All Chapters of รักติดเรท Nc35+: Chapter 1 - Chapter 10

"กรี๊ดดดดดด ไม่จริงใช่ไหมหมอ ฉันเป็นเชื้อราในช่องคลอดได้ยังไง ฉันยังไม่เคยมี...แบบนั้นเลยนะ"ต้องตาไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่หมอพูด วันนี้มาตรวจภายใน กลัวเป็นมะเร็งมดลูก ยังไม่ทันรู้ผลมะเร็งก็เป็นเชื้อราเสียแล้ว ใบหน้าสวยแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย"มันไม่เกี่ยวกับว่าคุณยัง...ไม่นะครับ หมอจะอธิบายให้คุณต้องตาฟังนะครับว่ามีสาเหตุมาจากอะไร คือเชื้อราในช่องคลอดเกิดจากการเพิ่มจำนวนเชื้อรามากกว่าปกติภายในช่องคลอด จนทำให้สภาพภายในช่องคลอดเสียสมดุล ปกติเชื้อราเหล่านี้มักอาศัยอยู่ตามปากอวัยวะเพศ ระบบทางเดินอาหาร หรือบนผิวหนังของคนเราในปริมาณน้อยและไม่ก่อให้เกิดโรค แต่ถ้าเชื้อราเหล่านี้มีปริมาณมากขึ้นจึงพัฒนาให้เกิดการติดเชื้อขึ้นได้ เชื้อราที่ทำให้เกิดการติดเชื้ออาจเกิดได้จากหลายสายพันธุ์ แต่สายพันธุ์ที่พบว่าเป็นสาเหตุของการติดเชื้อในช่องคลอดได้มากที่สุดมีชื่อว่า แคนดิดา อัลบิแคนส์ (Candida Albicans) ซึ่งเป็นเชื้อราในกลุ่ม แคนดิดา (Candida) ส่วนเชื้อราสายพันธุ์อื่นที่พบได้ไม่บ่อย อาจส่งผลให้ผู้ป่วยมีอาการรุนแรงได้มากขึ้น และต้องอาศัยการรักษาที่ซับซ้อนมากขึ้น"หมอหนุ่มเชื่อว่าคนตัวเล็กไม่เคยผ่านมือช

หลายอาทิตย์แล้วที่หล่อนจมอยู่กับคำพูดของหมอ ไม่กล้าไปหาหมอที่ไหนเพราะคำว่า 'อาย' คำเดียวทำให้นั่งหน้าบึ้ง หน้าตึงหลังเลิกงานทุกวัน อยากเล่าให้เพื่อนร่วมงานฟังก็น่าอายเสียกะไร หล่อนขับรถมาเรื่อย ๆ ระหว่างทางกลับคอนโดฯ จึงเปลี่ยนใจไปหาหมอคนเดิมอีกครั้ง ทั้งอายทั้งอยากรักษา และไม่อยากให้ใครเห็นส่วนสงวนของตัวเองไปมากคน ในเมื่อเขาเป็นหมอและเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้เห็น เขาก็ควรจะเป็นคนรักษาเชื้อรา ส่วนเรื่องมะเร็งปากมดลูก หล่อนล้มเลิกความคิดที่จะตรวจแล้ว เพราะตอนนี้โฟกัส 'เชื้อรา' มากกว่า หล่อนไม่อยากเชื่อเลยว่าจะเป็นเชื้อราในช่องคลอดพอมาถึงก็เป็นเวลาทุ่มกว่า สาวเจ้าเดินตรงไปยังห้องตรวจของชายหนุ่ม พอมาหยุดยืนหน้าห้อง 'นายแพทย์นภสินธุ์ ก่อการรัก' ต้องตาก็สูดลมหายใจเข้าปอดแรง ๆ เพื่อจะผลักเข้าไป ชายหนุ่มเป็นหมอสูตินรีเวชมือหนึ่งของโรงพยาบาลแห่งนี้ เขาชำนาญเชี่ยวชาญและเป็นทั้งอาจารย์หมอของนักเรียนนักศึกษาแพทย์ ยังไม่ทันได้เคาะประตูห้องก็เปิดออกมาก่อน ด้วยตอนนี้เป็นเวลาค่ำแล้วจึงไม่ค่อยมีผู้คนเท่าไรพอประตูห้องเปิดออกสิ่งแรกที่ทำให้ นายแพทย์นภสินธุ์ ก่อการรัก หรือเผือก วัย 38 ปี หมอสูตินารีเวชชื่

“ผมมาพบผู้ช่วยต้องตาครับ” บอกถึงจุดประสงค์ตัวเองทันทีกลิตเตอร์สาวงุนงง ในเมื่อลูกค้าคนนี้เป็นลูกค้าของผู้ช่วยต้องตา แล้วทำไมพอเห็นอีกฝ่ายมา เธอจึงขอตัวไปเข้าห้องน้ำได้“ผู้ช่วยตาเหรอคะ เชิญไปนั่งรอที่โต๊ะผู้ช่วยตาเลยนะคะ”สาวเจ้าบอกพลางกวักมือเรียกเพื่อนกลิตเตอร์อีกคนที่อยู่จัดการคิวข้างในมายืนแทนตัวเอง เพราะตัวเองจะพาลูกค้าไปนั่งรอที่โต๊ะของผู้ช่วยต้องตา และจะไปตามหญิงสาวออกมาด้วยว่าลูกค้ารอนภสินธุ์กระตุกยิ้มด้วยความเจ้าเล่ห์ระหว่างรอสาวเจ้าออกมาพบ เขารู้ว่าเธอต้องการหลบหน้าถึงขอตัวไปแบบนั้น ทั้ง ๆ ที่เห็นเขาอยู่ หญิงสาวกลัวเขา เขาดูก็รู้ระหว่างนั่งรอ ชายหนุ่มก็รู้สึกว่าตัวเองตกเป็นเป้าสายตาของทุกคนในธนาคาร ส่วนผู้จัดการวัยกลางคนเห็นลูกค้าของผู้ช่วยของตนมานั่งรอ เลยเดินออกจากห้องมาเอ่ยทักทายอย่างเป็นมิตร ลูกค้าคนนี้อาจเป็นลูกค้าใหม่และรายใหญ่ก็ได้เมื่อดูจากการแต่งตัวแล้ว“สวัสดีค่ะ มารอผู้ช่วยต้องตาเหรอคะ ดิฉันเป็นผู้จัดการสาขานะคะ” ผู้จัดการวัยกลางคนเอ่ยทักทายชายหนุ่มด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มชายหนุ่มเห็นคนอายุเยอะกว่าไหว้และทักทายตน เขาจึงลุกขึ้นยืนไหว้ตอบ พลางระบายยิ้มเป็นมิตรให้อีก

“ปล่อยฉันนะคุณหมอ...”“คุณหมอสำหรับคนไม่สนิท สำหรับคนสนิทหมอเผือก ถ้าจะกรุณาเรียกพี่เผือกก็ได้ครับ ใคร ๆ ก็เรียกชื่อเล่นของผมกัน” เอ่ยบอกหล่อนอย่างบังคับ“ไม่ดีกว่าค่ะ เราไม่ได้สนิทกัน ว้ายยยยย!!”หล่อนร้องเสียงหลงออกมาทันทีเมื่อถูกเข้าเหวี่ยงกระแทกรถคันหรูของเขาแม้ไม่แรงเท่าไรนัก“คุณทำบ้าอะไร ถ้าหากฉันล้ม มีแผลขึ้นมา คุณจะรับผิดชอบไหม”“ก็คุณดื้อ ผมให้เรียกหมอเผือกแค่นี้จะตายรึไง” เอ่ยพลางเปิดประตูรถข้างที่หล่อนพิงอยู่แล้วดันร่างน้อยเข้าไป“คุณ! มันมากไปแล้วนะ คุณมาบังคับฉันแบบนี้ไม่ได้ แล้วใครบอกว่าฉันจะนั่งรถคุณไป” หล่อนบอก“ผมบอกเอง คุณไปกับผมนี่แหละ ช่วยชาติประหยัดพลังงาน” เอ่ยจบก็โยนของในมือของตนให้หญิงสาวแล้วปิดประตูรถการกระทำของชายหนุ่มทำให้ต้องตาเคืองโกรธมาก เขาเป็นใคร เป็นอะไรกับเธอ ทำไมต้องมาบงการเธอแบบนี้ด้วยเมื่อขึ้นมาประจำที่คนขับ หมอหนุ่มก็ติดเครื่องรถแล้วกระชากตัวออกไปทันทีด้วยความเร็วสูง ชายหนุ่มเหลือบมองคนตัวเล็กที่นั่งเม้มปากอยู่ข้างกายก็อดยิ้มขำหล่อนไม่ได้“เหนื่อยไหมที่ต้องเม้มปาก นั่งเชิดหน้าคอแข็งแบบนี้”“เรื่องของฉันค่ะ แล้วนี่จะพาฉันไปไหน” เมื่อเห็นว่าเส้นท

“กับข้าวมื้อนี้อร่อยมากเลย ว่าไหมครับคนสวย” เอ่ยพลางตักข้าวเข้าปากตัวเอง พร้อมตักอาหารให้คนตัวเล็ก แม้ว่าเธอจะเขี่ยออกข้างจานแต่ก็ยังจะหน้าด้านตักให้“อร่อยกับผีน่ะสิ” หล่อนตอบพลางตักคำข้าวเข้าปากเหมือนกัน“ผีอะไรจะหล่อจะสวยขนาดนี้ครับ ว่าไหม ถ้าเป็นผีก็คงเป็นผีนางฟ้ากับผีเทพบุตรแน่ ๆ เลย หึหึ”นภสินธุ์ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ตัวเองนั้นเอ่ยคำหวานเกี้ยวสาวเจ้าตรงหน้าไม่มีหยุด ตั้งแต่เป็นหนุ่มมา ชายหนุ่มไม่เคยต้องทำอะไรแบบนี้ เพราะที่ผ่านมา การทำแบบนี้มันเป็นเรื่องไร้สาระ แต่ตอนนี้เห็นจะไม่ไร้สาระเสียแล้วสิ จากคนที่ไม่เคยทำตัวไร้สาระกลับมาทำแบบนี้ได้ แสดงว่าเขานั้นเริ่มจริงจังแล้ว ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่รู้ตัวเช่นกัน ว่าตัวเองนั้นหลงลืมความเป็นตัวเองที่ผ่านมา“เพลียจิต!"“น่ารักจัง”เอ่ยเสียงนุ่มมองคนตัวเล็กด้วยความหมายหลากหลาย บางครั้งหล่อนก็ดูเป็นผู้ใหญ่ บางครั้งก็ดูเหมือนเด็กสาวแรกแย้ม ใบหน้าที่แดงระเรื่อของหล่อนแดงเพราะความเขินอายหรือเพราะความโกรธกันแน่หนา...หล่อนเงียบไม่ต่อความยาวสาวความยืดอีก ยิ่งพูดก็ยิ่งยาว หล่อนจึงเลือกที่จะเงียบแล้วปล่อยให้คุณหมอช่างพูดพูดคนเดียว แต่แปลก ทำไมหัวใจหล่อนต