Lahat ng Kabanata ng She Was Never the Billionaire's Choice-Until She Left: Kabanata 111 - Kabanata 120

Hindi pa tuluyang dumidilim noon nang tumawag si Mauren ng dalawang staff para samahan siya paakyat ng bundok.Medyo malamig ang simoy ng hangin sa oras na iyon, pero dahil nakabihis siya nang maayos at mainit ang tela, hindi niya ito gaanong naramdaman.Umakyat siya sa bundok upang namnamin ang simoy ng hangin at mamitas ng mansanas nang kaunti, at doo'y unti-unting gumaan ang pakiramdam at isip niya.Dalawa o tatlong kahon ng mansanas ang naipon agad ni Mauren dahil sa dami ng kasama.Pagkatapos mamitas, hindi agad bumaba si Mauren ng bundok. Nang makita niyang maganda ang tanawin ng paglubog ng araw, naupo muna siya upang namnamin ito.Saktong-sakto, narinig ni Mauren ang mga yabag at boses ng isang bata.Paglingon niya, bumungad sa kaniya ang mukha ni Jeriko.Halatang hindi rin ito inaasahan ng lalaki at natigilan siya sa paglalakad.Sa puntong iyon, biglang narinig ang masiglang sigaw ng bata mula sa video call: "Si Tita!"Nagvi-video call pala si Jeriko kay Althea, ipinapakita s

Pagkababa ni Samuel, abala na sina Ralp at ang iba pa sa pagkain.Nagulat sila nang makita na si Samuel lamang ang mag-isang bumalik.Katulad ni Aleya, inakala rin nila na kung si Samuel mismo ang tatawag kay Mauren, ay hindi ito tatanggi. Kaya’t ang pagbabalik niya mag-isa ay medyo nakakabigla para sa lahat.Agad na nagtanong si Jeriko, "Hindi ba siya bumaba?""Oo." sagot ni Samuel.Pagkatapos ay bumaling siya sa mga staff na nagsisilbi sa kanila at sinabi, "Ihanda n’yo ang isang set ng barbecue, Bobo chicken, at hot pot, at ipahatid sa kwarto ng Madam." Narinig ito ni Monica at bahagyang pinipigilan ang sarili, napapikit ng kaunti, sabay pursigi ng labi.Alam niyang ang pag-utos ni Samuel na ipadala ang pagkain kay Mauren ay walang ibang ibig sabihin, ni kaunting lambing o malasakit. Isa lang iyong obligasyong kailangang gawin, marahil dahil sa bilin ng matandang ginang.Sa mata ni Monica, walang kahulugan ang lahat ng iyon.Ngunit...Hindi niya gusto ang paraan ng pagtawag ni Moni

Pagkapasok ni Samuel sa kwarto, basta na lamang niyang isinara ang pinto.Pagkatapos ng lahat, naroon pa rin ang lahat ng gamit niya sa loob ng silid.Mukhang hindi na siya lalabas pa ngayong gabi.Sandaling natigilan si Mauren.Bago pa siya makapagsalita, dumaan na ang lalaki sa tabi niya at diretsong pumasok sa loob.Pagdaan nito sa tabi niya, agad na naamoy ni Mauren ang pabangong gamit ni Monica, isang amoy na pamilyar na pamilyar sa kaniya.At higit pa roon...Napansin din niya ang mapupulang bakas ng labi sa batok ni Samuel, tumatak sa laylayan ng suot nitong pajama.Kakatapos lang maligo ni Samuel at kakapalit lang ng suot na pajama. Hindi na kailangang tingnan pa nang maigi para malaman, ang pabango at bakas ng labi ni Monica sa katawan niya ay malinaw na nakuha niya kanina lamang, noong magkasama silang lumabas.Kanina pa lang nang makita siya ni Mauren, napansin niyang medyo mapula ang kanyang mga labi. Akala nito'y guni-guni langPero ngayon, malinaw na hindi pala.Nakaupo

Saglit na nag-alinlangan si Mauren bago dahan-dahang inabot ang dalawang imbitasyon. "Sige." mahinahon niyang tugon, bagama’t may bahagyang pag-iisip sa tono ng kanyang boses.Matapos ang hapunan, naupo siya kasama Ang Ginang Piñeda, sina Elias, at ilang kamag-anak. Sa gitna ng mahihinang tawanan at kuwentuhang puno ng alaala at plano para sa nalalapit na selebrasyon, nakisabay si Mauren sa masayang pag-uusap ngunit bakas sa kanyang mga mata ang pagod na pilit itinatago.Pagsapit ng alas nuwebe ng gabi, tumayo na siya at mahinahong nagpaalam. Bago tuluyang umalis, lumabas pa ang Ginang upang ihatid siya. Hinawakan nito ang kamay niya nang mahigpit, malamig ngunit may bigat ng damdamin."Kung ayaw pumunta ng mga taga Varron, huwag mo na silang pilitin. Ako, matanda na ako, wala na akong pakialam kung pupunta sila o hindi!" mariin na sabi ng Ginang habang malalalim na nakatitig sa kanya.Kahit na maingat si Elias sa mababang boses, iwas ng tingin, nang iabot niya ang mga imbitasyon kay

Mga lampas alas-diyes na," sagot ni Mauren habang marahang isinara ang hawak niyang libro. Tumingin siya kay Samuel at nagpatuloy,"Narinig kong magkakaroon ng subastang pangkawanggawa sa Villa Puerte sa loob ng dalawang araw." sumunod niyang sinabi.Maingat at eleganteng tinanggal ni Samuel ang kanyang kurbata sa leeg habang pasimpleng tumingin kay Mauren."Gusto mong makakuha ng imbitasyon sa subasta, tama ba?" tanong ni Samuel malamig ngunit diretso ang tono.Sandaling natigilan si Mauren bago marahang tumango. "Oo, sana!" mahinahon niyang tugon."Hmm. Okay!" sagot naman ni Samuel walang dagdag na paliwanag.Pagkasabi noon, tumalikod siya, diretsong nagtungo sa kanyang aparador at makalipas lang ang ilang sandali, pumasok na sa banyo para maligo, tila ba walang bigat ang usapan, na para bang isa lang itong karaniwang hiling.Medyo nabigla si Mauren sa pagiging direkta at walang pag-aatubili ni Samuel sa pagpayag.Ngunit dahil pumayag na rin ito, kahit papaano’y nakahinga rin siya n