All Chapters of เสี่ยกรอ้อนรักเมียเด็ก #เช็ตเมียเสี่ย /: Chapter 21 - Chapter 30

32 Chapters

ตอนที่ 20 รูปคู่ใบแรก

รถยนต์แล่นมาตามถนนในอำเภอเล็ก ๆ ที่ล้อมรอบไปด้วยธรรมชาติ แม้จะเป็นตอนเที่ยงวันแต่แดดที่นี่กลับไม่ร้อนเหมือนกับในเมืองหลวง กระจกหน้าต่างรถฝั่งที่นั่งข้างคนขับถูกเลื่อนลงจนสุด มีใบหน้าจิ้มลิ้มของคนที่นั่งอยู่ยื่นออกมาเล็กน้อย ฝ่ามือเล็กยื่นออกไปสัมผัสกับสายลมเย็น ๆ ก่อนที่จะหลับตาพริ้มสูดเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด “หมวย...อย่ายื่นมือออกไปเยอะ อันตราย” ภัทรกรอดที่จะเอ่ยเตือนไม่ได้ ถึงแถวนี้ไม่ได้มีรถวิ่งมากมาย แต่ว่าหากเกิดมีคันไหนที่ขับเร็วหรือขับเบียดเข้ามาหาอาจจะเฉี่ยวมือเล็ก ๆ นั่นได้ “อากาศที่นี่เย็นสบายจังเลยค่ะ หมวยอยากอยู่เที่ยวหลาย ๆ วันเลย” ระหว่างที่พูด สายตาของเด็กดื้อก็ยังคงจ้องมองออกไปข้างนอก ถึงไม่ได้มีตึกสวย ๆ ห้างสรรพสินค้าใหญ่ ๆ แต่สีเขียวของต้นไม้ที่แซมด้วยสีสันของดอกไม้ท้องถิ่นมันทำให้รู้สึกสบายตาสบายใจอย่างบอกไม่ถูก “พี่ต้องกลับไปทำงาน คงอยู่หลาย ๆ วันไม่ได้” เขาพูดแล้วก็หยุดคิดบางอย่าง “เอาไว้ถ้าว่าง เดี๋ยวพี่ค่อยพามาใหม่ก็แล้วกัน สองคน...” พอได้ยินคำว่า ‘สองคน’ คนตัวเล็กที่เอนซบอยู่กับหน้าต่างรถก็ดีดตัวลุกน
last updateLast Updated : 2026-04-28
Read more

ตอนที่ 21 ออกงาน

ร่างสูงกำยำของพี่ชายร่วมสายเลือดนั่งไขว่าห้างอยู่บนโซฟาภายในคอนโดของเธออย่างสบายใจ ข้างกายของกิตติภพมีชุดที่อยู่ในไม้แขวนและถูกคลุมด้วยพลาสติกเอาไว้อีกชั้นหนึ่ง ซึ่งมองด้วยตาเปล่าในตอนนี้ก็พอจะเดาได้ว่ามันคือชุดราตรีสำหรับใส่ออกงานตอนกลางคืน “เฮียตี๋มาหาหมวยทำไมแต่เช้า” กีรติเอ่ยถามพี่ชายพร้อมกับพยักเพยิดหน้ามองชุดที่อยู่ข้าง ๆ เขา “เอาชุดมาให้ ลองดูหน่อยว่าพอดีหรือเปล่า” กิตติภพตอบแล้วก็ยื่นถุงใส่ชุดราตรีที่อุตส่าห์ไปถอยมาจากร้านใหม่ ๆ ให้น้องสาวเอาไปลอง “ไม่อะ หมวยไม่ลอง” เด็กดื้อกอดอกปฏิเสธแบบไม่ต้องเสียเวลาคิด “แล้วหมวยก็ไม่ได้อยากจะไปงานพวกนี้ด้วย ยังไม่รู้เลยว่างานอะไรด้วยซ้ำ” ยัยตัวเล็กยืนกอดอกมองหน้าพี่ชายอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก ทั้งที่รู้ดีอยู่แล้วว่าเธอไม่ชอบอะไรแบบนี้ แต่ก็ยังจะพาไปให้ได้ มันน่าเบื่อ เบื่อที่ต้องไปยืนปั้นหน้ายิ้มให้กับคนไม่รู้จัก ต้องถูกแนะนำตัวให้ลูกชายของนักธุรกิจคนอื่นว่าตัวเองเป็นลูกสาวของบริษัทนำเข้าและส่งออกไวน์ทั่วโลก แล้วก็จะมีพวกลุง ๆ ป้า ๆ คุณนาย คุณหญิงทั้งหลายมาพูดจับคู่ให้ลูกชายตัวเอง เจอแ
last updateLast Updated : 2026-04-28
Read more

ตอนที่ 22 ประมูลราคา

“โห...ไม่อยากจะเชื่อว่าน้องสาวเฮียจะสวยขนาดนี้ เมื่อเช้าที่ลองชุดเฮียก็ว่าแกสวยแล้วนะ แต่พอได้แต่งหน้าทำผมแล้วยิ่งสวยกว่าเมื่อเช้าอีก” กิตติภพเบิกตากว้างตกตกตะลึงเมื่อเห็นน้องสาวออกมาจากห้องนอน กีรติสวมชุดราตรีที่เขาเอามาให้เมื่อเช้า แต่คราวนี้เธอแต่งหน้าทำผมแล้วเรียบร้อย ก็รู้ว่าน้องสาวตัวแสบสวยมาแต่ไหนแต่ไร แต่ไม่คิดว่ายิ่งโต จะยิ่งสวยขนาดนี้ “เวอร์ไปแล้วเฮีย ทำอย่างกับเพิ่งเคยเห็นหมวยใส่ชุดแบบนี้เป็นครั้งแรกอย่างนั้นแหละ” ผู้เป็นน้องสาวพูดออกไปเบา ๆ แต่ถึงอย่างนั้นแก้มเนียนที่แต้มเครื่องสำอางไว้แล้วก็ยังแดงปลั่งจนสังเกตได้ “มัวแต่ชมหมวยอยู่นั่นแหละ รีบไปได้แล้วเฮีย เดี๋ยวรถติดไปถึงงานสายโดนป๊ากับม๊าบ่นไม่รู้ด้วยนะ” กีรติรีบเปลี่ยนเรื่องแก้เขิน แต่จะว่าเปลี่ยนเรื่องก็ไม่เชิง เพราะตอนนี้เกือบหนึ่งทุ่มแล้ว หากช้าอีกนิดแล้วรถติดคงได้ไปถึงงานตอนดึกแน่ ๆ “เออ ๆ ไปกัน” วงแขนแกร่งเปิดออกให้น้องสาวได้คล้องแขนเอาไว้ แล้วกิตติภพก็พายัยตัวเล็กเดินมาขึ้นรถที่จอดอยู่ด้านหน้าคอนโด ภายในรถมีเสียงเพลงเปิดคลอเบา ๆ คนเป็นพ
last updateLast Updated : 2026-04-28
Read more

ตอนที่ 23 ค่อยคุ้มค่าหน่อย

กว่าจะปลีกตัวออกมาได้ ถ้าไม่ใช่เพราะชายชุดดำคนนั้น เธอคงติดแหงกอยู่กับอัคราอีกนาน เดินเตร่มาจนถึงโต๊ะยาวมุมห้องที่เรียงรายไปด้วยอาหารชิ้นเล็กพอดีคำมากหน้าหลายตาหน้าตาน่าทานไปเสียทุกอย่าง กีรติเดินไปหยิบแก้วเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สีสวยมาแก้กระหายก่อน กระดกพรืดเดียวจนหมดแก้ว กำลังจะหยิบแก้วที่สองแต่ยังไม่ทันได้หยิบ ก็มีมือของใครบางคนคว้าเธอไว้ได้เสียก่อน “พะ...พี่กร จะพาหมวยไปไหนคะ” คนตัวโตดึงมือให้เธอเดินตามอย่างรวดเร็ว เขาพาเธอออกมาจากห้องบอลรูมเลี้ยวขวาข้างหน้าเข้าไปในลิฟต์ตัวใหญ่ เธอเห็นเขากดชั้นสามสิบเก้า แล้วลิฟต์โดยสารก็ทะยานขึ้นไปอย่างรวดเร็ว “พี่กรคะ จะไปไหนเหรอคะ” คนตัวโตท่าทางขึงขังยังไม่ยอมตอบให้กระจ่าง จนประตูลิฟต์เปิดออกในชั้นที่เขากดไว้แล้วพาเธอเดินต่อจนมาถึงหน้าห้องห้องหนึ่ง ก่อนที่ภัทรกรจะแตะคีย์การ์ดเปิดประตู กีรติถูกเหวี่ยงเข้าไปในห้องอย่างแรง“พี่กร หมวยเจ็บนะคะ” คนเซตั้งหลักได้ก็แหวเสียงเขียวทันที เขายังไม่ตอบ ดึงมือเธอให้เดินตามเข้ามาในห้องเหวี่ยงเธออีกครั้งแถวโซฟาโซนนั่งเล่นใกล้กระจกบานใหญ่ ทิวทัศน์จากกระจกใสมองเห็นแม
last updateLast Updated : 2026-04-28
Read more

ตอนที่ 24 ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร

“ไง ทำหน้าบอกบุญไม่รับขนาดนี้ เกิดอะไรขึ้น มีเรื่องหนักใจอะไรยะ” เป่าเป้ยเอ่ยถามขณะที่หย่อนตัวลงนั่งในโรงอาหารของคณะบริหารธุรกิจ เพราะเพื่อนซี้อย่างกีรติโทรตามบอกว่าให้มาหาหน่อย ทันทีที่ถึงมหาวิทยาลัยเธอก็รีบตรงมาที่นี่ทันที แต่พอมาถึง กลับเห็นเพื่อนตัวเล็กฟุบหน้าตะแคงข้างกับโต๊ะในโรงอาหาร สีหน้าท่าทางราวกับมีเรื่องคิดมาก แม้จนวินาทีที่เธอนั่งลงตรงข้าม กีรติก็ยังอยู่ในท่าเดิมไม่ขยับตัวเลยแม้แต่น้อย ที่เห็นขยับอยู่ก็คงมีเพียงเปลือกตาที่กะพริบปริบ ๆ แสดงให้เห็นว่ายังมีสติอยู่ก็แค่นั้น “เป้ย พี่กรเขาประมูลนาฬิกา” มันเป็นประโยคสั้น ๆ ที่คนรับฟังไม่ค่อยจะเข้าใจนักว่าเพื่อนต้องการสื่อความหมายว่าอะไร แค่บอกหรือถาม ก็ไม่แน่ใจ “แล้วยังไง แปลกเหรอวะ” เป่าเป้ยถามกลับด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย คิ้วเรียงเส้นสวยเลิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะขมวดมุ่นเข้าหากันอีกรอบ “มันก็ไม่แปลกหรอก ถ้านาฬิกาเรือนนั้นมันไม่ใช่นาฬิกาสำหรับผู้หญิงน่ะ แกคิดดูดิว่าพี่กรจะประมูลไปทำไม” มาถึงตอนนี้เป่าเป้ยจึงถึงบางอ้อ ว่าไอ้อาการหมดอาลัยตายอยากที่เพื่อนเป
last updateLast Updated : 2026-04-28
Read more

ตอนที่ 25 อาการเป็นยังไง

Just Play Club สามหนุ่มเพื่อนรักรวมตัวกันอยู่ในห้องวีไอพีส่วนตัว ซึ่งผู้เป็นเจ้าของสถานที่จัดเตรียมไว้ให้พร้อมกับเครื่องดื่มราคาแพง แก้วสีใสที่มีเครื่องดื่มสีอำพันถูกยกขึ้นชนแก้วแล้ว แก้วเล่า จนพร่องไปครึ่งขวด “ว่าแต่...มึงมีอะไรวะไอ้ธีร์ ถึงได้นัดมารวมกันที่ร้านไอ้ตี๋เนี่ย” ภัทรกรเอ่ยถามหลังจากกระดกเหล้าเข้าปากไปจนหมดแก้ว ส่วนคนที่เป็นตัวตั้งตัวตีในการนัดรวมกลุ่มในครั้งนี้ขยับร่างกายไปมาพร้อมนั่งยืดตัวตรง กระแอมเสียงในลำคอเบา ๆ พร้อมกับใบหน้าที่แต้มด้วยรอยยิ้มกว้าง เห็นอาการแบบนั้นของเพื่อนสนิททำเอาทั้งภัทรกรและกิตติภพต่างหันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก เพราะสีหน้าของธีร์ธวัชตอนนี้มันแปลกมากกว่าทุกวัน “ทำท่าอะไรของมึงไอ้ธีร์ มีอะไรก็รีบพูดมา” กิตติภพเอ่ยถาม ทั้งยังเร่งให้เพื่อนซี้พูดธุระออกมาเสียที “กูมีข่าวดีจะบอกพวกมึง” “ข่าวดีอะไรวะ” “กูกำลังจะแต่งงานกับขิม” จบประโยคบอกเล่านั้น ทั้งภัทรกรและกิตติภพต่างนิ่งอึ้ง ก่อนที่จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อม ๆ กัน ทำเอาคนที่มาบอกข่าวดีเริ่มทำหน้ายู่ใส่ “พวกมึงหั
last updateLast Updated : 2026-04-28
Read more

ตอนที่ 26 หมวยมาเข้าค่ายค่ะ

อีกสิบนาทีจะเป็นเวลาบ่ายสองโมง รถยนต์ราคาแพงแล่นมาจอดหน้าสาขาการบัญชีของมหาวิทยาลัยชื่อดัง เครื่องยนต์ดับสนิท คนเป็นเจ้าของรถก็เปิดประตูลงมา ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำคู่กับกางเกงขายาวสีเดียวกัน รองเท้าหนังขัดมันเงาวับ ใบหน้าหล่อเหลามีแว่นกันแดดสวมทับปิดบังสายตา ภัทรกรเอนตัวยืนพิงรถพร้อมกับยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลา อีกแค่สิบนาทีก็จะถึงเวลาเลิกเรียนของเด็กดื้อที่เขาถามเอาไว้เมื่อคืน ใบหน้าคมคายระบายด้วยรอยยิ้ม วันนี้เขารีบเคลียร์งานทุกอย่างให้เสร็จก่อนเที่ยงเพื่อว่าจะได้มารอรับคนตัวเล็กกลับบ้าน และแน่นอนว่าไม่ได้บอกเธอล่วงหน้าเพราะอยากจะทำเซอร์ไพรส์ แต่ถ้าเธอเอารถมาเดี๋ยวค่อยโทรตามให้คนมาขับกลับไปให้ บ่ายสองโมงตรง นักศึกษาเริ่มทยอยออกมาจากตึกเรียน ภัทรกรชะเง้อคอมองหาคนที่ตัวเองมารับ แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่เห็นยัยตัวเล็กเดินออกมา “เลิกช้าเหรอ” เขาบ่นพึมพำอยู่คนเดียวในขณะที่ยังยืนพิงรถอยู่ในท่าเดิม และตอนนี้ ชายหนุ่มที่สวมชุดแตกต่างจากคนอื่น ๆ อย่างเขาก็เริ่มเป็นจุดสนใจของบรรดาเหล่านักศึกษา สิบนาที ยี่สิบนาที จนตอนนี้เลยเวลาบ่ายสองไปเ
last updateLast Updated : 2026-04-28
Read more

ตอนที่ 27 ทำไมโทรไม่ติด

หลังจากออกมาจากมหาวิทยาลัย ภัทรกรก็รีบขับรถตรงไปยังจังหวัดกาญจนบุรีทันที ระหว่างทางก็กดโทรศัพท์โทรจองที่พักสำหรับสามวันสองคืนไปด้วย และแน่นอนว่าเขาจองที่พักที่เดียวกับเธอ ถือว่าโชคดีที่ยังมีห้องว่าง ส่วนเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนค่อยไปหาซื้อระหว่างทาง ภายในรถเปิดเพลงจังหวะสนุก คนเป็นเจ้าของเคาะนิ้วลงบนพวงมาลัยรถอย่างอารมณ์ดี เพิ่งรู้ตัวตอนนี้เองว่าการจะได้ไปเจอหน้าเด็กดื้อนั้นทำให้เขารู้สึกกระชุ่มกระชวยได้มากขนาดนี้ แต่สิ่งแรกหลังจากได้เจอเธอ จะต้องถามให้รู้เรื่องว่าไอ้ผู้ชายที่มีเสียงแทรกมาในสายนั้นมันเป็นใคร จะเป็นใครก็ช่างเถอะ แต่ถ้ามาจีบยัยตัวยุ่ง เจอดีแน่! มองจากป้ายบอกทางที่รถเพิ่งขับผ่าน เหลืออีกประมาณยี่สิบกิโลเมตรก็จะถึงที่พักบริเวณสถานที่ล่องแก่ง ในตอนแรกก็กะว่าจะไปเซอร์ไพรส์ อยากรู้ว่ายัยตัวยุ่งจะดีใจหรือเปล่าหากเห็นเขาที่นั่น แต่คิดไปคิดมาแล้ว โทรไปบอกไว้ก่อนน่าจะดีกว่า ไม่อย่างนั้นอาจจะโดนเซอร์ไพรส์กลับเหมือนกับตอนไปรอรับหน้าคณะฯ ก็ได้ ภัทรกรกดเบอร์โทรออกอีกครั้ง แต่กลับไม่มีสัญญาณอะไรเลยสักอย่าง “ปิดเครื่อง?” เสียงทุ้มพึมพำก
last updateLast Updated : 2026-04-28
Read more

ตอนที่ 28 เป็นมึงจริง ๆ

สายลมพัดผ่านกระทบผิวหน้าในขณะที่รถยนต์เคลื่อนตัวไปตามถนนระหว่างทางที่จะกลับเมืองหลวง สีเขียวของต้นไม้ สีน้ำตาลของดินและสีสันหลากหลายเคลื่อนผ่านตาไป กีรติวางคางมนลงบนขอบหน้าต่างที่ลดกระจกลงจนสุด ดวงตาคู่สวยหลับพริ้มคล้ายกำลังดื่มด่ำกับบรรยากาศแสนบริสุทธิ์นี้ “พี่บอกหมวยหลายครั้งแล้วนะ ว่าทำแบบนั้นอันตราย” ผู้ชายตัวโตที่นั่งประจำตำแหน่งคนขับใช้ฝ่ามือจับต้นแขนของเธอเอาไว้ ออกแรงดึงเพียงเล็กน้อยเธอก็ขยับตามกลับมานั่งเอนหลังพิงเบาะรถในท่าปกติ “ก็วันนี้อากาศดีนี่คะ หมวยก็อยากสูดอากาสบริสุทธิ์เข้าปอดเยอะ ๆ ไง” ดวงตากลมโตภายใต้แพขนตาหนาจ้องมองเขา ริมฝีปากจิ้มลิ้มคลี่ยิ้มบางเมื่อพูดเสร็จ คนน่ารัก ทำอะไรก็น่ารักจริง ๆ นั่นแหละเนอะ นี่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเพิ่งได้ตกลงเป็นแฟนกันเมื่อวันก่อนหรือเปล่า ถึงทำให้เขาดูหลงเด็กดื้อมากขนาดนี้ “เหลืออีกเดือนเดียวหมวยก็เรียนจบแล้วไม่ใช่เหรอ เอาไว้พี่ค่อยพาไปเที่ยวอีกนะ เที่ยวจนกว่าหมวยจะเบื่อเลย” “พาหมวยเที่ยวขนาดนั้น พี่กรไม่ต้องเฝ้าร้านทองแล้วเหรอคะ”เจ้าของความน่ารักที่เขาคลั่งไคล้พูดออกมาด้วยน้ำเส
last updateLast Updated : 2026-04-28
Read more

ตอนที่ 29 สู่ขอ

บรรยากาศในบ้านหลังใหญ่อบอวลไปด้วยความตื่นเต้นและความสุข บริเวณบ้านถูกประดับประดาด้วยดอกไม้อย่างสวยงามเพื่อรอต้อนรับผู้ที่จะมาเยือน ไม่นานนักรถยนต์สองคันก็เลี้ยวเข้ามาจอด แล้วเจ้าของรถทั้งสองคันก็ลงมา ภัทรกรในชุดสูทสีกรมท่าดูภูมิฐาน ยืนอยู่ข้าง ๆ พ่อแม่ของเขา ใบหน้าหล่อเหลาเปื้อนยิ้มแห่งความตื่นเต้น เขาเตรียมตัวมาดีสำหรับวันนี้ วันที่เขาจะขอเด็กดื้อให้มาเป็นคู่ชีวิตอย่างถูกต้อง “เชิญเข้าไปด้านในได้เลยค่ะ คุณรณภพกับคุณกานดารออยู่ด้านในแล้วค่ะ” แม่บ้านรีบเดินเข้ามาหาพร้อมกับเชื้อเชิญแขกพิเศษให้เข้าไปด้านในตัวบ้าน ภานุและรดา รวมไปถึงภัทรกร พยักหน้าให้เล็กน้อยแล้วเดินตามเข้าไปด้านใน ภายในห้องรับแขก กีรติในชุดเดรสสีชมพูดพาสเทลนั่งอยู่ข้าง ๆ พ่อแม่ของเธอ และแน่นอนว่าต้องมีพี่ชายสุดโหดนั่งอยู่ด้วยเช่นกัน ภัทรกรหย่อนตัวนั่งลงโซฟาฝั่งตรงข้ามพร้อมกับพ่อแม่ของเขา นัยน์ตาสีน้ำตาลทอดมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาอ่อนโยนเนิ่นนาน จนเพื่อนซี้ของเขาต้องกระแอมเสียงขึ้นมาเบา ๆ ภัทรกรจึงยอมละสายตา “ผมว่าเข้าเรื่องเลยดีกว่านะครับ จะได้ไม่เสียเวลา”ภ
last updateLast Updated : 2026-04-28
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status