MasukShare
ตอนที่ 22 กลับมาหา
Tanggal publikasi:
2026-05-04 09:48:40
Bab terbaru
เขยบ้านนากับภรรยาขาพิการของเขา ตอนที่ 29 บทส่งท้าย (จบ)
ตลอดเวลาที่ทอรุ้งรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ขุนทัพคอยมาดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี แม้จะมีพยาบาลพิเศษก็ตาม จนพ่อกับแม่นึกแปลกใจ ขุนทัพจึงบอกพ่อกับแม่ว่าเขากำลังคบหาดูใจอยู่กับทอรุ้ง และจะแต่งงานกับเธอหลังจากที่เธอหายดีแล้ว พ่อกับแม่ประหลาดใจมากที่จู่ ๆ ลูกชายก็ประกาศแต่งงานราวกับสายฟ้าแลบ ก่อนหน้านี้บังคับยังไงก็ไม่ยอมแต่งท่าเดียว แถมยังยืนยันเสียงแข็งว่าชาตินี้จะไม่ขอมีภรรยา แต่พอฟื้นขึ้นมาคราวนี้กลับเปิดตัวว่าที่ภรรยาอย่างรวดเร็ว ถึงจะรู้สึกว่าเรื่องราวมันแปลกอยู่บ้างแต่พ่อกับแม่ก็เต็มใจที่จะรับทอรุ้งมาเป็นสะใภ้หมื่นล้าน ดีกว่าปล่อยให้ลูกชายเป็นโสดไปตลอดชีวิต สองเดือนต่อมาทอรุ้งก็หายดีเป็นปกติแล้ว กิจการร้านเสื้อผ้าของเธอก็ขายดีมีกำไรมากเช่นกัน ทอรุ้งมีความสุขกับการทำงานทั้งแบบออฟไลน์และไลฟ์สด อีกทั้งด้านความรักก็ลงตัวที่สุด เพราะขุนทัพทำให้เธอหายจากฝันร้าย ถึงเธอจะจำอดีตชาติได้แต่เรื่องนั้นก็ไม่ได้มีผลต่อชีวิตประจำวันของเธออีกแล้ว ทุกวันขุนทัพจะมารับเธอไปรับประทานอาหารเย็นที่บ้านของเขา วันหยุดยังพาไปเที่ยวทุกที่ที่เธออยากไป ทั้งที่งานเขาก็หนักมากเช่นกัน แต่ทั้งสองก็มีเวลาว่างให
เขยบ้านนากับภรรยาขาพิการของเขา ตอนที่ 28 ในที่สุดก็ได้เจอกัน
เห็นเพื่อนเอนหลังพิงพนักเตียงผู้ป่วยไม่ยอมพูดจา กมลาภาจึงถามออกไป “แกโอเคไหมรุ้ง ให้ฉันตามพยายาบาลไหม” ดูเหมือนเพื่อนจะไม่ดีใจที่ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง จะเป็นไปได้อย่างไร มีใครไม่อยากมีชีวิตอยู่บ้าง “ฉันโอเค ไม่ต้องตามหรอก พรุ่งนี้ค่อยตรวจทีเดียว” ทอรุ้งพูดเสียงเนือย ๆ เพราะรู้สึกเหนื่อยกับการร้องไห้ ตอนนี้เธอยังไม่อยากคุยกับใคร เพราะยังทำใจกับความฝันไม่ได้ ทุกครั้งที่ตื่นจากความฝัน ก็มักจะมีความรู้สึกจมดิ่งเช่นนี้ “แกนอนพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ต้องทำงานไม่ใช่เหรอ ฉันขอนั่งพักสักครู่ก็จะนอนแล้ว” “อืม!” กมลาภาจึงทิ้งตัวลงนอนบนเตียงเล็กที่วางอยู่ไม่ไกลจากเตียงผู้ป่วย อีกด้านเป็นโซฟายาว ครู่ต่อมาทอรุ้งจึงนึกขึ้นได้ “ว่าแต่เจ้าของรถคันนั้นเป็นยังไงบ้าง” เขาหักหลบเธอกะทันหัน ไม่รู้จะบาดเจ็บมากน้อยเพียงใด “ไม่รู้เหมือนกัน เขาอยู่ห้องข้าง ๆ นี่แหละ ฉันไม่กล้าไปเยี่ยมเขา ค่ารักษาและค่าห้องพิเศษแม่เขาก็เป็นคนออกให้” น้ำเสียงคล้ายง่วงงุนเต็มที จึงไม่ได้สนใจที่จะอธิบายเพื่อน “ทำไมแกถึงไม่กล้า…” ถามยังไม่จบพอเหลือบมองเพื่อนอีกที กมลาภาก็หลับไปแล้ว เพื่อนค
เขยบ้านนากับภรรยาขาพิการของเขา ตอนที่ 27 กลับคืนสู่ร่างอีกครั้ง
คนตัวใหญ่ที่นอนอยู่ในโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง สะอื้นไห้ฮึก ๆ ทั้งที่ยังหลับตา ปลื้มจิตผู้เป็นมารดาที่มานอนเฝ้าลูกชายมองดูด้วยความตกใจ “ทัพ ทัพเป็นอะไรไปลูก” เธอจับแขนลูกชายเขย่าเบา ๆ สามวันแล้วที่ลูกชายของเธอนอนไม่ได้สติ ตอนนี้กลับร้องไห้ออกมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ “กาย” เขาเปิดปากเอ่ยชื่อใครบางคนที่เธอไม่รู้จักออกมา และยังพูดซ้ำอีกหลายหน จนแม่ต้องตีแขนเขาแรงขึ้น “ทัพ!” ขุนทัพลืมตาขึ้นกะพริบตาปริบ ๆ เพื่อปรับรูม่านตาเข้าหาแสงและขับไล่น้ำตาที่ยังรื้นอยู่ แต่ยังสะอื้นไม่หาย เขามองผู้หญิงที่นั่งอยู่ด้านข้างช้า ๆ จากนั้นกวาดสายตามองไปรอบห้อง หลังมือข้างซ้ายยังมีสายน้ำเกลือห้อยอยู่ “ทัพ จำแม่ได้ไหมลูก” ปลื้มจิตถามลูกชายด้วยความเป็นห่วง เพราะดวงตาเขาดูเลื่อนลอยคล้ายคนยังไม่ได้สติ ขุนทัพมองแม่ด้วยสายตาที่ไม่อยากเชื่อนัก เอื้อมมือไปจับมือแม่แล้วบีบเบา ๆ ก่อนหน้าเขายังอยู่ในอดีตบนท้องนาที่มีแต่โคลนตมอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับมาในยุคปัจจุบันเสียแล้ว ทั้งที่เขาหมดหวังกับเรื่องนี้ไปแล้ว และไม่เคยคิดว่าจะได้กลับมาที่นี่อีก แต่พอได้กลับมาจริง ๆ เขาก
เขยบ้านนากับภรรยาขาพิการของเขา ตอนที่ 26 สูญเสียครั้งใหญ่
ประกายทิ้งมัดกล้าแล้วรีบวิ่งสุดกำลังไปไล่ควาย แต่เพราะใส่ผ้าถุงแถมยังเปียกชื้น อีกทั้งแปลงนายังมีน้ำขังอยู่มาก จึงทำให้วิ่งลำบาก มือสองข้างยังต้องคอยถกผ้าถุงขึ้น บัวผันเห็นลูกสาววิ่งกะเผลก ๆ ไปจึงตะโกนบอก “กายอย่าวิ่ง!” สิ้นคำแม่ ประกายที่กำลังจะก้าวขาขึ้นคันนากลับเหยียบพลาด จนทำให้ร่างเธอล้มคว่ำหน้าลงไป หน้าท้องกระแทกเข้ากับคันนาอย่างจัง “โอ๊ย!” เธอร้องออกมาได้แค่นั้นเพราะรู้สึกทั้งจุกทั้งเจ็บจนเคลื่อนไหวร่างกายไม่ได้ “กาย!” บัวผันเบิกตาโพลง ทิ้งกล้าในมือแล้วรีบตรงมาหาลูก “กาย!” เสียงของขาลเอ่ยออกด้วยความตกใจสุดขีด ทำให้ทุกคนหันมามองที่เขาทั้งสิ้น เขาพุ่งทะยานออกจากป่าไผ่ตรงไปหาภรรยาด้วยความร้อนใจ ไม่ได้สนสายตาใครทั้งสิ้น เข้มยังรีรออยู่ตรงนั้นเพื่อหาทางหนีทีไล่ช่วยพี่ชาย ประกอบเห็นขาลวิ่งมาหาลูกสาวตนก็รีบวิ่งไปคว้าปืนแล้ววิ่งไปหาทั้งคู่ทันที มันยังไม่ตาย ซ้ำยังกล้ากลับมาหยามเกียรติเขาอีกหรือ “กาย กายเป็นยังไงบ้าง” ขาลเอ่ยเสียงสั่นช้อนร่างภรรยาขึ้นจากน้ำ “พี่ขาล” เรียกได้แค่ชื่อสามี น้ำตาก็ไหลพร
เขยบ้านนากับภรรยาขาพิการของเขา ตอนที่ 25 กลับมาอีกครั้ง
หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ข่าวการตายของขาลก็เงียบกริบ เพราะในยุคนี้การฆ่าคนตายเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว ยกเว้นคนนั้นจะเป็นผู้มีอิทธิพลมากถึงจะได้รับการเรียกร้องความเป็นธรรม ถ้าเป็นคนยากจนก็เปรียบเหมือนผักปลาเท่านั้น อีกทั้งก็ไม่มีใครกล้ามาวุ่นวายกับชีวิตของประกอบ และวันนั้นประกอบก็ได้รู้ความจริงว่าลูกสาวของตนตั้งท้องได้สามเดือนกว่าแล้ว เขาจึงประกาศออกไปว่าถ้าใครยอมแต่งงานกับประกาย เขาจะให้เงินสดหนึ่งหมื่นบาทพร้อมกับข้าวเปลือกหนึ่งเกวียน กระนั้นก็ยังไม่มีใครกล้ามาสมัครเป็นลูกเขย ยกเว้นบุญทิ้งเพียงคนเดียว เมื่อบุญทิ้งรู้ข่าวว่าสามีของประกายจากไปแล้ว จึงอยากดูแลเธอกับลูก เขารู้สึกสงสารเธอจนไม่อาจนิ่งดูดายได้ เขาอ้อนวอนพ่อกับแม่อยู่หลายวัน พวกเขาจึงยอมใจอ่อน เหตุเพราะสงสารประกายที่ท้องไม่มีพ่ออีกทั้งท่านทั้งสองยังรู้ว่าประกายเป็นคนที่ขยันมาก พวกเขาจึงยอมตกลงรับเธอมาเป็นลูกสะใภ้แต่มีข้อแม้ว่าเมื่อทั้งสองแต่งงานกันแล้วประกายต้องย้ายมาอยู่กับสามี เรื่องนี้ทำให้ประกอบหัวเสียเป็นอย่างมาก เพราะความจริงที่เขาอยากให้ลูกสาวแต่งงานก็เพราะอยากได้ลูกเขยมาช่วยงาน แต่ประกอบก็ยอมทำตามความประ
เขยบ้านนากับภรรยาขาพิการของเขา ตอนที่ 24 เหมือนตายทั้งเป็น
ตั้งแต่เขาจากไปวันนั้นและให้คำสัญญาว่าจะมารับเธอเมื่อบ้านเสร็จ ตอนนี้ก็สองเดือนกว่าแล้ว เธอตั้งหน้าตั้งตารอเขาทุกวัน เพื่อบอกข่าวดีกับเขาเรื่องลูก เธอรู้สึกดีใจมากที่เธอไม่ได้แพ้ท้องมากมาย แค่รู้สึกเวียนศีรษะในตอนเช้าอยู่ประมาณสิบวัน หลังจากนั้นอาการเหล่านั้นก็หายไป และไม่ได้แพ้ท้องใด ๆ อีกเลย และสามารถทำงานได้ตามปกติ ก่อนก้าวขาขึ้นหลังควายเพื่อกลับบ้านวันนี้ ดวงตากลมโตซึ่งไร้แววแห่งความยินดี ยังมองหาสามีไปทั่วทุ่งนาและป่าทามลามไปถึงแม่น้ำอันยาวไกล เผื่อว่าเขาจะมารอเธออยู่ตรงนั้น แต่มองแล้วมองอีก ก็ไม่เห็นแม้แต่เงา “พี่กายมองหาใครเหรอครับ” ออดที่ขี่ควายอยู่ด้านหลังเอ่ยถาม “เปล่า” ประกายหันหน้ากลับมาตามเดิม ขาสองข้างกระทุ้งสีข้างควายที่กำลังเล็มหญ้าให้มันเดินออก ด้านหน้ายังมีนิ่มนวลนั่งอยู่เหมือนเดิม ก่อนเรียกขวัญลูกกลับบ้าน บัวผันยังมองตามสายตาลูกสาวอีกครั้ง เมื่อมั่นใจแล้วว่าไม่มีใครเธอจึงถอนหายใจออกมายาวเหยียด หวังว่าขาลคงทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับลูกสาวเธอ วันต่อมาขาลจึงแอบมาหาประกายที่นาเช่นเคย รอช่วงเวลาที่ประกายเอาควายลงกินน้ำเขาจึงเ
เขยบ้านนากับภรรยาขาพิการของเขา ตอนที่ 6 ผู้หญิงแกร่ง
ขาลมองตามร่างสูงเพรียวที่เดินขาไม่เท่ากันคู่กันไปกับน้องสาวจนสุดสายตา เขาลืมบอกไปอีกเรื่องก็คือคนในยุคนี้หาได้ยากที่จะมีรองเท้าสวมใส่ ซึ่งครอบครัวเขาและครอบครัวของประกายก็เป็นหนึ่งในนั้น ขาลก้มมองเท้าตัวเองที่คลุกดินจนหม่นหมองด้วยความเวทนา ก่อนหน้าเคยใส่รองเท้าคู่ละหลายพันจนถึงหลักหมื่น ตอนนี้อย่าว
เขยบ้านนากับภรรยาขาพิการของเขา ตอนที่ 5 ทำความรู้จัก
“พี่ขาล!” นิ่มนวลส่งเสียงเรียกคนตัวโตที่กำลังเดินมาทางพี่สาวขาลส่งยิ้มให้นิ่มนวลอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนแล้วพูดขึ้นว่า “มา เดี๋ยวพี่ช่วยขุด” ทั้งนิ่มนวล สานฝัน และประกายมองหน้าขาลเป็นตาเดียว ก่อนประกายจะเอ่ยปฏิเสธ “ฉันขุดเองได้ พี่ไปทำงานของพี่เถอะ ถ้าพ่อมาเห็นเข้าพี่จะเดือดร้อน” ปกติเวล
เขยบ้านนากับภรรยาขาพิการของเขา ตอนที่ 4 หน้าที่ของเธอ
ตื่นขึ้นมาในตอนเย็นวันนั้น พี่ชายที่กลับมาจากนาก็บอกว่า ผู้ชายคนนั้นยอมแต่งงานกับเธอแล้ว เป็นไปได้อย่างไร! ปกติเขาจะต้องไม่ยินยอม และเอ็ดตะโรเสียงดัง แต่นี่พี่ชายกลับบอกว่า ขณะที่เขาพูดถึงเรื่องนี้ ขาลมีท่าทางสงบยิ่ง คล้ายกับเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากะทันหัน และพี่ชายยังบอกอีกว่าศีรษะเขาแตกไม่รู้
เขยบ้านนากับภรรยาขาพิการของเขา ตอนที่ 3 โดนตีเพราะขัดคำสั่ง
ขาลนั่งมองแกงอ่อมปลาไหลใส่ผักคราดหัวแหวนกับผักลิ้นปี่ หรือผักกาดนกเขาก็เรียกอยู่ครู่หนึ่งก็ไม่ลงมือกินสักที ผู้เป็นพ่อจึงเอ่ยถาม “ไม่หิวเหรอ”ขาลแค่นยิ้มในใจ ไม่ใช่ไม่หิวแต่เขาไม่เคยกินต่างหาก เขาลอบถอนหายใจแล้วเปิบข้าวเหนียวออกจากกระติบ จากนั้นก็กินตามความเคยชินของร่างเดิม เขาต้องอยู่ให้ได้ในยุคน
Anda juga akan menyukai
คุณสามีไร้ค่า เรามาหย่ากันเถอะ
หลิงเฟิง(泠风)7.3K Dibacaฮูหยินปลาเค็มกับสามีจอมบงการ
ซูเล่อเหยียน2.1K Dibacaเกิดใหม่เพราะไฟร่าน
ผ้ายับที่พับไว้3.7K Dibacaอวี๋เซิง หัตถ์เทวะจากวันสิ้นโลก
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.2K Dibacaปริศนาคลื่นความทรงจำ
อักษราลัย258 Dibacaลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว
Myเหมยลี่17.2K Dibacaซีรีส์ โลกีย์ลวง NC35+
ณิการ์1.1K Dibaca1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.5K Dibaca
