Tous les chapitres de : Chapitre 281 - Chapitre 289

“อ่า...ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้วเขม นุ๊กนิ๊กไม่ไหวแล้ว” เธอเรียกร้องให้เขาเข้ามาเติมเต็มช่องว่างคับแน่นกลางหว่างขาด้วยการตวัดเรียวขาเล็กที่แยกกว้างกอดเอวหนาแล้วแอ่นเด้งเอวขึ้นเสียดสีตัวเองไปกับปลิงทะเลตัวใหญ่ของเขาที่จดจ่ออยู่ปากทางรักของตัวเองไปมา“โอว์...ใจร่านเป็นบ้ายัยคุณหนูของผัว อ่า...อยากได้มากใช่ไหม”เขาแหงนเงยหน้าขึ้นจากกลางหว่างอกมาขบเม้มคางสวยแล้วเคลื่อนมาบดจูบปากน้อยแสนหวานกอดเกี่ยวฟัดเรียวลิ้นเล็กเธอดึงหยอกเย้า ก่อนจะผละออกมาฟังคำตอบของหล่อน“ว่ายังไง อยากได้มากไหมนุ๊กนิ๊ก อ่า...” เขาพูดถามอีกครั้งพร้อมขบเม้มริมฝีปากเธอหยอกแกล้ง“อ่ะ...อุ๊ย! เขม อย่าแกล้งแบบนี้ ได้โปรดเถอะ ไม่ไหวจริงๆ อยากได้”“อยากได้ ไหนบอกขยะแขยงไง?”เขาหยุดทุกการเคลื่อนไหวแม้แต่เอวสอบก็ไม่ขยับเสียดสีดุนดันหยอกเย้ากับปากทางรักอาบฉ่ำของเจ้าหล่อนที่แอ่นเด้งขึ้นหาท่อนเนื้อตัวเอง“คนสารเลว!”“เราก็สารเลวพอกันนั่นแหละครับ ว่ายังไง อยากได้ไหม อยากได้ผมไหมครับ”“ไอ้...” ยังพูดไม่ทันสุดความ เสียงทุ้มแหบพร่าของเหมันต์ก็ดังแทรกขึ้นมาก่อนราวกับว่าเขารู้ว่าเธอจะพูดอะไร“ชูว์! พูดให้ดีนะครับ ถ้าพูดไม่ดีระวังค้างนะครับผ

“อย่ามาเล่นลิ้นกับฉัน ฉันถามแกว่าเป็นอะไร”“ไม่ได้เล่นลิ้นค่ะ แค่อ้วกเฉยๆ และไม่รู้ด้วยว่าเป็นอะไร แล้วป๊าจะถามทำไม”“นังลูกไม่รักดี กูถามมึงแค่นี้ไม่ได้เลยใช่ไหมนังนุ๊กนิ๊ก”“ปกติเราก็ต่างคนต่างอยู่อยู่แล้วนี่ ป๊าไม่เคยสนใจหนูอยู่แล้วและเกลียดหนูด้วยซ้ำแล้วจะมาสนใจทำไม ป๊าจะกินข้าวก็ไปเถอะค่ะ”เธอไล่คนเป็นพ่อแล้วหันมาโก่งคออาเจียนอีกครั้งเมื่อรู้สึกมีของเหลวตีตื้นมาจุกที่คอหอย แปลก ไม่เข้าใจทั้งๆ ที่ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องสักคำกลับอาเจียนออกมาได้ตลอด และแปลกที่สองสามวันนี้เธอตื่นเช้ามาวิ่งเข้าห้องน้ำอาเจียนตลอด แถมไปที่ร้านอาหารก็ทรมานจมูกตัวเองยามได้กลิ่นอาหารจนต้องออกมานั่งเล่นสวนข้างร้านประจำ“เออ! กูผิดเองที่เสือกไปถามมึง นังลูกไม่รักดี ต่อไปนี้กูจะไม่ถามมึงแล้ว” แล้วเสี่ยใหญ่ก็ล้วงกระเป๋ากางเกงเดินไปยังห้องรับประทานอาหารทันทีด้วยความหงุดหงิด แต่ก็ยังมิวายเป็นห่วงกัญญาณีจึงสั่งให้เด็กรับใช้มาคอยดูแลลูบหลังให้เธอโอ้ก! อ้าก! โอ้ก! อ้าก!“อือ...ขอบคุณนะคะ” เธอหันมาขอบคุณสาวใช้ที่เดินมาลูบหลังให้เธอ“ไม่เป็นไรค่ะคุณหนูนุ๊กนิ๊ก เสี่ยให้พี่มา...”“เขาน่ะเหรอคะที่ให้พี่มาลูบหลังให้นุ๊กนิ

“คุณหนูเป็นคนเก่ง คนดี พี่พรเชื่อว่าคุณหนูจะผ่านมันไปได้นะคะ ก็แค่ท้องเองค่ะ คนสมัยนี้ก็เป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวกันเยอะ ส่วนเรื่องเสี่ย คุณหนูก็ไปขอโทษท่านเถอะนะคะ อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ ยังไงคุณหนูกับท่านก็เป็นพ่อลูกกัน ตัดกันไม่ขาดหรอกนะคะ เชื่อพี่นะคะ” สุภาพรเอ่ย และบทสนทนาของทั้งสองทำให้คนที่เดินย่องมาเงียบๆ นั้นได้ยินทุกประโยค มะม่วงในมือถึงกับตกลงพื้นทันที เหมันต์รีบสาวเท้าหนีจากตรงนั้นทันทีเมื่อได้รู้ว่ากัญญาณีกำลังตั้งครรภ์ “นุ๊กนิ๊กตัดสินใจแล้วค่ะจะเลี้ยงลูกคนเดียว จะไม่ขอเกี่ยวข้องกับป๊าอีก จะไม่เกี่ยวข้องกับไชยแสงราชพฤกษ์อีกค่ะ นุ๊กนิ๊กไม่อยากเป็นความด่างพร้อยของตระกูลป๊า นุ๊กนิ๊กจะออกมาอยู่คนเดียว มันอาจจะลำบากหน่อยในช่วงแรก แต่คนเรามันมักมีช่วงแรกไม่ใช่เหรอคะ ในเมื่อครอบครัวเราไม่ต้อนรับเราแล้วเราจะอยู่ไปทำไมคะ พี่พรไม่ต้องพูดให้นุ๊กนิ๊กเปลี่ยนใจหรอกค่ะ นุ๊กนิ๊กตัดสินใจแล้ว พี่พรไปทำงานต่อเถอะค่ะ นุ๊กนิ๊กอยากอยู่คนเดียว” เธอดึงมือตัวเองออกจากอุ้งมือเล็กของอีกฝ่ายพร้อมส่งยิ้มแห้งๆ ให้“พี่กับทุกคนเคารพการตัดสินใจของคุณหนูนะคะ และเราทุกคนจะอยู่เคียงข้างคุณหนูไม่ว่าจะตัด

“ไม่ ตอนนี้ผมรักคุณหนู คุณหนูเถอะ รักผมอยู่ใช่ไหม อย่าโกหกผม ผมมองออก สายตาของคุณหนูมันฟ้องมาตลอดว่ารักผมที่รัก อ่ะ...อื้อ”พูดจบเขาก็เคลื่อนมือที่โอบเอวเล็กขึ้นมารั้งท้ายทอยของเธอให้แหงนเงยขึ้นแล้วโน้มลงมาทาบทับริมฝีปากหนาบดจูบอ่อนโยนกับปากอวบอิ่มสีระเรื่อทันที และทั้งสองก็ไม่รู้เลยว่ากำลังตกเป็นเป้าสายตาของมิ่ง หมาย นงนุชและสุภาพรที่อยู่ในร้านอาหาร ทั้งสี่คนมองมายังภาพด้านนอกด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเมื่อได้เห็นภาพของเจ้านายกับเหมันต์“อ่ะ...อื้ม” เธอรู้สึกเสียดายเมื่อปากหนาผละออกห่างและก็เขินอายจนไม่กล้าสบตาของเหมันต์ แต่เขาก็เชยคางมนเธอให้แหงนเงยขึ้นสบตาและถามเสียงทุ้มพร่าอ่อนโยน“บอกผมมาสิยัยคุณหนูโรคจิตของผม รักผมอยู่หรือว่าหมดรักแล้ว ตอบดีๆ นะ” มีขู่ในท้ายประโยค“อือ” เธอครางตอบพร้อมพยักหน้าแล้วก็บิดหน้าเอียงอาย และกิริยาไร้เดียงสานี้ช่างทำให้หัวใจของเหมันต์อ่อนไหวนัก มันเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้เมื่ออยู่กับเจ้าหล่อน เขาเพิ่งรู้ตัวก็ตอนที่รู้ว่าตัวเองกำลังจะเป็นพ่อคนเองว่าแท้จริงแล้วหัวใจของเขานั้นมีหล่อนมาตลอด“อือ...เนี่ยคืออะไร สรุปจ่ายค่าน้ำเชื้อผมด้วยตัวคุณหรือเงินกันแน่”“ไม่พู

หนึ่งเดือนต่อมา... “อื้อ...อ่า” เสียงครางพร่าทุ้มต่ำของทั้งคู่ที่กลับมาหวนคิดถึงความหลังและครั้งแรกของกันและกันหลังจากแต่งงานกันเมื่อหนึ่งเดือนก่อน งานแต่งงานของกัญญาณีและเหมันต์ถูกจัดขึ้นในปางไม้ โดยเลี้ยงคนงานและพนักงานออฟฟิศทุกคน จัดขึ้นอย่างเป็นกันเองแบบครอบครัวอบอุ่น และตอนนี้อายุครรภ์ของหญิงสาวก็ได้สองเดือนกับหนึ่งสัปดาห์แล้ว “อือ...คุณสวยเหลือเกินทูนหัว ท้องคุณกำลังโต แต่ก็ไม่ลดความสวยคุณได้เลย”เหมันต์พรมจูบร่างเปลือยอวบอิ่มที่นอนบิดเร่าครวญครางบนฟูกนอนที่นำมาปูไว้ที่ห้องใต้ดิน เขาจูบวนหน้าท้องที่เริ่มพองโตโหนกนูนขึ้นให้เห็นการเติบโตของเจ้าตัวเล็ก “อือ...นุ๊กนิ๊กสวยจริงเหรอคะพี่เขม อ่ะ...ซี้ด เสียวค่ะ” เธอร้องครางเสียวเมื่อมือสามีกำลังสอดเร่าเสียดสีนิ้วแกร่งไปมากับกลีบสวาทกลางหว่างขา เรียวขาเล็กแยกกว้างเปิดทางรักให้เขาได้สอดแทรกนิ้วและลิ้นเข้าหาโพรงน้ำสวาทตัวเองได้สะดวก “อ่า...สวยสิ สวยมาก นับวันทูนหัวของผมยิ่งสวย อื้ม...ผมรักคุณหนูนะครับ” “นุ๊กนิ๊กก็รักพี่เขมค่ะ อ่ะ...อื้อ” แล้วเธอก็บิดเอวกลมส่ายไปมาเมื่อนิ้วแกร่งของสามีกระแทก