Doctor ex-lover. พ่ายรักหมอลีวาย

Doctor ex-lover. พ่ายรักหมอลีวาย

last updateDernière mise à jour : 2026-05-11
Par:  NsNsnamMis à jour à l'instant
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
14Chapitres
12Vues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

การที่เราเลิกกันไปโดยไม่รู้เหตุผลว่าเลิกเพราะอะไร ??... ทุกอย่างมันคาใจทั้งเขาและเธอ การกลับมาเจอกันอีกครั้งนี้เหมือนพรหมลิขิตหรือ... อะไรกัน(?)

Voir plus

Chapitre 1

ตอนที่1

ตอนที่1

" น้ำ​หวานกินอะไรเพิ่มไหม " พี่ลีวายเงยหน้าจากเมนูมาถามฉัน 

" ไม่แล้วค่ะ  แค่นี้พอแล้ว " ฉันยิ้มตอบ  พี่ลีวายพยักหน้า และคืนเมนูให้กับพนักงาน

" วันนี้วันอะไรจำได้ไหม ".พี่ลีวายถามฉัน 

" จำได้ค่ะ  จำได้ดีเลย  " วันนี้คือวันที่ดีของฉัน และก็เป็นวันที่เลวร้ายสำหรับฉันเหมือนกัน 

" เป็นอะไรรรึเปล่า   ทำไมไม่ยิ้มเลย  ไม่ดีใจเหรอ  ครบรอบ3ปีของเราเลยนะ " พี่ลีวายพูดยิ้ม   ฉันชะงัก  ไม่ได้น้ำหวาน  ตอนนี้เก็บเกี่ยวความสุขไป  พอถึงเวลาแกควรทำใจ  ฉันยิ้มให้พี่ลีวาย  พร้อมกับหยิบของในกระเป๋าออกมาให้เขาระหว่างรออาหาร  ฉันยื่นกล่องของขวัญให้เขา

"  นี่ค่ะ  ของขวัญวันครบรอบ  ของมันอาจจะไม่แพง  แต่น้ำหวานคิดว่า มันมีคุณค่ามากนะคะ "  ฉันพูด  พี่ลีวายรับของจากมือฉันและเปิดออก  มันคือ นาฬิกาข้อมือที่ไม่ได้แพงสำหรับเขา  แต่มันแพงสำหรับฉันมาก  ฉันตั้งใจจะซื้อให้เขาอยู่ในวันครบรอบปีนี้

" หื้ม   ไม่เห็นต้องซื้อให้พี่ขนาดนี้เลย แค่เราอยู่กับพี่ก็พอแล้วนะ  ทุกวันนี้แค่มีเราพี่ก็ดีใจแล้ว " พี่ลีวายพูดยิ้ม 

" ไม่เป็นไรค่ะ  น้ำหวานไม่เคยให้อะไรพี่เลย  เอาไว้ดูต่างหน้าเวลาน้ำหวานไม่อยู่กับพี่ไง  " 

" หมายความว่ายังไง " พี่ลีวายคิ้วขมวดถามฉันเสียงเข้ม 

" ก็ น้ำหวานอีกไม่กี่อาทิตย์น้ำหวานก็ต้องออกฝึกแล้ว  เราคงเจอกันน้อยลงและไม่รู้น้ำหวานจะโดนส่งไปฝึกที่ไหนไงค่ะ  เพื่อเราไม่ได้เจอกัน " ฉันพูด 

" ฝึกที่โรงพยาบาล พ่อพี่ไหม  พี่ให้พ่อเดินเรื่องให้ " ​​​​ พี่ลีวายพูด 

" ไม่ดีกว่านะคะ  พี่ลีวายน้ำหวานอยากไปหาประสบการณ์เองนะคะ นะคะ " ฉันรีบปฏิเสธพี่เขา 

" ก็ได้ !!  อย่าอ้อนบ่อยไม่ดีต่อใจพี่เลย " พี่ลีวายพูด  อาหารมาเสิร์ฟเต็มโต๊ะแล้ว  เรา2คนก็ทานมื้อนี้ไปด้วยความสุขที่เต็มโต๊ะ จนคนรอบข้างต้องอิจฉาเรา  มันก็คือวันนี้วันสุดท้ายแล้ว  อีกไม่ได้นาน  ก็ไม่มีแบบนี้แล้วแหละ   พอกินอาหารเสร็จพี่ลีวายก็พาฉันไปดูหนังต่อ  ช่วงที่คบกันมาพี่เขาดูแลฉันดีมาก  ดีจนฉันจะทำใจไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น   พอหนังจบ นี่มันก็ดึกแล้ว ระหว่างเราอยู่บนรถ 

" น้ำหวานหยิบของให้พี่หน่อยอยู่ด้านหลัง " พี่ลีวายพูดขณะมองถนน  ฉันเอี้ยวตัวไปมองถุงกระดาษแบรนด์ดังอยู่ถุงเดียว  ฉันหยิบมา

"  อันนี้เหรอค่ะ "  ฉันหันไปให้พี่ลีวายดู  

" ใช่ครับ  เปิดเลย "  ฉันเปิดดูเข้าไปเจอกับกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงิน  และหยิบออกมาเปิดกล่องดู   'สร้อยข้อมือ ' 

" ของพี่ให้เรา สำหรับวันครบรอบปีนี้ " พี่ลีวายพูดยิ้ม 

" แพงไปรึเปล่าค่ะพี่ลีวาย " ฉันถามเขา 

" สำหรับคนสำคัญไม่มีอันไหนแพงครับ  " พี่ลีวายพูด 

"  ขอบคุณมากนะคะ "  ฉันหันไปหอมแก้มพี่เขา

​​​​​​"  ไม่พอครับ  อยากได้อีก " พี่ลีวายพูด ฉันรู้ว่าหมายถึงอะไร

"  แต่พี่ขับรถอยู่ไงค่ะ อันตราย !! " ฉันยิ้มตอบ

" คืนนี้ไปนอนคอนโดพี่นะ " พี่ลีวายพูด  ฉันคิดชั่งใจ ปล่อยมันไปน้ำหวาน  มันคือความสุขสุดท้ายเก็บความทรงจำที่ดีกับคนที่รักไว้เยอะ ๆ 

" ได้ค่ะ !! แต่น้ำหวานไม่มีชุด " ฉันพูด 

" ใส่ชุดพี่ไปก่อนนะครับ  เดี๋ยวค่อยซักชุดนี้และพรุ่งนี้พี่ไปส่งที่มหาวิทยาลัย " พี่ลีวายพูดยิ้มดีใจที่คืนนี้ฉันจะไปนอนด้วย  ฉันพยักหน้ายิ้มให้พี่เขา   ความสุขสุดท้าย  ฉันขอเก็บไว้หน่อยแล้วกัน  ก่อนที่ฉันจะไม่ได้พบเจอเขาอีก  เขาคือรักแรก และแฟนคนแรกของฉัน  

​​​​​​

​​​​​​

 

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
14
ตอนที่1
ตอนที่1 " น้ำ​หวานกินอะไรเพิ่มไหม " พี่ลีวายเงยหน้าจากเมนูมาถามฉัน " ไม่แล้วค่ะ แค่นี้พอแล้ว " ฉันยิ้มตอบ พี่ลีวายพยักหน้า และคืนเมนูให้กับพนักงาน" วันนี้วันอะไรจำได้ไหม ".พี่ลีวายถามฉัน " จำได้ค่ะ จำได้ดีเลย " วันนี้คือวันที่ดีของฉัน และก็เป็นวันที่เลวร้ายสำหรับฉันเหมือนกัน " เป็นอะไรรรึเปล่า ทำไมไม่ยิ้มเลย ไม่ดีใจเหรอ ครบรอบ3ปีของเราเลยนะ " พี่ลีวายพูดยิ้ม ฉันชะงัก ไม่ได้น้ำหวาน ตอนนี้เก็บเกี่ยวความสุขไป พอถึงเวลาแกควรทำใจ ฉันยิ้มให้พี่ลีวาย พร้อมกับหยิบของในกระเป๋าออกมาให้เขาระหว่างรออาหาร ฉันยื่นกล่องของขวัญให้เขา" นี่ค่ะ ของขวัญวันครบรอบ ของมันอาจจะไม่แพง แต่น้ำหวานคิดว่า มันมีคุณค่ามากนะคะ " ฉันพูด พี่ลีวายรับของจากมือฉันและเปิดออก มันคือ นาฬิกาข้อมือที่ไม่ได้แพงสำหรับเขา แต่มันแพงสำหรับฉันมาก ฉันตั้งใจจะซื้อให้เขาอยู่ในวันครบรอบปีนี้" หื้ม ไม่เห็นต้องซื้อให้พี่ขนาดนี้เลย แค่เราอยู่กับพี่ก็พอแล้วนะ ทุกวันนี้แค่มีเราพี่ก็ดีใจแล้ว " พี่ลีวายพูดยิ้ม " ไม่เป็นไรค่ะ น้ำหวานไม่เคยให้อะไรพี่เลย เอาไว้ดูต่างหน้าเวลาน้ำหวานไม่อยู่กับพี่ไง " " หมายค
last updateDernière mise à jour : 2026-04-28
Read More
ตอนที่2
ตอนที่2 ตอนนี้พี่ลีวายพาฉันมาที่คอนโดเขา ฉันก็มาบ่อยอยู่แต่ไม่เคยได้มานอน " เราไปอาบน้ำก่อนเลย เดี๋ยวพี่คุยงานกับเพื่อนก่อนนะ " พี่ลีวายพูด" อ้าวพี่มีธุระรึเปล่า น้ำหวานมากวนรึเปล่าค่ะ " ฉันถาม " เราอ่ะ ไม่กวน แต่ไอ้พวกมารเนี่ยแหละมันกวน เดี๋ยวพี่มาครับ อาบน้ำก่อนเลย ดูเสื้อผ้าพี่ใส่ได้เลยนะ " และพี่ลีวายก็เดินออกจากห้องไป ฉันไม่รอช้า เดินไปหาเสื้อผ้าได้กางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดสีขาว จากนั้นก็เดินถือเข้ามาในห้องน้ำ ฉันจัดการซักชุดนักศึกษาและชุดชั้นในด้วยมือ เดินไปอบแห้งกับเครื่องซักผ้าพี่ลีวายอีกห้องจากนั้นก็เอาไปตาก และเดินกลับมาอาบน้ำต่อ พออาบน้ำแต่งตัวจนเสร็จก็เดินออกมา เจอกับพี่ลีวายพอดี" รอนอนพร้อมพี่นะ " พี่ลีวายพูดยิ้มและเดินเข้าห้องน้ำไปเลย ​​​​​​ฉันเดินไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าเดินมานั่งที่ปลายเตียงและพิมส่งข้อความบอกพี่น้องว่านอนหอกับเพื่อน จากนั้นฉันก็เปิดเล่นโซเชียลไปเรื่อย เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมกับพี่ลีวายที่เดินนุ่งผ้าขนหนูปิดแค่ช่วงเอว พี่เข้าเดินเข้าห้องแต่งตัวไป เฮ้อออ พอเอาเข้าจริงก็แอบกลัวนะ คิดดีแล้วใช่ไหมน้ำหวาน ...." ทำอะไรอยู่นะ คุ
last updateDernière mise à jour : 2026-04-28
Read More
ตอนที่3
ตอนที่3 " พี่น้ำหวาน พี่น้ำหวาน!! " เสียงของน้ำฟ้าเรียก ทำฉันสะดุ้งเล็กน้อย " เสียงดังอะไร น้ำฟ้า อยู่ใกล้กันแค่นี้ " ฉันพูดบ่นน้อง " น้ำฟ้าเรียกพี่น้ำหวานตั้งนานแล้วนะคะ จะถามว่าเอาอะไรเพิ่มอีกไหมค่ะ " ฉันก้มมองของในรถเข็น ตอนนี้ฉันกับน้ำฟ้ามาซื้อของเข้าบ้านกัน " ไม่เอาแล้วละจ้ะ ไปจ่ายเงินกันดีกว่า " ฉันพูด น้ำฟ้าพยักหน้าและเข็นรถไปจ่ายเงิน พอจ่ายเสร็จก็พากันกลับบ้านกัน ฉันชอบตกอยู่ในความคิดตัวเองแบบนี้ตลอด และไม่ใช่เรื่องอะไรเลยที่คิดมีแต่เรื่องเก่าๆ ฉันกับพี่เขา เลิกกันมา4ปีเต็มๆ จะบอกว่าเลิกเหรอ ใช่แหละ!! ฉันไม่เคยมีโอกาสได้พูดคำว่าเลิกเลย ส่วนพี่เขาฉันก็ไม่รู้ว่าเป็นไงบ้างในช่วง4ปีที่เลิกกัน ฉันวุ่นวายกับชีวิตมาก ทั้งเรียน ทั้งฝึกงาน ทั้งภาระหนี้สิน มันเยอะไปหมด ไม่มีเวลาให้กับตัวเองเลย ทำแต่งาน งานทุกอย่างจริงๆ เพราะต้องส่งตัวเอง น้อง และค่าใช้จ่ายในบ้านอีก มันเป็นช่วงที่เหนื่อยมาก ทุกคนคงคิดใช่ไหมว่า ทำไมฉันเรียนที่เดียวกับพี่เขาแล้วไม่เจอเขาเลย ฉันไปฝึกงานกับโรงพยาบาลต่างจังหวัดเลยและไปไม่บอกเขาด้วยว่าที่ไหน จากนั้นฉันก็ตัดการติดต่อพี่เขาไปเลย ตั้งหน้าต
last updateDernière mise à jour : 2026-04-28
Read More
ตอนที่4
ตอนที่4 1 ปีต่อมา ฉันใช้ชีวิตที่หนักหน่วงมากช่วง1ปีนี้ เหมือนฟ้ากำลังแกล้งฉัน แกล้งให้ฉันมาเจอคนคนที่ทำชีวิตฉันเกือบพัง ให้กลับมาดูถูกฉัน งานที่เคยว่าดีตอนนี้ฉันเหมือนทาสรับใช้อ่ะ ฉันไม่เคยได้ทำงานที่เกี่ยวกับพยาบาลเขาทำกันเลย ฉันคิดไว้แล้วแหละการกลับมาเจอยี่หวา ฉันก็เหมือนพาตัวเองมาเจอนรกดีๆเลย ทุกคนที่เป็นเพื่อนร่วมงานกับฉันจากตอนแรกฉันเพื่อนเยอะมาก ตอนนี้ มีน้อยคนที่จะคบกับฉันอย่างจริงใจ การทำงานที่เคยเป็นสุข ที่เคยคิดว่าดีตอนนี้มันจบลงแล้ว " น้ำหวาน โดนเรียกอีกแล้วเหรอ น่าสงสารจัง ให้พี่ไปพูดด้วยอีกเสียงไหม " พี่แคร์ พยาบาลรุ่นพี่ที่อยู่เวรกับฉันพูด " ไม่ต้องหรอกค่ะพี่ ไปให้เขาพูดเหน็บมาอีกเหรอ น้ำหวานไปได้ค่ะ ถึงจะไม่ผิดแต่ก็จะทำไงได้ละคะ เฮ้อ น้ำหวานขอตัวก่อนนะคะ " ฉันพูดพร้อมเตรียม ทุกคนสงสัยใช่ไหมค่ะว่าฉันจะไปไหน ก็ไปรับฟังข้อกล่าวหาต่างๆ ที่ฉันไม่ได้ทำ ในแต่ละวัน ไม่ว่าพยาบาลคนไหนจะทำผิดที่อยู่เวรพร้อมฉัน ก็จะเป็นฉันที่ถูกเรียกไปตำหนิ หัวหน้าฉันยังออกปากเห็นใจอ่ะ แต่ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่กลับมาปลอบใจกันทีหลัง ฉันเดินไปยังห้องผู้อำนวยการโรงพยาบาล
last updateDernière mise à jour : 2026-04-28
Read More
ตอนที่5
ตอนที่5 #ลีวาย ตอนนี้ผมกำลังมาทำธุระให้กับคุณย่าของผม ท่านหว่านให้ผมมาเอาของที่โรงพยาบาลของเพื่อนท่าน เห็นว่าของอยู่กับคุณสุดาภรรยาของผู้อำนวยการของโรงพยาบาลที่นี้ ผมไม่ค่อยได้มาที่นี่บ่อย ส่วนใหญ่ที่มาก็เพราะคุณย่าสั่งมาเท่านั้น และก็เช่นตอนนี้ที่ผมพยายามหาข้ออ้างต่างๆ เพราะไม่อยากมาเจอใครบ้างคน แต่คุณย่าก็เอาข้ออ้าง108 พันอย่างเพื่อที่จะให้ผมมาเอาให้ได้ แค่เอาของนะผมไม่อะไรหรอก ผมรู้ว่าพวกท่านคิดอะไร วันนี้คงต้องเสียเวลากับพวกเรื่องไร้สาระแถมไม่มีความสุขเลย ความสุขของผมหายไปตั้งแต่4ปีแล้วครับ... เพราะสิ่งนี้ถึงทำให้ผมเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ จากที่ผมไม่เคยวุ่นวายเรื่องผู้หญิง แต่ตอนนี้เรื่องผู้หญิงผมไม่เคยขาด เหมือนไม่มีความสุข แต่มันต้องการปลดปล่อย ระหว่างรอเธอกลับมา📳📲📳📲 มาร์ติน ' ว่าไง.' ผมรับสายมันและกรอกเสียงลงโทรศัพท์อย่างเซ็งๆ ' มึงอยู่ไหน ' ' ทำไม กูมาทำธุระให้คุณย่าอ่ะ ' ' นี่มึงก็ตามใจเขาเกินไป ไม่พ้นเรื่องไปรับยี่หวาอีกแน่ คุณย่ามึงเขายังคิดจะให้มึงแต่งานกับยี่หวาจริงเหรอว่ะ ' ' กูไม่แต่ง แต่กูขัดใจคุณย่าไม่ได้ไง ' ' เอ่อ พวกมันมารอคุยงานมาได้
last updateDernière mise à jour : 2026-04-28
Read More
ตอนที่6
ตอนที่62 สัปดาห์ต่อมา การที่ฉันได้เจอพี่ลีวายตอนนั้น ฉันคิดแล้วว่า ฉันต้องโดนอะไรอีกแน่ๆ พวกเขาปล่อยฉันให้นิ่งนอนใจได้ถึง 2 สัปดาห์เพื่อมาจัดการฉัน และวันนี้ก็มาถึง ผู้อำนวยการและคณะหมอได้ประชุมครั้งใหญ่ เมื่อมีการจัดส่งไปดูงานและแลกเปลี่ยนวินิจฉัยยาและโรค จะมีหมอและพยายามร่วมโครงการนี้ ทั้งหมด 2 ชีวิต คือหมอ และพยาบาลติดตาม การดูงานครั้งนี้ต้องไปถึงสิงคโปร์ หมอคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน คือ หมอทราย เธอเป็นหมอที่เก่งน่ารัก พูดเพราะ ยิ้มเก่ง เธอเป็นหมอที่จบใหม่และกำลังมาใช่ทุนคืน แต่ที่ถูกส่งตัวก็คงไม่พ้นความไม่พอใจของหลานสาวของผู้อำนวยการละมั้ง เหมือนกับฉันที่โดนไปด้วยในใบส่งตัวบอกฉันเหมาะสม แต่มาเรียกคุยบอกเห็นฉันว่าง เอาเถอะ!!! กการไปอาจจะดีกว่าอยู่ก็ได้" เฮ้อ !!!! " เสียงฉันกับหมอทรายถอนหายใจออกมาพร้อมกัน ในห้องประชุมเหลือแค่ฉันกับเธอ เราทั้งคู่ต่างมองหน้ากัน" ทรายก็ไม่คิดนะคะ ว่าพวกเราเหมือนคนว่างงาน " หมอทรายพูดยิ้ม เธอก็ไม่ต่างจากฉันเท่าไหร่ ทำงานเข้าเวรเป็นบ้าเป็นหลัง " พี่ก็ไม่คิดว่าการที่พี่ทำงานจนหัวยุ่ง มันเหมือนคนว่างงาน " ฉันพูดยิ้มบางๆให้กับหมอทราย
last updateDernière mise à jour : 2026-04-29
Read More
ตอนที่7
ตอนที่7 1 อาทิตย์ต่อมา วันนี้เป็นวันที่ฉันต้องมาทำเรื่องดูน้อง2คนที่ถูกทำร้าย น้ำใสกับน้ำอิง ถูกทำร้ายในบ้านฉันกลับบ้านมาเจอสภาพบ้านและได้ยินเสียงคนตีกันอยู่ข้างบนและตามด้วยเสียงปืน ฉันรีบโทรแจ้งตำรวจ จังหวะฉันกำลังคุยโทรศัพท์พวกมันลงมาทางนี้ และเป็นจังหวะที่น้ำตาลเปิดประตูบ้านเข้ามาด้วยท่าทีที่ไม่ต่างจากฉัน พวกมันพอเห็นฉันกับน้ำตาลก็ตกใจ พวกมันเอาปืนออกขู่ฉันกับน้ำตาลจนต้องยอมปล่อยมันหนีไป ฉันไม่ได้รอตำรวจหรืออะไรทั้งนั้น ฉันกับน้ำตาลวิ่งขึ้นไปดูน้ำใสกับน้ำอิง พอเจอสภาพทั้ง2 ฉันกับน้ำตาลถึงกับเข่าทรุดแต่ก็ต้องต้องรีบพาน้องไปส่งโรงพยาบาล คนแถวนี้ได้ยินแต่ไม่กล้าเข้ามาช่วย จนมีผู้ชายกลุ่มหนึ่งวิ่งมาช่วยฉันพาน้องไปส่งโรงพยาบาล ระหว่างนั้นฉันโทรบอกพี่น้ำหอม พี่เขาน่าจะช็อค เข้าใจแหละขนาดฉันยังน้ำตาไหลเมื่อเห็นสภาพน้อง ฉันพูดอะไรต่อไม่ถูก น้ำตาลจึงเป็นคนคุยแทน และผู้ชายกลุ่มที่มาช่วยพวกฉันพาน้องส่งโรงพยาบาลก็พาฉันมายังโรงพยาบาลBKG. แต่นี่มันโรงพยาบาลของครอบครัวพี่ลีวายนิ่ ภาวนาขออย่าให้ได้เจอกันเลย พยาบาลมารอรับเคสของน้องฉันเต็มเลยเหมือนมีคนสั่งมาแต่ฉันไม่ได้สนใจเพราะตอนนี้น้อง
last updateDernière mise à jour : 2026-04-29
Read More
ตอนที่8
ตอนที่8ระหว่างที่น้ำใสกับน้ำอิงรักษาตัวอยู่ที่นี้ ฉันก็มาบ่อย และพยายามที่จะเลี่ยงเจอพี่ลีวาย จนมาวันนี้ฉันกำลังจะกลับบ้าน ฉันลัดเลาะออกทางด้านหลังของโรงพยาบาล " ทำเหมือนคนไม่รู้จักกันไปได้นะที่รัก " ฉันสะดุ้งนิดหน่อย เสียงพูดเกิดขึ้นจากด้านหลัง ฉันจำได้ดีว่าเสียงใคร เขาเหมือนจะรู้ว่าฉันพยายามหลบหน้าเขา ฉันไม่ได้หันกลับไปมองพี่เขาเลือกที่จะก้าวออกไป แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเดินไปเลย พี่ลีวายเดินมาดึงแขนไว้ก่อน เขากระชากแขนฉันและดึงเข้าไปหาตัวเองแบบ ฉันที่ถูกแรงดึงจากพี่เขาก็เซถลาชนกับลำตัวหนาของเขา " ปล่อยค่ะ! พี่มีอะไรคะ " ฉันพูดและดันตัวเองออก พี่ลีวายเห็นฉันพยายามดันเขาก็เอาแขนเขามากอดฉันให้แน่นและแนบชิดเขาไปอีก ฉันเงยหน้าขึ้นมองพี่เขา พี่ลีวายยักคิ้วอย่างกวนประสาทใส่ฉัน " ปล่อยค่ะ แล้วคุยกันดีๆ " ฉันต้องพูดเสนอทางออกให้เขา เพราะถ้าขืนยืนกอดกันอยู่ใครมาเห็นไม่ดีแน่ ถึงจะเป็นด้านหลังโรงพยาบาลก็เถอะ " งั้นไป !!! " พี่ลีวายพูดพร้อมปล่อยกอดเปลี่ยนมาจับมือและดึงฉันเดินไปกับเขา" ไปไหนค่ะ มีอะไรก็พูดมาค่ะ น้ำหวานไม่ไป " ฉันพูดและสลัดมือออกจากกุมมือที่อบอุ่นที่
last updateDernière mise à jour : 2026-04-29
Read More
ตอนที่9
ตอนที่9 " พี่จะมาทำอะไรที่นี่คะ งั้นน้ำหวานกลับก่อนก็ได้ ถ้าพี่สะดวกจะคุยวันไหนพี่ก็ค่อยมาคุย " ฉันหันไปพูดกับพี่ลีวายที่ตอนนี้กำลังขับเข้าไปจอดรถในที่จอดรถของคอนโด เขาเงียบไม่ตอบฉัน พี่ลีวายหันมามองฉัน " คุยวันนี้แหละ คุยที่นี้ ทำไมทำอย่างกับไม่เคยมา " พี่ลีวายพูดเสียงเรียบ " ไม่ค่ะ!! พี่จะคุยก็คุยตรงนี้แหละ มีอะไรก็พูดมา " ฉันไม่ยอมเถียงเขากลับทันที ใครจะยอมขึ้นไป ไม่รู้ว่าหลังจากขึ้นไปฉันต้องเจออะไรอีกบ้าง " ได้ คุยที่นี้ก็คุย แคบหน่อยคงไม่เป็นไร " พี่ลีวายพูดพร้อมถอยเบาะรถหลังกันมาจับฉันเหมือนจะอุ้ม ฉันรีบถอยหนี แต่จะขยับไปไหนได้ไกลเพราะเรายังนั่งอยู่ในรถ " โอเคค่ะ น้ำหวานยอมแล้ว เลิกทำหน้าหื่นกามสักทีเถอะ " ฉันพูด สุดท้ายฉันก็ต้องยอม เพราะเมื่อกี้ฉันรู้เลยว่าฉันต้องเจออะไร " ก็แค่นั้น เชิญลงครับ " พี่ลีวายพูดยิ้มหวานใส่ ฉันกรอกตามองบนใส่เขากลับไป เราทั้งคู่ลงรถ ฉันเดินตามพี่ลีวายขึ้นคอนโด พยายามสอดส่องสายตาว่ามีใครตามมาไหม " มองหาอะไร " พี่ลีวายถาม " เปล่าค่ะ ! " พนักงานที่นี้ยังคงก้มหัวให้พี่ลีวายเหมือนเดิม ฉันเดินตามเขาขึ้นลิฟท์ เฮ้อ... ฉันถอนหายใจอย่างแรง
last updateDernière mise à jour : 2026-05-02
Read More
ตอนที่10
ตอนที่10 " พี่จะทำอะไรคะ " ฉันรีบถามแล้วพยายามดันไหล่กว้างของเขา พี่ลีวายยกยิ้มมุมปาก " หึ นั่งลง เดี๋ยวพี่เอาน้ำมาให้กิน เพราะคืนนี้เราต้องคุยกันอีกยาว กลัวเราจะคอแห้งก่อน " พี่ลีวายดันฉันให้นั่งลงที่โซฟา และเดินหนีเข้าไปในครัว เฮ้อ... ใจเย็นไว้น้ำหวาน ฉันจับที่หัวใจตัวเองที่ตอนนี้สั่นจนแทบจะออกมาจากร่างกายฉันแล้ว พอตั้งสติได้ พี่ลีวายก็เดินมาพร้อมน้ำ1ขวดกับแก้ว1ใบ ตอนนี้เขาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตไป2-3เม็ด เขาวางแก้วและน้ำลงที่โต๊ะตรงหน้าฉัน เปิดฝาน้ำเทน้ำลงใส่แก้วและยื่นแก้วให้ฉัน " น้ำหวานยังไม่หิวค่ะ " ฉันพูดปฏิเสธ " หึ แน่ใจนะ " พี่ลีวายถามยิ้มแบบไม่น่าไว้ใจ ฉันถอนหายใจหมดปอด " ไม่ค่ะ พี่รีบพูดเรื่องของพี่สักทีนะคะ แต่ถ้าจะมาพูดเรื่องเก่าที่ผ่านมาไม่จำเป็นแล้วค่ะ เราต่างคนต่างอยู่ " ฉันพูดไปแล้ว พี่ลีวายวางแก้วลงโต๊ะอย่างแรง " ไม่จำเป็น พูดมาได้ไง เราไม่เคยรู้จักกันเหรอ แน่ใจใช่ไหม " พี่ลีวายพูดพรางมองหน้าฉัน แต่ฉันก็ยังนั่งนิ่ง " ทำไมถึงหนีกันไป หายไปได้ไงตั้ง4ปี ทิ้งกันไว้แบบนี้ไง มีเหตุผลอะไรถึงหายจากกันไปโดยไม่บอกกันแบบนี้ ใครมันช่วยปิดข่าวเรื่อง
last updateDernière mise à jour : 2026-05-07
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status