All Chapters of Spacail friend เพื่อนที่สูญหาย 25+: Chapter 21 - Chapter 30

เหงื่อกาฬไหลชโลมร่างของทั้งสามที่นอนเบียดเสียดกันอยู่บนเตียงที่ยับย่น ฮันนี่นอนเกยอยู่บนอกแกร่งของกาเบรียล ส่วนเอก้าถูกวงแขนทรงพลังของทูตสวรรค์โอบกอดไว้จากด้านข้าง ความเงียบเข้าปกคลุมเพียงชั่วครู่ ก่อนที่กาเบรียลจะเริ่มขยับกายอีกครั้ง ​"คิดว่าผมจะปล่อยให้พวกคุณพักจริงๆ เหรอครับ?" กาเบรียลกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำและเต็มไปด้วยอำนาจ เขาสะบัดมือเพียงเบาๆ ขนนกสีทองนับร้อยก็ร่วงหล่นลงมาจากเพดาน แต่มันไม่ใช่ขนนกธรรมดา เพราะทันทีที่มันสัมผัสผิวของฮันนี่และเอก้า มันกลับสร้างความรู้สึก "ซาบซ่าน" จนทั้งคู่ต้องสะดุ้งสุดตัว ​"แก... ไอ้ทูตสวรรค์เจ้าเล่ห์!" ฮันนี่ครางฮือ เธอรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ วิ่งพล่านไปตามผิวหนังจนร่างกายกลับมาตื่นตัวอีกครั้ง "แกใช้ 'มนต์สรวงสวรรค์' กระตุ้นพวกเรางั้นเหรอ?" ​"ผมแค่ช่วยให้พวกคุณ 'มีแรง' รับบทเรียนต่อไปต่างหากครับ" กาเบรียลยิ้มกริ่ม เขาพลิกตัวขึ้นมาอยู่เหนือร่างของซาตานสาวฮันนี่ คราวนี้เป้าหมายหลักของเขาคือการกำราบปีศาจขี้หวงให้ราบคาบ ​กาเบรียลโน้มลงไปบดจูบฮันนี่อย่างรุนแรงและลึกซึ้งกว่าครั้งไหนๆ มือของเขาคว้าข้อมือของซาตานสาวตรึงไว้กับที่นอน ใน

ทันทีที่พ้นสายตาผู้คน ฮันนี่ก็กระชากแขนเอก้าให้หันมาหาเธออย่างแรง แต่กาเบรียลกลับใช้ความไวที่มากกว่าคว้าเอวเอก้าไว้แล้วดึงเข้าหาอกตัวเอง รังสีสีขาวนวลแผ่ออกมาเป็นเกราะกำบังจนฮันนี่ต้องชักมือกลับเพราะความร้อนจากแสงศักดิ์สิทธิ์ ​"ปล่อยมือสกปรกของแกออกจากตัวเอก้าเดี๋ยวนี้!" ฮันนี่คำราม เปลวไฟสีม่วงปะทุขึ้นรอบตัวจนอากาศในทางเดินเริ่มบิดเบี้ยว "แกคิดว่าแกเป็นใครถึงกล้ามาใช้วิธีสกปรกใต้โต๊ะกับคนของฉัน!" ​"ผมก็แค่ทำในสิ่งที่ 'ร่างกาย' ของเธอต้องการไงครับฮันนี่" กาเบรียลยิ้มเย็น แววตาเจ้าเล่ห์จ้องมองซาตานสาวอย่างไม่ลดละ "คุณเองก็เห็นไม่ใช่เหรอว่าเธอสั่นขนาดไหนตอนที่ผมสัมผัส... หรือว่าซาตานอย่างคุณเริ่มจะ 'หมดน้ำยา' จนต้องใช้กำลังบังคับเธอแทน?" ​"ไอ้ทูตสวรรค์ปากดี! งั้นมาดูซิว่าแสงโง่ๆ ของแก จะทนไฟนรกของฉันได้นานแค่ไหน!" ​ฮันนี่พุ่งเข้าใส่กาเบรียลทันที แต่แทนที่จะต่อยหรือตี ทั้งคู่กลับใช้ "พลังปรารถนา" เข้าห้ำหั่นกัน ฮันนี่ใช้มือเรียวคว้าหมับเข้าที่คอเสื้อกาเบรียลแล้วเหวี่ยงเขาไปกระแทกกับผนังห้องน้ำอย่างแรง ก่อนจะบดจูบเขาด้วยความโกรธจัด—มันไม่ใช่จูบที่รักใคร่ แต่เป็นจูบที่ต้องการจะ 'เข

​เย็นวันนั้น ณ หอพักของเอก้า... หลังจากที่ผ่านเหตุการณ์ห้องน้ำวิทยาลัยมา บรรยากาศในห้องแทนที่จะตึงเครียด กลับเต็มไปด้วยมวลความรู้สึกแปลกๆ ฮันนี่นั่งอยู่บนเตียงพลางมองกาเบรียลที่กำลังยืนทำธุระอยู่ในครัวเล็กๆ ของเอก้า ​"นี่ไอ้หน้าขาว... แกจะทำตัวเป็นพ่อบ้านใจกล้าไปถึงไหน?" ฮันนี่บ่นอุบ แต่สายตากลับจับจ้องไปที่แผ่นหลังกว้างของกาเบรียลที่สวมผ้ากันเปื้อนทับเสื้อเชิ้ตที่กระดุมยังหลุดลุ่ยจากฝีมือเธอเมื่อกลางวัน ​กาเบรียลหันมายิ้มละไม ในมือถือแก้วโกโก้ร้อนที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่น "การดูแลคนที่เรารัก... และ 'พันธมิตร' ที่ร่วมรบด้วยกันมา มันเป็นเรื่องพื้นฐานของสรวงสวรรค์ครับฮันนี่" ​เขาเดินตรงมาที่เตียง ยื่นแก้วให้เอก้าหนึ่งแก้ว และอีกแก้วส่งให้ฮันนี่อย่างสุภาพ ฮันนี่รับมาจิบพลางทำหน้ายู่ "หวานชะมัด... เหมือนนิสัยแกไม่มีผิด" ​"แต่คุณก็ดื่มจนหมดนะครับ" กาเบรียลแกล้งแหย่พลางนั่งลงข้างๆ ฮันนี่ คราวนี้เขาไม่ได้รุกรานด้วยกำลัง แต่กลับเอื้อมมือไปลูบผมสีแดงเพลิงของซาตานสาวอย่างแผ่วเบา "เหนื่อยไหมครับ? วันนี้คุณใช้พลังไปเยอะนะ ทั้งขู่คนในโรงอาหาร ทั้งสู้กับผมในห้องน้ำ..." ​ฮันนี่ชะงักไปครู่หนึ่ง เ

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านสีขาวเข้ามาในห้องพักของเอก้า ร่างเล็กที่นอนอยู่ตรงกลางเริ่มขยับกายเมื่อรู้สึกถึงความว่างเปล่าข้างตัว เธอหันไปมองฝั่งซ้าย... ฮันนี่ หายไปแล้ว หันไปมองฝั่งขวา... กาเบรียล ก็ไม่อยู่ ​"ไปไหนกันหมดนะ..." เอก้าพึมพำพลางคว้าเสื้อคลุมมาสวมแบบล้าๆ ร่างกายเธอยังคงรู้สึกถึงความ "คับแน่น" และความร้อนผ่าวจากบทรักเมื่อคืนที่ยังทิ้งร่องรอยไว้ในใจ ​ทันทีที่เปิดประตูห้องนอนออกมา กลิ่นหอมของเนยละลาย กาแฟคั่วสด และกลิ่นอายจางๆ ของมนต์ตราสวรรค์ก็ลอยมาปะทะจมูก ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้เอก้าต้องขยี้ตาซ้ำ ​กาเบรียลสวมเพียงกางเกงสแล็คตัวเดียว เผยแผงอกขาวเนียนที่เต็มไปด้วยรอยข่วนจางๆ ของซาตานสาว เขากำลังตั้งใจทอดแพนเค้กอยู่หน้าเตา ส่วนฮันนี่... เธออยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของกาเบรียล (ซึ่งมันยาวแค่ปิดต้นขา) กำลังนั่งอยู่บนเคาน์เตอร์ครัวพลางถือแก้วกาแฟจิบอย่างสบายใจ ​"แกใส่น้ำตาลเยอะไปแล้วนะกาเบรียล เดี๋ยวเอก้าก็ฟันผุหมดหรอก" ฮันนี่เอ่ยท้วงพลางใช้เท้าเรียวเขี่ยแผ่นหลังแกร่งของทูตสวรรค์เล่นอย่างถือวิสาสะ ​"ผมคำนวณมาดีแล้วครับฮันนี่ ความหวานระดับนี้จะช่วยให้เอก้ามี

หลังจากที่กาเบรียลอุ้มเอก้าที่หลับสนิทไปวางลงบนเตียงอย่างนุ่มนวล เขาก็หันกลับมามองฮันนี่ที่ยืนพิงกรอบประตูห้องนอนอยู่ ซาตานสาวในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งที่หมิ่นเหม่จะหลุดมิหลุดแหล่ สายตาของเธอยังคงวาวโรจน์ด้วยความท้าทาย แม้ร่างกายจะเพิ่งผ่านศึกหนักบนโต๊ะอาหารมาก็ตาม ​"มองอะไรไอ้หน้าขาว? เอก้าหลับไปแล้ว แกก็ควรจะไปพักได้แล้วนะ" ฮันนี่เอ่ยพลางกอดอก แกล้งทำเป็นวางมาด ​กาเบรียลไม่ตอบ แต่เขาเดินเข้าหาเธออย่างช้าๆ รัศมีสีทองจางๆ รอบตัวเขาเริ่มเข้มข้นขึ้นจนกลายเป็นสีอำพัน "ผมยังไม่เพลียครับฮันนี่... และผมรู้สึกว่า เมื่อกี้เรายังมี 'เรื่องค้างคา' กันอยู่... แบบที่ไม่มีเอก้ามาคั่นกลาง" ​เขารวบเอวบางของฮันนี่แล้วดันเธอติดกำแพงห้องนั่งเล่น มือแกร่งเชยคางซาตานสาวขึ้นมาสบตา "คุณบอกว่าผมกินดุ... งั้นมาลองดูซิว่าถ้าผม 'ตั้งใจ' จะกินคุณคนเดียวจริงๆ คุณจะทนได้สักกี่น้ำ" ​"หึ... ปากดีนักนะ!" ฮันนี่กระชากคอเสื้อกาเบรียลลงมาบดจูบอย่างบ้าคลั่ง คราวนี้ไม่มีความอ่อนโยนเพื่อเอก้า มีเพียงความกระหายที่นรกและสวรรค์มีต่อกัน ลิ้นร้อนพัวพันกันดุเดือดจนเกิดเสียงเฉอะแฉะน่าอาย กาเบรียลอุ้มฮันนี่ขึ้นจนขาเรีย