Todos los capítulos de เขยบ้านนากับภรรยาขาพิการของเขา: Capítulo 21 - Capítulo 29

เช้าวันต่อมาประกายจึงตอบตกลงที่จะหนีไปกับสามี เพราะถึงอย่างไรถ้าอยู่ที่นี่พ่อก็ต้องบังคับให้เธอแต่งงานอีกจนได้ วันนี้ประกายกับสามีจึงช่วยกันตำข้าวเปลือกที่มีอยู่สองกระสอบให้แล้วเสร็จ เพื่อขาลจะได้นำข้าวซ้อมมือนี้ไปกินระหว่างการเดินทางด้วย สองวันต่อมาสามพ่อลูกจึงออกเดินทางแต่เช้า เพราะกลัวว่าประกอบจะมาที่นาก่อน ก่อนออกเดินทางขาลรั้งภรรยาเข้ามากอด “พี่จะรีบกลับมารับเธอไปอยู่ด้วย” “อืม!” ประกายยิ้มตอบ พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา เพราะไม่อยากให้เขาเป็นห่วง “พี่รักกายนะ” “ฉันก็รักพี่” “เราต้องมีลูกด้วยกันอย่างแน่นอน” เขาเอ่ยคำสัญญาหนักแน่น “ฉันจะรอวันนั้นค่ะ” “พ่อไปก่อนนะกาย ดูแลตัวเองดี ๆ” บุญศรี “ค่ะพ่อ เดินทางปลอดภัยนะคะ” “ฉันไปก่อนนะพี่สะใภ้” เข้ม “จ้ะ” พ่อกับน้องชายเดินแบกของจากไปแล้ว ขาลเชยคางภรรยาขึ้นมาแล้วจูบอย่างดูดดื่มก่อนจากไปอย่างรวดเร็ว เพราะหากยังโอ้เอ้ เขาคงตัดใจไปจากภรรยาไม่ได้ ประกายยืนโบกมือให้สามีที่คอยหันหลังกลับมามองตลอด กระทั่ง

วันนั้นประกายมีใบหน้าที่สดใสจนคนรอบข้างแอบสงสัย แต่ก็หาสาเหตุไม่ได้เช่นกัน ตกตอนเย็นนิ่มนวลยังคงนอนกับพ่อแม่ เพราะประกายมีจิตใจที่ไม่ปกตินัก บัวผันจึงให้ลูกสาวคนเล็กนอนกับตน แต่คืนนี้นอนยังไงก็นอนไม่หลับเพราะโดนมดกัดตลอดทั้งคืน สามีอดใจไม่ไหวจึงลุกขึ้นมาจุดตะเกียงพร้อมกับโวยวายเสียงลั่น “มดมาจากไหน วันนี้เอ็งไม่เก็บกวาดที่นอนหรือไง” “เก็บสิทำไมจะไม่เก็บล่ะ ฉันเพิ่งจะปูที่นอนเมื่อตอนหัวค่ำนี่เอง” บัวผันเสียงดังกลับบ้าง “แล้วมดมันมาจากไหน” ประกอบยกตะเกียงส่องหาที่มาของมด นิ่มนวลได้ยินพ่อกับแม่คุยกันเสียงดังจึงลืมตาตื่นขึ้นมาแล้ว มือน้อย ๆ เกาตามตัวเพราะโดนมดกัด พอประกอบส่องไฟไปยังหัวนอนจึงเห็นขนมห่อหนึ่งวางอยู่ตรงนั้น “ขนมนี่เอ็งเอาเข้ามาใช่ไหม” ประกอบถามลูกเสียงดุ “ค่ะ” แต่หน้าตาขนมแบบนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อน เขาจึงถามภรรยา “เอ็งซื้อให้มันเหรอ” บัวผันส่ายหน้าเพราะไม่รู้ว่าขนมถุงนี้ลูกสาวได้มาจากไหนจริง ๆ “เอ็งเอาขนมห่อนี้มาจากไหน” ด้วยความใสซื่อนิ่มนวลจึงบอกออกไปโดยไม่ทันได้คิดทบทวนสิ่งที่พี่สาวได้ย้ำไว้ว่าห

หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ข่าวการตายของขาลก็เงียบกริบ เพราะในยุคนี้การฆ่าคนตายเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว ยกเว้นคนนั้นจะเป็นผู้มีอิทธิพลมากถึงจะได้รับการเรียกร้องความเป็นธรรม ถ้าเป็นคนยากจนก็เปรียบเหมือนผักปลาเท่านั้น อีกทั้งก็ไม่มีใครกล้ามาวุ่นวายกับชีวิตของประกอบ และวันนั้นประกอบก็ได้รู้ความจริงว่าลูกสาวของตนตั้งท้องได้สามเดือนกว่าแล้ว เขาจึงประกาศออกไปว่าถ้าใครยอมแต่งงานกับประกาย เขาจะให้เงินสดหนึ่งหมื่นบาทพร้อมกับข้าวเปลือกหนึ่งเกวียน กระนั้นก็ยังไม่มีใครกล้ามาสมัครเป็นลูกเขย ยกเว้นบุญทิ้งเพียงคนเดียว เมื่อบุญทิ้งรู้ข่าวว่าสามีของประกายจากไปแล้ว จึงอยากดูแลเธอกับลูก เขารู้สึกสงสารเธอจนไม่อาจนิ่งดูดายได้ เขาอ้อนวอนพ่อกับแม่อยู่หลายวัน พวกเขาจึงยอมใจอ่อน เหตุเพราะสงสารประกายที่ท้องไม่มีพ่ออีกทั้งท่านทั้งสองยังรู้ว่าประกายเป็นคนที่ขยันมาก พวกเขาจึงยอมตกลงรับเธอมาเป็นลูกสะใภ้แต่มีข้อแม้ว่าเมื่อทั้งสองแต่งงานกันแล้วประกายต้องย้ายมาอยู่กับสามี เรื่องนี้ทำให้ประกอบหัวเสียเป็นอย่างมาก เพราะความจริงที่เขาอยากให้ลูกสาวแต่งงานก็เพราะอยากได้ลูกเขยมาช่วยงาน แต่ประกอบก็ยอมทำตามความประ

คนตัวใหญ่ที่นอนอยู่ในโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง สะอื้นไห้ฮึก ๆ ทั้งที่ยังหลับตา ปลื้มจิตผู้เป็นมารดาที่มานอนเฝ้าลูกชายมองดูด้วยความตกใจ “ทัพ ทัพเป็นอะไรไปลูก” เธอจับแขนลูกชายเขย่าเบา ๆ สามวันแล้วที่ลูกชายของเธอนอนไม่ได้สติ ตอนนี้กลับร้องไห้ออกมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ “กาย” เขาเปิดปากเอ่ยชื่อใครบางคนที่เธอไม่รู้จักออกมา และยังพูดซ้ำอีกหลายหน จนแม่ต้องตีแขนเขาแรงขึ้น “ทัพ!” ขุนทัพลืมตาขึ้นกะพริบตาปริบ ๆ เพื่อปรับรูม่านตาเข้าหาแสงและขับไล่น้ำตาที่ยังรื้นอยู่ แต่ยังสะอื้นไม่หาย เขามองผู้หญิงที่นั่งอยู่ด้านข้างช้า ๆ จากนั้นกวาดสายตามองไปรอบห้อง หลังมือข้างซ้ายยังมีสายน้ำเกลือห้อยอยู่ “ทัพ จำแม่ได้ไหมลูก” ปลื้มจิตถามลูกชายด้วยความเป็นห่วง เพราะดวงตาเขาดูเลื่อนลอยคล้ายคนยังไม่ได้สติ ขุนทัพมองแม่ด้วยสายตาที่ไม่อยากเชื่อนัก เอื้อมมือไปจับมือแม่แล้วบีบเบา ๆ ก่อนหน้าเขายังอยู่ในอดีตบนท้องนาที่มีแต่โคลนตมอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับมาในยุคปัจจุบันเสียแล้ว ทั้งที่เขาหมดหวังกับเรื่องนี้ไปแล้ว และไม่เคยคิดว่าจะได้กลับมาที่นี่อีก แต่พอได้กลับมาจริง ๆ เขาก

ตลอดเวลาที่ทอรุ้งรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ขุนทัพคอยมาดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี แม้จะมีพยาบาลพิเศษก็ตาม จนพ่อกับแม่นึกแปลกใจ ขุนทัพจึงบอกพ่อกับแม่ว่าเขากำลังคบหาดูใจอยู่กับทอรุ้ง และจะแต่งงานกับเธอหลังจากที่เธอหายดีแล้ว พ่อกับแม่ประหลาดใจมากที่จู่ ๆ ลูกชายก็ประกาศแต่งงานราวกับสายฟ้าแลบ ก่อนหน้านี้บังคับยังไงก็ไม่ยอมแต่งท่าเดียว แถมยังยืนยันเสียงแข็งว่าชาตินี้จะไม่ขอมีภรรยา แต่พอฟื้นขึ้นมาคราวนี้กลับเปิดตัวว่าที่ภรรยาอย่างรวดเร็ว ถึงจะรู้สึกว่าเรื่องราวมันแปลกอยู่บ้างแต่พ่อกับแม่ก็เต็มใจที่จะรับทอรุ้งมาเป็นสะใภ้หมื่นล้าน ดีกว่าปล่อยให้ลูกชายเป็นโสดไปตลอดชีวิต สองเดือนต่อมาทอรุ้งก็หายดีเป็นปกติแล้ว กิจการร้านเสื้อผ้าของเธอก็ขายดีมีกำไรมากเช่นกัน ทอรุ้งมีความสุขกับการทำงานทั้งแบบออฟไลน์และไลฟ์สด อีกทั้งด้านความรักก็ลงตัวที่สุด เพราะขุนทัพทำให้เธอหายจากฝันร้าย ถึงเธอจะจำอดีตชาติได้แต่เรื่องนั้นก็ไม่ได้มีผลต่อชีวิตประจำวันของเธออีกแล้ว ทุกวันขุนทัพจะมารับเธอไปรับประทานอาหารเย็นที่บ้านของเขา วันหยุดยังพาไปเที่ยวทุกที่ที่เธออยากไป ทั้งที่งานเขาก็หนักมากเช่นกัน แต่ทั้งสองก็มีเวลาว่างให