All Chapters of เหลี่ยมร้ายทัณฑ์รัก (25+): Chapter 61 - Chapter 70

บทที่ 12ลองชุดงานหมั้น ขุนศึกจ้องมองใบหน้าหวานของเคทธีครู่เดียว เขาก็ถอดถอนแก่นกายที่ขาวโพลนไปด้วยน้ำรักของตัวเองออกอย่างแรงก่อนจะเดินแก้ผ้าออกจากห้องไป โดยไม่สนใจคนตัวเล็กที่กำลังเจ็บช้ำเพราะการกระทำอันต่ำช้าของเขา น้ำตาของเคทธีไหลออกมาไม่ขาดสาย เธอใช้มือบางปาดมันออก แต่ยิ่งปาดน้ำตาก็ยิ่งไหลออกมา จนเธอไม่สามารถสะกดกลั้นมันได้อีกต่อไป “พี่ศึกใจร้าย เรื่องนี้เคทธีไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ ทำไมถึงไม่ยอมฟังกันบ้าง” เขามีเหตุผลของเขาที่เกลียดเธอ และเธอก็มีเหตุผลที่รักเขาเช่นเดียวกัน แม้เวลาจะผ่านไปหลายปี เธอที่คิดว่าจะลืมเขาได้แล้ว แต่ยิ่งได้อยู่ใกล้ ความรู้สึกที่พยายามเก็บซ่อนเหล่านั้นก็กลับมาอีกครั้ง เธอที่พยายามลบเขาออกจากหัวใจ แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ หลังจากที่ร้องไห้จนพอ หญิงสาวก็พาร่างอันบอบช้ำของตัวเองไปอาบน้ำแต่งตัว เพราะเห็นว่าเริ่มเย็นแล้ว ขุนศึกจะต้องพาเธอกลับบ้านพักแล้ว มิเช่นนั้นทุกคนจะเป็นห่วง หญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย เธอก็เดินออกจากห้องนอน และเมื่อออกมาก็พบกับร่างใหญ่ที่สวมเครื่องแต่งกายครบชุด นั่งอยู่ต

“เคทธี...” วินเทอร์ที่นั่งข้างเคทธีก็มองตามคนตัวเล็ก ซึ่งตอนนี้เธอเอาแต่ชะเง้อคอมองลูกพี่ลูกน้องของเขา “คะ...” เมื่อหลุดจากภวังค์ หญิงสาวก็หันไปมองวินเทอร์ที่เรียกเธอเมื่อครู่นี้ “เคทธีโอเคใช่ไหมที่จะหมั้นกับขุนศึก” เขารับรู้เรื่องของสองหนุ่มสาวนี้มาตลอด และเขาก็สงสารเคทธีถ้าต้องไปอยู่กับคนที่ไม่เคยรักตัวเองเลย “พี่วิน...” “เคทธีตัดสินใจดี ๆ นะครับ ว่าจะเอายังไงต่อ สำหรับพี่ ขุนศึกมันไม่ได้เลวขนาดนั้นหรอก แต่มันเหมือนมีบางอย่างในใจที่มันไม่สามารถเอาตัวเองออกมาได้” วินเทอร์พูดบางอย่าง ทำให้เคทธีหันไปถามอย่างสงวัย “พี่วินคะ พี่พัดชาเขาตายไปแล้วใช่ไหมคะ” เคทธีหันไปถามวินเทอร์ เพราะความสงสัยเหล่านี้ขุนศึกไม่เคยเล่าอะไรให้เธอฟังเลย “อืม...หลังงานวันเกิดเคทธีนั่นแหละ เรื่องนี้พี่ขอร้องไอ้ศึกเองว่าไม่ต้องเล่าให้เคทธีฟัง เพราะพี่ไม่อยากให้เคทธีต้องไม่สบายใจ” วินเทอร์บอกเนื่องจากเขาจำได้ว่าวันเกิดเรื่องขุนศึกฟิวส์ขาดมากแค่ไหน “เคทธีถามได้ไหมว่า มันเกิดอะไรขึ้นกับพี่พัดชา” ด้วยความที่ตอนนั้นเธอเป็นเด็ก และไม่ได้

เคทธีเก็บของและอาบน้ำแต่งตัว เนื่องจากทุกคนกำลังจะเดินทางกลับกรุงเทพฯ และเมื่อออกมาแล้ว เธอกลับไม่พบร่างใหญ่ของขุนศึกแล้ว “หาไอ้ศึกเหรอ” เสียงของคิงส์ตันถามน้องสาวที่เอาแต่ชะเง้อคอมองใครบางคน และไม่ต้องเดาก็คงมีแค่ขุนศึก “เปล่าค่ะ” “มันกลับไปตั้งแต่เช้าแล้ว” คิงส์ตันบอกน้องสาว และยิ่งบอกว่าขุนศึกกลับไปแล้ว หน้าตาของน้องสาวเขาก็มีแววผิดหวังเล็กน้อย “เคทธีเปล่ามองหาพี่ศึกซะหน่อย” “ไม่ต้องมาโกหกหรอก กลับบ้านกัน” มือหนาของคิงส์ตันจับที่ไหล่บางของน้องสาว พร้อมพาเดินขึ้นรถไป เขารู้ว่าเคทธีพยายามทำตัวเข้มแข็ง ทั้ง ๆ ที่ความเป็นจริงน้องสาวของเขาอ่อนไหวง่ายเกินกว่าที่ใครจะเข้าใจ แต่เรื่องนี้เขาจะให้เคทธีได้ลองเรียนรู้มันด้วยตัวเอง ถ้าเมื่อไรที่น้องสาวเขาเจ็บ เขาพร้อมที่จะช่วยพยุงและพาไปถึงฝั่งให้ได้ “ค่ะ” เคทธีมองหน้าพี่ชายของตัวเอง เธอรู้ว่าทุกคนหวังดีกับเธอ และเธอจะพยายามไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง ทุกคนตามใจเธอมาตลอด ไม่ว่าเธออยากได้หรืออยากทำอะไร จนไม่อยากให้พวกเขารู้สึกเสียใจเพราะเธออีก หลังกลับจากเขา

บทที่ 13งานหมั้น“โอ๊ย!! เคทธีเจ็บนะ” มือน้อยยกขึ้นกุมที่หัวของตัวเอง เนื่องจากแรงกระทบกระเทือนเมื่อครู่ทำเอาเธอมึนหัวจนไม่มีเรี่ยวแรงอะไรต่อต้านชายหนุ่ม “เจ็บสิดี! กูเตือนแล้วใช่ไหมว่าอย่าไปยุ่งกับมัน” เมื่อขึ้นมาในรถแล้ว ชายหนุ่มก็หันมาตะคอกใส่คนตัวเล็กอย่างโมโห “ไม่ได้ยุ่ง พี่ไรอันมาทักเอง เคทธีไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำ พี่จะโวยวายทำไม ทีพี่ไม่ไปลองชุดงานหมั้นเพราะไปกับไอรินแทนที่จะเป็นเคทธี เคทธียังไม่ว่าอะไรเลย” เคทธีไม่เข้าใจเลยว่าขุนศึกจะอะไรนักหนากับเธอ ทีเขาไปกับไอรินเธอยังไม่ได้วุ่นวาย ไม่ได้ไปอาละวาดเลย “ทีเมื่อก่อนมึงยังอาละวาดผู้หญิงของกูทุกคน ทำไมกูจะทำบ้างไม่ได้” “มันเป็นอดีตไปแล้วนะ ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วไง พี่จะมายุ่งอะไรนักหนา เรื่องงานหมั้นฉันไม่ได้อยากหมั้นด้วยซ้ำ” เธอตะโกนออกมาอย่างเหลืออด ถ้าไม่เพราะเขาข่มขู่เธอเรื่องคลิป อย่าฝันเลยว่าเธอจะยอมหมั้นกับเขา “เพราะอดีตของมึงไง ทำให้กูต้องเป็นแบบนี้” “ใครจะไปรู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันไม่รู้ว่าพี่พัดชาจะเสียด้วย” เคทธีไม่เข้าใจว่า

ขณะที่พูดชายหนุ่มก็ทำการเหยียบคันเร่งรถยนต์ดังมากขึ้น จนหลังของหญิงสาวแทบติดเบาะ เธอต้องหาที่จับด้วยความหวาดกลัว ดวงตาของชายหนุ่มมองเบื้องหน้าอย่างแข็งกระด้าง “หลังจากนี้ชีวิตของเธอเป็นของฉันแล้วเคทธี และถ้าฉันรู้ว่าเธอติดต่อกับไอ้ไรอันอีก ฉันจะจัดการทั้งมันและเธอ!!” คราแรกเคทธีก็กลัวว่าชายหนุ่มจะพาเธอไปที่อื่น แต่สุดท้ายชายหนุ่มก็มาส่งเธอที่บ้าน ซึ่งเคทธีก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา “กลับมาแล้วเหรอ อ้าวทำไมศึกมาส่งน้องได้ล่ะ” เคย์เดนที่นั่งรอลูกสาวมองร่างใหญ่ของขุนศึกที่เดินเข้ามาสวัสดีผู้ใหญ่ “สวัสดีครับ ผมเคลียร์งานเสร็จพอดี เลยแวะไปลองชุดงานหมั้นกับน้อง” เคทธีหันมองขุนศึก และไม่คิดว่าบุคลิกที่ชายหนุ่มสร้างขึ้นมาต่อหน้าพ่อของเธอมันช่างต่างจากเวลาที่อยู่กับเธอเหลือเกิน “อย่างนั้นเหรอ...ดี ๆ วันมะรืนก็จะหมั้นกันแล้ว แม่เราน่าจะเตรียมงานเรียบร้อยแล้วมั้ง” เคย์เดนหัวเราะกับหนุ่มรุ่นลูก เอาตามความจริงเคย์เดนชอบขุนศึก เพราะเป็นคนเก่งและฉลาด อีกทั้งลูกสาวของเขาก็ปลื้มชายหนุ่มมานาน เขาอยากให้เคทธีได้มีความสุข อะไรที่ทำเพื่อลูกได้เขาก็ยอม