Todos los capítulos de สะใภ้ชั่วกลับใจ เกิดใหม่พร้อมระบบแต้มบุญ ยุค 80: Capítulo 351 - Capítulo 360

แสงสว่างจากหลอดไฟทังสเตนดวงกลมโตที่ห้อยต่องแต่งลงมาจากเพดานปูนซีเมนต์ สาดส่องลงมากระทบผืนโต๊ะไม้ตัวกว้างภายในห้องทำงานส่วนตัวของหนิงรุ่ย ภายในโรงงานผลิตเต้าหู้แห่งใหม่ของสกุลโจวที่ตั้งตระหง่านอยู่บริเวณชานเมือง บรรยากาศยามเช้าตรู่ของยุค 80 ยังคงเงียบสงบ มีเพียงเสียงหวูดรถไฟที่ดังแว่วมาจากที่ไกลแสนไกล และเสียงล้อรถจักรยานของคนงานกะเช้าที่กำลังทยอยปั่นเข้ามาจอดเทียบที่ลานด้านหน้า หญิงสาวนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้บุนวม สองมือประสานกันวางไว้บนโต๊ะ นัยน์ตากลมโตปิดสนิทเพื่อเพ่งกระแสจิตเข้าสู่ห้วงแห่งความนึกคิดอันลึกล้ำ สถานที่ซึ่งระบบร้านค้าลี้ลับจากโลกอนาคตซุกซ่อนอยู่แผงหน้าต่างเรืองแสงสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นในมโนสำนึก หนิงรุ่ยกำลังไล่ดูหมวดหมู่เครื่องจักรกลการเกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร ภาพร่างสามมิติของเครื่องบดถั่วเหลืองอัตโนมัติที่ทำจากสแตนเลสสตีลมันวาว เครื่องคั้นน้ำเต้าหู้ระบบไฟฟ้า และสายพานการผลิตที่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ ลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า ทุกสิ่งทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบ สะอาดสะอ้าน และสามารถประหยัดแรงงานคนได้อย่างมหาศาล หากหล่อนยอมทุ่มแต้มบุญที่สะสมมาอย่างยากลำบากเพื่อแลกเปลี่ยนพวกมันออกม

เสียงเครื่องคิดเลขที่ถูกกดรัวเร็วด้วยปลายนิ้วอันชำนาญของพนักงานบัญชี ดังกังวานเป็นจังหวะสม่ำเสมออยู่ภายในห้องทำงานผู้บริหารที่สว่างไสวด้วยหลอดไฟนีออน กลิ่นกระดาษสมุดบัญชีเล่มใหม่เอี่ยมผสมปนเปไปกับกลิ่นหมึกพิมพ์และกลิ่นหอมของธนบัตรใบละสิบหยวนที่มัดรวมกันเป็นปึกหนา กองเงินสดจำนวนมหาศาลที่เพิ่งถูกเบิกถอนและนำส่งมาจากธนาคารประจำเมืองเอก ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่บนโต๊ะทำงานไม้เนื้อแข็งขัดเงาตัวใหญ่ นี่ไม่ใช่ภาพความฝันที่เลื่อนลอย ทว่ามันคือความเป็นจริงอันหอมหวานที่ครอบครัวสกุลโจวได้ลงมือสร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อและสติปัญญา ในยุคแห่งการปฏิรูปเศรษฐกิจและการเปิดประเทศของจีนยุค 80 โอกาสทางธุรกิจเปรียบเสมือนสายน้ำที่เชี่ยวกราก และโรงงานเต้าหู้สกุลโจวก็คือเรือสำเภาลำใหญ่ที่กางใบรับลมได้อย่างสมบูรณ์แบบที่สุดกำไรจากการค้าขายที่ขยายเครือข่ายส่งออกไปทั่วทุกทิศทาง หลั่งไหลเข้าสู่หีบสมบัติและบัญชีธนาคารของครอบครัวโจวอย่างไม่ขาดสาย กองทัพรถบรรทุกสิบล้อที่วิ่งเข้าออกลานโรงงานตั้งแต่เช้ามืดจรดค่ำมืด ได้นำพาสินค้าคุณภาพเยี่ยมกระจายไปสู่ผู้บริโภคนับล้านชีวิต และนำพากระแสเงินสดที่หมุน

เสียงเครื่องจักรกลภายในโรงงานเต้าหู้สกุลโจวดังก้องกังวานอย่างต่อเนื่องเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ กลิ่นหอมหวานของน้ำถั่วเหลืองต้มสุกที่คุ้นเคยลอยตลบอบอวลไปทั่วบริเวณลานกว้าง อาณาจักรการผลิตที่ตั้งตระหง่านอยู่บริเวณชานเมืองเอกแห่งนี้กำลังเติบโตอย่างบ้าคลั่งในยุคปฏิรูปเศรษฐกิจของยุค 80 ทว่าภายใต้ความรุ่งโรจน์และยอดสั่งซื้อที่หลั่งไหลเข้ามาจากทั่วทุกสารทิศ หนิงรุ่ยผู้เป็นหัวเรือใหญ่กลับมองเห็นถึงปัญหาที่ซ่อนตัวอยู่ใต้พรม หญิงสาวนั่งอยู่เบื้องหลังโต๊ะทำงานเหล็กเคลือบสีเทา นัยน์ตากลมโตจดจ้องมองดูสมุดบันทึกรายการวัตถุดิบคงคลังด้วยความเคร่งเครียด คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันจนเป็นปม ปริมาณถั่วเหลืองที่รับซื้อมาจากเกษตรกรในอำเภอและพื้นที่ใกล้เคียง กำลังร่อยหรอลงอย่างรวดเร็วและไม่เพียงพอต่อกำลังการผลิตที่ขยายตัวขึ้นหลายสิบเท่า หากปล่อยให้สถานการณ์ดำเนินต่อไปเช่นนี้ โรงงานระดับชาติของพวกหล่อนจะต้องหยุดชะงักเพราะขาดแคลนวัตถุดิบหลักอย่างแน่นอนหนิงรุ่ยตระหนักดีว่าการนั่งรอให้พ่อค้าคนกลางนำถั่วเหลืองมาส่งที่หน้าโรงงาน ไม่ใช่หนทางแก้ปัญหาที่ยั่งยืน หล่อนไม่ต้องการนำพาอนาคตของครอบครัวไปผูกติดไว้กับควา

แสงสว่างเจิดจ้าจากดวงตะวันที่สาดส่องลงมาอาบไล้ทั่วทั้งเมืองเอกของมณฑล เปรียบเสมือนแสงสปอตไลต์ที่กำลังฉายจับไปที่ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของอาณาจักรเต้าหู้สกุลโจว ข่าวคราวความรุ่งโรจน์ของอดีตครอบครัวชาวนาที่พลิกผันโชคชะตาก้าวขึ้นมาเป็นเศรษฐีหน้าใหม่ระดับประเทศ กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ดังกึกก้องไปทั่วทุกหัวระแหง ไม่ว่าจะเดินผ่านสภากาแฟ ตลาดสด หรือแม้แต่ในสถานที่ราชการ ชื่อของหนิงรุ่ยและโจวจื่อหมิงถูกเอ่ยถึงด้วยความยกย่องชื่นชม ภาพของขบวนรถบรรทุกสิบล้อที่วิ่งขวักไขว่ และข่าวการจัดตั้งกองทุนเพื่อการกุศลช่วยเหลือเด็กยากไร้ ถูกตีพิมพ์ลงบนหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นทุกฉบับ ความมั่งคั่งและบารมีของสกุลโจวในยุคปฏิรูปเศรษฐกิจยุค 80 นี้ สว่างไสวและเจิดจรัสเสียจนทำให้ผู้คนมากมายต้องแหงนหน้ามองด้วยความเลื่อมใสศรัทธาทว่าในโลกใบนี้ เมื่อมีแสงสว่างอันเจิดจ้า ย่อมต้องมีเงามืดที่ทอดตัวยาวและดำสนิทซ่อนเร้นอยู่เสมอ ท่ามกลางเสียงสรรเสริญยินดีที่ล่องลอยอยู่ในมวลอากาศ ข่าวคราวความสำเร็จอันหอมหวานของสกุลโจวไม่ได้ลอยไปเข้าหูของมิตรสหายและผู้ที่เคารพรักเพียงกลุ่มเดียว แต่มันยังถูกสายลมพัดพาให้ลอยละล่อง

แสงไฟนีออนหลากสีสันที่กะพริบวิบวับอยู่เบื้องนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ สะท้อนลงบนพื้นหินอ่อนขัดเงาภายในคลับหรูหราแห่งหนึ่งบนเกาะฮ่องกง ดินแดนที่เต็มไปด้วยแสงสีและความมั่งคั่งในยุคยุค 80 บรรยากาศภายในสถานที่เริงรมย์ระดับไฮเอนด์แห่งนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นควันซิการ์ราคาแพงและกลิ่นน้ำหอมแบรนด์เนมที่ลอยคละคลุ้งไปกับเสียงดนตรีแจ๊สที่บรรเลงคลอเบาๆ ที่มุมหนึ่งของบาร์เครื่องดื่ม จางหรงปิงนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ทรงสูง หญิงสาวสวมชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดงเพลิงที่ตัดเย็บจากผ้าไหมเนื้อดี รัดรูปอวดสัดส่วนโค้งเว้าที่ถูกดูแลรักษามาอย่างพิถีพิถัน ใบหน้าที่เคยซูบซีดหมองคล้ำจากการใช้ชีวิตในห้องเช่ารูหนู บัดนี้ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงที่หล่อนเจียดเงินก้อนสุดท้ายในชีวิตไปซื้อมาประทินโฉม ริมฝีปากอวบอิ่มถูกทาด้วยลิปสติกสีแดงสด เส้นผมที่เคยชี้ฟูถูกดัดลอนใหญ่สลวยทิ้งตัวลงมาเคลียลาดไหล่เนียน หล่อนใช้มารยาหญิงและเรือนร่างที่เย้ายวนนี้เป็นอาวุธชิ้นสุดท้าย เพื่อดึงตัวเองขึ้นมาจากขุมนรกนัยน์ตาที่เฉี่ยวคมและเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมของหล่อน กวาดมองไปรอบๆ คลับอย่างช้าๆ ประดุจเสือดาวที่กำลังซุ่มรอเหยื่อ จนกระทั่