana kızma, olur mu?"Mert çok üzgündü. Sessizce gözyaşlarını dökerken, "Annemizin geri gelmesini istiyoruz," dedi.Anne...Selin...Çocukların ona ne kadar bağlandığı artık inkâr edilemezdi."Anneniz yanınızda değil ama babanız var ya?"Emir, Selin'in "Onlar senin çocukların" sözünü tekrar hatırladı.Çocukları bırakıp çekip gitmişti.Bunu düşündükçe daha da öfke

Rüya gülümseyerek, "Acımıyor, anne." dedi.Annesinin endişelenmesinden korktuğu için iyiymiş gibi davranmaya çalışıyordu.Artık Selin'i ağlatabilen tek şey bu iki çocuktu.İnce bedeniyle ikisini de kucağına aldı. "Yemek mi yiyordunuz?""Evet!"Rüya annesinin boynuna sarılmış, onu bir türlü bırakmıyordu. Bu kadar düşkün ve samimi olması Tülin'in gözüne fazlasıyla batıyordu.Selin onları kucağında yemek odasına götürüp oturdu.Tülin, "Selin, az önce Rüya yemek yerken birinin onu beslemesini istediğini söylüyordu. Artık büyüdü, kendi başına yemeyi öğrenmesi lazım." dedi.Ama Rüya hemen başını kaldırdı. "Ben hasta olduğum zaman için söylemiştim, yanlış söyledin."Tülin'in yüzünde hafif bir mahcubiyet belirdi. "Ah, doğru."Selin tek kelime etmedi, sadece kaşığı alıp kızını beslemeye hazırlandı.Fakat Rüya kaşığı elinden kaptı. "Anne, ben kendim yerim."Emir kaşlarını çattı.Peki az önce neden ille de onun yedirmesi için ısrar etmişti?Bir an için yine Selin'in Rüya'yı fazla nazlı yetiştirdi

Selin Mahmut Hoca'yı tanımıyordu ama kıyafetlerine bakınca nasıl biri olduğunu az çok tahmin etmişti."Kova," dedi. "Neden sordun?"Tülin şaşkınlıkla, "Aaa, demek sen Kova burcuymuşsun..." dedi.Sözünü bitirip Emir'e baktı: "Emir, bu..."Selin orada fazla durmayıp mutfağa geçti.Kendi evinde bir yabancıymış gibi aşağı inmiş, sonra tekrar yukarı çıkmıştı."Zırrr—"Kapıya en yakın olan Tülin gidip açtı. "Anneanne?"Tülin'in anneannesi tekerlekli sandalyeyle içeri getirildi. Kadın endişeyle sordu: "Durum nedir Mahmut Hoca?"Mahmut Hoca'yı zaten Tülin'in anneannesi tavsiye etmişti.Hoca, "Hanımefendi, bu evde huzur yok. Evin yeniden düzene girmesi için huzuru bozan kişilerin ve eşyaların ortadan kaldırılması gerekiyor. Bu evde uzun süre kalmaması gereken üç kişi var. Eşyaları kaldırmak daha kolay, o konuda acele etmeye gerek yok," dedi.Tülin'in anneannesi bunu duyunca konuyu çok ciddiye aldı. "Emir, böyle şeylerde insan inanmasa bile tedbirli olmalı. İki çocuğun sağlığı ve senin işin söz