Todos los capítulos de สะใภ้ชั่วกลับใจ เกิดใหม่พร้อมระบบแต้มบุญ ยุค 80: Capítulo 321 - Capítulo 330

ม่านหมอกสีเทาหม่นแห่งยามเช้าตรู่ที่เคยปกคลุมทั่วอาณาบริเวณเมืองเอกของมณฑล ค่อยๆ ถูกแสงตะวันสีทองอร่ามสาดส่องจนมลายหายไป เผยให้เห็นความโอ่อ่าและกว้างใหญ่ไพศาลของศูนย์กลางความเจริญ ทว่าในเช้าวันนี้ บรรยากาศของตลาดสดขนาดใหญ่หลายแห่งทั่วทุกมุมเมืองกลับมีความคึกคักและตื่นตัวมากเป็นพิเศษ ขบวนรถลากและรถกระบะไม้ที่ประทับตราสัญลักษณ์ของ "สกุลโจว" ได้เดินทางรอนแรมจากโรงงานชานเมือง ฝ่าความหนาวเย็นของรุ่งสางเข้ามาจอดยังจุดขนถ่ายสินค้า คนงานชายร่างกำยำที่มีหยาดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้า ต่างเร่งรีบช่วยกันลำเลียงถาดไม้ขนาดใหญ่ลงจากท้ายรถอย่างระมัดระวังที่สุด ถาดไม้เหล่านั้นถูกส่งต่อไปยังแผงลอยและร้านค้าปลีกต่างๆ ที่ได้ทำข้อตกลงเจรจาการค้ากับหนิงรุ่ยเอาไว้ล่วงหน้าทันทีที่ผ้าขาวบางที่คลุมปิดถาดไม้ถูกเลิกออก กลิ่นหอมกรุ่นอันเป็นเอกลักษณ์ของถั่วเหลืองต้มสุกใหม่ๆ ก็ลอยฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณเบียดแทรกกลิ่นคาวปลาและกลิ่นผักสดในตลาดจนหมดสิ้น สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของบรรดาพ่อค้าแม่ค้าและชาวเมืองที่มาจับจ่ายซื้อของ คือก้อน "เต้าหู้สด" สีขาวผ่องเนียนละเอียดประดุจหยกขาวชั้นเลิศที่ถูกช่างฝีมือสลักเสลาอย่างปร

แสงสว่างแห่งความสำเร็จและรอยยิ้มอันเบิกบานใจที่สาดส่องปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้วของโรงงานโกดังไม้สกุลโจว เปรียบเสมือนดวงตะวันที่เจิดจ้าที่สุดในยามเที่ยงวัน กิจการผลิตเต้าหู้และผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองที่หนิงรุ่ยและโจวจื่อหมิงร่วมกันปลุกปั้นขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อและแรงกาย กำลังเจริญรุ่งเรืองและก้าวกระโดดไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่ไม่มีผู้ใดในเมืองเอกแห่งนี้จะคาดคิด ขบวนรถและรถบรรทุกไม้ที่อัดแน่นไปด้วยสินค้าคุณภาพเยี่ยม ยังคงแล่นเข้าออกประตูโรงงานอย่างไม่ขาดสายตั้งแต่เช้าตรู่จรดพลบค่ำ เม็ดเงินจำนวนมหาศาลไหลทะลักเข้าสู่สมุดบัญชีของสกุลโจวประดุจสายน้ำที่เชี่ยวกรากในฤดูน้ำหลาก ชื่อเสียงของเต้าหู้ที่เนียนนุ่มและสะอาดสะอ้านได้รับการกล่าวขานและยกย่องจากผู้คนทุกชนชั้น ตั้งแต่คหบดีผู้มั่งคั่งไปจนถึงกรรมกรผู้ใช้แรงงาน ทุกโต๊ะอาหารในเมืองเอกล้วนปรารถนาที่จะมีเต้าหู้สกุลโจวเป็นส่วนหนึ่งของมื้ออาหารอันโอชะทว่าภายใต้แสงสว่างที่เจิดจ้า ย่อมมีเงามืดที่ทอดยาวและดำทะมึนซุกซ่อนอยู่เสมอ ความจริงอันแสนโหดร้ายของโลกธุรกิจในเมืองใหญ่ที่ไม่เคยปรานีผู้ใด คือกฎแห่งการแย่งชิงและการเอาตัวรอด ในเมืองเอกของมณฑลที่ด

ความเงียบสงัดที่น่าสะพรึงกลัวโรยตัวลงมาปกคลุมทั่วทั้งอาณาบริเวณของโรงงานโกดังไม้สกุลโจวอย่างฉับพลัน มันไม่ใช่ความเงียบที่เกิดจากความสงบสุข ทว่ามันคือความเงียบที่อัดแน่นไปด้วยความตึงเครียดและความหวาดผวาอย่างถึงที่สุด เสียงเครื่องโม่หินที่เคยดังกึกก้อง บัดนี้หยุดชะงักลงราวกับถูกแช่แข็ง เสียงน้ำเต้าหู้ที่เคยเดือดพล่านอยู่ในกระทะเหล็กใบยักษ์ กลับกลายเป็นเพียงเสียงฟองอากาศแตกตัวเบาๆ ที่แทบจะเลือนหายไปในบรรยากาศอันหนักอึ้ง ไอน้ำสีขาวขุ่นที่ลอยพวยพุ่งขึ้นสู่หลังคากระเบื้อง ผสมปนเปกับฝุ่นควันจากการพังทลายของบานประตูไม้ สร้างม่านหมอกขมุกขมัวที่บดบังวิสัยทัศน์และทำให้การหายใจกลายเป็นเรื่องยากลำบาก กลิ่นคาวเลือดจางๆ จากการข่มขู่ผสมผสานกับกลิ่นเหม็นไหม้ของไม้ฟืนที่กระเด็นออกมาจากเตาไฟ สร้างบรรยากาศที่ชวนให้อึดอัดและชวนให้อาเจียนท่ามกลางเศษซากปรักหักพังของถังไม้และถาดเต้าหู้ที่ถูกบดขยี้จนแหลกเหลว โจวจื่อหมิง ชายหนุ่มร่างกำยำผู้เป็นเสาหลักแห่งครอบครัวสกุลโจว ยังคงยืนหยัดตระหง่านอยู่เบื้องหน้ากลุ่มคนงานนับร้อยชีวิตที่กำลังสั่นสะท้านด้วยความกลัว ร่างกายอันกว้างขวางของเขาเปรียบเสมือนปราการเหล็

ความเงียบสงัดทิ้งตัวลงครอบงำลานกว้างของโรงงานโกดังไม้สกุลโจวอีกครั้ง ทว่ามันเป็นความเงียบที่แตกต่างไปจากยามปกติ มันอัดแน่นไปด้วยความหวาดผวา กลิ่นคาวเหม็นสาบของพวกอันธพาล และกลิ่นคาวเลือดจางๆ ที่ยังคงลอยปะปนอยู่ในมวลอากาศ เสียงฝีเท้าของกลุ่มมาเฟียที่ก้าวเดินจากไปพร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ย ค่อยๆ เลือนหายไปในความมืดมิดของยามวิกาล ทิ้งไว้เพียงเศษซากความพินาศของถาดเต้าหู้ที่แหลกเหลวและแอ่งน้ำถั่วเหลืองที่เจิ่งนองอยู่บนพื้นกระดานไม้ โจวจื่อหมิงคลายมือที่กำท่อนเหล็กออกอย่างเชื่องช้า ชายหนุ่มหอบหายใจหนักหน่วง นัยน์ตาสีเข้มยังคงวาวโรจน์ไปด้วยความโกรธแค้นที่สุมท่วมอยู่ในอก เขาหันกลับมามองใบหน้าของภรรยาที่ยืนอยู่เคียงข้าง ทว่าสิ่งที่เขาพบกลับไม่ใช่ความหวาดหวั่นหรือความสิ้นหวังอย่างที่สตรีทั่วไปพึงมีหนิงรุ่ยยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางความย่อยยับ ใบหน้าที่เรียวระหงของหล่อนเรียบเฉยและเยือกเย็นประดุจผิวน้ำสาบในฤดูหนาว นัยน์ตากลมโตที่เคยสาดประกายความเมตตา บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความลึกล้ำและยากจะหยั่งถึง หญิงสาวทอดสายตามองดูเศษซากของความพยายามที่ถูกบดขยี้ สมองของหล่อนกำลังทำงานอย่างหนักหน่วงเพื่อป

หนิงรุ่ยแสร้งทำเป็นสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ ร่างกายของหล่อนสั่นสะท้านอย่างรุนแรง หล่อนยกมือขึ้นทาบอกและเบิกตากว้างประหนึ่งคนที่กำลังถูกความหวาดกลัวเข้ากัดกินจนถึงขั้วหัวใจ หล่อนรู้ดีว่าพยานหลักฐานเรื่องการใช้ความรุนแรงและการลอบวางเพลิงนั้นมีน้ำหนักมากพอที่จะส่งมันเข้าคุก ทว่าหล่อนยังต้องการรากเหง้าของความชั่วร้ายที่หยั่งลึกลงไปในระบบราชการ หล่อนต้องการรายชื่อของผู้มีอำนาจที่คอยให้ความช่วยเหลือและปกป้องแก๊งมาเฟียกลุ่มนี้หนิงรุ่ยโยนหินถามทางด้วยความระมัดระวัง หล่อนใช้น้ำเสียงที่ซื่อบื้อและไร้เดียงสา ชี้แนะให้เห็นถึงความหวาดกลัวต่ออำนาจรัฐ ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกมาเฟียมักจะเกลียดชังและมักจะหยิบยกเอาความสัมพันธ์สีเทาของตนเองขึ้นมาโอ้อวดเพื่อข่มขวัญชาวบ้านนายใหญ่จางเมื่อได้ยินคำกล่าวอ้างถึงอำนาจรัฐ มันก็แค่นเสียงหัวเราะในลำคออย่างเหยียดหยาม ควันซิการ์ถูกพ่นออกมาเป็นวงกลม มันชะโงกหน้าเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน นัยน์ตาของมันหรี่แคบลงและสาดประกายความมั่นใจอย่างหาที่สุดไม่ได้"คุณผู้ว่าการมณฑลอย่างนั้นหรือ ก็แค่หุ่นเชิดที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สูงๆ แต่ไม่เคยลงมาเดินเหยียบดินโคลนในตลาด เอ็งไม่ต้อง