Masuk“อา! จิ๋มสวยแล้วต้องขอบคุณหมอยังไงครับ ไหนแยกจิ๋มกว้าง ๆ ให้พี่เผือกอีกทีหน่อยครับ” เขาหมอสูตินรีเวช นามว่า นภสินธุ์ เป็นหมอที่ขยันทำงานและขยันทำรักในเวลาเดียวกัน ส่วนเธอคือคนป่วยที่ไม่ได้ตั้งใจป่วยนามว่าต้องตา มาตรวจภายในเพื่อดูเชื้อมะเร็งปากมดลูก แต่สิ่งที่ได้กลับไปคือ "เชื้อราในช่องคลอด" ความบันเทิงจึงเกิดขึ้นระหว่างหมอสูตินรีเวชจอมหื่นกับคนป่วยแบบไม่ได้ตั้งใจให้ป่วยจึงเกิดขึ้น
Lihat lebih banyak"กรี๊ดดดดดด ไม่จริงใช่ไหมหมอ ฉันเป็นเชื้อราในช่องคลอดได้ยังไง ฉันยังไม่เคยมี...แบบนั้นเลยนะ"
ต้องตาไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่หมอพูด วันนี้มาตรวจภายใน กลัวเป็นมะเร็งมดลูก ยังไม่ทันรู้ผลมะเร็งก็เป็นเชื้อราเสียแล้ว ใบหน้าสวยแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย
"มันไม่เกี่ยวกับว่าคุณยัง...ไม่นะครับ หมอจะอธิบายให้คุณต้องตาฟังนะครับว่ามีสาเหตุมาจากอะไร คือเชื้อราในช่องคลอดเกิดจากการเพิ่มจำนวนเชื้อรามากกว่าปกติภายในช่องคลอด จนทำให้สภาพภายในช่องคลอดเสียสมดุล ปกติเชื้อราเหล่านี้มักอาศัยอยู่ตามปากอวัยวะเพศ ระบบทางเดินอาหาร หรือบนผิวหนังของคนเราในปริมาณน้อยและไม่ก่อให้เกิดโรค แต่ถ้าเชื้อราเหล่านี้มีปริมาณมากขึ้นจึงพัฒนาให้เกิดการติดเชื้อขึ้นได้ เชื้อราที่ทำให้เกิดการติดเชื้ออาจเกิดได้จากหลายสายพันธุ์ แต่สายพันธุ์ที่พบว่าเป็นสาเหตุของการติดเชื้อในช่องคลอดได้มากที่สุดมีชื่อว่า แคนดิดา อัลบิแคนส์ (Candida Albicans) ซึ่งเป็นเชื้อราในกลุ่ม แคนดิดา (Candida) ส่วนเชื้อราสายพันธุ์อื่นที่พบได้ไม่บ่อย อาจส่งผลให้ผู้ป่วยมีอาการรุนแรงได้มากขึ้น และต้องอาศัยการรักษาที่ซับซ้อนมากขึ้น"
หมอหนุ่มเชื่อว่าคนตัวเล็กไม่เคยผ่านมือชาย มันทั้งแน่น ทั้งสวย ตอนแรกจะใช้เครื่องมือ แต่ไม่รู้เพราะอะไรถึงได้ใช้มือเปล่า นิ้วเปล่าไม่มีถุงมือสอดแทรกเข้าไปในร่างของสาวเจ้า
ไม่เข้าใจสักอย่างที่คุณหมออธิบายมา ศัพท์แต่ละคำมันยากต่อการเข้าใจของต้องตาเหลือเกิน อยากรู้อย่างเดียวคือวิธีรักษา
"รักษายังไงคะหมอ แล้วมะเร็งมดลูกตรวจอีกไหมคะ หรือว่าตรวจเสร็จแล้ว"
แม้จะอาย แต่เธอห่วงร่างกายสุขภาพมากกว่า ก็ตอนนี้อายุ 30 ปีแล้ว สามียังหาไม่ได้ ชายใดก็ไม่เข้ามาจีบ ทอดสะพานไปถึงพระรามเก้าก็ยังไม่มีหลงเข้ามา ที่มาตรวจมะเร็งปากมดลูกเพราะกลัว แม้จะไม่มีสามีแต่เธอก็มีมดลูก ต้องฉลาดและรักษาตัวเองไว้ก่อน
หมอหนุ่มยิ้มกริ่มก่อนจะพูดอธิบายให้คนตัวเล็กฟัง แล้วให้เธอขึ้นนอนบนเตียงอีกครั้ง ถึงเวลาต้องตรวจให้สาวเจ้าจริงจังแล้ว ต้องตามีอะไรให้ค้นหา ชายหนุ่มบอกกับตัวเองแบบนั้น หลังจากตรวจเสร็จ เขาจะสานต่อกับสาวเจ้า แน่นอนเธอเป็นของเขาตั้งแต่เขาสอดแทรกนิ้วเข้าไปในตัวของหญิงสาวแล้ว
"หมอ วันหลังได้ไหมคะ วันนี้ไม่พร้อมเลยค่ะ" บอกอย่างอาย ๆ ก็เมื่อกี้ก่อนจะทำใจตรวจได้ก็นาน ทำไมต้องมาถ่างขาให้ผู้ชายดูรอบสองอีก แถมหมอก็หล่อ บอกให้เอาหมอผู้หญิง ทำไมถึงมีแต่หมอผู้ชายนะที่เรียนสายนี้
"แล้วแต่คนไข้ครับ แต่สำหรับผม ผมว่าตรวจให้เสร็จ ๆ ไปเลยดีกว่าครับ"
"งั้นก็ได้ค่ะ" หล่อนดีดตัวลงจากเตียง "แต่ไม่ดีกว่าครั้งหน้านะคะ"
"ครับผม แล้วคุณต้องตาจะไปไหนต่อรึเปล่าครับ หลังจากนี้" แสดงออกชัดเจนว่ากำลังจีบเธอ
"จะจีบฉันเหรอหมอ" ไม่ใช่เด็กนะ จะดูไม่ออกว่าผู้ชายกำลังจะจีบ
"ครับ แล้วได้ไหมล่ะ ถ้าได้ เราไปทานข้าวเที่ยงด้วยกันเลยนะ หมอพักเที่ยงพอดี" รุกเต็มที่ เมื่อเธอตรงเขาก็ตรงกลับ
"ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันไม่อยากคุยกับหมอ ฉันกลัว มีข่าวหมอฆ่าเมีย ฆ่าคนเยอะไปสมัยนี้ ฉันกลัว พวกหมอโรคจิต แถมฆ่าคนราวกับผักปลา" ใช่...ต้องตาคิดแบบนั้นจริง ๆ
"ไม่ลองไม่รู้นะครับ อาจจะไม่ฆ่าแบบนั้นก็ได้ ผมอาจจะฆ่าคุณด้วยความเร่าร้อนก็ได้นะ" ครั้งนี้หมอหนุ่มขยับเข้าชิดร่างเล็ก จนเธอเซถอยหลังล้มไปกับเตียงคนป่วย
“ไม่ต้องงหรอก ครั้งแรกของเราก่อนที่พี่จะกลับมา พี่ไปซื้อยาดสอดมาสอดใส่จิ๋มให้ตาน่ะ”เขายิ้มทะลึ่งให้คนตัวเล็ก พร้อมเดินมาดึงร่างน้อยให้เดินตามตนไปยังเตียงเพื่อจะได้ทำการตรวจมะเร็งปากมดลูก เขาต้องใช้ปากเป็ดสอดเข้าไปในจิ๋มของเธอเพื่อตัดเอาเนื้อเยื่อไปตรวจ ส่วนเชื้อรานั้นเขาจะใส่ยาสอดรักษาให้คนตัวเล็ก“ฉันอาย...ขอหมอผู้หญิงได้ไหมคะ”หล่อนแย้งก่อนจะถูกอุ้มขึ้นไปนั่งบนเตียง และถูกผลักให้ล้มลงไปกับเตียงพร้อมกับกระโปรงตัวยาวถูกดึงร่นขึ้นและถอดดึงกางเกงในและกางเกงซับในของเธอออกทางปลายเท้า ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็ว นภสินธุ์ไม่สนใจคำขอหรือคำเรียกร้องของคนตัวเล็กเลยแม้แต่น้อย เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยจึงยกขาทั้งสองข้างของเธอชันขึ้นพาดขาตั้งที่ตนเตรียมไว้ และหยิบอุปกรณ์เครื่องมือเตรียมจะทำการตรวจ“ผ่อนคลายนะที่รัก พี่เผือกทำแป๊บเดียว ไม่ต้องอายหรอก จิ๋มนี้พี่ดูดพี่กินจนชินแล้ว รู้ทุกซอกทุกมุมของจิ๋มเราแล้วครับ” นภสินธุ์เอ่ยให้คนตัวเล็กผ่อนคลายอาการเกร็ง ก่อนที่เขาจะสอดเครื่องมือเข้าไปในช่องคลอดของหญิงสาว“อะ! เจ็บ!" หล่อนโอด“เจ็บแค่มดกัดครับ จะเสร็จแล้วครับ อ่า! เสร็จแล้วครับ” เขาดึงเครื่องมืออ
“ปากก็ร้ายด้วยพี่สรร ดูพูดเข้า ว่าหนูตาแรดได้ยังไง คนเขาออกจะน่ารัก พี่สรรให้คนไปสืบประวัติและพ่อแม่ของหนูตามาให้นาด้วยนะคะ” นางบอกสามี“ไม่มีปัญหา พรุ่งนี้รู้เรื่องแน่นอน”“แล้ววันนี้พี่ไม่เข้าโรงพยาบาลเหรอคะ”“ไปสิ แต่จะไปช่วงบ่าย ๆ น่ะ”“งั้นวันนี้น้องทำบัวลอยมะพร้าวให้ทานนะคะ เดี๋ยวน้องขอไปเข้าครัวก่อน”เสกสรรยิ้มหวานให้ภรรยาผู้รู้ใจ มีนาเป็นภรรยาที่น่ารักเสมอ ตั้งแต่วันแรกที่รู้จักจนวันนี้ เธอก็ยังคงเป็นเธอ เอาใจใส่และดูแลเขาดีตลอดมาต้องตานั่งอยู่ในห้องทำงานของนภสินธุ์ทั้งวัน ตอนเขาออกไปห้องตรวจหรือติดตามอาการคนป่วยที่เขาผ่าตัดให้ เขาจะล็อกห้องจากข้างนอก เธอจึงหมดหนทางจะหนี แถมโทรศัพท์เขาก็ยึดไปเก็บไว้เอง จะติดต่อใครมาช่วยก็ไม่ได้ และตอนนี้ก็บ่ายโมงแล้ว หล่อนหิวข้าวก็หิว แต่ออกไปไหนไม่ได้เลยแกร๊ก!เสียงประตูห้องเปิดออก ต้องตาจ้อมองชายหนุ่มทันทีด้วยสีหน้าบึ้งตึงไม่พอใจ“ฉันหิวจนจะบ้าตายอยู่แล้ว
“หนูชื่อต้องตา หรือเรียกตาเฉย ๆ ก็ได้ค่ะคุณท่าน” ต้องตาเรียกทั้งสองว่า ‘ท่าน’ ซึ่งทำให้นภสินธุ์ขัดใจมาก“แม่กับพ่อพี่ก็เหมือนแม่กับพ่อตา ตาเรียกท่านแบบนี้ได้ยังไง เราเป็นผัวเป็นเมียกันนะตา” นภสินธุ์พูดเสียงดังไม่อายปาก และไม่คิดว่าต้องตาจะอายด้วย“ฉันบอกกี่ครั้งแล้วคุณหมอ ว่าไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ ฉันไม่ได้รักคุณ และไม่มีวันจะรักด้วย เรื่องของเรามันคือความผิดพลาดเท่านั้นค่ะ” ต้องตาไม่สนว่าพ่อแม่ของชายหนุ่มจะนั่งอยู่ด้วย เพราะตอนนี้อารมณ์ของหล่อนกำลังเดือดได้ที่เลย“คนเราจะพลาดอะไรบ่อย ๆ ครั้งว่าไหม ช่างเถอะรีบกินข้าวเถอะ วันนี้ตาต้องไปทำงานกับพี่ ไหน ๆ ตาก็ลาพักร้อนด้วย ช่วงนี้ตาต้องอยู่กับพี่ ห้ามไปไหนทั้งนั้น พี่ไม่ไว้ใจเรา เดี๋ยวก็ไปแรดอีก”“พอก่อนเผือก ให้แม่ได้คุยกับน้องบ้าง แล้วใครสอนให้พูดแบบนี้กับผู้หญิง หัดให้เกียรติน้องบ้างสิลูก” มีนาเอ่ยแทรกสงครามน้ำลายของทั้งสอง ก่อนที่จะลามไปใหญ่“ไม่ได้หรอกแม่ เพราะให้เกียรติมากถึงได้ดื้อพยศแบบนี้ไงครับ” นภสินธุ์ตอบโต้คนเป็
“อะ! แบบนี้ดีไหมคะพี่เผือก” ตอนนี้ต้องตานั่งคร่อมคนตัวโต โดยที่มีแก่นกายแข็งร้อนสอดแทรกฝังในร่าง มือเล็กกดคลึงหน้าท้องแข็งแรงไว้พร้อมขย่มขึ้นลงเป็นจังหวะ แม้จะกล้า ๆ กลัว ๆ แต่ก็อยากลองทำบ้าง“ดีมากครับ ขย่มพี่เลย อืม! ไม่ไหวแล้วที่รัก พี่อยากได้แรง ๆ หลาย ๆ ดอก อืม! อะ! ยะ...ควงเอวแบบนั้นแหละครับ อูว์! เสียวมันมาก...”นภสินธุ์ชมนักเรียนหัวไวของตัวเอง ตอนแรกสาวเจ้ากล้า ๆ กลัว ๆ พอได้คร่อมขี่เขาแล้วหล่อนชักได้ใจ เอวสอบแอ่นเด้งกระแทกเร่ารับแรงขย่มของคนตัวเล็กอย่างรู้จังหวะ แม้ว่าจังหวะเสียวจะเคอะเขินอยู่ในที“อา! พี่เผือกขยับช่วยตาด้วยสิคะ อะ! อือ!"ร่างน้อยแอ่นยกเด้งขึ้นเด้งลงกับร่างใหญ่โต สองมือดุนดันหน้าท้องแข็งแรงไว้ กายสาวบิดพลิ้วไหวดั่งต้องลมก็มิปาน ผมยาวสลวยเปียกชื้น ยิ่งพิศมองยิ่งเซ็กซี่“โน้มตัวลงมาให้พี่ด้วยสิ พี่อยากดูดนมของตา อืม! คนสวยน่ารักมากครับ อืม!" เขาชอบที่หล่อนว่านอนสอนง่ายแบบนี้ ไม่ต้องเหนื่อยใช้กำลัง“อา! ไม่ไหวแล้วพี่เผือก ตาไม่ไหวแล้วค่า...” แอ่นอกสู้รบกับปากร้ายด้วยความเสียวซ่านทรมาน เอวเล็กขย่มขึ้นลงโดยมีมือใหญ่จับรั้งก้นงามงอนของเธอไว้"อา! ไม่ไหวก็ขย่มสิครับ





