جميع فصول : الفصل -الفصل 60

บทที่ 10ต้นเหตุของเรื่อง“พี่ศึก...อย่ามากวน ตอบมาว่าพี่คิดจะทำอะไรกันแน่!!” เคทธีเริ่มส่งเสียงดังมากขึ้น จนขุนศึกกลัวทุกคนจะกลับมา มือหนาเลยทำการคว้าข้อมือเล็ก จากนั้นก็ลากให้หญิงสาวเข้ามาคุยในห้องกับเขา “ปล่อยมือของเคทธี คิดจะทำอะไรบอกมาสิโว้ย!!” “หยุดโวยวายได้ไหมวะเคทธี น่ารำคาญ!” ตอนนี้ขุนศึกได้กลับมาเป็นคนป่าเถื่อน คนใจร้ายเหมือนเดิม ซึ่งเธอก็รู้แล้วว่าสิ่งที่ชายหนุ่มแสดงออกมาก่อนหน้านี้มันก็แค่การเสแสร้ง “เมื่อกี้พี่เล่นละครเหรอ หลอกทุกคนว่าอยากรับผิดชอบเคทธี!” “เออ...ทำไมวะ!!” ในที่สุดธาตุแท้ของชายหนุ่มก็เผยออกมา จนหญิงสาวกำมือของตัวเองแน่นด้วยความไม่พอใจ และไม่เข้าใจว่าเขาจะทำอะไร “ไอ้คนเลว ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร เคทธีไม่ได้อยากหมั้นกับพี่เลยด้วยซ้ำ และที่พ่อมาเห็นแบบนี้ เพราะพี่วางแผนด้วยใช่ไหม” เคทธีถามอย่างสงสัย เพราะมันบังเอิญมากที่เขาเข้ามาจูบ มาพูดดีกับเธอตอนพ่อมาพอดี “ว้า...รู้ซะแล้ว นึกว่าจะโง่กว่านี้ซะอีก” ขุนศึกบอกแล้วแสยะยิ้มออกมาน่ากลัว จนเคทธีได้แต่กำมือของตัวเองแน่นด้วยความโกรธ เมื่อทุกอย่างที่เขามันไม่ได้

“ศึกตามใจน้องก่อน วันนี้วันเกิดน้องนะ ถ้าลูกมีธุระอะไรค่อยทำหลังเลิกงานได้ไหม โทรศัพท์ก็อย่าเพิ่งเอาขึ้นมาเล่น” เสียงของไลลาบอกลูกชาย เพราะวันนี้เป็นงานวันเกิดของเคทธี เธออยากให้เคทธีคือคนสำคัญของทุกคน ชายหนุ่มมองหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองที่มีแต่ข้อความของพัดชาส่งเข้ามา แต่เขาไม่มีโอกาสได้เปิดดู เพราะมัวแต่ต้องทำตามในสิ่งที่แม่และเคทธีต้องการ “ครับ” “พี่ศึก...วันนี้อยู่ฉลองงานวันเกิดของเคทธีก่อนนะคะ อย่าไปไหนเลย” สาวร่างเล็กบอกเสียงอ่อนเสียงหวาน พร้อมกับมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างหลงใหล เธอชอบเขา และมันมากกว่าชอบแน่นอน มันอาจจะเป็นความรัก รักที่เธอมีให้เขาเพียงคนเดียว ขุนศึกทำสีหน้าอึดอัดใจ แต่สุดท้ายเขาก็ต้องอยู่จนงานเลิก ซึ่งมันเกือบเที่ยงคืน และหลังจากเลิกงานแล้ว ชายหนุ่มก็ตรงดิ่งออกจากงานทันที แต่ก่อนจะออกไปเสียงหวาน ๆ ของเคทธีก็พูดขึ้นมาก่อน “เดินทางกลับดี ๆ นะคะ” “ไม่ต้องมายุ่ง เธอทำฉันเสียเวลามากเคทธี ต่อไปฉันจะไม่สัญญาว่าจะมางานเธออีกแล้ว!!” “เคทธีอยากให้พี่ศึกอยู่ทุกช่วงเวลาสำคัญของเคทธีนะคะ”

“ขับช้า ๆ ได้ไหม จะรีบไปตายที่ไหน!” เธอร้องตะโกนออกมาเมื่อพบว่าชายหนุ่มเร่งความเร็วเกินกำหนดมามาก จนอดเสียวท้องไม่ได้ “ถ้าจะไปตาย ฉันจะลากเธอไปด้วยดีไหมเคทธี” “ถ้าพี่อยากตายก็ตายไปคนเดียว อย่ามายุ่งกับฉัน!!” “ก็ไม่ไปคนเดียวหรอก เพราะหลังจากนี้มึงอยู่ไหน กูก็จะอยู่นั่น!” ดวงตาที่วาวโรจน์หันมองคนตัวเล็กเพียงชั่วแวบ จากนั้นเขาก็หันไปมองท้องถนนอีกครั้ง ติ๊ด!! เสียงโทรศัพท์ของเคทธีดังขึ้น หญิงสาวเลยหญิงขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นเบอร์ของไรอัน ซึ่งเธอไม่รู้ว่าเขาโทร. มามีอะไร แถมยังโทร. ได้ถูกจังหวะเหลือเกิน “ใครโทร. มา” “เพื่อน” “เพื่อนแล้วทำไมไม่รับ” ขุนศึกลดระดับความเร็ว จากนั้นเขาก็หักพวกมาลัยจอดข้างทาง เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กไม่ยอมรับสายราวกับมีพิรุธ“ไม่มีอะไรที่ต้องคุยตอนนี้...” เคทธีเบือนหน้าไปทางอื่น พร้อมกับปิดเสียงโทรศัพท์ เพราะไม่อยากให้ชายหนุ่มเซ้าซี้ แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไร โทรศัพท์ที่อยู่ในมือถูกมือใหญ่ของขุนศึกดึงออกไปอย่างแรง จากนั้นชายหนุ่มก็กดที่หน้าจอ พรึ่บ!! “บอ

“โอ๊ย!! เจ็บนะ เหวี่ยงมาได้” “มันน่ะอยากเคลมเธอมาตั้งนานแล้วเคทธี อย่าทำตัวโง่ไปหน่อยเลย” ขุนศึกไม่คิดว่าไรอันจะตามยายตัวเล็กไปถึงเมืองนอก และไม่รู้ว่าที่นั่นเกิดอะไรขึ้นบ้าง ยิ่งไรอันมาบอกว่าชอบเคทธี มันก็ยิ่งทำให้ไฟที่อยู่ในอกของเขามันโหมกระหน่ำมากขึ้น “พี่ไรอัน ไม่คิดแบบนั้น” จากที่ได้คุย ได้รู้จัก ไรอันไม่เคยทำตัวอย่างที่ขุนศึกบอกสักนิดเดียว และเธอก็ค่อนข้างเชื่อว่าไรอันไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอะไร “อย่างนั้นเหรอ แล้วมึงล่ะคิดอะไรกับมันหรือเปล่า” ขุนศึกถามด้วยเสียงทุ้มต่ำ จากนั้นชายหนุ่มก็ย่างสามขุมเข้ามาหาคนตัวเล็ก ซึ่งเธอไม่มีเรี่ยวแรงที่จะลุกหนีเลย เนื่องจากเจ็บที่เข่าจนแทบเดินไม่ไหวอยู่แล้ว “พี่ศึกจะทำอะไร” เสียงหวานถามสั้น ๆ “ทำอะไรอย่างนั้นเหรอ ตอนนี้กูจะทำอะไรกับมึงก็ได้เคทธี อีกไม่กี่วันเราสองคนก็จะหมั้นกันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ จะกลัวอะไรไป อีกอย่างมึงไม่คิดจะชดใช้สิ่งที่มึงทำเลยเหรอ” ขุนศึกกดเสียงต่ำแล้วชายหนุ่มก็โถมกายขึ้นมาคร่อมร่างเล็กของเคทธีเอาไว้ที่โซฟา ซึ่งเธอได้แต่ใจเต้นรัวด้วยความกลัว ดวงตาของขุนศึกตอนนี้เหมือนป

“มันก็แค่เรื่องในอดีต และเรื่องแบบนี้มันก็เป็นเรื่องปกติไหม อั๊ก!” ไม่ทันได้พูดอะไรต่อมือหนาของชายหนุ่มกดไหล่บางกับที่นอนอย่างแรง แรงบีบที่มหาศาลสร้างความเจ็บปวดให้กับเธอเหลือเกิน “ปกติอย่างนั้นเหรอ มึงคิดจะไปเอาคนอื่นอีกใช่ไหม” “โอ๊ย!” “หลังจากนี้มึงไม่สิทธิ์ไปเอากับใครอีกเคทธี มึงต้องอยู่กับกู อยู่กันไปแบบนี้ตลอดชีวิตนั่นแหละ” ขณะที่พูด แต่มือหนาของชายหนุ่มทำการบีบขยำอกอิ่มของคนตัวเล็กอย่างแรง จนคนตัวเล็กนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด “ไอ้เลว...” ร่างเล็กพยายามดิ้นไปมา แต่เรี่ยวแรงของเธอมันน้อยนิดมาก เมื่อคนตัวโตอย่างเขากดเธอเอาไว้ทุกอย่าง “งั้นเอากับไอ้เลวอีกสักทีสองทีเถอะ จะเอาไปบอกพ่อก็ได้นะว่ามาเอากับกู รอบนี้ไม่ใช่แค่หมั้นแน่ แต่จะโดนจับแต่งงานเลย ดีไหมเคทธี” มุมปากของขุนศึกยกขึ้นยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เขาไม่กลัวอะไรทั้งนั้น เรื่องของเคทธีกับเขามันจะไม่เป็นความลับเขาก็ไม่สนใจสักนิด เพราะคนอย่างเคย์เดนไม่มีทางปล่อยให้ลูกสาวของตัวเองเสื่อมเสียอย่างแน่นอน “อื้อ...” ร่างหนาเลื่อนกายเข้ามาแทรกที่ร่า