《คนโปรดคุณหมอ》全部章節：第 71 章 - 第 80 章

อัคคีพูดกระแทกด้วยความโกรธแค้น ไม่คิดว่าจะมาบังเอิญเจอเวทิกากับคนรักเก่าที่นี่ และก็ไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไปเมื่อเห็นอคินจับมือผู้หญิงของเขาอยู่อย่างนั้น“หยุดพูดจาแบบนั้นกับไวน์นะ นี่อย่าบอกนะว่าหมอคือไอ้ผู้ชายคนนั้นที่ไวน์บอกคิน”ประโยคหลัง อคินหันไปถามหญิงสาวด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ และเธอได้แต่พยักหน้าเบาๆ เพียงเท่านั้น ภาพต่างๆ ในคืนงานศพก็กลับมาทันที ไม่แปลกใจเลยที่หมออัคคีเอาแต่นั่งมองเวทิกา นั่นเป็นเพราะว่าเธอเป็นเด็กของเขานั่นเอง“กูจะพูดอะไรก็ได้ และมึงก็ควรออกห่างจากเมียกูได้แล้ว ครั้งก่อน กูอุตส่าห์ไม่อะไรกับมึงเพราะเห็นว่าเป็นงานศพ แต่ครั้งนี้ มึงควรจะรู้ไว้ว่า ไวน์เป็นของกู และมึงควรจะเลิกยุ่งกับไวน์ได้แล้ว!”เมื่อเห็นว่าเวทิกายังคงยืนนิ่ง อัคคีก็เดินเข้าไปกระชากแขนหญิงสาวให้มายืนข้างกายตนเองทันที“เกิดเรื่องอะไรกันคะอิฐ”จังหวะนั้น เสียงหวานของผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังแทรกขี้น เวทิกามองสาวหน้าหวานที่แต่งกายด้วยชุดเดรสรัดรูปสีดำเดินเข้ามาหาหมอหนุ่มก่อนจะกอดแขนเขาอีกข้างอย่างสนิทสนม ก็พอจะเดาได้ทันที

“ไวน์…” หมอหนุ่มตัดสินใจเข้าไปโอบกอดหญิงสาวจากทางด้านหลัง ก่อนจะหอมเรือนผมของเธอด้วยความโหยหา กลิ่นนี้ และร่างกายนุ่มนิ่มที่เขาโปรดปรานอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะไม่ใช่ของเขาอีกต่อไปแล้ว                “หมอทานอะไรมาหรือยังคะ เดี๋ยวไวน์ทำให้ทานค่ะ” หญิงสาวยังคงทำหน้าที่ดูแลเขาอย่างดีเยี่ยมเสมอ แม้ว่าจะรู้สึกขมขื่นมากแค่ไหน แต่เธอก็ไม่เคยละเลยหน้าที่ของตนเอง                “ผมไม่หิว แต่ผมอยากคุยกับคุณ” อัคคีพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง พร้อมกับดึงร่างบางให้หันไปเผชิญหน้ากับเขาอีกครั้ง ดวงหน้าสวยหวานมองเขาด้วยสายตาเย็นชา และนี่เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มรู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก เธอมองเขาราวกับเป็นคนอื่น                “ค่ะ ไวน์ก็มีเรื่องจะคุยกับหมอเหมือนกัน” หญิงสาวพยักหน้า ก่อนจะจากกันไปเธอเองก็ไม่อย

“ชัดแล้วเพื่อน มึงอะหลงรักไวน์ แต่มึงเสือกปากหมาไปขอยื่นข้อเสนอส้นตีนอะไรนั่น ถ้ามึงเปลี่ยนเป็นขอเขาคบกูเชื่อว่ายังไงไวน์ก็รับรักมึง” เรวัตตบบ่าเพื่อนอย่างแรงเพื่อเตือนสติ เนื้อแท้ของอัคคีไม่ใช่คนเลวอะไร แต่เขาแค่เป็นคนทิฐิสูงจนบางครั้งพูดอะไรให้คนรอบข้างต้องรู้สึกแย่ไปด้วย                “ขอคบงั้นเหรอ คนอย่างกูนี่นะจะดูแลใครได้” อัคคีพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อตัวเอง เพราะที่ผ่านมาเขาเกลียดการที่ต้องดูแลใครสักคนที่สุด                “แล้วหนึ่งเดือนที่ผ่านมามึงไม่ได้ดูแลไวน์เหรอ หนำซ้ำยังอยากจะขอดูแลเขาเพิ่มอีก มึงประสาทแดกหรือเปล่า” สารวัตรหนุ่มพูดอย่างตรงไปตรงมา เพื่อนของเขาต้องโดนด่าเสียบ้างจะได้รู้ตัว                “แล้วมึงจะให้กูทำไง ในเมื่อตอนนี้ไวน์ก็เกลียดกูไปแล้ว” อัคคีพูดด้วยความเครียด

                เวทิกากดออดเรียกชายหนุ่มที่อยู่ด้านใน เธอไม่มีคีย์การ์ดเข้าห้อง เพราะวางคืนไว้ในห้องแล้ว แต่ยังดีที่เธอติดคีย์การ์ดสำหรับเข้าคอนโดฯ ไว้ที่ตัวอยู่ ไม่นานชายหนุ่มก็มาเปิดประตูด้วยความดีใจก่อนจะโผเข้ากอดหญิงสาวอย่างแรง                “ไวน์ คุณไปอยู่ไหนมา รู้ไหมว่าผมเป็นห่วงคุณมาก” อัคคีกอดหญิงสาวด้วยความเป็นห่วงสุดหัวใจ                “ปล่อยไวน์ได้แล้วค่ะ” เวทิกาผลักอกชายหนุ่มอย่างรุนแรง และน่าแปลกที่ครั้งนี้เขายอมปล่อยเธอแต่โดยดีต่างจากเมื่อก่อนที่เขามักจะบังคับขืนใจเธอเสมอ                “แค่เห็นว่าคุณปลอดภัยผมก็ดีใจแล้วไวน์” ชายหนุ่มพูดจากใจจริง ไม่ว่าหญิงสาวจะไปอยู่ไหน แต่หากตอนนี้เธอดูสบายดีเขาก็พอใจแล้ว

อัคคีไม่สามารถทนฟังคำพูดตอกย้ำของอคินได้อีกต่อไป เขาโผเข้าชกหน้าอีกฝ่ายอย่างแรงด้วยความโมโห และเตรียมพุ่งไปทำร้ายซ้ำอีกครั้ง แต่เวทิกากลับเข้ามาห้ามเสียก่อน                “หยุดได้แล้ว! ทำบ้าอะไรของหมอ” เวทิกาพูดด้วยความโมโหไม่แพ้กัน                “ไม่เป็นไรไวน์ ปล่อยให้เข้ามาเลย” อคินเองก็ไม่ได้เกรงกลัวหมอหนุ่ม หนำซ้ำเขาเองยังอยากเข้าไปชกหน้าอัคคีด้วยซ้ำไปที่บังอาจเข้ามาแทรกกลางในความสัมพันธ์ของเขากับหญิงสาว                “มึงหรือเปล่าที่ควรเลิกยุ่งกับไวน์ อย่าคิดว่ากูไม่รู้ว่ามึงคิดอะไรอยู่ กูไม่มีทางปล่อยไวน์ให้เป็นของมึงง่ายๆ หรอก” อัคคีโมโหเต็มทน เขาไม่สามารถพูดดีกับอคินได้อีกต่อไป                “ใช่ กูรักไว