เข้าสู่ระบบการที่เราเลิกกันไปโดยไม่รู้เหตุผลว่าเลิกเพราะอะไร ??... ทุกอย่างมันคาใจทั้งเขาและเธอ การกลับมาเจอกันอีกครั้งนี้เหมือนพรหมลิขิตหรือ... อะไรกัน(?)
ดูเพิ่มเติมตอนที่1
" น้ำหวานกินอะไรเพิ่มไหม " พี่ลีวายเงยหน้าจากเมนูมาถามฉัน " ไม่แล้วค่ะ แค่นี้พอแล้ว " ฉันยิ้มตอบ พี่ลีวายพยักหน้า และคืนเมนูให้กับพนักงาน " วันนี้วันอะไรจำได้ไหม ".พี่ลีวายถามฉัน " จำได้ค่ะ จำได้ดีเลย " วันนี้คือวันที่ดีของฉัน และก็เป็นวันที่เลวร้ายสำหรับฉันเหมือนกัน " เป็นอะไรรรึเปล่า ทำไมไม่ยิ้มเลย ไม่ดีใจเหรอ ครบรอบ3ปีของเราเลยนะ " พี่ลีวายพูดยิ้ม ฉันชะงัก ไม่ได้น้ำหวาน ตอนนี้เก็บเกี่ยวความสุขไป พอถึงเวลาแกควรทำใจ ฉันยิ้มให้พี่ลีวาย พร้อมกับหยิบของในกระเป๋าออกมาให้เขาระหว่างรออาหาร ฉันยื่นกล่องของขวัญให้เขา " นี่ค่ะ ของขวัญวันครบรอบ ของมันอาจจะไม่แพง แต่น้ำหวานคิดว่า มันมีคุณค่ามากนะคะ " ฉันพูด พี่ลีวายรับของจากมือฉันและเปิดออก มันคือ นาฬิกาข้อมือที่ไม่ได้แพงสำหรับเขา แต่มันแพงสำหรับฉันมาก ฉันตั้งใจจะซื้อให้เขาอยู่ในวันครบรอบปีนี้ " หื้ม ไม่เห็นต้องซื้อให้พี่ขนาดนี้เลย แค่เราอยู่กับพี่ก็พอแล้วนะ ทุกวันนี้แค่มีเราพี่ก็ดีใจแล้ว " พี่ลีวายพูดยิ้ม " ไม่เป็นไรค่ะ น้ำหวานไม่เคยให้อะไรพี่เลย เอาไว้ดูต่างหน้าเวลาน้ำหวานไม่อยู่กับพี่ไง " " หมายความว่ายังไง " พี่ลีวายคิ้วขมวดถามฉันเสียงเข้ม " ก็ น้ำหวานอีกไม่กี่อาทิตย์น้ำหวานก็ต้องออกฝึกแล้ว เราคงเจอกันน้อยลงและไม่รู้น้ำหวานจะโดนส่งไปฝึกที่ไหนไงค่ะ เพื่อเราไม่ได้เจอกัน " ฉันพูด " ฝึกที่โรงพยาบาล พ่อพี่ไหม พี่ให้พ่อเดินเรื่องให้ " พี่ลีวายพูด " ไม่ดีกว่านะคะ พี่ลีวายน้ำหวานอยากไปหาประสบการณ์เองนะคะ นะคะ " ฉันรีบปฏิเสธพี่เขา " ก็ได้ !! อย่าอ้อนบ่อยไม่ดีต่อใจพี่เลย " พี่ลีวายพูด อาหารมาเสิร์ฟเต็มโต๊ะแล้ว เรา2คนก็ทานมื้อนี้ไปด้วยความสุขที่เต็มโต๊ะ จนคนรอบข้างต้องอิจฉาเรา มันก็คือวันนี้วันสุดท้ายแล้ว อีกไม่ได้นาน ก็ไม่มีแบบนี้แล้วแหละ พอกินอาหารเสร็จพี่ลีวายก็พาฉันไปดูหนังต่อ ช่วงที่คบกันมาพี่เขาดูแลฉันดีมาก ดีจนฉันจะทำใจไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น พอหนังจบ นี่มันก็ดึกแล้ว ระหว่างเราอยู่บนรถ " น้ำหวานหยิบของให้พี่หน่อยอยู่ด้านหลัง " พี่ลีวายพูดขณะมองถนน ฉันเอี้ยวตัวไปมองถุงกระดาษแบรนด์ดังอยู่ถุงเดียว ฉันหยิบมา " อันนี้เหรอค่ะ " ฉันหันไปให้พี่ลีวายดู " ใช่ครับ เปิดเลย " ฉันเปิดดูเข้าไปเจอกับกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงิน และหยิบออกมาเปิดกล่องดู 'สร้อยข้อมือ ' " ของพี่ให้เรา สำหรับวันครบรอบปีนี้ " พี่ลีวายพูดยิ้ม " แพงไปรึเปล่าค่ะพี่ลีวาย " ฉันถามเขา " สำหรับคนสำคัญไม่มีอันไหนแพงครับ " พี่ลีวายพูด " ขอบคุณมากนะคะ " ฉันหันไปหอมแก้มพี่เขา " ไม่พอครับ อยากได้อีก " พี่ลีวายพูด ฉันรู้ว่าหมายถึงอะไร " แต่พี่ขับรถอยู่ไงค่ะ อันตราย !! " ฉันยิ้มตอบ " คืนนี้ไปนอนคอนโดพี่นะ " พี่ลีวายพูด ฉันคิดชั่งใจ ปล่อยมันไปน้ำหวาน มันคือความสุขสุดท้ายเก็บความทรงจำที่ดีกับคนที่รักไว้เยอะ ๆ " ได้ค่ะ !! แต่น้ำหวานไม่มีชุด " ฉันพูด " ใส่ชุดพี่ไปก่อนนะครับ เดี๋ยวค่อยซักชุดนี้และพรุ่งนี้พี่ไปส่งที่มหาวิทยาลัย " พี่ลีวายพูดยิ้มดีใจที่คืนนี้ฉันจะไปนอนด้วย ฉันพยักหน้ายิ้มให้พี่เขา ความสุขสุดท้าย ฉันขอเก็บไว้หน่อยแล้วกัน ก่อนที่ฉันจะไม่ได้พบเจอเขาอีก เขาคือรักแรก และแฟนคนแรกของฉัน ตอนพิเศษ21ปี ต่อมา " วันนี้วันอะไรคะ " พี่ลีวายถามฉัน " วันอะไรนะ น้ำหวานลืมไปแล้ว " ฉันแกล้งทำเป็นลืม แต่จริงๆจำได้หมดแหละว่านี้คือวันที่เราตกลงคบกัน หมายถึงวันที่คบกันตั้งแต่แรกเลย " หึ อย่ามาแกล้ง คืนนี้ไปนอนกับพี่ที่คอนโดนะ " พี่ลีวายพูดชวน " ก็ได้ค่ะ แต่พรุ่งนี้น้ำหวานต้องตื่นแต่เช้าไปดูของที่สั่งไว้มาลงร้าน " " ครับ เดี๋ยวพี่ไปด้วย " พี่ลีวายขับรถพาฉันมาที่คอนโด พวกเราสั่งอาหารมากินที่คอนโดกัน ไม่อยากไปกินข้างนอก อยากใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากกว่า" แน่ใจนะว่าไม่อยากไปไหน " พี่ลีวายถามฉันตอนนี้เรากำลังเก็บของที่กินเสร็จ " ไม่ค่ะ พี่ลีวายไปอาบน้ำก่อนก็ได้นะคะ ตรงนี้ไม่มีอะไรแล้ว " " เราไปอาบก่อนเถอะ พี่ไปหาไอ้คริสเตียนแป๊บนึง เดี๋ยวมานะ อาบน้ำรอเลย " พี่ลีวายพูดและเดินออกจากห้องไป ก่อนเข้าห้องน้ำฉันเห็นถุงที่น้ำฝนให้เป็นของฝากมา ฉันหยิบเดินเข้าห้องไปอาบน้ำด้วย พออาบน้ำเช็ดตัวจนแห่ง ก็ลองหยิบชุดที่อยู่ในถุงดู ชุดว่ายน้ำซีทรู เห้อ !!" ลองหน่อยก็แล้วกัน เดี๋ยวออกไปเปลี่ยน " ฉันจัดการเปลี่ยนและมาส่องกระจกดู สวยมาก มันเข้ากับฉันพอดี แต่ถ้าพี่ลีวายเห็นม
ตอนพิเศษ1 #ลีวาย น้ำหวานรู้สึกตัวช่วงเช้า ถามไถ่อาการเธอก็รู้สึกสบายใจ เห็นว่าเธอไม่เป็นอะไรมากจึงพาเธอเช็ดตัวล้างหน้าแปรงฟัง พอน้ำอิงมาผมก็บอกพวกเธอว่าจะมาดูงานหน่อย ผมขับรถไปยังท่าเรือทันที เพราะพวกมันอยู่ที่นั้นกันแล้ว " น้ำหวานตื่นรึยัง " ไอ้คาร์เตอร์ถามผม " ตื่นแล้ว ตอนนี้อยู่กับน้ำอิง " น้ำอิงขับรถมาเอง ไอ้ริวถึงมานี้เลย ผมเดินไปยังห้องหนึ่งที่ไม่ต่างจากห้องเชือดดีๆ " เฮ้ย!! ลุก " ผมพูดพร้อมเอาน้ำสาดไปที่ยี่หวาเธอนอนสลบไปกับกองเลือด ผมหันถามพวกมันว่าใครทำเธอสภาพเป็นที่พึ่งพอใจผมเลย " เด็กปั้น " ไอ้แอสตันตอบผม " ก็ดี ไม่เปลืองแรงกูดี " ผมพูดกับมัน " พวกแก เลว สัตว์เดรัจฉาน !!! " ยี่หวาพูดตะคอกใส่พวกผม " หึ ฉันเลวได้มากกว่านี้ ที่ฉันเตือนเธอไป มันไม่ได้ทำให้เธอกลัวเลยใช่ไหม ยังกล้ามาวุ่นวายกับเมียฉันอีก " " หึ เมีย ฉันจะเอาพวกแกเข้าคุกให้หมด " " กล้าเหรอ มีอะไรทำไมฉันถึงต้องกลัวเธอ ตอนนี้ ชีวิตเธอ ไม่มีใครแล้ว พ่อกับตาก็ติดคุก แม่กับยายก็หนีไปกบดานต่างประเทศ ทิ้งลูกสาวให้วิ่งหนีหนี้อยู่คนเดียว เธอเนี่ยน่าสงสารนะ " ผมพูดยี่หว่าชะงัก " ไหน มือไหนที่ย
ตอนที่104 " กลับ เปลี่ยนชุดแล้วเอาชุดนี้ทิ้งไปเลยนะ " พี่ลีวายพูด สายตาคมมองไปยังคนที่มองมาที่ฉัน " จะบ้าเหรอ พี่ลีวาย นี่มันชุดที่น้ำฟ้าซื้อมาฝากเลยนะ " ฉันพูด พี่ลีวายจับมือฉันกับมาวินลุกขึ้น ฉันเดินไปเอากระเป๋าที่โต๊ะเพื่อไปเปลี่ยนชุด พี่ลีวายจับมือฉันกับมาวินไปยังห้องเปลี่ยนชุด พอเปลี่ยนเสร็จ พี่เขาก็พาฉันกับมาวินไปกินข้าว จากนั้นก็ไปส่งมาวินไปหาพี่มาร์ติน และจะพาฉันไปไหนก็ไม่รู้ " เราจะไปไหนกันเหรอคะ " ฉันหันไปถามพี่ลีวาย " เดี๋ยวก็รู้ " พี่ลีวายพูดพร้อมขับรถ ขับไปสักพักพี่ลีวายก็เลี้ยวเข้าเขตอำเภอ " มาทำอะไรเหรอคะ " " มาจดทะเบียนสมรส " พี่ลีวายพูดยิ้ม " จะบ้าเหรอคะ ข้ามขั้นไปเยอะเลยนะคะ " ฉันพูดยิ้มให้กับความคิดพี่ลีวาย " ข้ามไปเยอะนั้นแหละ เพราะเราเสียเวลากับเรื่องอื่นมากมายแล้ว คู่เราจดไปเลย งานแต่งก็แล้วแต่น้ำหวานเลย " พี่ลีวายพูด ฉันได้แต่ยิ้ม " ก็ได้ค่ะ ต่อจากนี้พี่ลีวายไม่มีสิทธิ์ออกนอกลู่นอกทางแล้วนะคะ เพราะน้ำหวานถือทะเบียนสมรสเป็นเมียอย่างถูกต้องตามกฎหมาย " ฉันพูดขู่เขา แต่เขากลับยิ้ม " ไม่กลัวเลยครับ เพราะพี่มีแค่เธอ คนอื่นก็ไม่จำเป็น " เรา
ตอนที่103 1 เดือนต่อมา " ป้าน้ำหวานครับบบ มาวินอยากกินไอติมครับ " เสียงเรียกของมาวินดังลั่นบ้าน ตามด้วยเสียงฝีเท้าเล็กๆที่วิ่งมากอดฉัน ฟอด!! " เมื่อวานพึ่งไปกินกับพ่อริวและน้าน้ำอิงมาไม่ใช่เหรอครับ " ฉันก้มลงหอมหลานแล้วพูด " ใช่ครับ แต่วันนี้มันร้อนอีกอ่ะครับ " มาวินพูดเสียงอ้อนฉัน " งั้นไปว่ายน้ำกับป้าไหม ป้าพาไปเล่นน้ำ " ฉันพูดชวนหลาน ไปเล่นน้ำในสระที่เปิดแถวนี้ ฉันส่งข้อความบอกกับพี่น้องฉันในห้องแชท " ไปครับๆไปๆ พี่ไอรินไปด้วยไหมครับ " " ไม่ไปลูก เดี๋ยวตอนเย็นค่อยไปเล่นกับพี่ไอรินนะ วันนี้ไปเที่ยวกับป้าดีกว่า " ฉันพูด วันนี้ฉันอยู่บ้านกับมาวิน2คน คนอื่นไปทำงานกันหมด ส่วนฉันมันคนว่างงานอ่ะนะ 555 ก็เลยรับหน้าที่เลี้ยงหลานไปก่อน อีกไม่กี่วันมาวินก็ไปเรียนที่เดียวกับไอรินแล้ว ตอนนี้กำลังทำเรื่องย้าย และเอกสารต่างๆ ที่ค่อนข้างจะยุ่งยากนิดหน่อย ฉันพาหลานนั่งแท็กซี่มายังสระว่ายน้ำที่เปิดอยู่ไม่ได้ไกลจากบ้านเท่าไหร่ ฉันกับหลานเปลี่ยนชุดมาเป็นชุดว่ายน้ำ " คนเยอะจังเลย " มาวินพูด ใช่ ทำไมวันนี้คนเยอะจัง และทุกสายตามองมาที่ฉันกับมาวิน ฉันจับมือมาวินเดินไปหาโต๊ะว่างนั่
ตอนที่100 " ไม่คิดจะกลับไปทำงานพยาบาลแล้วเหรอ " " คิดค่ะ แค่ดูทำเลไปเรื่อย ถ้าเจอที่ดี ก็อาจจะยอมเป็นหนี้ก้อนใหญ่อีกครั้ง เพื่อทำตามใจตัวเองบ้าง " ฉันพูดยิ้ม พร้อมตักอาหารให้พี่เขา " แล้วแต่เธอ อยากทำอะไรก็ทำ พี่จะอยู่กับเราเสมอ " " ไม่ต้องมาปากหวานค่ะ เราไม่ได้อยู่กัน2คน และที่สำคัญเรา
ตอนที่99 " จากข้อมูลที่ให้มา คุณเดชา ได้สั่งสินค้าเกี่ยวกับสารเสพติดมาจริงหรือไหมคะ " " หลานสาวของคุณมั่วสุมเสพยากันใช่ไหมคะ " " เว็ปพนันนี้ของคุณเดชากับลูกเขยที่ร่วมหุ้นกับแก็งชาวจีนใช่ไหมครับ " " ภรรยาของคุณได้สั่งคนทำร้ายพยาบาลสาวของโรงพยาบาลจริงหรือเปล่าครับ " ฉันกับพี่น้ำหอมนั่งฟั
ตอนที่97 #ลีวาย ตอนนี้ผมกำลังทำเรื่องผ่าตัดให้คุณย่า เด็กที่บ้านคุณย่าโทรมาบอกว่า คุณย่าล้มหัวฟาดพื้น จากการตรวจ ท่านน่าจะหัวหัวฟาดแรงจนทำให้เลือดคั่งในสมอง จนทำให้มีเลือดไหลออกมายังเนื้อเยื่อส่วนที่ใกล้เคียง ทำให้เซลล์สมองบริเวณนั้นได้รับความเสียหายอย่างรวดเร็ว คุณย่าต้องเข้ารับการรักษาอย่างเ
ตอนที่95 #ลีวาย 2 สัปดาห์ต่อมา " มันเกิดอะไรขึ้น ห้ะ แม่ พวกนักข่าวเอาเรื่องพวกนี้มาจากไหน " ยี่หวากำลังคุยโทรศัพท์กับแม่ของเธอ " แม่รีบจัดการกันเลยนะ ดูสิ หนูจะกล้าออกไปไหนแบบนี้ แค่นี้แหละ !!! " ปึง เสียงเธอปิดประตูห้อง " หึ !! " " ตาลีวาย ย่าเห็นข่าวของคุณเดชา มันจริงเหรอลูก " คุณ





