All Chapters of She Was Never the Billionaire's Choice-Until She Left: Chapter 101 - Chapter 110

Hindi matiyak kung gaano katagal ang lumipas bago nakarating si Aleya sa paaralan.Tahimik na bumaba ng sasakyan si Mauren upang ihatid siya, habang si Samuel ay nanatiling nakaupo sa loob, walang anumang pinapakitang kilos.Si Aleya ay napatingin sa kanyang ama: "Dad...""May aasikasuhin pa ako." maikling tugon ni Samuel sa anak."Hays! Okay." sagot lamang ni Aleya.Batid ni Mauren na noon, tuwing ihahatid nina Samuel at Monica ang bata sa paaralan, sabay silang bumababa ng sasakyan at isinasamahan ang bata hanggang makarating sa guro.Ngayon, nang siya na ang nasa gampaning iyon.Hindi niya alam kung totoong may mahalagang lakad ba si Samuel o sadyang ayaw lang nitong makitang magkasama sila sa harap ng iba.Sa pag-iisip na ito, hindi na niya pinilit pa. Tinapunan niya ng tingin si Samuel na nasa loob pa rin ng sasakyan at mahinahong sinabi,"Mauna ka na. Magta-taxi na lang ako papuntang kompanya mamaya." mahinahong tugon ni Mauren.Pagkarinig ni Samuel, agad siyang nagsalita, "Mada

Nang makarating sila sa tahanan, gising pa rin ang matandang ginang.Nang makita niyang si Mauren ay tunay ngang sinundo ni Samuel, tahimik siyang tumango, saka bumalik sa sariling silid na may kapanatagan sa puso.Pag-akyat niya sa itaas, agad namang tinawagan ni Mauren ang kanyang tiyuhin na si Elias upang ipabatid ang naging takbo ng usapan.Matapos ang tawag, muling tumunog ang cellphone ni Mauren, si Diego naman ang nasa kabilang linya.Makalipas ang kalahating oras, nang matapos ni Mauren ang pakikipag-usap at bumalik sa silid, nadatnan niyang tapos na sa paliligo si Samuel at kasalukuyang nakasandal sa ulunan ng kama, tahimik na nagbabasa ng aklat.Ibinalik ni Mauren ang kaniyang tingin, saka tumungo sa banyo upang maligo at asikasuhin ang kaniyang balat.Pagtapos ng lahat, hatinggabi na. Saglit siyang tumingin kay Samuel, tahimik pa rin itong nagbabasa, tila ba walang nagbago sa pagitan nila.Noon, nang palaging malamig ang pakikitungo sa kaniya ng lalaki, tila nasanay na rin

Ibinaba ni Mauren ang kanyang telepono, saka dahan-dahang bumaba ng hagdan. Sa kanyang pagkakasalubong sa matandang ginang, mahinahon niyang sinabi,"May nakaayos na raw pong hapunan si Samuel roon, kaya hindi na raw siya makakauwi ngayong gabi."Napabuntong-hininga ang matanda, ngunit hindi na nagsalita pa.At nang dumaan ang gabi, totoo ngang hindi umuwi si Samuel.Paggising ni Mauren kinabukasan, nadatnan niyang medyo masama ang loob ng matandang ginang.Nang malaman nitong hindi umuwi si Samuel kagabi, agad itong nagreklamo,"Aba'y itong Apo ko talaga! gaano man kaabala sa trabaho, wala man lang panahon para umuwi? Anong klaseng bata 'yan?" matigas nitong usal.Ramdam sa tinig nito ang pagkadismaya, bagaman pilit nitong itinatago sa anyo ng pagtatalak.Ngumiti lamang si Mauren at hindi na nagsalita pa.Sa kabila ng paliwanag ni Samuel tungkol sa pagiging abala, batid niyang may panahon itong makauwi kung gugustuhin.Sapagkat sa huli, kahit sino pa, kailangan ding magpahinga.Naala

Sa ngayon, si Samuel ay pagmamay-ari na ni Monica.Malamang ay hindi rin matutuwa si Samuel kung siya pa ang hahawak sa mga gamit nito. At sa ngayon, ayaw na rin niyang gawin iyon.Ang mayordoma na rin ang tumulong sa pag-aayos ng mga gamit ni Aleya.Kung dati pa iyon, baka nag-aalala pa siya na baka may makalimutan ang kanyang anak, at kahit na ang mayordoma ang nag-impake, siguradong siya pa rin ang magche-check ng mga ito nang mabuti.Ngunit ngayon, matapos niyang ayusin ang sarili niyang gamit, tahimik niyang hinila ang maliit niyang maleta pababa, at hindi na inintindi pa kung maayos na ba ang gamit ni Aleya.Ilang sandali siyang naghintay sa ibaba bago bumaba sina Samuel at Aleya.Pagdating nila sa hot spring villa, agad na tumawag si Samuel sa telepono. Samantala, habang inaayos ni Mauren ang mga damit sa silid, pumasok ang matanda at tahimik na iniabot sa kanya ang isang kahon. Mahinang bulong nito, "Ito ang damit na inihanda ni lola para sa iyo. Huwag mong kalimutang isuot it

Sa sandaling bumukas ang isa pang pinto ng elevator, lumantad si Ralp. Matahimik, ngunit may bahid ng kumpiyansa sa kilos.Napakurap si Mauren, bahagyang napatigil sa paghinga.Hindi niya inasahang darating din ang lalaking ito sa hot spring villa, at lalong hindi sa ganitong pagkakataon, na parang sinadya ng tadhana ang kanilang pagkikita.Ngunit pansin ni Mauren na ang matanda at si Samuel ay hindi man lang nagpakita ng pagtataka, halatang alam na nila na darating si Ralp sa hot spring villa.Parang siya lang ang hindi nasabihan.Bahagyang nagtaas ang kilay ni Ralp nang makita niya si Mauren, saka malambing na sinabi sa matanda, "Lola, aalis na po ba kayo agad? Ayaw n'yo munang magtanghalian?"Maganda ang ugnayan ng pamilyang Varron at Obenza, kaya ganoon na lang ang pakikitungo niya sa matanda.Lumaki rin si Ralp sa ilalim ng pagkalinga ni Matandang Ginang, kaya nang marinig ang tanong ay ngumiti ito nang magiliw: "Naku! Hindi na. Mag-enjoy na lang kayo diyan." anito.Pagkaraan nit