Doctor ex-lover. พ่ายรักหมอลีวาย のすべてのチャプター: チャプター 81 - チャプター 90

ตอนที่82 " แต่ทรายเข้าใจพี่นะคะ พี่น้ำหวานไม่ต้องคิดมากนะคะ " หมอทรายพูด " ไม่มีอะไรต้องคิดแล้วค่ะ ว่าแต่หมอทรายจะกลับเลยเหรอคะ " ฉันถาม " ใช่ค่ะ ต้องไปซื้อของให้แม่ด้วย " หมอทรายพูด " ไปค่ะ แยกย้ายเถอะ " ฉันพูดและแยกกับหมอทราย หมอทรายขึ้นแท็กซี่ ฉันนั่งรถเมล์กลับ ฉันนั่งรถเมล์มาลงป้ายหน้าปากซอยซื้อกับข้าว ขนมต่างๆ ให้กับน้ำฟ้าน้ำฝน ฉันนั่งรถเมล์มาลงป้ายหน้าปากซอยซื้อกับข้าว ขนมต่างๆ ให้กับน้ำฟ้าน้ำฝน วันนี้พี่น้องน่าจะอยู่กันครบ พอซื้อของเสร็จฉันก็เดินกลับบ้าน อยู่ๆ ก็มีรถมาจอดเทียบข้างกับฉัน " น้ำหวาน ขึ้นรถ พี่กำลังไปบ้าน " ตกใจหมด นี่มันพี่ริว ฉันเปิดประตูขึ้นไปนั่งกับพี่ริว " น้ำหวาน ขึ้นรถ พี่กำลังไปบ้าน " ตกใจหมด นี่มันพี่ริว ฉันเปิดประตูขึ้นไปนั่งกับพี่ริว " ตกใจหมดเลยค่ะ พี่ริวมารับน้ำอิงเหรอคะ " ฉันถามพี่ริว " ไม่ได้มารับหรอก น้ำหอมชวนมากินข้าวด้วย แล้วซื้ออะไรมาเยอะแยะเนี่ย " " ซื้อของกินขนมทั้งนั้นแหละค่ะ มาฝากน้ำฟ้ากับน้ำฝนด้วย อ้อนทั้งวันเลยวันนี้ " ฉันพูดกับพี่ริว " 555 สงสัยคิดถึงขนมไทย วันนี้มากันครบ ไอรินกำลังมาพร้อมกับน้ำใส ไอ้ไดกิไปรับ

ตอนที่84 บ้านรวม 19.45 น. ตอนนี้อาหารมากมายเต็มโต๊ะ ฉันกับพี่น้องพากันมาเตรียมอาหารช่วยแม่ๆเพื่อนพี่น้ำหอม วันนี้ก็เต็มไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะ ตอนนี้ที่โต๊ะอาหารก็อยู่กันครบ รวมไปถึงพี่ลีวายด้วย " วันนี้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเลย ไม่ได้กินข้าวด้วยกันนานแล้ว จริงไหม กว่าพวกหนูๆจะกลับมาว่างตรงกัน วันนี้แม่ดีใจจัง " คุณแม่พี่คริสเตียนพูด " แล้วเตรียมชุดกันพร้อมหรือยัง !? " แม่พี่คาร์เตอร์หันมาถามพวกเรา " หนูน้ำหวาน ใช่ แม่พึ่งเจอเรา พรุ่งนี้มางานแต่งพี่ลีวายหน่อยนะลูก แม่พยายามติดต่อเราหลายครั้งแล้วแต่ก็คาดกันทุกครั้ง " " อ๋อ เอ่อ .. " ฉันจะพูดว่าไงดีละ " ได้ค่ะ เดี๋ยวพวกเราจะรีบหาชุดให้พี่น้ำหวานเลย " น้ำอิงตอบแทนฉัน ฉันหันไปส่งยิ้มตอบกลับแทน " แม่ครับ กินเถอะครับ " พี่คาร์เตอร์พูด " งานก็ไม่ได้มีใคร ไม่ได้ใหญ่โต จัดแบบเงียบๆ แม่คิดว่าดีด้วย เป็นส่วนตัว นักข่าวไม่มี แขกแปลกหน้าก็ไม่มี " คุณแม่พี่ริวพูดยิ้ม " ทานเถอะจ้ะ คืนนี้นอนบ้านนี้กันนะลูก พรุ่งนี้จะได้มาแต่งหน้าแต่งตัวพร้อมแม่กัน " คุณแม่พี่มาร์ตินพูด " จริงๆ เลย ทำอย่างกับไม่เคยมีลูกกัน " พ่อ

ตอนที่86 " พี่น้ำใสกลับก่อนนะคะคนเก่ง อย่าดื้อ อย่างงอแงนะคะ " น้ำใสพูดและหอมแก้มไอริน " ฮึก แม่จ้า !! " และไอรินก็ร้องไห้ออกมาทันที พวกเราก็ต้องมองหน้ากัน ไอรินอ้าแขนให้น้ำใสอุ้ม น้ำใสอุ้มไอรินขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้ " เอางี้แล้วกัน น้ำหวานกับน้ำใสไม่มีงานก็อยู่เล่นกับไอรินแล้วกัน ส่วนเรา2คนมีงานก็ไปทำงานกันก่อน เดี๋ยวพี่ให้คนขับรถไปให้ " พี่มาร์ตินพูด " เอาอย่างงั้นก็ได้ เจอกันที่บ้านตอนเย็นนะคะ ถ่ายเสร็จเดี๋ยวเรา2คนโทรหาค่ะ " น้ำฟ้าพูดกับฉันและน้ำใส " โอเค " ฉันตอบน้อง " เดี๋ยวไปพร้อมพวกพี่แล้วกัน พี่จะไปดูงานต่อ " พี่คริสเตียนพูด " ลุงยังทำงานในวันแต่งงานของเพื่อนอีกเหรอคะ " น้ำฝนหันไปพูดกับพี่คริสเตียน " แน่นอน ทุกอย่างต้องใช้เงิน ไปได้แล้ว ไปมึง " พี่คริสเตียนหันไปพูดกับน้ำฝนเสร็จ ก็หันไปพูดกับพี่แอสตัน " เอ่อ ฝากจัดการด้วยแล้วกัน กูกับไอ้มาร์ตินจะไปจัดการงานที่ไอ้ลีวายสั่งไว้หน่อย " พี่คาร์เตอร์พูด " อื้ม " จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายไปทำหน้าที่กัน ตอนนี้ที่บ้านรวมเหลือแค่ฉัน น้ำใส ไอริน พี่น้ำหอมกับน้ำอิง ออกไปซื้อของเข้าบ้านกัน " หม่ามี๊ สวย " ตอนนี้ฉันกำล

ตอนที่88 " พี่ลีวาย !! " เสียงยี่หวาเรียกผม และวิ่งเข้ามาผมได้ยินเสียงแม่บ้านเรียก " คุณยี่หวาถอดรองเท้าก่อนดีกว่านะคะ " สักพักยี่หวาก็เดินเข้ามาในห้องอาหาร " หนูยี่หวากินข้าวกันลูก " คุณย่าพูดชวนยี่หวา เธอยิ้มและทิ้งตัวลงนั่งข้างผม เธอกวาดตามองอาหารบนโต๊ะ " ยี่หวาขอเป็นสลัดได้ไหมคะ ช่วงนี้ไดเอท " " มีอันไหนก็กินอันนั้น อย่าเรื่องเยอะ " ผมพูด " แต่ยี่หวาไม่ อยากกินนี่ค่ะ อาหารอะไรก็ไม่รู้ ต้มๆผัดๆ เป็นอาหารคนแก่เลย " ยี่หวาพูด " ยี่หวา ! " ผมหันไปเตรียมจะเอ่ยปากด่าหน่อย " เอาละๆ หนูแดง เอาสลัดมาให้คุณยี่หวาหน่อยนะ หนูยี่หวาเอาอะไรเพิ่มไหมลูก " คุณย่าหันไปสั่งเด็กในบ้าน และมาถามยี่หวา " น้ำแร่ แล้วกัน เอาแค่นั้นแหละ " ยี่หวาหันไปพูดกับเด็กในบ้านแทน " หึ " เสียงไอ้คาร์เตอร์หัวเราะออกมา " มีอะไรรึเปล่าคะพี่คาร์เตอร์ " ยี่หวาหันไปถามมัน " เปล่า พอดีนึกสนุกอะไรอยู่น่ะ " ไอ้คาร์เตอร์พูดน้ำเสียงนิ่งๆ ส่งสายตาคมกริบให้แก่ยี่หวา " ตาคาร์เตอร์ " คุณย่าเอ่ยปากเรียกมัน ไอ้คาร์เตอร์ไหวไหล่ สักพักเด็กในบ้านก็เอาสลัดมาให้ยี่หวา " ย่าอิ่มแล้ว ย่าขึ้นไปพักก่อนนะ " ค

ตอนที่90 " ว้าว ว่าแล้วที่ไม่ไปคลับ แอบไปมีสามีนี่เอง เสียดายจัง " คุณบอลพูดยิ้มๆ " เสียดายอะไรคะ " ฉันพูดพร้อมส่งแขนไปคล้องคอคุณบอล ใช้สายตายั่วยวนเขา " เสียดาย ยย " คุณบอลพูดพร้อมก้มลงมาจูบปากฉัน เราทั้งคู่ยืนจูบกันไปซักพัก ประตูลิฟท์ก็เปิดออก และคนที่ยืนอยู่ตรงประตูลิฟท์ทำให้ฉันถึงกับตกใจรีบผลักคุณบอลออกห่างตัว แต่คุณบอลก็ดึงฉันเข้าไปยืนใกล้ๆอยู่ดี " หึ " เสียงหัวเราะ และเดินเข้ามาในลิฟท์ " ผมถึงชั้นที่เพื่อนผมอยู่แล้ว ยังไงก็มาหาผมบ้างนะครับ แล้วเจอกัน " คุณบอลพูดยิ้มและเดินออกจากลิฟท์ไป ตอนนี้เหลือฉันกับ... " พี่แอสตัน " ฉันเรียกพี่เขาเสียงเบา เขาไม่ได้สนใจที่ฉันเรียก พอถึงชั้นที่เขากับฉันจะมา ประตูลิฟท์เปิดออก เขาก้าวออกไป " ฉันไม่สนใจหรอก เธอจะทำอะไรก็เรื่องของเธอ แต่ถ้าคนในครอบครัวของฉันเป็นอะไร ฉันจะไม่เก็บมันไว้เด็ดขาด น้ำหวานน่ะ ถึงเธอไม่ถือโทษที่จะเอาคืน แต่กับฉัน ฉันจะทำคืนกลับมันให้เจ็บแสบกว่าเดิม " เขาพูดแค่นั้น ก็เดินออกจากลิฟท์ไปเลย หัวสมองฉันกำลังประมวลคำพูดเขา น้ำหวานเป็นคนในครอบครัว หึ ตลก คิดว่าจะทำอะไรฉันได้เหรอ คำขู่งี่เง่า ฉันเดินตามหลังเขาไป