All Chapters of เหลี่ยมร้ายทัณฑ์รัก (25+): Chapter 71 - Chapter 80

“เสร็จพิธีแล้ว พวกเราไปทานข้าวร่วมกันดีกว่า” ทั้งสี่ครอบครัวต่างมาร่วมกันรับประทานอาหาร โดยที่เคทธีนั่งอยู่ข้างคู่หมั้นของตัวเอง ซึ่งยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ตักข้าวเข้าปาก ขุนศึกก็กระซิบบางอย่างเข้าหู “ทำหน้าให้มันดี ๆ หน่อย อย่าทำให้คนอื่นเขาสงสัยว่าฉันบังคับเธอนะเคทธี” ขุนศึกกัดฟันพูดจนมือทั้งสองข้างที่กำช้อนอยู่สั่นเครือขึ้นมาทันที “ค่ะ” “เคทธีกินอันนี้สิ อร่อยนะ” ขุนศึกทำทีว่ากำลังเอาใจคู่หมั้นของตัวเอง จนผู้ใหญ่ทั้งสองบ้านต่างยิ้มให้กันด้วยความเอ็นดูคู่รักคนใหม่ “ใครจะคิดนะว่าสุดท้ายแล้วบ้านเราจะได้ดองกันจริง ๆ” กองทัพเอ่ยปากบอก แต่ก็มิวายหันไปมองลูกชายกับว่าที่ลูกสะใภ้สลับกันไปมา “นั่นสิ...ศึก...ต่อไปดูแลลูกสาวอาด้วย เคทธีอาจจะดื้อไปบ้าง อย่าถือสาน้องเลยนะ” “ครับ ต่อไปนี้ผมจะทำหน้าที่คู่หมั้นอย่างดีเลย” ขุนศึกบอกแล้วทำทีส่งยิ้มให้กับเคทธี ซึ่งเธอเองรับรู้ถึงความไม่จริงใจของเขา และเธอคิดว่าอนาคตจะต้องหาทางถอนหมั้นจากชายหนุ่มให้จงได้ ยังไม่ทันที่คนในครอบครัวจะได้รับประทานอาห

“ก็กูบอกแล้วว่าอะไรที่ไอ้ไรอันรักกูจะแย่งมาให้หมด” วันนี้เขายิ่งมั่นใจว่าไรอันไม่ใช่แค่ชอบเคทธี สายตาที่มันแสดงออกถึงการวิงวอนและเสียใจ มันทำให้เขารู้แล้วว่าคนที่มันรักจริง ๆ คือเคทธี และเขาจะทำให้มันเห็นว่ามันรักแต่ครอบครองไม่ได้ “แต่ฉันไม่ได้รักพี่ไรอัน พี่อย่าเอาฉันไปยุ่งได้ไหม” “ไม่ทันแล้วเคทธี หลังจากนี้มันกับกูเปิดสงครามกันโดยสมบูรณ์แบบแล้ว และกูจะไม่มีทางปล่อยมึงไป กูจะทำให้มันกระอักเลือดตายเมื่อรู้ว่ามึงเป็นของกู...มานี่!!” มือหนาทำการเหวี่ยงคนตัวเล็กลงมาบนที่นอนหนานุ่มทันที และด้วยความที่เธอใส่ชุดไทย ทำให้เธอไม่สามารถขยับกายได้สะดวก “จะทำอะไร พ่อแม่เราอยู่ข้างนอกนะ” เสียงหวานถามอย่างสั่น ๆ เมื่อเห็นว่าคนตัวโตกำลังย่างสามขุมเข้ามาหาเธอ “ก็อย่าเสียงดัง ถ้ามึงเสียงดัง คนได้แห่มาดูตอนเราเอากันแน่!!” ว่าจบชายหนุ่มก็ทำการถอดชุดราชปะแตนของตัวเองออก แต่มันค่อนข้างยากเนื่องจากชุดนี้มันเป็นชุดที่มีกระดุมเยอะ “แม่งชุดห่าเวรอะไรวะเนี่ย!!” เมื่อกำลังจะถอดชุด ร่างเล็กของเคทธีก็ได้จังหวะ เธอรีบลุกขึ้นจากเตียงแล้วจะวิ่งไ

“พี่ศึกเราไม่ควรทำแบบนี้ พ่อแม่เราอยู่ข้างนอก” เมื่อความเจ็บเข้าแทรก ทำให้เธอดึงสติของตัวเองกลับมาได้พร้อมกับพูดเตือนเขาบ้าง “ไม่ให้เอาตอนนี้ แล้วจะให้เอาตอนไหน มาอยู่บ้านพี่เลยไหมล่ะ” แค่โอกาสจะได้เจอกันมันก็น้อยนิดมากแล้ว ถ้าเขาจะต้องล้มเลิกกิจกรรมในครั้งนี้ ให้เขาตายซะยังดีกว่า “ไม่!” “ไม่ก็ให้เอาตอนนี้! และอย่าครางเสียงดังมาก ไม่อย่างนั้นเธอได้มาอยู่บ้านพี่เต็มตัวแน่!” สิ่งที่ขุนศึกบอกไม่เกินจริงเลยสักนิดเดียว เพราะถ้าพ่อรู้ว่าเธอและเขาไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว ไม่อยากจะคิดเลยว่างานแต่งงานที่เธอไม่อยากให้เกิดขึ้นอาจจะร่นระยะเวลาเข้ามามากกว่าเดิมก็เป็นได้ “อื้อ...” ท่อนเนื้อแกร่งเริ่มกระแทกกระทั้นเข้ามาในกายสาวแรงมากขึ้น จนกลีบบางลู่ไปมาตามจังหวะเข้าออกที่แสนรุนแรง “อ๊ะ...” ขณะที่ทั้งสองกำลังมีกิจกรรมเข้าจังหวะกันอยู่นั้น เสียงเปิดประตูหน้าห้องก็ดังขึ้น แต่ยังดีที่ก่อนขุนศึกจะเข้ามาเขาทำการล็อกประตูเอาไว้แล้ว มิเช่นนั้นทุกคนคงเปิดเข้ามาเห็นว่าเขาทำอะไรกับเคทธีกันแน่ “เคทธีลูก...อยู่ในห้องหรื

บทที่ 15อดีตเพื่อนสนิท หลังจากที่เขากระหน่ำบทรักในกายสาวจนอิ่มเอม ชายหนุ่มกลับไม่ยอมให้เคทธีกลับบ้านเลย เขานอนกอดเธออยู่บนเตียง โดยให้เหตุผลว่ามันดึกแล้ว ซึ่งเคทธีก็พยายามที่จะขัดขืน ทว่าตอนนี้แม้แต่เรี่ยวแรงของเธอจะเดินยังไม่มีเลย ถ้ากลับบ้านในสภาพนี้มีหวังพ่อต้องสงสัยอย่างแน่นอน ขุนศึกเลยให้เธอโทรศัพท์ไปบอกคนที่บ้านว่าขอนอนที่นี่ไปเลย “พี่ศึก...เคทธีต้องกลับบ้านนะคะ” “มันดึกแล้วไหมเคทธี สี่ทุ่มแล้ว คนที่บ้านเคทธีนอนหมดแล้ว นอนบ้านพี่เนี่ยแหละ จะเป็นอะไรไป” ขุนศึกบอกด้วยเสียงงัวเงีย ไร้คำพูดที่หยาบคายอย่างที่เขาชอบพูด “แต่พี่สัญญาว่าจะพาเคทธีกลับบ้าน แล้วพี่ไม่กลัวพ่อกับแม่พี่รู้เหรอว่าพี่มาอยู่ห้องนี้” “ไม่เห็นจะแคร์ รู้ก็รู้สิ” ขุนศึกบอกอย่างไม่ยี่หระ เพราะเขาพร้อมจะให้คนอื่นรับรู้อยู่แล้ว ยิ่งถ้าเขาได้แต่งงานกับเคทธีเร็วเท่าไร เขาก็จะยิ่งสะใจที่จะได้เห็นไรอันเจ็บปวดมากเท่านั้น “อื้อ...ไม่ต้องมากอดเยอะ เคทธีอึดอัด” มือน้อยพยายามผลักร่างหนาของชายหนุ่มให้ออกห่าง ยิ่งสภาพร่างกายของเธอและเขาเปล่าเปลือยทั้งคู่แล้ว

“เมื่อวานผมเห็นว่าเคทธีปวดหัวกลับบ้านไม่ไหว ผมเลยให้น้องนอนที่บ้านดีกว่าครับ ผมขอโทษคุณอามากนะครับที่ทำให้เป็นห่วง” ขุนศึกยกมือขึ้นไหว้ผู้อาวุโสกว่า ทั้ง ๆ ที่ในใจของเขาไม่ได้รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย“ลูกหายปวดหัวแล้วใช่ไหมเคทธี ปกติหนูไม่เคยมีอาการแบบนี้ไม่ใช่เหรอ”“ไม่รู้เหมือนกันค่ะคุณพ่อ” ใจจริงเคทธีไม่อยากจะต้องโกหกท่านเลย แต่ไม่รู้ทำไมใจกลัวว่าถ้าพ่อรู้ความจริงขึ้นมา ท่านจะไม่มีทางปล่อยขุนศึกไป“งั้นเข้าบ้านไปพักผ่อนเถอะ ส่วนขุนศึกกลับไปได้แล้ว” เคย์เดนเอ่ยไล่คู่หมั้นของลูกสาว เพราะถึงทั้งสองจะหมั้นหมายกันแล้ว เขาก็ยังไม่อยากให้อยู่ด้วยกันสองต่อสอง ถึงอย่างไรก็ยังไม่ได้แต่งงานกัน ลูกสาวของเขาจะเสียหาย“เอ่อ...”“กลับไปซะ ไว้มาใหม่ ตอนนี้ยังแค่หมั้นกันอยู่ ศึกต้องเข้าใจนะว่าถึงยังไงมันก็ไม่เหมาะสมอยู่ดี” เคย์เดนบอกเสียงเข้ม ถึงทุกคนจะรับรู้ว่าทั้งสองหมั้นหมายกันแล้ว แต่เขาก็ไม่ยอมให้ลูกสาวอยู่กับขุนศึกตามลำพังอยู่ดี เกิดพลาดพลั้งมากกว่าจูบเหมือนคราวที่แล้วขึ้นมา ลูกสาวของเขาจะเสียหายเอาได้“ครับ งั้นผมลาแล้วนะครับ”ขุนศึกยกมือขึ้นไหว้ผู้ใหญ่อีกครั้ง พร้อมทั้งมองใบหน้าหวานที่มีดวงตา