All Chapters of Doctor ex-lover. พ่ายรักหมอลีวาย : Chapter 101 - Chapter 106

ตอนที่101 " น้ำหวานไม่เคยโกรธคุณย่าเลยนะคะ น้ำหวานรู้ว่าคุณย่าต้องอึดอัด น้ำหวานเข้าใจค่ะ แค่คุณย่าไม่โกรธ ไม่เกลียดน้ำหวานก็พอแล้ว " ฉันพูดพร้อมบีบมือท่านเบาๆ " ย่าไม่เคยโกรธเราเลยนะ ตอนนั้นที่ย่าพูดว่า เราจะทนกับต่อเหตุการณ์ที่จะเจอได้นานแค่ไหน ย่าก็แค่คิดว่า เราจะทนเพราะตาลีวายไม่ยอมแต่งอยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่าเรื่องราวมันจะหนักหนาขนาดนี้ ตอนที่ย่ารู้เรื่องของเรา ย่าก็ใจสลายเหมือนกัน ย่าขอโทษ ย่าขอโทษ " คุณย่าพูดเตรียมยกมือไหว้ฉัน แต่ฉันรีบจับมือท่านไว้ " อย่าค่ะ น้ำหวานรู้แล้วค่ะ อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ " ฉันพูด " กลับมาหาตาลีวายนะลูก ตาลีวายพยายามเพื่อเราทุกอย่าง ย่าขอร้องล่ะ กลับมาเป็นความสุขให้ตาลีวายนะลูก " คุณย่าพูด " ค่ะ ฮึก หนูจะกลับมายืนข้างพี่ลีวาย เพราะพี่เขาเป็นของหนู คุณย่าสบายใจได้นะคะ " ฉันพูดพร้อมก้มลงกราบตักท่าน คุณย่าลูบผมฉันอย่างเอ็นดู " บุญรักษานะลูก เรื่องที่ผ่านมาปล่อยให้มันเป็นอดีต กลับมาอยู่กับปัจจุบันที่มีแต่ความสุขและรอยยิ้มให้แก่กันนะ " " คุณย่าก็ต้องรีบหายนะคะ จะได้กลับบ้านไปช่วยกันกดดันพี่คาร์เตอร์กับพี่ริวปั้มลูก " ฉันพูดยิ้มกับท่าน " นั้

ตอนที่103 1 เดือนต่อมา " ป้าน้ำหวานครับบบ มาวินอยากกินไอติมครับ " เสียงเรียกของมาวินดังลั่นบ้าน ตามด้วยเสียงฝีเท้าเล็กๆที่วิ่งมากอดฉัน ฟอด!! " เมื่อวานพึ่งไปกินกับพ่อริวและน้าน้ำอิงมาไม่ใช่เหรอครับ " ฉันก้มลงหอมหลานแล้วพูด " ใช่ครับ แต่วันนี้มันร้อนอีกอ่ะครับ " มาวินพูดเสียงอ้อนฉัน " งั้นไปว่ายน้ำกับป้าไหม ป้าพาไปเล่นน้ำ " ฉันพูดชวนหลาน ไปเล่นน้ำในสระที่เปิดแถวนี้ ฉันส่งข้อความบอกกับพี่น้องฉันในห้องแชท " ไปครับๆไปๆ พี่ไอรินไปด้วยไหมครับ " " ไม่ไปลูก เดี๋ยวตอนเย็นค่อยไปเล่นกับพี่ไอรินนะ วันนี้ไปเที่ยวกับป้าดีกว่า " ฉันพูด วันนี้ฉันอยู่บ้านกับมาวิน2คน คนอื่นไปทำงานกันหมด ส่วนฉันมันคนว่างงานอ่ะนะ 555 ก็เลยรับหน้าที่เลี้ยงหลานไปก่อน อีกไม่กี่วันมาวินก็ไปเรียนที่เดียวกับไอรินแล้ว ตอนนี้กำลังทำเรื่องย้าย และเอกสารต่างๆ ที่ค่อนข้างจะยุ่งยากนิดหน่อย ฉันพาหลานนั่งแท็กซี่มายังสระว่ายน้ำที่เปิดอยู่ไม่ได้ไกลจากบ้านเท่าไหร่ ฉันกับหลานเปลี่ยนชุดมาเป็นชุดว่ายน้ำ " คนเยอะจังเลย " มาวินพูด ใช่ ทำไมวันนี้คนเยอะจัง และทุกสายตามองมาที่ฉันกับมาวิน ฉันจับมือมาวินเดินไปหาโต๊ะว่างนั่

ตอนพิเศษ1 #ลีวาย น้ำหวานรู้สึกตัวช่วงเช้า ถามไถ่อาการเธอก็รู้สึกสบายใจ เห็นว่าเธอไม่เป็นอะไรมากจึงพาเธอเช็ดตัวล้างหน้าแปรงฟัง พอน้ำอิงมาผมก็บอกพวกเธอว่าจะมาดูงานหน่อย ผมขับรถไปยังท่าเรือทันที เพราะพวกมันอยู่ที่นั้นกันแล้ว " น้ำหวานตื่นรึยัง " ไอ้คาร์เตอร์ถามผม " ตื่นแล้ว ตอนนี้อยู่กับน้ำอิง " น้ำอิงขับรถมาเอง ไอ้ริวถึงมานี้เลย ผมเดินไปยังห้องหนึ่งที่ไม่ต่างจากห้องเชือดดีๆ " เฮ้ย!! ลุก " ผมพูดพร้อมเอาน้ำสาดไปที่ยี่หวาเธอนอนสลบไปกับกองเลือด ผมหันถามพวกมันว่าใครทำเธอสภาพเป็นที่พึ่งพอใจผมเลย " เด็กปั้น " ไอ้แอสตันตอบผม " ก็ดี ไม่เปลืองแรงกูดี " ผมพูดกับมัน " พวกแก เลว สัตว์เดรัจฉาน !!! " ยี่หวาพูดตะคอกใส่พวกผม " หึ ฉันเลวได้มากกว่านี้ ที่ฉันเตือนเธอไป มันไม่ได้ทำให้เธอกลัวเลยใช่ไหม ยังกล้ามาวุ่นวายกับเมียฉันอีก " " หึ เมีย ฉันจะเอาพวกแกเข้าคุกให้หมด " " กล้าเหรอ มีอะไรทำไมฉันถึงต้องกลัวเธอ ตอนนี้ ชีวิตเธอ ไม่มีใครแล้ว พ่อกับตาก็ติดคุก แม่กับยายก็หนีไปกบดานต่างประเทศ ทิ้งลูกสาวให้วิ่งหนีหนี้อยู่คนเดียว เธอเนี่ยน่าสงสารนะ " ผมพูดยี่หว่าชะงัก " ไหน มือไหนที่ย