All Chapters of POSSESSED BY THE DON: Chapter 21 - Chapter 30

Tahimik ang kwarto matapos humiga si Isabella, ngunit hindi pa rin mawala ang tensyon na nararamdaman ko dahil sa presensya ni Aurelius. Nakaupo lang ako sa gilid ng kama habang pinapanood si Isabella na pilit pinipikit ang mga mata niya, pero halatang hindi pa talaga siya inaantok. Ramdam ko rin ang tingin ni Aurelius sa akin kahit hindi ko siya direktang tinitingnan. Para bang may binabalak siya, at iyon ang mas lalong nagpapakaba sa akin.“Daddy…” biglang tawag ni Isabella habang bahagyang bumangon.Napatingin kaming dalawa ni Aurelius sa kanya. Kumunot ang noo ko dahil akala ko matutulog na siya, pero mukhang may naiisip na naman itong kalokohan. Ngumiti siya nang bahagya at saka tumingin sa akin, parang may gustong ipahiwatig.“Can we play?” tanong niya na parang inosente lang.Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya at napaturo pa ako sa sarili ko. “Ha? Ngayon? Matutulog na tayo diba?” sagot ko habang naguguluhan.Umiling siya at ngumiti nang mas malawak. “Just a little game

Nanatili akong nakatingin sa taong hindi ko inaasahan na makita ko sa mansion na ito. Ang akala ko iba ang magiging plano niya, gusto ko na itong tanongin pero hindi pwede. “Why are you here, Ysabel?” tanong agad ni Aurelius. Pero hindi agad ako napatingin sa kanya dahil sa hindi pa ma process sa utak ko ang nakita ko. Naguguluhan parin kase ako, hindi ko naman aakalain na ganito ang plano ng kuya ko. As in talaga he followed me here? Sa anong dahilan? “I'm talking to you!”Agad akong napatingin kay Aurelius ng magsalita siya ulit na kina lunok ko nalang. Tiningnan ko ng masama si Kuya na parang wala lang sa kanya ang ginawa niya. “Tinulungan ko lang po si Angel nagpatulong siya sa akin,“ sagot ko. Hindi parin talaga ako maka tingin sa kanya ng maayos dahil sa nangyare sa amin. Nahihiya ako o iniisip ko na tama lang ang ginawa ko sa kanya. Nagpatuloy ako sa hatid ng mga pagkain hanggang sa matapos nga, hindi ako nag tagal sa dining dahil sinabi ni Genevieve na gising na si Isab

Nasa isang restaurant kami ngayon sa isang mall hindi ko na naisipang bumili sa store na iyon. Hindi niya naman deserve bilhan, kung maka lait kase siya sa kagaya ni kuya ay parang perfect na niya.Kagaya ngayon kumakain siya na parang ilang araw o buwan ba siyang hindi kumakain. Napabuntong hininga nalang ako, nag text na ako kay Kuya na huwag na niya akong antayin.Baka kase kapag mas lalo siyang mag-antay sa akin at may maka pansin malalagot kami. Alam ko naman na ang mga connection ni Aurelius ay nasa paligid ko lamang.Kaya mas lalo akong mag-iingat dahil alam kung maling galaw ko lang ay masasayang lahat ng pinaghirapan ko. Mas lalo na ngayon na unti-unti ko nalang nakukuha ang loob niya.Habang pinagmamasdan ko ang paligid, hindi ko maiwasang makaramdam ng kakaibang kaba. Kahit normal lang naman ang lahat mga taong kumakain, nagtatawanan, may mga batang nagtatakbuhan para sa akin, parang bawat galaw nila ay may ibig sabihin. Parang bawat tingin ay may kasamang pagdududa.“Kalma

Nanlamig ako sa nakita ko mula sa loob ng aking kwarto, doon walang mga litrato na akala ko nakita na ni Aurelius. Nagkamali ako dahil wala ang mga litrato ko sa loob ng kwarto ko. At sa kama doon ako mas nagulat may nakahiga kase doon. Nakatayo si Aurelius sa gilid ng kama nakatingin sa taong nakahiga sa kama ko. What is the meaning of this? “Is this your dad Ysabel?” biglang tanong ni Aurelius. Dahan-dahan siyang lumingon sa akin kaya ibinaba ko ang kutsilyo na hawak ko. Mas lalo akong kinakabahan ng tingnan niya ako, mabuti nalang at nailagay ko sa likod ko kaya hindi niya ito nakita. Nakatagilid ang taong nakahiga sa kama hindi ko makilala kung sino pero familiar ang kanyang likod. “Y—Yessss Boss,” saad ko. Magsasalita pa sana siya ng biglang tumunog ang cellphone niya kaya agad niya itong kinuha at sinagot. Lumabas siya sa kwarto ko kaya dahan-dahan akong lumapit sa taong nakahiga sa kama ko. Ng tingnan ko ito ay nagulat ako ng makita ang kuya kung nakahiga. Nakangisi pa

Habang nakatingin kami ni Kuya mula sa taas ay kitang-kita namin ang kaguluhan sa baba. Ang mga sigawan at iyakan ay umaalingawngaw sa buong mansion, dahilan para mas lalong bumigat ang pakiramdam ko. Parehas kaming natigilan nang makita kung paano pinagalitan si Mary, at sa sandaling iyon ay nagkatitigan kami ni Kuya na para bang hindi pa rin siya makapaniwala sa nangyayari.Napahigpit ang hawak ko sa railings habang pinapanood ang eksena. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis sa gulo na sila rin naman ang may gawa. Napailing na lamang ako habang pinapakalma ang sarili ko.“How could you make your mother drink that, Mary? Ano ba sa tingin mo ang iniisip mo? Your mother is pregnant and if anything happens to our child, you'll face the consequences, Mary!” sigaw ni Dad.“Mary, why did I end up drinking it? Why did you do this to me? My baby, honey... my baby can't be gone.”“Mom, I really didn't know either. I just took it from the table. I didn't know there was medicine mixed