บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

หลังจากที่ตินประคองรถยุโรปคันหรูเข้าจอดเทียบริมฟุตบาทหน้าปากซอยบ้านและร่ำลากันเสร็จสิ้น ฟาร์ก็พยายามกล้ำกลืนความประหม่าก้าวขาลงจากรถมา ทันทีที่ท้ายรถของตินแล่นลับสายตาไป ร่างบางก็รีบกำถุงยาไว้แน่นแล้วสับเท้าวิ่งขาสั่นระริกเข้าบ้าน ตรงดิ่งไปยังห้องนอนสี่เหลี่ยมแคบๆ ของตัวเองทันที ​แกร๊ก! ​ฟาร์ลงกลอนประตูห้องแน่นหนาราวกับกลัวว่าจะมีใครพังเข้ามา ร่างเล็กร่วงทรุดลงนั่งพิงบานประตูอย่างหมดสภาพ ฟาร์หอบหายใจสะท้านจนแผ่นหลังบางโยนไหว มือบางที่สั่นเทาจนแทบไม่มีแรงรีบเอื้อมไปเปิดซิบกระเป๋าผ้า รูดแกะถุงกระดาษใบหรูที่บอดี้การ์ดของธามยัดเยียดให้มาเมื่อตอนบ่ายออกดูด้วยหัวใจที่เต้นระทึกรัว พร้อมทั้งถุงยาที่หมอจ่ายมาให้ แต่พอเธอดูแล้วยาที่ทาเฉพาะจุดก็คือยาตัวเดียวกัน นั่นหมายความว่าเขาไปรับยาที่โรงพยาบาลมาให้เธองั้นหรอ หรือว่ายาพวกนี้มันมีขายตามร้านขายยาทั่วไปหรือเปล่า "ยาตัวเดียวกันเดะเลยนี่นา" ​ด้านในถุงนอกจากแผงยาแก้ปวดลดไข้แล้ว ยังมีกล่องสี่เหลี่ยมสีขาวมุกดีไซน์หรูหราซ่อนอยู่ ฟาร์หยิบมันขึ้นมาเปิดออกดูก่อนจะพบว่าเป็นหลอด สูตรสูตินรีแพทย์ระดับพรีเมียม นิ้วเรียวรีบพลิกอ่านฉลากยาที่เป็นภาษาอ

​"........" ​ฟาร์เลือกที่จะเงียบ ไม่ตอบโต้อะไรกลับไป ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นตรง ขอบตาอุ่นวาบขึ้นมาด้วยความรู้สึกสงสารในชะตาของตัวเอง ที่ต้องมาฟังสัญญาณเตือนอันเลือดเย็นจากปากของคนใจร้าย ​"ฉันไม่ชอบเด็กอ่อนเท่าไร" ธามพูดต่อพลางปัดปอยผมที่ปรกหน้าผากมนออกให้เบาๆ ทว่าน้ำเสียงยังคงเย็นเยียบ ​"ค่ะ" ​"และเธอก็เป็นแค่นางบำเรอที่เอาตัวมาเพื่อใช้หนี้ เพราะฉะนั้นอย่าคิดว่าเธอท้องแล้วฉันจะต้องรับผิดชอบ" ​"หนูทราบค่ะ" ​ฟาร์เค้นคำตอบรับออกมาอย่างยากลำบาก คำว่านางบำเรอขัดดอกที่เขาตอกย้ำมันดังสะท้อนอยู่ในหัวใจดวงน้อยจนเจ็บแปลบ เธอรู้สถานะตัวเองดี รู้ว่าเธอไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรทั้งนั้น นอกจากยอมทอดกายให้เขาตักตวงผลประโยชน์จนกว่าหนี้สินสิบล้านจะหมดลง ​มือหนาเชยคางของคนตัวเล็กขึ้นอีกครั้ง ดึงรั้งให้ใบหน้าหวานแหงนหงายขึ้นรับสัมผัส แล้วจ้องมองเธอด้วยสายตาที่บาดคมดุดันจนฟาร์แทบจะสำลักความอึดอัด ก่อนที่ธามจะก้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาบดจูบที่ริมฝีปากบางอย่างรวดเร็ว และรุนแรงโดยไม่ปล่อยให้เธอได้ทันตั้งตัวจ๊วบ! จ๊วบ! ​"อุ่ก... อื้อออ!" ​เรียวปากหนาบดขยี้ลงมาอย่างดุดัน ร้อนแรง

อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก! ​เสียงฟาร์สำลักความใหญ่โตดังระงมอยู่ในลำคอระหง หยาดน้ำตาเม็ดโตไหลร่วงอาบแก้มเนียนด้วยความทรมาน เมื่อท่อนเนื้อค้ำคอหอยจนแทบหายใจไม่ออก ทว่ายิ่งเธอสำลักและดูดกลืนอย่างรุนแรงตามสัญชาตญาณเอาชีวิตรอด มาเฟียหนุ่มกลับยิ่งได้ใจปึก ปึก ปึก! ​"ซี๊ด... โอ้ว เสียวดีชะมัด! ดูดแรงๆ แบบนั้นแหละคนเก่ง อึก... โคตรดีเลย" ​ธามครางกระเส่าพลางหลับตาพริ้ม เงยหน้าขึ้นมองเพดานห้องที่เปิดไฟสว่างโล่เพื่อรองรับอารมณ์เสียวซ่านที่แล่นริ้วขึ้นมาจนขนลุกซู่ มือหนาข้างหนึ่งจิกตรึงศีรษะเล็กของคนตัวเล็กไว้แน่น ไม่ยอมให้เธอผละหนี ก่อนจะขยับสะโพกแกร่งสวนกระแทกความยาวเข้าไปในโพรงปากนุ่มอย่างป่าเถื่อน ​"อึก! อื้อออ... อื้อออ!" ​มือเล็กๆ ของฟาร์ทั้งสองข้างสั่นระริก ตอนนี้เธอทำได้เพียงจิกเล็บลงบนท่อนขาแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขาไว้แน่นเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว ในขณะที่ทั้งริมฝีปากและเรียวลิ้นต้องทำงานอย่างพัลวันเพื่อรองรับแรงกระแทก ใบหน้าหวานที่เคยซีดเผือดตอนนี้แดงระเรื่อและร้อนผ่าวขึ้นมาด้วยความคับแน่นปนอับอาย ​ในหัวสมองของฟาร์ขาวโพลนพลางคิดตัดพ้อในใจว่า สิ่งที่มหึมานี้มันเข้าไปในปากของเธอได้ย

​‘สาวน้อยคนนี้... ช่างเร่าร้อนเหลือเกิน’ ​ธามคิดในใจพลางจ้องมองเธอไม่วางตา เขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่แม้จะไร้ประสบการณ์แต่กลับเรียนรู้และปรนเปรอได้ดีเยี่ยมถึงขนาดนี้ ทุกท่วงท่าที่เธอทำล้วนไร้ซึ่งความเสแสร้ง มันคือความซื่อที่แฝงไปด้วยความเย้ายวนจนน่าหลงใหล ยิ่งเห็นความไร้เดียงสาที่กำลังพยายามทำหน้าที่ของนางบำเรอให้ดีที่สุดแบบนี้ มาเฟียหนุ่มก็ยิ่งรู้สึกว่าความต้องการที่เพิ่งปลดปล่อยไปเมื่อครู่ มันกำลังกลับมาลุกโชนขึ้นใหม่อีกครั้งจนแทบจะกลั้นไว้ไม่อยู่ ​"ฟาร์..." ธามเอ่ยเรียกเสียงแหบพร่าอย่างเผลอไผล พลางลากมือหนาลงมาลูบไล้แก้มเนียนที่เปื้อนคราบน้ำกามของเขา "ปากเธอทำได้ดีมาก... คืนนี้เธออยากได้รางวัลไหม ฉันจะให้" ธามขยับกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลางก้มลงมองเด็กสาวที่ยังคงคุกเข่าหอบหายใจสะท้าน นัยน์ตาคมกริบวาวโรจน์ที่โหมกระหน่ำจนยากจะดับ แขนแกร่งตวัดหมับเข้าที่เอวคอดกิ่วแล้วออกแรงกระชากร่างบางให้ลุกขึ้น ก่อนจะจับฟาร์คว่ำหน้าลงกับเก้าอี้หลุยส์ตัวเดิมที่เธอเพิ่งคุกเข่าปรนเปรอให้เมื่อครู่ ​"คุณธาม... ฟาร์ยังไม่หายเจ็บตรงนั้นเลยค่ะ" ฟาร์เอ่ยเสียงสั่นเครือ ละล่ำละลักบอกด้วยความตื

​"ฮะ... แฮก... อ๊าาส์... เสียว... เสียวมากเลยค่ะคุณธาม มันเสียวเข้าไปจนถึงท้องน้อยเลย... ฮึ่ก!" ฟาร์หอบหายใจจนตัวโยน ครางสารภาพเสียงพร่า ตาปรือปรอยซบหน้าลงกับเบาะ ​"หึ... เสียวจนน้ำพุ่งขนาดนี้ นิ้วฉันแทบขาดคารูเธอแล้วรู้ตัวไหม" ​ธามพูดขึ้นด้วยความพอใจ พลางขยับถอนนิ้วเรียวยาวที่ชุ่มโชกไปด้วยคราบน้ำหวานของเธอออกช้าๆ ก่อนจะรีบคว้าจับท่อนเอ็นขนาดยักษ์ของตัวเอง ที่มันตั้งชันปวดหนึบรอเวลาอยู่แล้ว สอดแทรกเบียดขยี้กดพรวดเข้าไปแทนที่ในช่องทางอุ่นร้อนแฉะชื้นรวดเดียวจนสุดโคน จนหน้าขาหนาอัดกระแทกเข้ากับแก้มก้นแดงเถือกดังกึก ​สวบ...!!!"กรี๊ดดดดด อ๊าาาาา เจ็บค่ะ อื้อออ ฟาร์เจ็บนะ"ฟาร์กรีดร้องก่อนจะขบกัดริมฝีปากของตัวเองไว้แน่น เพื่อกักเก็บเสียงร้องไม่ให้ดังออกไปจนถึงนอกห้อง ​"อ๊ากกกก... ซี๊ดดดด โคตรแน่น!" ​ธามครางเสียงระงมชวนขนลุก เมื่อความยิ่งใหญ่โดนร่องอุ่นๆ กลืนกินเข้าไปทั้งหมด และหลังจากนั้น มาเฟียหนุ่มก็ไม่ยอมปล่อยให้เธอได้พักหายใจ ชายหนุ่มจับยึดเอวคอดไว้มั่น แล้วเริ่มขยับสะโพกหนากระแทกกระทั้นท่อนเอ็นยักษ์เข้าออกต่อทันที จังหวะรักรอบใหม่เริ่มทวีความดิบเถื่อนและดุดันขึ้นเรื่อยๆ โดย