Todos os capítulos de รักติดเรท Nc35+: Capítulo 201 - Capítulo 210

ผิงไม่ได้รับการติดต่อจากลูกเลี้ยงมาหลายวันจนอยู่ไม่สุข ติดต่อถามเพื่อนของลูกสาวทุกคนจนรู้ว่าลูกสาวมาเที่ยวที่ไหน แม้จะอายุย่างหกสิบ แต่นางก็ยังแข็งแรงขับรถข้ามจังหวัดมาได้ พอมาถึงสถานที่คุ้นเคยที่ที่เคยเป็นบ้านของตนเองในครั้งหนึ่งและเป็นที่ที่มีความทรงจำทำให้นางไม่กล้าดับเครื่องยนต์แล้วก้าวขาลงรถไปเหยียบสถานที่แห่งนี้ ที่ครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยความทรงจำมากมายของตนและอดีตสามี แม้จะเลิกหย่ากันไปนานแล้ว แต่ในใจนางก็ยังคงมีเสี่ยแห้งอยู่ และนางไม่เคยลืมลูกชายที่ทิ้งไว้ให้กับอดีตสามีดูแล นางจากไปตอนนั้นเพราะทนกับความเจ้าชู้ของสามีไม่ไหวจนได้ไปเจอพ่อของคะน้า เขาทั้งแสนดีและดูแลนางดีทุกอย่างจึงตกลงปลงใจกับคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวรับเป็นแม่เลี้ยงให้กับคะน้า นางกับสามีใหม่ได้อยู่กินกันแบบเพื่อนมากกว่าสามีภรรยา จนกระทั่งเมื่อห้าปีก่อน พ่อของคะน้าจากไป นางกับคะน้าจึงเหลือกันสองคน นางอยู่บนรถนานเกือบชั่วโมงกว่าจะดับเครื่องยนต์แล้วเปิดประตูก้าวลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในตัวรีสอร์ต แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าวเดินก็ต้องหยุดเท้าที่เดินเมื่อเห็นอดีตสามีกำลังเดินมาทางตนเอง ร่างท้วมยืนตัวแข็งทื่อมอง

“อ่า...คุณมันต่ำทรามที่สุด อะ...หนูเกลียดคุณ อ่า...”          “ชูว์...ไม่เอาไม่ว่าผัวแบบนี้สิเมียจ๋า...รู้ไหมทุกครั้งที่ได้เอากับเธอ มันทำให้ฉันมีความสุขกว่าผู้หญิงที่เคย ‘เอา’ ด้วยคะน้า อ่า...เสียว ไม่ไหวแล้ว อ่า...อื้ม”แล้วเขาก็ดูดเต้าที่กำลังเด้งฟาดตบหน้าตนเองตามแรงขยับของร่างน้อยที่ยกไหวขย่มตนเองบนตักหนา          “สำส่อนที่สุด อะ...อื้อ”          “แต่ฉันก็ป้องกัน อีกอย่างสบายใจได้ ตั้งแต่ได้กับหนู ฉันก็ไม่ได้ ‘เอา’ ผู้หญิงคนไหน และมีเธอคนเดียวที่ฉันเอาสดแตกใน”หมีเอ่ยตอบกลับ เพราะเขาทำกับเด็กสาวบนตักคนเดียวจริงๆ โดยลืมไปเลยว่าการทำแบบนี้จะทำให้ตนและคะน้านั้นผูกพันกันไปตลอดชีวิตหลังจากนี้          “อะ...อื้อ” คะน้าไม่ตอบ แต

“มึงหุบปากไปเลยไอ้หมี ถ้าพูดดีๆ ไม่ได้ก็ไสหัวออกไปซะ ผู้ใหญ่เขาจะคุยกัน”“ไม่ ผมจะอยู่ที่นี่ ว่าแต่คุณชื่ออะไรนะคุณน้า ชื่อคุ้นมากและหน้าตาก็คุ้น เราเคยเจอกันไหมครับ”หมียืนยันจะอยู่ฟังด้วยพร้อมถามแม่ของตนด้วยความสงสัย“พี่แจ่มพาหนูคะน้าไปข้างนอกก่อนได้ไหม ฉันกับคุณแห้งและหมีจะคุยกัน” เป็นผิงเองที่เอ่ยบอกนมแจ่มอย่างคนสนิทสนมกัน“ค่ะคุณผิง” แล้วนมแจ่มก็มาพาคะน้าที่นั่งเงียบมาตลอดออกไปจากห้องรับแขกแล้วเหลือแต่พ่อแม่ลูกที่นั่งอยู่ด้วยกัน“หมีสบายดีไหมลูก”นางอยากรู้นักว่าตลอดเวลาที่นางจากไป ลูกชายโตมายังไงถึงได้เป็นคนแข็งกระด้างและก้าวร้าวขนาดนี้ แต่ไม่แปลกใจ เพราะเมื่อก่อนอดีตสามีก็เป็นเช่นนี้ และนางก็รักจนถึงทุกวันนี้แม้ว่าจะแต่งงานใหม่แล้วก็ตามคำพูดของผู้หญิงแปลกหน้าที่คุ้นตาและชื่อที่คุ้นหูเหมือนเคยได้ยินทำให้หมีที่นั่งพิงพนักโซฟายืดตัวตรงแล้วจ้องมองสำรวจหน้าผู้หญิงตรงหน้าชัดๆ แล้วก็หันไปทางพ่อ“เธอเป็นใครถึงมาพูดกับผมแบบนี้”“มึงจำไม่ได้รึไง

          “เดี๋ยวมันกินแล้วก็รู้ว่าถูกปากมันไหม พี่แจ่มให้เด็กตั้งโต๊ะเลยนะครับ”แห้งเอ่ยบอกนมแจ่มที่กำลังเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นพอดี          “ค่ะคุณท่าน” แล้วแจ่มก็หมุนตัวเดินกลับไปทางเดิม          “ไปที่ห้องทานข้าวกันเถอะ ให้ผมช่วยนะ”แล้วแห้งก็เดินไปโอบประคองอดีตภรรยาลุกขึ้น ส่วนคะน้าก็ถอยออกห่างเพื่อให้ทั้งสองเดินโอบประคองกัน นางมองออกว่าทั้งสองยังคง ‘รัก’ กัน เพราะตลอดเวลาที่แม่เลี้ยงอยู่กับพ่อตนนั้น คะน้ารู้ดีว่าทั้งสองอยู่ด้วยกันแบบเพื่อนเท่านั้น หาได้มีความใคร่เสน่หากันสักนิด เพราะท่านทั้งสองแยกห้องกันนอนมาตลอดตั้งแต่แต่งงานกัน                   คะน้ายืนถอนหายใจแล้วหายใจอีกที่หน้าห้องของหมี เพราะทุกคนยุ่งกับการเตรียมท

ดึกดื่นค่อนคืนหมีกลับมาบ้านและก่อนจะมาเขาไปดื่มมานิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้เมา เมื่อเห็นไฟห้องนอนห้องรับแขกแสงลอดออกมาด้านนอกจึงเดินไปยังห้องรับแขกที่เป็นห้องพักของคะน้า มือใหญ่ยกมือเคาะประตูทันที          ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!          เจ้าของห้องที่นอนไม่หลับเพราะคิดเรื่องของแม่เลี้ยงที่นอนพลิกตัวไปมาบนเตียง พอได้ยินเสียงเคาะประตูก็รีบลุกมาเปิดประตูทันทีด้วยคิดว่าเป็นแม่เลี้ยงที่พักอยู่ห้องข้างๆ แล้วนอนไม่หลับมาขอนอนกับตนเหมือนเมื่อคืนก่อน          แอค!          “คุณหมี!”          “ใช่ ผัวเองเด็กน้อย” เขาตอบแล้วก็ผลักร่างเล็กของสาวน้อยในชุดนอนลายการ์ตูนเข้าไปในห้องแล้วเขาก็รีบแทรกตัวเข้าไปปิดล็อกประตูทันที