All Chapters of She Was Never the Billionaire's Choice-Until She Left: Chapter 81 - Chapter 90

Tumango si Mauren bilang pagsang-ayon.Pagkatapos, hiniling muli ni Aleya na siya na rin ang maghatid sa kanya sa paaralan kinabukasan.Pumayag naman si Mauren nang walang pag-aatubili.Mula nang mangyari ang insidente sa hot spring villa, sampung araw na ang lumipas na hindi sila nagkikita nang maayos ni Aleya.Kaya naman nang gabing iyon, nagpasya siyang manatili sa villa. Ngunit hindi na siya bumalik pa sa silid na dati niyang kuwarto.Naisipan ni Mauren na doon na lamang matulog sa kwarto ng kanyang anak.Noong huling beses na magkasama silang natulog, may sakit pa ang bata kaya siya mismo ang nagyaya noon.Ngunit ngayon, wala namang sakit si Aleya at sa pagkakataong ito, ay hindi man lang siya inanyayahang tumabi sa higaan nito. Pero sa kabila niyon, pinili pa rin ni Mauren na manatili.Nang mapansin ni Aleya na si Mauren ay naliligo sa kanyang kwarto at tila doon na rin matutulog, isang tanong ang hindi niya maiwasang isipin.Bakit kaya hindi bumalik si Mommy sa kwarto nila ni D

Pero base sa paraan ng pagtayo at pakikipag-usap ni Mauren kanina, halatang magkakilala sila ng lalaki."A-ah, si Jeriko Cortez." sagot ni Mauren."Siya pala 'yon?" gulat na tanong ni Diego. "Hindi ba halos hindi kayo magkakilala? Bakit kayo magkasamang nakaupo?""Kanina, nahulog 'yung pamangkin niya sa pool. Ako 'yung nakakita at tumulong sa pagligtas. Dinala niya rito para magpasalamat." kalmadong paliwang ni Mauren.Tumango si Diego, saka nagsabing, "Ah, kaya pala."Sinabi kasi Mauren na kasama niya ang mga katrabaho niya, kaya inakala ni Diego na ang tumawag sa kanya kanina ay karaniwang kasamahan lang. Kaya hindi na niya nilingon pa ito.Pagkalayo nina Mauren at Diego, napatingin si Jeriko sa kanilang papalayong mga likuran at doon niya lamang napansin na ang kasama pala ni Mauren ay isang matangkad na binatang lalaki.Mula sa likuran, tila bagay na bagay ang lalaki kay Mauren.At base sa lapit ng distansya nila habang naglalakad, halatang malapit ang relasyon ng dalawa."Uncle..

Agad namang sinagot ang tawag. Hindi pa man siya nakakapagsalita, nauna nang magsalita ang nasa kabilang linya."Nandiyan na ako sa loob ng dalawampung minuto." boses ni Samuel.Ngunit bago pa siya makapagsalita, sumingit din ang boses ni Aleya."Paalam, Tita Monica." malambing nitong tugon.Nanigas ang katawan ni Mauren sa kanyang narinig. Tama nga kanyang hinala, kasama nga nila si Monica.At parang lalong pinagtibay pa ang sunod niyang narinig. Malambing ang boses ni Monica habang sinasabi: "Hmm, paalam din sa'yo Aleya."Kasunod nito, narinig ni Mauren ang malumanay na tinig ni Monica na tila sadyang ipinaparamdam ang presensya niya: "Sige, aakyat na ako." anito.Ilang sandali pa'y narinig niya muli ang malamig na boses ni Samuel sa kabilang linya: "May kailangan ka pa ba?"Napabalikwas sa ulirat si Mauren. "A-ah... Wala na," sagot niya, mahinahon ngunit mariin.Pagkasabi niyon, agad niyang pinatay ang tawag, wala nang balak pang marinig ang sagot niya.Sa katahimikan, bigla na lan

Isang halik sa noo bilang pagbati ng umaga? Imposible.Hindi siya kailanman ginising ni Samuel nang may ganitong lambing. Hindi kailanman siya niyakap ng ganito kainit, kahigpit, na tila ayaw pakawalan.Kaya’t nang maramdaman niyang muling hinigpitan nito ang yakap at may mariing halik na dumapo sa kanyang noo, isa lang ang pumasok sa isip niya, akala niya siguro si Monica ang kaharap niya.Napakuyom ang kamao ni Mauren, habang ang puso’y tila pinipilas nang dahan-dahan. Tahimik siyang nakahiga, nilunok ang pait, at habang nakayakap sa kanya ang lalaking asawa niya sa papel pero hindi sa puso, unti-unting namasa ang kanyang mga mata.Gayunpaman, masarap pa rin ang tulog ni Samuel, sarap na sarap sa maling yakap.Tinitigan ni Mauren si Samuel ng tahimik, payapa, at walang kamalay-malay sa sakit na unti-unting bumabalot sa kanya.Pinigilan niya ang hapdi sa dibdib, pilit nilunok ang kirot na gumagapang sa lalamunan. Dahan-dahan siyang huminga nang malalim, saka unti-unting inilayo ang s

Sa susunod na buwan ay ipagdiriwang na ang ika-pitumpung kaarawan ni Matandang Ginang Piñeda.Kaya maagang nag-uusap sina Mauren at Elias upang pagplanuhan kung ano ang maaaring ihanda upang mapasaya at maparamdam sa matanda ang kanilang pagmamahal sa kanyang espesyal na araw.Narinig iyon ng matanda ngunit tila wala naman siyang ganang pag-usapan ito. Sabi niya, "Huwag na 'yang mga pa event-event niyo na yan. Ang mahalaga, kumpleto tayo at masaya sa isang hapunan."Pero sagot naman ni Berna, "Eh pitumpung kaarawan mo na, kahit papaano, kailangan pa ring gawing espesyal…" aniya.Ganoon din ang iniisip nina Mauren at Elias. At dahil iyon ay mula sa puso ng mga anak at apo niya, hindi na rin tumutol pa ang Matandang Ginang.Gayunpaman, kailangan pang pumasok ni Aleya sa paaralan kinabukasan, kaya matapos ang hapunan, umalis na rin sila kasama ang anak niya pabalik sa kanilang bahay.Pagbalik nila sa villa, masayang bumaba ng sasakyan si Aleya at tumakbong papasok ng bahay.Nanatiling na