สะใภ้ชั่วกลับใจ เกิดใหม่พร้อมระบบแต้มบุญ ยุค 80 のすべてのチャプター: チャプター 311 - チャプター 320

เสียงฝ่ามือกระทบเนื้อที่ดังกึกก้องประดุจฟ้าผ่าเมื่อครู่ ยังคงสะท้อนกังวานอื้ออึงอยู่ในโสตประสาทของทุกคนภายในห้องโถงกว้างของบ้านสกุลโจว ร่างของหมอพเนจรจอมลวงโลกที่ถูกแรงตบอันมหาศาลจากสะใภ้ใหญ่ฟาดเข้าที่ซีกแก้มซ้าย เซถลาเสียหลักจนแทบจะล้มลุกคลุกคลาน ใบหน้าที่เคยปั้นแต่งรอยยิ้มแห่งความเมตตาและเย่อหยิ่ง บัดนี้บิดเบี้ยวเหยเกไปด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส รอยนิ้วมือทั้งห้าประทับเป็นปื้นสีแดงเถือกเด่นชัดทาบทับอยู่บนผิวแก้มที่ซีดเซียว ฝุ่นผงเถ้าถ่านและเศษหญ้าแห้งที่ถูกสาดใส่หน้ายังคงฟุ้งกระจายและเกาะติดอยู่ตามเส้นผมและเสื้อคลุมสีขาวที่เคยสะอาดสะอ้าน ทำให้สภาพของเขาในยามนี้ดูอเนจอนาถและน่าสมเพชเวทนาประดุจสุนัขข้างถนนที่ถูกสาดด้วยน้ำร้อนความมึนงงและอาการหูอื้อเข้าจู่โจมชายนักต้มตุ๋นในเสี้ยววินาทีแรก รสฝาดเฝื่อนและกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งลอยวนอยู่ในช่องปากจากการที่ฟันกระทบกับกระพุ้งแก้มอย่างรุนแรง ทว่าเมื่อความตื่นตระหนกสุดขีดเริ่มคลี่คลาย สติสัมปชัญญะและสัญชาตญาณดิบแห่งการเอาชีวิตรอดของมิจฉาชีพที่หากินกับการหลอกลวงผู้คนมาอย่างโชกโชน ก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพในชั่วพริบ

ในห้วงแห่งความนึกคิดอันเร้นลับและลึกล้ำสุดหยั่งคาด สถานที่ซึ่งตัดขาดจากความวุ่นวายของโลกแห่งความเป็นจริงเบื้องนอก แสงสว่างสีทองอร่ามเรืองรองทอประกายเจิดจ้าออกมาจากแผ่นป้ายของระบบร้านค้าลี้ลับ มันสาดส่องขับไล่ความมืดมิดในมโนสำนึกของหนิงรุ่ยให้ถอยร่นไปจนหมดสิ้น นัยน์ตากลมโตในห้วงจิตของหญิงสาวจดจ้องมองดูภาพของขวดยาแก้วใสบริสุทธิ์ที่บรรจุโอสถทิพย์สีฟ้าอมเขียวมรกตเบื้องหน้าด้วยความหวังที่พองโตจนคับอก สรรพคุณที่ระบุเอาไว้ว่าสามารถฟื้นฟูอวัยวะภายในที่เน่าเปื่อยและชุบชีวิตผู้ที่กำลังก้าวเท้าเข้าสู่ประตูปรโลกให้หวนกลับคืนมาได้นั้น เปรียบเสมือนหยาดน้ำทิพย์ที่ชโลมลงบนหัวใจที่กำลังแห้งผากและแตกสลายของหล่อน รอยยิ้มที่งดงามและสว่างไสวที่สุดปรากฏขึ้นบนริมฝีปากบาง ความเหน็ดเหนื่อยจากการตรากตรำทำงานหนัก ความตึงเครียดจากการรับมือกับปัญหาจุกจิกในแต่ละวัน ดูเหมือนจะมลายหายไปจนหมดสิ้นเมื่อหล่อนได้พานพบกับหนทางแห่งปาฏิหาริย์ที่จะสามารถยื้อแย่งลมหายใจของมารดาสามีกลับคืนมาได้ทว่าความสุขสมหวังและรอยยิ้มอันเบิกบานนั้น กลับดำรงอยู่ได้เพียงแค่ชั่วระยะเวลาที่สั้นกระชับยิ่งกว่าหยาดน้ำค้างที่ต้องแสงตะวันในย

รุ่งอรุณของวันใหม่คืบคลานเข้ามาเยือนหมู่บ้านซานหลินอย่างเชื่องช้า แสงตะวันสีทองอ่อนจางสาดส่องลอดผ่านรอยแยกของบานหน้าต่างไม้เก่าคร่ำคร่า ทาบทับลงบนพื้นกระดานไม้ที่เย็นเยียบภายในห้องนอนอันเงียบสงัดของสะใภ้ใหญ่แห่งครอบครัวสกุลโจว บรรยากาศยามเช้าที่ควรจะสดใสและเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา กลับถูกบดบังด้วยความหม่นหมองและความกดดันที่แผ่ซ่านมาจากห้องนอนอีกฝั่ง สถานที่ซึ่งจิ้งฝูฝู สตรีผู้เป็นเสาหลักของบ้านกำลังทอดร่างรอคอยความหวังอันริบหรี่อยู่บนเตียงคนป่วย หนิงรุ่ยหยัดกายลุกขึ้นจากขอบเตียงไม้ หญิงสาวไม่ได้ล้มตัวลงนอนหลับพักผ่อนเลยแม้แต่เศษเสี้ยววินาทีเดียวตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา นัยน์ตากลมโตของหล่อนแม้จะแดงก่ำและอิดโรย ทว่ากลับสาดประกายความเด็ดเดี่ยวและมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าประดุจเปลวเพลิงที่กำลังลุกโชนท่ามกลางพายุฝนก่อนที่จะก้าวเท้าออกจากห้องเพื่อไปเผชิญหน้ากับความจริงและเริ่มต้นการเดินทางครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต หนิงรุ่ยสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอด หล่อนหลับตาลงอย่างช้าๆ ตัดขาดการรับรู้จากสรรพสิ่งรอบกาย ปล่อยให้จิตสำนึกดิ่งลึกลงไปในก้นบึ้งของจิตวิญญาณ สถานที่ซึ่งซุกซ่อนความลับอันยิ่งใหญ่ที่หล่อ

ล้อรถไม้เนื้อแข็งบดเบียดเสียดสีกับพื้นผิวถนนที่ขรุขระและเต็มไปด้วยฝุ่นผงดังกอดแก็ดเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ เสียงล้อรถดังกึกก้องสะท้อนไปตามเส้นทางอันแสนยาวไกล การเดินทางรอนแรมข้ามผ่านทิวเขา สลับกับทุ่งนาสีทองและป่าไม้ที่ร่มครึ้ม กินระยะเวลายาวนานจนแทบจะทำให้สรีระของคนบนรถลากปวดร้าวไปทุกสัดส่วน ทว่าสำหรับหนิงรุ่ยและโจวจื่อหมิง สองสามีภรรยาผู้แบกรับความหวังอันยิ่งใหญ่และชีวิตของมารดาเอาไว้บนบ่า ความเหน็ดเหนื่อยทางกายไม่อาจเทียบเคียงได้กับความกระวนกระวายใจที่ลุกโชนอยู่ภายในก้นบึ้งของจิตวิญญาณ นัยน์ตาของคนทั้งคู่ทอดมองทอดยาวออกไปเบื้องหน้า ไม่เคยละสายตาจากเส้นขอบฟ้าเลยแม้แต่วินาทีเดียวจนกระทั่งแสงตะวันยามบ่ายคล้อยเริ่มสาดส่องทำมุมเฉียง ทิวทัศน์ของป่าเขาและทุ่งหญ้าที่คุ้นเคยก็ค่อยๆ เลือนหายไป ถูกแทนที่ด้วยภาพของกำแพงเมืองขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า กำแพงอิฐสีเทาเข้มที่ถูกก่อร่างสร้างขึ้นอย่างวิจิตรบรรจงและแข็งแกร่งประดุจภูเขาหิน ทอดยาวโอบล้อมอาณาบริเวณกว้างขวางสุดลูกหูลูกตา มันคือสัญลักษณ์แห่งอำนาจ ความมั่งคั่ง และความเจริญรุ่งเรืองที่เหนือล้ำกว่าตัวอำเภอเล็กๆ หลายสิบเท่า นี

รุ่งอรุณแห่งวันใหม่เหนือเขตชานเมืองเอกของมณฑล เริ่มต้นขึ้นด้วยบรรยากาศที่แตกต่างไปจากทุกวัน แสงตะวันสีทองอ่อนจางค่อยๆ ทอประกายแหวกม่านหมอกสีเทาหม่นยามเช้าตรู่ สาดส่องลงมาอาบไล้หลังคากระเบื้องที่เพิ่งได้รับการซ่อมแซมใหม่ของโรงงานโกดังไม้สกุลโจว เสียงนกร้องที่เคยเงียบเหงาในสถานที่รกร้างแห่งนี้ บัดนี้ถูกกลบด้วยเสียงความคึกคักและเสียงฝีเท้าของคนงานนับร้อยชีวิตที่ก้าวเดินเข้ามาตอกบัตรเริ่มงานด้วยความกระตือรือร้น ทว่าสิ่งที่ปลุกให้โรงงานแห่งนี้มีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างแท้จริง คือเสียงล้อรถเกวียนไม้และรถบรรทุกขนาดกลางหลายสิบคัน ที่แล่นเรียงรายต่อคิวกันเข้ามาจอดเทียบที่ลานกว้างหน้าอาคารผลิต ขบวนรถเหล่านี้ไม่ได้บรรทุกสิ่งของไร้ค่า ทว่ามันบรรทุก "ทองคำสีเหลืองอร่าม" แห่งวงการเกษตรกรรม ซึ่งก็คือเมล็ดถั่วเหลืองคุณภาพดีเลิศที่ส่งตรงมาจากเครือข่ายเกษตรกรที่หนิงรุ่ยได้วางรากฐานเอาไว้อย่างแข็งแกร่งกระสอบป่านใบใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยเมล็ดถั่วเหลืองถูกลำเลียงลงจากรถด้วยเรี่ยวแรงของชายฉกรรจ์ เสียงกระสอบตกกระทบพื้นไม้ดังตุบตับเป็นจังหวะที่หนักแน่น เมล็ดถั่วเหลืองเหล่านี้ได้รับการคัดสรรมาเป็นอย่างดี ทุก