Todos los capítulos de รักติดเรท Nc35+: Capítulo 11 - Capítulo 20

“อะ! อื้อ! อย่าจับตรงนั้นค่ะ” หล่อนห้ามพร้อมเอามือมาจับมือใหญ่ที่สอดแทรกอยู่ในกางเกงซับในของตัวเอง“อา! พี่อยากเห็นเหลือเกิน แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา ขอลูบ ๆ คลำ ๆ ก่อนนะครับ พี่ไม่ทำอะไรมากกว่านี้หรอก” นภสินธุ์รู้ว่าตอนนี้ตัวเองทำให้ต้องตากลัว แต่ทำยังไงได้ เพียงแค่ได้ใกล้ชิดไม่กี่ครั้งเขาก็พร้อมจะสู้รบกับหล่อน อยากจ้วงลึกจมดิ่งในร่างเล็ก อยากเห็นความฉ่ำแฉะหวานเยิ้มของหล่อนโอบอุ้มแก่นกายแข็งแรงของเขาเหลือเกิน“โอว์! อย่าขัดขืนพี่เลยครับ ให้พี่ได้นิด ๆ หน่อย ๆ เถอะ ไม่ไหวแล้ว รู้ไหมว่าตาทำให้พี่คลั่ง ชูว์!" ก้มลงกัดซอกคอระหงเพื่อตีตรารักไว้“อือ!"ต้องตาเผลอร้องครางออกมาเสียงผะแผ่ว เสียงลมหายใจขาดห้วงเมื่อถูกปลุกเร้าร่างกาย มือเล็กที่จับกุมมือใหญ่ก็ร่วงหล่นอยู่ข้างลำตัว ท่อนขาเล็กอ่อนระโหยโรยแรงจะทรุดลงพื้น แต่ถูกร่างใหญ่ซ้อนทับโอบอุ้มประคองไว้“ขอชื่นชมเถอะนะคนดี อะ! อื้อ!" ครางเสียงแหบพร่าบีบคลึงเฟ้นเต้างามอวบอูมเต็มมือ“พะ...พอ...เถอะค่ะคุณหมอ...ยะ...อย่าทำอะไรดิ...ฉันเลย อือ!อูว์!"ร่างน้อยแอ่นบิดเร่าด้วยความเผลอไผล แม้ปากจะบอกห้าม แต่ร่างกายกลับถูกมือใหญ่ใช้ความชำนาญปลุกเร้าจนอ่อนไ

“ว่าง่าย ๆ แบบนี้ลูกเราจะได้ไม่ดื้อ” นภสินธุ์เอ่ยยั่วคนตัวเล็กก่อนจะเล่าเรื่องที่ตนทำยังไงถึงได้กุญแจห้องสำรองของต้องตามา “เรื่องกุญแจพี่ก็ใช้เงินนะตอนแรก แต่นิติบุคคลที่นี่เข้มงวดจนพี่ต้องตอแหล ร้องไห้ฟูมฟายบอกว่าห้อง...โทร.หาแล้วอยู่ ๆ สายก็ตัดไป พี่เป็นห่วงกลัวเราไม่สบายเป็นอะไรมากเลยรีบมา พอโทร.ขึ้นไปหาก็เงียบ”“ไม่มีทางที่เขาจะเชื่อง่าย ๆ ถ้าไม่มีหลักฐาน และรู้จักคอนโดฯ และห้องฉันได้ยังไง” หล่อนแย้ง จะไม่เงียบได้ไงหล่อนปิดเสียง ปิดสั่นโทรศัพท์มือถือไว้“มีสมองไว้ทำไมครับ คิดสิครับคนสวย คนฉลาดเขาต้องใช้สมองอยู่แล้ว” เอ่ยพลางยกมือชี้หัวของตัวเองกวนอารมณ์คนตัวเล็ก ก่อนจะพูดต่อ “ตอนแรกก็ไม่เชื่อ แต่พี่โทร.ให้เขาดูตรงนั้น และให้เขาโทร.ออก และโชคดีที่เบอร์ของเราติดต่อไม่ได้ ทางนิติบุคุคลเลยร้อนรนเอากุญแจสำรองให้พี่ไง เป็นไง รางวัลความตอแหลพี่ ตอแหลเพราะอยากได้เมียเลยนะ” ไม่ลืมจะยั่วสาวเจ้าตอนท้ายประโยค“แล้วคุณจะอยากมาหาดิฉันเพื่อ? ในเมื่อตอนนี้ฉันลาพักร้อน ไม่ได้ทำงาน ถ้าจะคุยเรื่องลงทุนหรือซื้อกองทุนคุณต้องติดต่อที่ผู้ช่วยเจนจิรา เพราะฉันส่งเคสของคุณให้เพื่อนดูแลค่ะ” หล่อนบอก“รู้ครั

“ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้นครับ ไม่ต้องกรี๊ดบ่อย ๆ หรอก เก็บเสียงไว้ร้องครางตอนพี่สอดใส่ดีกว่านะ เราจะทำลูกกันจนกว่าจะหมดแรงนะครับ ไหนดูซิ จิ๋มสวยขนาดนี้ ทำไมถึงเป็นเชื้อราได้นะ”นภสินธุ์ไม่สนใจว่าเจ้าหล่อนจะขัดขืน เพราะเขาเชื่อในชั้นเชิงของตัวเอง เชื่อว่าคนไร้เดียงสา ไร้ประสบการณ์ด้านนี้ต้านทานความเหนือชั้นของตนไม่ได้อยู่แล้ว มือใหญ่ปลดตะขอกางเกงนักเรียนชายมัธยมต้นสีกากีของต้องตาออก“ยะ...อย่าทำอะไรฉันเลยนะ อย่าข่มขืนฉันแล้วฆ่าเหมือนข่าวเลยนะ” หล่อนกลัว กลัวไปหมด และภาพข่าวที่ถูกฆ่าข่มขืนที่ตนได้อ่านก็แทรกเข้ามาในหัวเต็มไปหมด“คิดเป็นเด็กไปได้ ใครจะฆ่าคนสวยได้ ฮึ!"เอ่ยเสียงพร่าพลางลูบไล้เนินสวาทที่เปิดเผยให้เห็นอยู่ตรงหน้า ช่างอวบอูม นูนสวยเหลือเกิน จึงไม่รอช้าจะดึงรั้งกางเกงในสีขาวของเจ้าหล่อนออก เขาอยากเห็นความสวยงามของสนามหญ้าที่เนินสวาทของคนตัวเล็ก“ยะ...อย่าจับนะฉันอาย”หล่อนบอกพลางบิดเอวคอดตัวเองหนี แต่มีหรือคนหน้ามึนจะสนใจ เขาแหงนเงยขึ้นสบตาเจ้าของกุหลาบงามอวบอูมดอกนี้แล้วส่งยิ้มหวานให้ ก่อนจะวางมือใหญ่ทาบทับแล้วลูบไล้ สอดแทรกนิ้วใหญ่ของตัวเองตามกลีบดอกไม้งาม“อื้อ! สวยเหลือเกิน

ต้องตาบิดกายถอยหนีแต่ก็ทำได้แค่บิดกาย เมื่อตอนนี้มือใหญ่รั้งเอวเล็กดึงเข้าหา เรียวขาก็ถูกแยกออกกว้างจนน่าอาย อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว ทำไมหล่อนต้องมาเจอหมอหื่นแบบนี้ด้วย หมอหล่อเข้าใจ แต่หมอไม่ใช่สเปกในแบบที่อยากได้ หล่อนเกลียดผู้ชายคนนี้ ต้องตาได้แต่บอกเกลียดในใจ ทั้ง ๆ ที่หัวใจตัวเองเต้นแรงไปกับการสัมผัสของบุรุษหนุ่ม“อะ! อ่ะ! อ่อย! ยะ...อย่าทำแบบนั้นนะ...”“อือ! ไม่ได้หรอกตา พี่ต้องการตาเหลือเกินตอนนี้ ตาก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอว่า งวงช้างเผือกของพี่เผือกมันขยายใหญ่แค่ไหน มันต้องการตานะ อะ! อา!"เอ่ยเสียงแหบพร่าพร่าดุนดันแก่นกายร้อนขึงขังถูไถเนินสวาทของเจ้าหล่อน ใบหน้าหล่อซุกไซ้ไล่เลื้อยตวัดปลายลิ้นสัมผัสลำคอระหง พลางสลับขบเม้มตีตรารักไว้ตามซอกคอ“อือ! ฉันร้อน...ร้อนข้างใน ...ฉันต้องไม่สบายแน่ ๆ...อะ!อูว์! หยุดเถอะคุณหมอ อะ! ฉันไปตรวจที่...ระ...โรง...พะ...ยาบาล...ก็ได้ค่า...ชูว์!" หล่อนบิดเร่าด้วยความร้อนรุ่มไปกับเรียวลิ้นสากที่ดูดเลียตามผิวกายของเธอแบบด้วยความเผลอไผลด้วยความอ่อนเดียงสา แม้จะวัยเลยสาวแรกแย้มมานานมากแล้ว แต่ต้องตาก็ดูเหมือนเด็กสาวในสายตาของหมอหนุ่ม เขายิ้มพร

“อึดอัดค่ะ”หล่อนบอกอีกคำ คำตอบของสาววัย 30 นั้นทำให้หมอหนุ่มยิ้มพร่าแล้วกัดจมูกน้อยเอ็นดูเบา ๆ ก่อนจะเคลื่อนมือใหญ่ไปตามเรียวแขนที่ถูกมัดไว้เหนือหัว แล้วแกะปมที่ผูกมัดออกให้คนตัวเล็ก เพื่อที่สาวเจ้าจะได้เป็นอิสระลูบไล้สัมผัสตัวตนของเขาบ้าง โดยไม่ลืมดึงเสื้อของสาวเจ้าออกจากเรียวแขนของเธอทิ้งพอเป็นอิสระแล้วสติที่มีน้อยนิดก็ทำงานทันที มือเล็กผลักร่างใหญ่ที่ทาบทับร่างตัวเองออก พยายามดิ้นถอยหนีอีกครั้ง แต่ดูเหมือนยิ่งหล่อนดิ้นขยับยิ่งทำให้แรงเสียดสีกลางกายเพิ่มขึ้นจนทำให้ตัวเธอเองนั้นแหละเสียวร้อนทรมาน“อะ! อ่า! ทำไมฉันต้องร้อนเสียวแบบนี้ด้วย อือ!" หล่อนพูดอย่างไม่เข้าใจตัวเอง ยอมรับว่าสิ่งที่ร้อนและเกิดขึ้นตอนนี้คือความเสียวซ่าน หล่อนประมวลทุกอย่างแล้วว่าร้อนรุ่มแบบนี้ไม่ใช่ร้อนแบบจะเป็นไข้หวัดแน่นอน“อืม! เพราะเราเข้ากันดียังไงครับตา เรียกพี่เผือกสิครับ พี่จะทำให้ตาไม่เสียว ไม่ร้อน แต่จะทำให้ถึงสวรรค์ชั้นเจ็ดแบบเพลงเจ เจตรินเลยครับ อะ! โอว์! เรียกพี่สิครับตา...อูว์!"จะไม่ขยับให้สาวเจ้าสมหวังเป็นอันขาด แม้ว่าตัวเองจะทรมานไม่ต่างจากต้องตา จะขยับโยกได้ยังไงถ้าน้องนางยังใช้คำห่างเหินแบบนี