Todos los capítulos de สะใภ้ชั่วกลับใจ เกิดใหม่พร้อมระบบแต้มบุญ ยุค 80: Capítulo 331 - Capítulo 340

ปรากฏการณ์สั่นสะเทือนเลื่อนลั่นอันเกิดจากหน้าหนังสือพิมพ์ฉบับเช้าตรู่ของเมื่อวาน ยังคงทิ้งร่องรอยแห่งความตื่นตะลึงและสร้างระลอกคลื่นแห่งความเปลี่ยนแปลงแผ่ขยายออกไปไกลแสนไกลเกินกว่าขอบเขตกำแพงเมืองเอกของมณฑล ข่าวคราวการโค่นล้มอิทธิพลมืดแห่งแก๊งมังกรดำด้วยสติปัญญาและความเด็ดเดี่ยวของสตรีชาวนาผู้เป็นเจ้าของโรงงานเต้าหู้สกุลโจว ได้ถูกสายลมแห่งการเล่าขานพัดพาไปสู่มณฑลใกล้เคียงและหัวเมืองต่างๆ อย่างรวดเร็วประดุจไฟลามทุ่งในฤดูแล้ง เรื่องราวความกล้าหาญที่ผสมผสานกับความอร่อยล้ำเลิศของรสชาติอาหาร กลายเป็นมนต์เสน่ห์อันทรงอานุภาพที่ดึงดูดความสนใจของบรรดาคหบดี พ่อค้าคนกลาง และนักลงทุนผู้มั่งคั่งจากทั่วทุกสารทิศให้หันมามองเป้าหมายเดียวกันรุ่งอรุณของวันใหม่เริ่มต้นขึ้นด้วยความวุ่นวายที่สถานีรถไฟกลางประจำเมืองเอก เสียงหวูดรถไฟที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานไอน้ำดังกังวานแหวกม่านหมอกยามเช้า ควันสีขาวขุ่นพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกับขบวนรถไฟตู้ไม้ที่แล่นเข้ามาจอดเทียบชานชาลาอย่างต่อเนื่อง บรรดาเศรษฐีและพ่อค้าใหญ่จากต่างเมืองก้าวเท้าลงจากขบวนรถด้วยท่วงท่าที่เร่งรีบ ทว่ายังคงไว้ซึ่งความสง่างามของชนชั้นส

ความวุ่นวายและเสียงอึกทึกครึกโครมจากลานกว้างด้านหน้าโรงงานเต้าหู้สกุลโจว ยังคงดังกึกก้องประดุจคลื่นพายุที่โหมกระหน่ำซัดฝั่ง เสียงตะโกนสั่งการของคนงานชายร่างกำยำที่กำลังเร่งรีบขนย้ายถาดไม้ เสียงล้อรถที่บดเบียดเสียดสีกับพื้นกระดาน และเสียงความสับสนอลหม่านอันเกิดจากความตื่นตระหนกหลังได้รับจดหมายด่วนพิเศษจากทางบ้าน ล้วนผสมปนเปกันจนกลายเป็นความโกลาหลที่ยากจะควบคุม ทว่าท่ามกลางพายุแห่งความกระวนกระวายใจนั้น หนิงรุ่ย สะใภ้ใหญ่แห่งสกุลโจว กลับเลือกที่จะหันหลังให้กับความวุ่นวายทั้งหมด หญิงสาวหมุนตัวก้าวเดินฝ่าฝูงชนด้วยท่วงท่าที่เร่งรีบและร้อนรนอย่างถึงที่สุด ฝีเท้าของหล่อนก้าวฉับๆ มุ่งหน้าตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัวที่ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในตัวอาคาร ทิ้งให้โจวจื่อหมิงผู้เป็นสามียืนตระหง่านรับหน้าจัดการสั่งการคนงานอยู่เบื้องหลังเพียงลำพังทันทีที่ก้าวล่วงข้ามธรณีประตูเข้ามาภายในห้องทำงานอันคุ้นเคย หนิงรุ่ยไม่รั้งรอที่จะเอื้อมมือไปผลักบานประตูไม้เนื้อแข็งให้ปิดสนิทลง เสียงกลอนเหล็กสับล็อกดังกริ๊ก ตัดขาดการรับรู้จากโลกแห่งความเป็นจริงภายนอกอย่างสิ้นเชิง บรรยากาศภายในห้องมืดสลัวและเงียบสงัด มีเพียง

หยาดน้ำตาแห่งความปีติยินดีที่ไหลรินลงมาอาบสองแก้มที่เนียนละเอียดของหนิงรุ่ย ถูกปาดเช็ดออกไปอย่างรวดเร็วด้วยหลังมือที่สั่นเทา หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอดเพื่อเรียกคืนสติสัมปชัญญะและความเยือกเย็นให้กลับมาสถิตอยู่ในกมลสันดานอีกครั้ง ความกดดันที่เคยกดทับบ่าจนหนักอึ้งตลอดหลายสัปดาห์มลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความหวังอันเรืองรองที่จุดประกายขึ้นมาในหัวใจ หล่อนสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบของขวดแก้วใบเล็กที่ซุกซ่อนอยู่ภายในกระเป๋าเสื้อคลุม มันคือโอสถทิพย์ที่จะพลิกฟื้นชะตากรรมของครอบครัวสกุลโจว หล่อนหมุนตัวกลับมาหาโจวจื่อหมิง ชายหนุ่มผู้เป็นสามีที่ยืนรอคอยอยู่เคียงข้างด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย หนิงรุ่ยไม่ได้เอื้อนเอ่ยถ้อยคำใดออกมา หล่อนเพียงแค่พยักหน้าให้เขาอย่างหนักแน่นและจริงจัง เป็นสัญญาณเงียบที่สื่อสารกันอย่างลึกซึ้งระหว่างสามีภรรยาว่า สิ่งที่พวกเขาทุ่มเทแรงกายแรงใจและยอมอดหลับอดนอนมาเนิ่นนานได้บรรลุผลสัมฤทธิ์แล้ว ทุกอย่างพร้อมสรรพสำหรับการเดินทางกลับไปเผชิญหน้ากับมัจจุราชและแย่งชิงลมหายใจของมารดาบังเกิดเกล้าให้หวนคืนมาก่อนที่จะก้าวเท้าทิ้งอาณาจักรเต้าหู้ที่เพิ่งจะรุ่งโรจ

บรรยากาศภายในห้องนอนอันคับแคบและมืดสลัวของบ้านตระกูลโจวในยามนี้ อัดแน่นไปด้วยมวลแห่งความโศกเศร้าและความสิ้นหวังที่หนักอึ้งจนแทบจะจับต้องได้ กลิ่นอายของความตายที่ลอยวนอยู่รอบเตียงไม้เก่าๆ ผสมปนเปกับกลิ่นฉุนของยาต้มสมุนไพรที่ไร้ผล สร้างความรู้สึกหดหู่และบีบรัดก้อนเนื้อในช่องอกของผู้ที่อยู่ในห้องจนแทบจะหายใจไม่ออก เสียงสะอื้นไห้ที่ปิ่มว่าจะขาดใจของโจวเจินเอ๋อร์และโจวจื่อฉิน ดังกังวานสะท้อนไปมาบีบคั้นอารมณ์ให้ดิ่งลึกลงไปในห้วงเหวแห่งความวิปโยค โจวหูคงผู้เป็นบิดานั่งนิ่งงันราวกับร่างไร้วิญญาณ หยาดน้ำตาของชายชราไหลรินลงมาเป็นสายโดยปราศจากเสียงสะอื้น ในขณะที่โจวจื่อหมิง ชายหนุ่มผู้เป็นเสาหลักของบ้าน กำลังคุกเข่ากุมมือที่เย็นเฉียบของมารดาเอาไว้แนบแก้ม ร่ำไห้อย่างไม่อายฟ้าดิน ทว่าท่ามกลางพายุอารมณ์ที่กำลังพัดกระหน่ำทำลายล้างความเข้มแข็งของทุกคนในครอบครัวนั้น หนิงรุ่ย สะใภ้ใหญ่แห่งสกุลโจว กลับตระหนักรู้ได้อย่างถ่องแท้ว่า วินาทีนี้ไม่ใช่เวลาที่หล่อนจะมาอนุญาตให้ตนเองอ่อนแอหรือจมดิ่งลงไปกับความเสียใจร่วมกับพวกเขานัยน์ตากลมโตของหญิงสาวทอดมองภาพความเจ็บปวดของบุคคลอันเป็นที่รักทีละคน ความรู้

ความเงียบสงัดภายในห้องนอนอันคับแคบและมืดสลัวของบ้านตระกูลโจวในยามนี้ ดูคล้ายกับจะแปรเปลี่ยนเป็นมวลสารที่หนักอึ้งและสามารถจับต้องได้ มันกดทับลงมาบนสองบ่าของหนิงรุ่ยอย่างรุนแรงจนหญิงสาวรู้สึกสะท้านไปทั้งสรรพางค์กาย หลังจากที่บานประตูไม้เนื้อแข็งถูกปิดสนิทและลงกลอนอย่างแน่นหนาเพื่อสกัดกั้นความวุ่นวายและความโศกเศร้าของสมาชิกครอบครัวที่อยู่เบื้องนอก โลกทั้งใบของสะใภ้ใหญ่แห่งสกุลโจวก็ถูกย่อส่วนลงเหลือเพียงแค่พื้นที่สี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่มีเพียงตัวหล่อน ขวดแก้วลึกลับในมือ และร่างที่นอนไร้สติสัมปชัญญะของมารดาสามีเท่านั้น กลิ่นอับชื้นของห้องที่ปิดทึบผสมปนเปกับกลิ่นความตายที่ลอยวนอยู่รอบเตียงไม้เก่าๆ สร้างความรู้สึกหดหู่และกรีดแทงก้อนเนื้อในช่องอกจนปวดร้าวไปหมดหนิงรุ่ยรู้ดีอยู่เต็มอกว่าวินาทีนี้ไม่ใช่เวลาที่หล่อนจะมานั่งอ่อนแอ ร้องไห้ฟูมฟาย หรือปล่อยให้ความเสียใจเข้าครอบงำจิตวิญญาณเหมือนดั่งที่บิดาสามีและน้องๆ กำลังเผชิญอยู่เบื้องนอก หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอดเพื่อดึงรั้งสติสัมปชัญญะและเรียกคืนความเข้มแข็งเด็ดเดี่ยวให้กลับมาสถิตอยู่ในกมลสันดานอีกครั้ง หล่อนก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้ขอบเต