Alle Kapitel von กรงรักสัญญาร้าย (The Contract): Kapitel 71 – Kapitel 80

          บรรยากาศที่เคยตึงเครียดและหนักอึ้ง บัดนี้กลับอบอวลไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่กำลังถูกเยียวยาอย่างช้า ๆ          โรมรู้สึกเกลียดตัวเองเหลือเกิน เกลียดที่เคยสร้างบาดแผลและรอยน้ำตาให้กับผู้หญิงที่เขาหวงแหนที่สุด          “พริ้ม...”          เขาเรียกชื่อเธอเสียงพร่า ลำคอแห้งผาก ค่อย ๆ ดันร่างบอบบางออกห่างเล็กน้อยเพื่อสบตากับเธอ นัยน์ตาสีเหล็กคู่คมกวาดมองดวงหน้าหวานที่ยังมีคราบน้ำตาเกาะพราว          “รู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไร พี่เคยสัญญาว่าจะไม่ล่วงเกินพริ้ม อย่าทำแบบนี้เพียงเพราะสงสารที่พี่กำลังแบกรับปัญหาพวกนี้ไว้เลยนะ”          พิมพ์มาดาส่ายหน้าช้า ๆ หยาดน้ำตาเอ่อรื้นขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวช้อนตามองผู้ชายที่เธอด่าทอว่าเผด็จการและใจร้ายมาตลอด ทว่าในเวลานี้ เขากลับเป็นเพียงผู

          ชายหนุ่มหยุดยืนอยู่หน้าประตูไม้บานใหญ่ เขาสแกนลายนิ้วมือเพื่อปลดล็อก ก่อนจะผลักประตูเปิดออกและพาเธอเดินเข้าไป          ภายในนั้นคือห้องนอนกว้างขวางที่ถูกตกแต่งอย่างเรียบง่าย ทว่าสิ่งที่ทำให้พิมพ์มาดาถึงกับลมหายใจสะดุด คือเตียงนอนขนาดใหญ่กลางห้องที่มีร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งนอนนิ่งสนิทอยู่ ใบหน้าของเขาดูคล้ายคลึงกับผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างกายเธออยู่หลายส่วน ทว่าซูบซีดและไร้ซึ่งสีเลือด ข้างเตียงมีเครื่องวัดสัญญาณชีพส่งเสียงดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ และมีสายน้ำเกลือระโยงระยางเชื่อมต่อกับร่างกายที่หลับใหล          “นี่คือเวหา น้องชายแท้ ๆ ของพี่เอง”          โรมเอ่ยแนะนำเสียงพร่าเบา ชายหนุ่มปล่อยมือจากพิมพ์มาดา เดินเข้าไปหยุดยืนอยู่ข้างเตียง มือหนายกขึ้นลูบศีรษะของน้องชายด้วยความอ่อนโยนและเจ็บปวด          “เขาไม่ได้ป่วยด้วยโรคอะไร แต่

          “พี่ไม่ได้ตั้งใจจะให้เรื่องมันเป็นแบบนี้สักหน่อย แกอย่ามาทำเป็นคนดีแล้วโยนความผิดให้ฉันคนเดียวนะนังพริ้ม ฉันแค่ต้องการเงินไปลงทุนตั้งตัว แต่ไอ้เวหามันโง่เองที่เสนอหน้ามารับกระสุนแทนฉัน ใครใช้ให้มันมารักฉันจนหัวปักหัวปำล่ะ”          “พี่ช่อ!”          พิมพ์มาดาเบิกตากว้าง คลื่นความสะอิดสะเอียนตีตื้นขึ้นมาในอกเมื่อได้ยินคำพูดที่เลือดเย็นที่สุดจากปากของสายเลือดเดียวกัน          “พี่มันไม่ใช่คนแล้ว พี่ทำลายชีวิตผู้ชายคนหนึ่งที่รักพี่ แล้วพี่ยังกล้าพูดจาหมา ๆ แบบนี้ออกมาอีกเหรอ!”          “ส่วนเรื่องชื่อในสัญญา...” ช่อผกาไม่สนใจคำด่าทอ เธอเชิดหน้าเถียงกลับอย่างไม่ลดละ “พี่ก็แค่ยืมชื่อแกไปใช้ชั่วคราว แกเป็นน้องฉัน แกก็ต้องช่วยฉันสิ ใครจะไปคิดว่าพวกไอ้เจสันมันจะตามกัดไม่ปล่อยแบบนี้”      &n

          ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มปลดกระดุมบนและกางเกงสแล็กสั่งตัดเข้ารูป ก้าวเดินลงมาจากบันไดเวียนของคฤหาสน์ด้วยท่วงท่าที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจ นัยน์ตาสีเหล็กคู่คมกริบเรียบนิ่งทว่าแฝงไปด้วยรังสีสังหารที่พร้อมจะทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า ทุกย่างก้าวของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความหนักแน่นและเด็ดขาด ไม่มีร่องรอยของความลังเลหลงเหลืออยู่ในดวงตาคู่นั้น มีเพียงความเย็นเยียบที่พร้อมจะแช่แข็งศัตรูให้ตายทั้งเป็น          ที่โถงด้านล่าง เหล่าสมาชิก The Empire ยืนรออยู่ก่อนแล้วอย่างพร้อมเพรียง ด้านขวาคือเจตนิพัทธ์ ถัดไปคือเนติธร ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเย็นชาและยึดถือความถูกต้องในแบบฉบับของกลุ่มเป็นที่สุด ในมือถือกระเป๋าเอกสารหนังแท้ที่บรรจุสัญญามรณะเอาไว้ ส่วนอีกด้านคือ อาทิตย์ มาเฟียหนุ่มเลือดร้อนที่เป็นคู่อริตัวยงของเจสัน คาร์เตอร์          ด้านหลังของพวกเขาคือทีมรักษาความปลอดภัยส่วนตัวระดับหัวกะทินับสิบนายในชุดสูทสีดำสนิท ทุกคนล้วนเป็นอดีตมืออาชี

          “ด้วยความยินดีเพื่อน”          อาทิตย์รับคำด้วยรอยยิ้มเหี้ยม เขาก้าวเข้าไปหิ้วปีกช่อผกาที่กำลังกรีดร้องดิ้นรน ลากตัวหล่อนไปโยนทิ้งไว้ที่มุมห้องอย่างไร้ความปรานี ก่อนจะใช้กระบอกปืนเย็นเฉียบแตะเข้าที่แก้ม ข่มขู่จนหล่อนต้องยกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงสะอื้นด้วยความหวาดกลัวสุดขีด          เมื่อจัดการตัวน่ารำคาญพ้นทาง โรมก็หันกลับมาเผชิญหน้ากับเจสันที่เพิ่งจะรวบรวมสติลุกขึ้นยืนได้ มาเฟียลูกครึ่งพยายามเชิดหน้าขึ้นเพื่อรักษาฟอร์ม แต่ขาทั้งสองข้างกลับสั่นเทาเมื่อรเมศก้าวเข้ามาประชิด          “มึงมาที่นี่ทำไม รเมศ” เจสันฝืนทำใจดีสู้เสือ “กูกับมึงไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกัน ธุรกิจข้ามชาติของกูกับ The Empire ก็ไม่เคยทับซ้อนกัน นังช่อผกามันเป็นหนี้กู มันก็ต้องชดใช้ ถ้ามึงไม่อยากจ่ายแทนมัน ก็ไสหัวออกไปจากคลับกูซะ!”          โรมแค่นยิ้ม