Se connecter“อา! จิ๋มสวยแล้วต้องขอบคุณหมอยังไงครับ ไหนแยกจิ๋มกว้าง ๆ ให้พี่เผือกอีกทีหน่อยครับ” เขาหมอสูตินรีเวช นามว่า นภสินธุ์ เป็นหมอที่ขยันทำงานและขยันทำรักในเวลาเดียวกัน ส่วนเธอคือคนป่วยที่ไม่ได้ตั้งใจป่วยนามว่าต้องตา มาตรวจภายในเพื่อดูเชื้อมะเร็งปากมดลูก แต่สิ่งที่ได้กลับไปคือ "เชื้อราในช่องคลอด" ความบันเทิงจึงเกิดขึ้นระหว่างหมอสูตินรีเวชจอมหื่นกับคนป่วยแบบไม่ได้ตั้งใจให้ป่วยจึงเกิดขึ้น
Voir plus"กรี๊ดดดดดด ไม่จริงใช่ไหมหมอ ฉันเป็นเชื้อราในช่องคลอดได้ยังไง ฉันยังไม่เคยมี...แบบนั้นเลยนะ"
ต้องตาไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่หมอพูด วันนี้มาตรวจภายใน กลัวเป็นมะเร็งมดลูก ยังไม่ทันรู้ผลมะเร็งก็เป็นเชื้อราเสียแล้ว ใบหน้าสวยแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย
"มันไม่เกี่ยวกับว่าคุณยัง...ไม่นะครับ หมอจะอธิบายให้คุณต้องตาฟังนะครับว่ามีสาเหตุมาจากอะไร คือเชื้อราในช่องคลอดเกิดจากการเพิ่มจำนวนเชื้อรามากกว่าปกติภายในช่องคลอด จนทำให้สภาพภายในช่องคลอดเสียสมดุล ปกติเชื้อราเหล่านี้มักอาศัยอยู่ตามปากอวัยวะเพศ ระบบทางเดินอาหาร หรือบนผิวหนังของคนเราในปริมาณน้อยและไม่ก่อให้เกิดโรค แต่ถ้าเชื้อราเหล่านี้มีปริมาณมากขึ้นจึงพัฒนาให้เกิดการติดเชื้อขึ้นได้ เชื้อราที่ทำให้เกิดการติดเชื้ออาจเกิดได้จากหลายสายพันธุ์ แต่สายพันธุ์ที่พบว่าเป็นสาเหตุของการติดเชื้อในช่องคลอดได้มากที่สุดมีชื่อว่า แคนดิดา อัลบิแคนส์ (Candida Albicans) ซึ่งเป็นเชื้อราในกลุ่ม แคนดิดา (Candida) ส่วนเชื้อราสายพันธุ์อื่นที่พบได้ไม่บ่อย อาจส่งผลให้ผู้ป่วยมีอาการรุนแรงได้มากขึ้น และต้องอาศัยการรักษาที่ซับซ้อนมากขึ้น"
หมอหนุ่มเชื่อว่าคนตัวเล็กไม่เคยผ่านมือชาย มันทั้งแน่น ทั้งสวย ตอนแรกจะใช้เครื่องมือ แต่ไม่รู้เพราะอะไรถึงได้ใช้มือเปล่า นิ้วเปล่าไม่มีถุงมือสอดแทรกเข้าไปในร่างของสาวเจ้า
ไม่เข้าใจสักอย่างที่คุณหมออธิบายมา ศัพท์แต่ละคำมันยากต่อการเข้าใจของต้องตาเหลือเกิน อยากรู้อย่างเดียวคือวิธีรักษา
"รักษายังไงคะหมอ แล้วมะเร็งมดลูกตรวจอีกไหมคะ หรือว่าตรวจเสร็จแล้ว"
แม้จะอาย แต่เธอห่วงร่างกายสุขภาพมากกว่า ก็ตอนนี้อายุ 30 ปีแล้ว สามียังหาไม่ได้ ชายใดก็ไม่เข้ามาจีบ ทอดสะพานไปถึงพระรามเก้าก็ยังไม่มีหลงเข้ามา ที่มาตรวจมะเร็งปากมดลูกเพราะกลัว แม้จะไม่มีสามีแต่เธอก็มีมดลูก ต้องฉลาดและรักษาตัวเองไว้ก่อน
หมอหนุ่มยิ้มกริ่มก่อนจะพูดอธิบายให้คนตัวเล็กฟัง แล้วให้เธอขึ้นนอนบนเตียงอีกครั้ง ถึงเวลาต้องตรวจให้สาวเจ้าจริงจังแล้ว ต้องตามีอะไรให้ค้นหา ชายหนุ่มบอกกับตัวเองแบบนั้น หลังจากตรวจเสร็จ เขาจะสานต่อกับสาวเจ้า แน่นอนเธอเป็นของเขาตั้งแต่เขาสอดแทรกนิ้วเข้าไปในตัวของหญิงสาวแล้ว
"หมอ วันหลังได้ไหมคะ วันนี้ไม่พร้อมเลยค่ะ" บอกอย่างอาย ๆ ก็เมื่อกี้ก่อนจะทำใจตรวจได้ก็นาน ทำไมต้องมาถ่างขาให้ผู้ชายดูรอบสองอีก แถมหมอก็หล่อ บอกให้เอาหมอผู้หญิง ทำไมถึงมีแต่หมอผู้ชายนะที่เรียนสายนี้
"แล้วแต่คนไข้ครับ แต่สำหรับผม ผมว่าตรวจให้เสร็จ ๆ ไปเลยดีกว่าครับ"
"งั้นก็ได้ค่ะ" หล่อนดีดตัวลงจากเตียง "แต่ไม่ดีกว่าครั้งหน้านะคะ"
"ครับผม แล้วคุณต้องตาจะไปไหนต่อรึเปล่าครับ หลังจากนี้" แสดงออกชัดเจนว่ากำลังจีบเธอ
"จะจีบฉันเหรอหมอ" ไม่ใช่เด็กนะ จะดูไม่ออกว่าผู้ชายกำลังจะจีบ
"ครับ แล้วได้ไหมล่ะ ถ้าได้ เราไปทานข้าวเที่ยงด้วยกันเลยนะ หมอพักเที่ยงพอดี" รุกเต็มที่ เมื่อเธอตรงเขาก็ตรงกลับ
"ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันไม่อยากคุยกับหมอ ฉันกลัว มีข่าวหมอฆ่าเมีย ฆ่าคนเยอะไปสมัยนี้ ฉันกลัว พวกหมอโรคจิต แถมฆ่าคนราวกับผักปลา" ใช่...ต้องตาคิดแบบนั้นจริง ๆ
"ไม่ลองไม่รู้นะครับ อาจจะไม่ฆ่าแบบนั้นก็ได้ ผมอาจจะฆ่าคุณด้วยความเร่าร้อนก็ได้นะ" ครั้งนี้หมอหนุ่มขยับเข้าชิดร่างเล็ก จนเธอเซถอยหลังล้มไปกับเตียงคนป่วย
สองเดือนต่อมาหลังจากงานแต่งงานเล็ก ๆ ถูกจัดขึ้นด้วยความรักของทั้งสองและมีญาติผู้ใหญ่ฝ่ายชาย ฝ่ายหญิง เพื่อนและคนสนิทมาร่วมยินดี ตอนนี้ฟองเบียร์ก็ตั้งครรภ์ได้หกสัปดาห์แล้ว ฟองเบียร์กำลังนั่งกินขนมดูซีรีส์อยู่ในห้องนั่งเล่นของเรือนหอราคาร้อยล้าน เพราะตั้งแต่มีเจ้าตัวเล็ก เธอก็กินเก่งมาก และที่หนักคือห่างสามีไม่ได้เลย จนนาธานต้องสั่งให้วิทวัสเอางานมาส่งให้เขาทำที่บ้าน หรือถ้านาธานต้องไปดูงาน หล่อนก็ต้องเอาเสื้อตัวเก่าที่มีกลิ่นเหงื่อสามีมานั่งดมเพื่อไม่ให้ตัวเองหงุดหงิดและร้องไห้เวลาห่างสามี“พี่ธานคะ มานี่หน่อยค่ะ คิดถึงจังเลย” หล่อนร้องเรียกสามีที่นั่งทำงานอยู่อีกห้องให้มาหาตนที่ห้องนั่งเล่น“ครับผม จะไปเดี๋ยวนี้แหละครับเมียจ๋า...” นาธานตอบลากเสียงยาวพร้อมกับรีบเดินสาวเท้าไว ๆ มาหาภรรยาช่างอ้อนของตน“ว่าไงครับ คิดถึงแล้วทำไงครับ” เดินมาทรุดกายนั่งข้างภรรยาพร้อมกับยกมือลูบท้องของภรรยาคนสวยไปมา“อยากหนุนตักค่ะ”“ได้สิครับ” เขายิ้มให้ยอดดวงใจ แล้วขยับนั่งใหม่แล้วตบหน้าขาตัวเอง
“ไม่เลย เราไม่เคยรู้จักกันเลย คุณไม่ใช่คนในแชตของฉันอีกต่อไปแล้ว”ปากพูดอย่างแต่ในใจตอนนี้แทบเต้น ดีใจที่เขากล้าเอาดอกบัวมาง้อและขอแต่งงาน หล่อนแทบอยากกรี๊ดและตกลงกอดและหอมแก้มเขาแรง ๆ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะยังโกรธเรื่องที่เขาทิ้งเธอไว้ที่หัวหินคนเดียว แล้วหลังจากนั้นก็หายเงียบไปตั้งห้าวัน พอโผล่มาก็มาขอความรัก แบบนี้จะให้หล่อนเชื่อได้ยังไงว่าเขาจริงจังและจริงใจทุกคำพูดที่เปล่งออกมา“ให้พี่เป็นคนในชีวิตจริงได้ไหม พี่ไม่อยากเป็นคนในโลกออนไลน์ของน้องอีกแล้ว แต่งงานกันนะครับ พี่รักฟองเบียร์จริง ๆ นะครับ” นาธานยังคงพยายาม แม้ว่าเจ้าหล่อนจะปฏิเสธอีกกี่ครั้งเขาก็จะพร่ำบอกรักและขอเธอแต่งงานอยู่ตรงนี้“ฟองเบียร์ลูก” เสียงของผู้มาใหม่ดังขึ้น พร้อมกับร่างอ้วนท้วมเดินเร็ว ๆ มายังห้องของลูกสาว แต่แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อมีผู้ชายตัวยักษ์คุกเข่าขวางทางเข้าห้องของลูกสาวตน“ป๋ามาทำไมไม่บอกลูกก่อนคะ” ฟองเบียร์ดีใจที่ได้เห็นหน้าผู้เป็นพ่อและก็ตกใจ ทำไมต้องมาตอนนี้ด้วย“มาเซอร์ไพรส์ไงลูกพ่อ แล้วนี่ใครล่ะ มาเกะกะลูกตาอยู่
กลับมาจากหัวหินได้ห้าวันแล้ว หลังจากกลางดึกวันนั้น หล่อนตื่นขึ้นมาก็นอนอยู่คนเดียว มองหานาธานก็ไม่เจอ เดินไปดูในห้องน้ำก็ไม่เจอ จะมีก็แต่โน้ตแปะไว้ที่กระจกหน้าโต๊ะเครื่องแป้งไว้ว่า“พี่มีธุระด่วน พี่ต้องรีบไป ขอโทษนะครับที่อยู่ทานข้าวเช้าด้วยไม่ได้ รักนะครับ”หล่อนโกรธมาก เมื่ออ่านโน้ตจบก็บดบี้ทิ้งทันที และเช้าวันนั้นเองก็พาร่างบอบช้ำที่มีแต่รอยราคีที่นาธานฝากไว้เต็มตัวไปหมด ทั้ง ๆ อากาศเมืองไทยร้อนแต่หล่อนก็ต้องใส่ผ้าพันคอปกปิดรอยไว้“ไปเที่ยวกลับมาแทนที่จะแฮปปี้ แต่เนี่ยอะไร กลับมานั่งเศร้าเนี่ยนะ ยัยฟองเบียร์” ลลิตามาหาเพื่อนรักที่คอนโดฯ เพราะตั้งแต่กลับมาจากหัวหินฟองเบียร์ดูไม่สดใสเลย ถามคำตอบคำ แววตาที่เคยสดใสก็หม่นหมอง และเมื่อวานพงศกรก็แวะมาหา ไม่รู้คุยอะไรกัน พงศกรถึงได้หน้าเศร้ากลับบ้าน“เบื่อแก ฉันว่าฉันกลับไปหาป๋าเหลิมที่โคราชดีไหมแก” นี่คือสิ่งที่เฝ้าคิดมาตลอดหลายวัน เพราะอยู่คอนโดฯ ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น วัน ๆ เอาแต่นั่งคิดอะไรเดิม ๆ ซ้ำ ๆ เปิดดูข้อความเก่า ๆ ที่คุยกัน น้ำตาหล่อนก็คลอเบ
“ชูว์! ไม่ไหวแล้วค่า...ฟองเบียร์ อะ! โอว์!" นักเขียนสาวร้อนแรงเร่งแรงขย่มรักของตนหนักหน่วงโดยมีคนตัวโตช่วยอีกแรง น้ำในอ่างอาบน้ำกระเซ็นจนแทบจะหมดอ่าง แล้วไม่นานทั้งสองก็ได้พานพบกับความสุขที่เฝ้าฝันถึง“โอว์! อ่า!"“อ่า! โยว์!"สองเสียงร้องครางต่างกันแต่มีความสุขเหมือนกัน ฟองเบียร์กระตุกเกร็งร่าง นาธานเองก็เช่นกันพร้อมกับปล่อยธารน้ำหลากของตนฝากไว้กายเล็กฉ่ำหวานของหญิงสาว“ไม่ไหวแล้ว ฟองเบียร์เหนื่อย ง่วง อะ! อุ๊ย!" เป็นต้องสุดปากแรง ๆ เมื่อเอวสอบยกกระแทกหยอกเย้า“อ่า! ก็อยากน่ารัก ตอดรัดพี่แรงทำไมละ ชูว์!" ยิ่งเธอบิดเบือนหน้าหนีเขาก็ยิ่งอยากแกล้ง จึงขยับบิดเอวสอบไปมาแล้วก็ได้ผล เมื่อมือเล็กที่ดันอกของเขาจิกเล็บลงบนอกเขาด้วยความเสียวร้อน“อ่า! หยุดเลยนะ พอได้แล้ว และก็ อะ! อ่า!" เป็นต้องงอตัวด้วยความเสียว เมื่อมือใหญ่ยื่นมาบิดยอดอกของหล่อน“อ่า! ได้ยังไง ปากนี่ช่างพูดดีนะ ต้องหาอะไรอุดปากสักหน่อยแล้วที่รัก” ว่าแล้วก็ยกร่างเล็กถอดถอนออกจากแก่นกายร้อนของตน“จะ..ทำอะไรอีก”





