All Chapters of รักติดเรท Nc35+: Chapter 51 - Chapter 60

“อา! ไม่ไหวแล้วพี่เผือก...ตาไม่ไหวแล้วตาต้องการลึก ๆ แรง ๆ อ่า! อูว์!"หล่อนครวญครางเร่งเร้าชายหนุ่มด้วยความทรมานและต้องการความใหญ่โตให้ลึกกว่าที่สอดใส่เข้ามาอีก“อา! ได้ครับที่รัก ชูว์! เมียพี่เผือกร้อนแรงเหลือเกิน จิ๋มก็แน่น โอว์! เย้! ซี้ดดด”นภสินธุ์ปล่อยร่างน้อยบิดเร่าครวญครางกับเตียงนุ่ม ตัวเขาเอนโยกขึ้น มือใหญ่จับดึงรั้งเอวคอดกระแทกเข้าหาร่างของตนด้วยความดุดันเป็นจังหวะเร่าไพเราะพั่บ! พั่บ! พั่บ!“อา! แบบนี้ชอบไหมที่รัก อ่า! เสียวร้อนไปทั้งงวงเลยครับ ซี้ดดด เย้! อา!"“อือ! เร็วอีกพี่เผือก อ่า! ตาไม่ไหวแล้วค่ะ อะ! นั่นแหละ โอว์! ชูว์!"หญิงสาวช่วยคนตัวโตแอ่นเด้งรับกระทบเร่าสนองตอบดุดันไม่ต่างกัน มือเล็กยกดันร่างตัวเองยกขึ้นรับแรงกระแทกเสียวอย่างรู้จังหวะ เต้างามไหวเอนไปตามแรงกระแทกของเอวสอบ ไหวพลิ้ว ปากน้อยอ้าเผยอครวญครางซ่านไม่หยุดด้วยความสุขสันต์“อา! พร้อมกันที่รัก โอว์! ไม่ไหวแล้ว อ่า!"“อือ! ไม่ไหวแล้วพี่เผือก...โปรดเถอะ อา! ซี้ดดด โอว์!"“อา! ได้ครับคนดี อ่า!"นภสินธุ์โหมโยกเย้าความเร่าร้อนเข้าหากายฉ่ำแฉะเร็วถี่ มือใหญ่เคลื่อนไปกอบกุมเต้างามบีบขยำเร่าปลุกปั่นอารมณ์ของตัวเ

สองอาทิตย์แล้วที่นภสินธุ์มาอยู่บ้านของต้องตา ทุกเช้าเขาตื่นมาช่วยงานในร้าน ส่งของ เป็นแบบนี้ประจำ จากผิวขาวตอนนี้เข้มขึ้น มือใหญ่ที่เคยนุ่มก็หยาบกร้านจากการทำงานหนัก แต่จากวันนั้นจนวันนี้ เขาก็ไม่ได้เข้าใกล้ต้องตาอีกเลย หล่อนก็เอาแต่หลบหน้า ขนาดเวลาทานข้าวเธอก็ยังเอาไปทานบนห้องนอน ไม่ยอมร่วมโต๊ะกับเขา ส่วนงานที่โรงพยาบาลนั้น พ่อของเขาก็ไม่ได้ว่าอะไร อนุญาตให้เขาลาได้แบบไม่มีกำหนดเช้าวันนี้ ต้องตาตื่นมาพร้อมกับความไม่สบายเนื้อสบายตัว ตื่นมาก็อาเจียนแต่เช้า อ่อนแรง ไม่มีแรงจะลงมาข้างล่าง จนสายแล้วยังไม่เห็น สุภาพรจึงให้ลูกสะใภ้ไปตามหญิงสาว เพราะนี้ก็จะบ่ายโมงแล้วทำไมลูกสาวยังไม่ลงมาอีก เพราะอีกสองวันก็จะต้องกลับกรุงเทพฯ แล้วด้วย เพราะเหลือเวลาอีกหนึ่งอาทิตย์วันลาพักร้อนของต้องตาก็จะหมดลง“แม่เพชร ๆ พี่ตาเป็นอะไรไม่รู้ค่ะ จิขึ้นไปตามพี่ตาดูโทรม ๆ แถมยังอ้วกไม่หยุดเลยค่ะ” พรพรรณวิ่งมาเรียกแม่สามีด้วยสีหน้าเป็นกังวลนภสินธุ์ที่กำลังช่วยคนงานเช็กสินค้าอยู่ได้ยินเข้าก็รีบทิ้งงานวิ่งมาถามพรพรรณด้วยความเป็นห่วงยอดดวงใจ“น้องจิว่ายังไงนะ ตาเป็นอะไรนะ”“พี่ตาค่ะ พี่ตาดูโทรมอิโรยมาก แถมยังอ้วกไม

“ไหน ๆ ก็มาโรงพยาบาลแล้ว ตาไปตรวจร่างกายตัวเองด้วยดีกว่าลูก” สุภาพรเอ่ยแนะ“ไม่ค่ะ ตาจะรอจนกว่าพี่เผือกไม่เป็นอะไร ตาอยากเป็นคนแรกที่พี่เผือกตื่นมาเจอ” ต้องตาบอกผู้เป็นแม่และพ่อ ตอนนี้หัวใจของเธอเต้นแรงผิดจังหวะด้วยความหวาดกลัว กลัวว่าจะเสียชายที่เป็นดวงใจไป“หมอคะ พี่เผือกเป็นยังไงบ้างคะ” ทันทีที่หมออกมาจากห้องตรวจหล่อนก็รีบลุกขึ้นไปเขย่าถามหมอทันที“ปลอดภัยแล้วครับ คนไข้ไม่ได้เป็นอะไร แค่หมดสติไปเฉย ๆ ครับ ร่างกายของเขาเพลียจากการทำงานหนักเลยทำให้หมดสติไปแบบนี้แหละครับ เดี๋ยวหมอจะให้ไปนอนในห้องพักฟื้นนะครับ” หมอบอกเสียงนุ่มก่อนจะเดินจากไป“เห็นไหมลูกพ่อ เผือกเขาไม่ได้เป็นอะไร เขาแค่อ่อนเพลียจากการทำงานที่ร้านหนักไปหน่อย ก็อย่างว่าแหละ คนกรุงไม่เคยแบกหามเลยทำให้เพลียแบบนี้แหละลูก สบายใจได้แล้วนะ” ธงชัยกับภรรยาเดินมาโอบไหล่ลูกสาวพลางกอดปลอบเบา ๆ“ตากลัว กลัวว่าจะไม่มีเขา ตารักเขาค่ะแม่เพชร พ่อกบ” หล่อนยอมรับอย่างอาย ๆ พลางเช็ดน้ำตาที่เปื้อนแก้มของตัวเอง“ไปบอกเขาสิลูก มาบอกพ่อกับแม่ เขาจะรู้ไหม” ธงชัยบอก“ตาจะบอกพี่เผือกค่ะ ตากลัว กลัวจะไม่ได้บอกเขาอีก ตอนที่เห็นเขานอนหมดสติ หัวใจตาแท

ผ่านมาห้าเดือนแล้วหลังจากชีวิตหลังแต่งงานของต้องตากับนภสินธุ์ ตอนนี้ชายหนุ่มเข้ามาบริหารโรงพยาบาลต่อจากผู้เป็นพ่อเต็มตัวแล้ว ส่วนเสกสรรนั้นปลดเกษียณตัวเองมาอยู่บ้านกับภรรยา ต้องตาก็ลาออกจากงานมาเป็นแม่บ้าน เพราะสามีหึงหวง ไม่ยอมให้ไปทำงาน ชีวิตวัน ๆ ของต้องตานอกจากโรงพยาบาลก็มีบ้านหลังใหญ่นี้แหละ ตอนนี้หล่อนมีเจ้าตัวเล็กได้ห้าเดือนหนึ่งสัปดาห์แล้ว และวันนี้พ่อกับแม่ของเธอก็เดินทางมาจากมุกดาหารมาเยี่ยมเธอกับหลานในท้อง ตอนนี้ท่านทั้งสองกำลังนั่งพูดคุยกับพ่อแม่ของสามีเธออยู่ในห้องนั่งเล่นเชื้อราที่เคยเป็นก็หายไปสนิทแล้ว ส่วนมะเร็งปากมดลูกที่ตรวจ ผลก็ออกมาดี เธอแข็งแรง ไร้โรค ปลอดภัยเพราะมีสามีเป็นหมอสูตินรีเวชมือหนึ่งของโรงพยาบาล เจ้าหล่อนยืนมองพ่อกับแม่และพ่อกับแม่ของสามีพูดคุยถามสารทุกข์สุกดิบตามประสาคนแก่แล้วก็อดยิ้มตามด้วยความสุขไม่ได้ แถมตอนนี้เจ้าตัวเล็กในท้องก็น่ารัก ไม่ทำให้แม่แบบเธอต้องเหนื่อย เธอแพ้ท้องหนักแต่สามเดือนแรกเท่านั้น ตอนนี้ปกติดีแล้ว มือเล็กลูบท้องของตัวเองเบา ๆ มองดูพ่อกับแม่และพ่อแม่สามีพูดคุยกัน“ผมได้ของมาฝากคุณสรรด้วยนะรอบนี้” ธงชัยเอ่ยพลางยกไหเหล้ายาดองสูตรพิ

“ไอ้บ้า! ถามอะไรก็ไม่ตอบ ไม่รู้เลยว่าพ่อคิดอะไรตอนร่วมหุ้นกับไอ้บ้าเนี่ย!”ปัง!วางกระแทกแฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานของตนแรง ๆ ด้วยความหัวเสีย เมื่อคิดเห็นหน้าของหุ้นส่วนรายใหญ่ของบริษัทตนแล้วก็ทำให้หงุดหงิดก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!เสียงเคาะประตูห้องเรียกเตือนสติของคนอารมณ์ร้อนให้กลับมา ก่อนจะปรับเปลี่ยนสีหน้าเป็นปกติแล้วร้องอนุญาตให้คนหน้าห้องเข้ามาได้“เชิญค่ะ”สิ้นคำพูดประตูห้องก็เปิดออกพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของหนุ่มเลือดผสมไทย-สเปน เดินหน้านิ่งเข้ามา“มีอะไรอีกคะคุณขุนพิทักษ์” หล่อนแสร้งเอ่ยถามเสียงนุ่ม ทั้ง ๆ ใจจริงอยากกระชากเสียงถามมากกว่าคนถูกถามไม่ตอบแต่เดินมาหยุดหน้าโต๊ะทำงานของหญิงสาว กวาดสายตามองข้าวของที่กระจัดกระจายบนโต๊ะก็กระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วก็กลับมาหน้านิ่งเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร ในมือใหญ่มีของถือติดมาด้วยเขาจึงวางมันบนโต๊ะเมื่อได้เห็นว่าคนตัวโตมาเพราะอะไรเจ้าหล่อนก็เลยเอ่ยขอบคุณอีกฝ่าย“ขอบคุณค่ะ”หล่อนหยิบผ้าเช็ดหน้าของตนมาใส่ในลิ้นชักทำงานไว้ ด้านคนถูกขอบคุณก็ทำแค่เพียงพยักหน้าแล้วก็เดินจากไป การกระทำของชายหนุ่มทำให้กิ่งมณีฉุนอย่างแรง เมื่อร่างสูงใหญ่ลับประตูหล่อนก็แทบดิ้นพ