LOGIN“อา! จิ๋มสวยแล้วต้องขอบคุณหมอยังไงครับ ไหนแยกจิ๋มกว้าง ๆ ให้พี่เผือกอีกทีหน่อยครับ” เขาหมอสูตินรีเวช นามว่า นภสินธุ์ เป็นหมอที่ขยันทำงานและขยันทำรักในเวลาเดียวกัน ส่วนเธอคือคนป่วยที่ไม่ได้ตั้งใจป่วยนามว่าต้องตา มาตรวจภายในเพื่อดูเชื้อมะเร็งปากมดลูก แต่สิ่งที่ได้กลับไปคือ "เชื้อราในช่องคลอด" ความบันเทิงจึงเกิดขึ้นระหว่างหมอสูตินรีเวชจอมหื่นกับคนป่วยแบบไม่ได้ตั้งใจให้ป่วยจึงเกิดขึ้น
View More"กรี๊ดดดดดด ไม่จริงใช่ไหมหมอ ฉันเป็นเชื้อราในช่องคลอดได้ยังไง ฉันยังไม่เคยมี...แบบนั้นเลยนะ"
ต้องตาไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่หมอพูด วันนี้มาตรวจภายใน กลัวเป็นมะเร็งมดลูก ยังไม่ทันรู้ผลมะเร็งก็เป็นเชื้อราเสียแล้ว ใบหน้าสวยแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย
"มันไม่เกี่ยวกับว่าคุณยัง...ไม่นะครับ หมอจะอธิบายให้คุณต้องตาฟังนะครับว่ามีสาเหตุมาจากอะไร คือเชื้อราในช่องคลอดเกิดจากการเพิ่มจำนวนเชื้อรามากกว่าปกติภายในช่องคลอด จนทำให้สภาพภายในช่องคลอดเสียสมดุล ปกติเชื้อราเหล่านี้มักอาศัยอยู่ตามปากอวัยวะเพศ ระบบทางเดินอาหาร หรือบนผิวหนังของคนเราในปริมาณน้อยและไม่ก่อให้เกิดโรค แต่ถ้าเชื้อราเหล่านี้มีปริมาณมากขึ้นจึงพัฒนาให้เกิดการติดเชื้อขึ้นได้ เชื้อราที่ทำให้เกิดการติดเชื้ออาจเกิดได้จากหลายสายพันธุ์ แต่สายพันธุ์ที่พบว่าเป็นสาเหตุของการติดเชื้อในช่องคลอดได้มากที่สุดมีชื่อว่า แคนดิดา อัลบิแคนส์ (Candida Albicans) ซึ่งเป็นเชื้อราในกลุ่ม แคนดิดา (Candida) ส่วนเชื้อราสายพันธุ์อื่นที่พบได้ไม่บ่อย อาจส่งผลให้ผู้ป่วยมีอาการรุนแรงได้มากขึ้น และต้องอาศัยการรักษาที่ซับซ้อนมากขึ้น"
หมอหนุ่มเชื่อว่าคนตัวเล็กไม่เคยผ่านมือชาย มันทั้งแน่น ทั้งสวย ตอนแรกจะใช้เครื่องมือ แต่ไม่รู้เพราะอะไรถึงได้ใช้มือเปล่า นิ้วเปล่าไม่มีถุงมือสอดแทรกเข้าไปในร่างของสาวเจ้า
ไม่เข้าใจสักอย่างที่คุณหมออธิบายมา ศัพท์แต่ละคำมันยากต่อการเข้าใจของต้องตาเหลือเกิน อยากรู้อย่างเดียวคือวิธีรักษา
"รักษายังไงคะหมอ แล้วมะเร็งมดลูกตรวจอีกไหมคะ หรือว่าตรวจเสร็จแล้ว"
แม้จะอาย แต่เธอห่วงร่างกายสุขภาพมากกว่า ก็ตอนนี้อายุ 30 ปีแล้ว สามียังหาไม่ได้ ชายใดก็ไม่เข้ามาจีบ ทอดสะพานไปถึงพระรามเก้าก็ยังไม่มีหลงเข้ามา ที่มาตรวจมะเร็งปากมดลูกเพราะกลัว แม้จะไม่มีสามีแต่เธอก็มีมดลูก ต้องฉลาดและรักษาตัวเองไว้ก่อน
หมอหนุ่มยิ้มกริ่มก่อนจะพูดอธิบายให้คนตัวเล็กฟัง แล้วให้เธอขึ้นนอนบนเตียงอีกครั้ง ถึงเวลาต้องตรวจให้สาวเจ้าจริงจังแล้ว ต้องตามีอะไรให้ค้นหา ชายหนุ่มบอกกับตัวเองแบบนั้น หลังจากตรวจเสร็จ เขาจะสานต่อกับสาวเจ้า แน่นอนเธอเป็นของเขาตั้งแต่เขาสอดแทรกนิ้วเข้าไปในตัวของหญิงสาวแล้ว
"หมอ วันหลังได้ไหมคะ วันนี้ไม่พร้อมเลยค่ะ" บอกอย่างอาย ๆ ก็เมื่อกี้ก่อนจะทำใจตรวจได้ก็นาน ทำไมต้องมาถ่างขาให้ผู้ชายดูรอบสองอีก แถมหมอก็หล่อ บอกให้เอาหมอผู้หญิง ทำไมถึงมีแต่หมอผู้ชายนะที่เรียนสายนี้
"แล้วแต่คนไข้ครับ แต่สำหรับผม ผมว่าตรวจให้เสร็จ ๆ ไปเลยดีกว่าครับ"
"งั้นก็ได้ค่ะ" หล่อนดีดตัวลงจากเตียง "แต่ไม่ดีกว่าครั้งหน้านะคะ"
"ครับผม แล้วคุณต้องตาจะไปไหนต่อรึเปล่าครับ หลังจากนี้" แสดงออกชัดเจนว่ากำลังจีบเธอ
"จะจีบฉันเหรอหมอ" ไม่ใช่เด็กนะ จะดูไม่ออกว่าผู้ชายกำลังจะจีบ
"ครับ แล้วได้ไหมล่ะ ถ้าได้ เราไปทานข้าวเที่ยงด้วยกันเลยนะ หมอพักเที่ยงพอดี" รุกเต็มที่ เมื่อเธอตรงเขาก็ตรงกลับ
"ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันไม่อยากคุยกับหมอ ฉันกลัว มีข่าวหมอฆ่าเมีย ฆ่าคนเยอะไปสมัยนี้ ฉันกลัว พวกหมอโรคจิต แถมฆ่าคนราวกับผักปลา" ใช่...ต้องตาคิดแบบนั้นจริง ๆ
"ไม่ลองไม่รู้นะครับ อาจจะไม่ฆ่าแบบนั้นก็ได้ ผมอาจจะฆ่าคุณด้วยความเร่าร้อนก็ได้นะ" ครั้งนี้หมอหนุ่มขยับเข้าชิดร่างเล็ก จนเธอเซถอยหลังล้มไปกับเตียงคนป่วย
หนึ่งเดือนต่อมา... “อื้อ...อ่า” เสียงครางพร่าทุ้มต่ำของทั้งคู่ที่กลับมาหวนคิดถึงความหลังและครั้งแรกของกันและกันหลังจากแต่งงานกันเมื่อหนึ่งเดือนก่อน งานแต่งงานของกัญญาณีและเหมันต์ถูกจัดขึ้นในปางไม้ โดยเลี้ยงคนงานและพนักงานออฟฟิศทุกคน จัดขึ้นอย่างเป็นกันเองแบบครอบครัวอบอุ่น และตอนนี้อายุครรภ์ของหญิงสาวก็ได้สองเดือนกับหนึ่งสัปดาห์แล้ว “อือ...คุณสวยเหลือเกินทูนหัว ท้องคุณกำลังโต แต่ก็ไม่ลดความสวยคุณได้เลย”เหมันต์พรมจูบร่างเปลือยอวบอิ่มที่นอนบิดเร่าครวญครางบนฟูกนอนที่นำมาปูไว้ที่ห้องใต้ดิน เขาจูบวนหน้าท้องที่เริ่มพองโตโหนกนูนขึ้นให้เห็นการเติบโตของเจ้าตัวเล็ก “อือ...นุ๊กนิ๊กสวยจริงเหรอคะพี่เขม อ่ะ...ซี้ด เสียวค่ะ” เธอร้องครางเสียวเมื่อมือสามีกำลังสอดเร่าเสียดสีนิ้วแกร่งไปมากับกลีบสวาทกลางหว่างขา เรียวขาเล็กแยกกว้างเปิดทางรักให้เขาได้สอดแทรกนิ้วและลิ้นเข้าหาโพรงน้ำสวาทตัวเองได้สะดวก “อ่า...สวยสิ สวยมาก นับวันทูนหัวของผมยิ่งสวย อื้ม...ผมรักคุณหนูนะครับ” “นุ๊กนิ๊กก็รักพี่เขมค่ะ อ่ะ...อื้อ” แล้วเธอก็บิดเอวกลมส่ายไปมาเมื่อนิ้วแกร่งของสามีกระแทก
เสี่ยใหญ่ยังคงหน้าตึงไม่ยอมพูดจากับลูกสาวคนเล็ก ยังคงนั่งหันหลังให้ทั้งๆ ที่รู้ว่าตอนนี้กัญญาณีและเหมันต์ได้คลานเข่ามานั่งคุกเข่ากับพื้น แต่เขาก็ยังหมุนตัวหันหลังให้ทั้งคู่ ส่วนเจียมใจที่ยืนอยู่ไม่ไกลก็ได้แต่อมยิ้มให้กับท่าทางแง่งอนของเสี่ย “ป๊า...” กัญญาณีเอ่ยเรียกคนที่นั่งหันหลังให้ตัวเอง เงียบ! ไม่มีเสียงขานรับตอบกลับมา “ป๊า...นุ๊กนิ๊กมาขอโทษค่ะ” เธอเล่าเรื่องของตัวเองกับพ่อให้เหมันต์ฟัง และเขาก็แนะนำให้เธอมาคุยกับท่านและขอโทษท่าน เพราะที่เธอทำนั้นมันไม่ดี ซึ่งเธอก็เชื่อฟังเขา เพราะรักเขามากไม่อยากทำให้เขาเครียดตาม “ขอโทษเรื่องอะไรของแก จะมาเก็บของก็เก็บไป จะย้ายไปอยู่ไหนก็เชิญ จะย้ายออกจากทะเบียนบ้านเปลี่ยนนามสกุลก็เชิญ” ท่านหันมาตอบกลับด้วยน้ำเสียงตัดพ้อระคนน้อยใจในตัวลูกสาวพร้อมถามคนที่นั่งข้างกัญญาณี “แล้วนายมาทำไมนายเหมันต์” “หนูขอโทษป๊าที่พูดไม่คิดแบบนั้น ขอโทษนะป๊า”เธอยกมือขึ้นก้มลงกราบแทบเท้าของผู้เป็นพ่อ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ก้มกราบเท้าท่าน ในตอนแรกเสี่ยใหญ่จะขยับเท้าหนี แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นยกมือขึ้น
“ไม่ ตอนนี้ผมรักคุณหนู คุณหนูเถอะ รักผมอยู่ใช่ไหม อย่าโกหกผม ผมมองออก สายตาของคุณหนูมันฟ้องมาตลอดว่ารักผมที่รัก อ่ะ...อื้อ”พูดจบเขาก็เคลื่อนมือที่โอบเอวเล็กขึ้นมารั้งท้ายทอยของเธอให้แหงนเงยขึ้นแล้วโน้มลงมาทาบทับริมฝีปากหนาบดจูบอ่อนโยนกับปากอวบอิ่มสีระเรื่อทันที และทั้งสองก็ไม่รู้เลยว่ากำลังตกเป็นเป้าสายตาของมิ่ง หมาย นงนุชและสุภาพรที่อยู่ในร้านอาหาร ทั้งสี่คนมองมายังภาพด้านนอกด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเมื่อได้เห็นภาพของเจ้านายกับเหมันต์“อ่ะ...อื้ม” เธอรู้สึกเสียดายเมื่อปากหนาผละออกห่างและก็เขินอายจนไม่กล้าสบตาของเหมันต์ แต่เขาก็เชยคางมนเธอให้แหงนเงยขึ้นสบตาและถามเสียงทุ้มพร่าอ่อนโยน“บอกผมมาสิยัยคุณหนูโรคจิตของผม รักผมอยู่หรือว่าหมดรักแล้ว ตอบดีๆ นะ” มีขู่ในท้ายประโยค“อือ” เธอครางตอบพร้อมพยักหน้าแล้วก็บิดหน้าเอียงอาย และกิริยาไร้เดียงสานี้ช่างทำให้หัวใจของเหมันต์อ่อนไหวนัก มันเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้เมื่ออยู่กับเจ้าหล่อน เขาเพิ่งรู้ตัวก็ตอนที่รู้ว่าตัวเองกำลังจะเป็นพ่อคนเองว่าแท้จริงแล้วหัวใจของเขานั้นมีหล่อนมาตลอด“อือ...เนี่ยคืออะไร สรุปจ่ายค่าน้ำเชื้อผมด้วยตัวคุณหรือเงินกันแน่”“ไม่พู
“นายต้องการเท่าไหร่?”เหมันต์ไม่เข้าใจในคำถามที่หลุดลอดออกมาจากปากอวบอิ่ม“ค่าอะไร”“ค่าน้ำเชื้อและค่าปิดปากของนาย”“ว่าไงนะ? นี่คิดจะอุ้มท้องคนเดียวให้คนนินทาว่าท้องไม่มีพ่อเนี่ยนะ ทั้งๆ ที่พ่อของลูกก็อยู่ตรงนี้ ผมจะรับผิดชอบและคุณก็ต้องตกลงด้วย ผมไม่ยอมให้ลูกโตมาไม่มีพ่อแน่นอนยัยคุณหนู” เขาผละมือที่กอดเอวเล็กมาจับหัวไหล่เล็กแล้วบังคับให้เธอหันมาหาตัวเองแล้วพูดต่อ“ฟังนะยัยคุณหนูโรคจิตเอาแต่ใจ ยังไงคุณกับลูกก็ต้องอยู่กับผม ไม่มีทางเสียหรอก! ผมไม่มีทางไปจากเขาและคุณแน่”“นายต้องการเท่าไหร่ว่ามา ฉันมีเงินมากพอจะให้นาย”“เก็บเงินไว้เลี้ยงลูกเราเถอะทูนหัว และผมบอกแล้วไงว่าผมจะรับผิดชอบ”“ฉันไม่ต้องการ!” เธอตอบปฏิเสธทันควัน เขาแค่อยากรับผิดชอบเท่านั้นไม่ได้รักเธอ ให้ตายสิ ทำไมเธอถึงอ่อนไหวและขี้แยแบบนี้ตอนนี้ มือเล็กยกปัดมือใหญ่ออกจากหัวไหล่ตัวเองแล้วก็ยกขึ้นเช็ดน้ำตาของตัวเองที่กำลังไหลอีกครั้ง“ดื้อ!” แล้วเขาก็ยกมือขึ้นบีบจมูกหล่อนด้วยความมันเขี้ยวพร้อมกับตวัดแขนโอบกอดเธอรั้งเข้ามาซุกซบอกตัวเองแน่นและกดหัวเธอที่กำลังผงกออกห่างอกลงไปซบกับหน้าอกของตัวเอง“ผมจะบอกอะไรให้นะ ผมไม่มีทางปล่อยค



![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

