Todos los capítulos de สะใภ้ชั่วกลับใจ เกิดใหม่พร้อมระบบแต้มบุญ ยุค 80: Capítulo 361 - Capítulo 370

เสียงเบรกของล้อยางที่บดเบียดกับพื้นถนนลาดยางมะตอยใหม่เอี่ยมดังกึกก้องไปทั่วบริเวณลานกว้างด้านหน้าโรงแรมแกรนด์พาเลซ ซึ่งเป็นโรงแรมหรูหราทันสมัยที่สุดและเพิ่งเปิดทำการได้ไม่นานในใจกลางเมืองเอกของมณฑล ท่ามกลางยุคแห่งการปฏิรูปเศรษฐกิจในยุค 80 ที่บ้านเมืองกำลังตื่นตัวและคลาคล่ำไปด้วยฝูงรถจักรยานนับพันคัน รถยนต์ซีดานนำเข้าสีดำขลับเป็นมันวาวคันนี้เปรียบเสมือนสัญลักษณ์แห่งอำนาจและเม็ดเงินมหาศาลที่สะกดทุกสายตาของผู้คนที่เดินผ่านไปมาให้ต้องหยุดชะงัก พนักงานต้อนรับชายในชุดเครื่องแบบสีแดงขลิบทองรีบวิ่งกระหืดกระหอบตรงเข้ามาที่ตัวรถด้วยความนอบน้อม เขาก้มศีรษะลงเล็กน้อยก่อนจะใช้มือสวมถุงมือสีขาวดึงเปิดประตูรถยนต์บานหนาออกอย่างระมัดระวังที่สุดรองเท้าส้นสูงปลายแหลมสีแดงสดราคาแพงลิบลิ่วก้าวลงมาแตะพื้นคอนกรีตเป็นสิ่งแรก ตามติดด้วยเรียวขาขาวเนียนที่โผล่พ้นรอยผ่าของชุดเดรสกระโปรงยาวสีดำสนิทซึ่งตัดเย็บเข้ารูปอย่างประณีตบรรจง จางหรงปิงก้าวลงจากรถยนต์คันหรูด้วยท่วงท่าที่สง่างามและเชื่องช้าประดุจเธอพญา หญิงสาววัยกลางคนผู้ซึ่งเมื่อไม่กี่เดือนก่อนหน้านี้ยังต้องทนซุกหัวนอนอยู่ในห้องเช่าสับปะรังเคที่เกาะฮ

บรรยากาศยามเช้าตรู่ของเมืองเอกในมณฑล ท่ามกลางยุคแห่งการปฏิรูปเศรษฐกิจในยุค 80 ยังคงเริ่มต้นด้วยความคึกคักและจอแจ เสียงกระดิ่งรถจักรยานดังกริ๊งๆ ประสานกับเสียงรองเท้าผ้าใบและรองเท้าหนังที่เหยียบย่ำลงบนพื้นถนนคอนกรีต ผู้คนในชุดเสื้อแจ็คเก็ตและกางเกงขายาวต่างเร่งรีบออกเดินทางไปทำงานและจับจ่ายซื้อของในตลาดสดที่ใหญ่ที่สุดของเมือง ทว่าในเช้าวันนี้ ความคุ้นเคยแบบดั้งเดิมกลับถูกแทรกแซงด้วยความเปลี่ยนแปลงที่พุ่งเข้ามาปะทะสายตาอย่างกะทันหัน ขบวนรถบรรทุกขนส่งสินค้าคันใหม่เอี่ยมที่พ่นสีเงินวาววับ ไม่ใช่รถบรรทุกสีเขียวเข้มของสกุลโจวที่ชาวเมืองคุ้นตา แล่นเข้ามาจอดเทียบที่บริเวณลานจอดรถด้านหลังของตลาดและห้างสรรพสินค้าหลายแห่งพร้อมๆ กัน เสียงเบรกและเสียงเครื่องยนต์ที่ดับลง ดึงดูดสายตาของบรรดาพ่อค้าแม่ค้าและผู้คนที่กำลังเดินขวักไขว่ให้ต้องหยุดชะงักและหันไปมองเป็นจุดเดียวพนักงานขับรถและพนักงานขนส่งในชุดเครื่องแบบสีขาวสะอาดตาที่ดูทันสมัยราวกับพนักงานห้างสรรพสินค้า ก้าวลงจากรถพร้อมกับเปิดบานประตูกระบะท้ายออก สิ่งที่พวกเขาทยอยลำเลียงลงมาจัดวางบนแผงขายของ ไม่ใช่เต้าหู้ที่ถูกจัดเรียงบนถาดไม้และคลุมด

แสงตะวันยามสายสาดส่องลอดผ่านทิวต้นหลิวที่ปลูกเรียงรายอยู่ริมกำแพงคฤหาสน์ตระกูลโจว ทาบทับลงบนสนามหญ้าสีเขียวขจีที่ถูกตัดแต่งเอาไว้อย่างประณีตบรรจง บรรยากาศภายในบริเวณบ้านหลังใหญ่โตที่เคยเงียบสงบและอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะแห่งความสุข บัดนี้กลับถูกเจือปนด้วยมวลอากาศแห่งความตึงเครียดที่ลอยตัวอยู่จางๆ ข่าวลือเรื่องการปรากฏตัวของกลุ่มนักลงทุนกระเป๋าหนักจากต่างแดน และการก่อสร้างโรงงานผลิตอาหารแปรรูปขนาดมหึมาของจางหรงปิง ไม่ใช่ความลับที่สามารถปิดบังเอาไว้ได้อีกต่อไป มันแพร่กระจายไปทั่วทุกตรอกซอกซอยของเมืองเอกอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อการโฆษณาที่บ้าระห่ำบนหน้าหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ ได้ทำหน้าที่ประดุจโทรโข่งขนาดยักษ์ที่ตะโกนป่าวประกาศความยิ่งใหญ่ของศัตรูให้ทุกคนได้รับรู้ ข่าวคราวอันน่าตื่นตระหนกนี้ลอยข้ามกำแพงสูง ลัดเลาะผ่านสวนดอกไม้ และพุ่งตรงเข้าไปถึงหูของคนในคฤหาสน์สกุลโจวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ภายในห้องนั่งเล่นที่ตกแต่งอย่างหรูหราด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้บุนวมและโคมไฟระย้า จิ้งฝูฝู สตรีวัยกลางคนผู้เป็นมารดาของครอบครัว กำลังนั่งทรุดตัวอยู่บนโซฟาตัวยาว แสงสว่างจากหน้าต่า

รุ่งอรุณแห่งวันใหม่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับแสงตะวันสีทองสุกสกาวที่สาดส่องขับไล่ม่านหมอกสีเทาหม่นในยามเช้าตรู่ สายลมเย็นเยียบของฤดูใบไม้ร่วงในยุค 80 พัดโชยมาปะทะใบหน้า นำพากลิ่นหอมหวานอันเป็นเอกลักษณ์ของถั่วเหลืองต้มสุกที่ลอยฟุ้งออกมาจากปล่องระบายอากาศของโรงงานเต้าหู้สกุลโจว บรรยากาศบริเวณลานคอนกรีตกว้างขวางด้านหน้าอาคารผลิตที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้มเบิกบานของบรรดาคนงาน บัดนี้กลับถูกปกคลุมด้วยความเงียบงันและความตึงเครียดที่ลอยตัวอยู่จางๆ ในมวลอากาศ ข่าวลือเรื่องยอดขายที่เริ่มสั่นคลอนและกระแสความนิยมในเต้าหู้กล่องพลาสติกขอบทองของโรงงานคู่แข่ง ได้แพร่สะพัดเข้าไปในหมู่คนงานอย่างรวดเร็วประดุจไฟลามทุ่ง สร้างความหวาดหวั่นและวิตกกังวลให้แก่ทุกคนที่ฝากปากท้องและอนาคตเอาไว้กับอาณาจักรแห่งนี้หนิงรุ่ย สะใภ้ใหญ่ผู้เป็นดั่งหางเสือเรือของกิจการ ก้าวเดินออกมาจากอาคารสำนักงานด้วยท่วงท่าที่สง่างามและเปี่ยมไปด้วยความมั่นคง หญิงสาวสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาคลุมทับด้วยเสื้อไหมพรมถักสีน้ำเงินเข้ม กางเกงขายาวทรงกระบอกสีดำทิ้งตัวลงรับกับรองเท้าคัตชูสีเรียบ ทรงผมสีดำขลับถูกรวบตึงไว้ด้านหลังเผยใ

ควันบุหรี่สีเทาหม่นลอยอ้อยอิ่งม้วนตัวขึ้นสู่อากาศ บดบังแสงไฟสลัวจากโคมระย้าภายในห้องอาหารส่วนตัวระดับวีไอพีของภัตตาคารหรูใจกลางเมืองเอก กลิ่นฉุนกึกของยาสูบราคาแพงผสมปนเปไปกับกลิ่นสุราหมักชั้นเลิศที่รินค้างอยู่ในแก้วคริสตัลใส บนโต๊ะอาหารทรงกลมที่ปูด้วยผ้าปูโต๊ะสีขาวสะอาดตา เต็มไปด้วยอาหารเหลาจานหรูที่แทบจะไม่มีร่องรอยการแตะต้อง จางหรงปิงนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้บุนวมตัวใหญ่ หญิงสาวสวมชุดกระโปรงสีแดงเข้มรัดรูปที่ขับเน้นสัดส่วนโค้งเว้า นัยน์ตาที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างประณีตสาดประกายความเจ้าเล่ห์และเยือกเย็นประดุจอสรพิษที่กำลังจ้องมองเหยื่อ หล่อนค่อยๆ พ่นควันบุหรี่ออกจากริมฝีปากที่เคลือบลิปสติกสีสด ก่อนจะใช้ปลายนิ้วที่มีเล็บแหลมยาวเคลือบสีแดง ดันซองเอกสารสีน้ำตาลที่อัดแน่นจนโป่งพอง เลื่อนไปตามพื้นโต๊ะกระจกอย่างเชื่องช้าซองเอกสารนั้นไปหยุดนิ่งอยู่เบื้องหน้าชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วนผู้หนึ่ง เขาสวมชุดเครื่องแบบข้าราชการสีเทาเข้มที่ดูอึดอัดคับแคบเพราะไขมันที่สะสมอยู่ตามหน้าท้อง ชายผู้นี้คือหัวหน้าหวัง ข้าราชการกังฉินกลุ่มเล็กๆ ที่ยังคงหลงเหลือและแฝงตัวอยู่ในหน่วยงานตรวจสอบ