Spacail friend เพื่อนที่สูญหาย 25+

ห้าปี... นานพอที่จะทำให้คนคนหนึ่งลืมวิธีสะกดคำว่าความสุข แต่ไม่เคยนานพอที่จะทำให้ 'เอก้า' ลืมกลิ่นน้ำหอมจางๆ ของเพื่อนสนิทที่หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย

เอก้านั่งทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างคาเฟ่ที่เดิมที่พวกเธอเคยมานั่งเล่นด้วยกันประจำ ท่ามกลางผู้คนพลุกพล่านในย่านมหาวิทยาลัย เธอยังคงมองหาใบหน้าคมคายและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของใครบางคนอยู่เสมอ แม้ลึกๆ จะรู้ว่ามันเป็นความหวังที่ริบหรี่

"ยัยเอก้า! เหม่ออีกแล้วนะแก กินเค้กสิ เดี๋ยวก็จืดชืดหมดหรอก" เสียงของเพื่อนสนิทในกลุ่มตะโกนเรียกสติ ทำให้เอก้าสะดุ้งเล็กน้อย

"อืม... กินอยู่แหละ แค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย" เอก้าตอบเลี่ยงๆ พยายามฝืนยิ้มให้เพื่อนๆ เหมือนทุกวัน

ทันใดนั้น บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน... ลมหนาวประหลาดพัดวูบเข้ามาในร้านจนคนรอบข้างเริ่มกระซิบกระซาบ แสงไฟในคาเฟ่กะพริบถี่ๆ เหมือนจะดับแต่ก็ไม่ดับ กลิ่นหอมหวานของวานิลลาที่เคยอบอวลกลับถูกแทนที่ด้วยกลิ่น 'กำยาน' และ 'กุหลาบป่า' ที่เยือกเย็นจนน่าขนลุก

ตึก... ตึก... ตึก...

เสียงส้นเท้ากระทบพื้นไม้ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ทุกอย่างรอบตัวเอก้าดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ มีเพียงเธอที่ยังคงรับรู้ถึงการมาเยือนของใครบางคน

"ไม่ได้เจอกันนานนะ... ยัยเพื่อน(พิเศษ)"

เสียงแหบเสน่ห์ที่แสนคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง เอก้าตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาจากอก เธอค่อยๆ หันกลับไปมอง... และสิ่งที่เห็นก็ทำให้ลมหายใจของเธอแทบจะหยุดชะงัก

ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้... คือ 'ฮันนี่' ไม่ผิดแน่ แต่ฮันนี่คนนี้ต่างจากเดิมโดยสิ้นเชิง เส้นผมสีเข้มถูกเปลี่ยนเป็นสีบลอนด์สว่างเรืองรองราวกับแสงจันทร์ ดวงตาที่เคยขี้เล่นกลับดูคมกริบและมีประกายสีแดงจางๆ ซ่อนอยู่ข้างใน ผิวพรรณดูเนียนละเอียดจนเกินมนุษย์ และชุดสีดำสนิทที่เธอใส่นั้นทำให้เธอดูเหมือนนางพญาที่หลุดออกมาจากตำนานมืด

"ฮันนี่... เธอจริงๆ เหรอ? เธอหายไปไหนมา!" เอก้าเค้นเสียงถามออกมา น้ำตาเริ่มคลอเบ้าด้วยความโกรธปนคิดถึง

ฮันนี่ไม่ตอบ แต่กลับก้าวเข้ามาช้าๆ ก่อนจะโน้มตัวลงมาจนปลายจมูกแทบจะชิดกับแก้วหูของเอก้า ลมหายใจที่เป่ารดนั้นไม่ไช่ความอุ่นของมนุษย์ แต่มันคือความร้อนรุ่มที่ทำให้อะดรีนาลีนในร่างของเอก้าพุ่งพล่าน

"ไปทำสัญญากับซาตานมาน่ะ... เพื่อที่จะได้กลับมาทวง 'คำสัญญา' ที่เธอเคยให้ไว้ไง"

มือเรียวของฮันนี่เชยคางเอก้าขึ้นมาสบตา นิ้วโป้งของเธอเกลี่ยริมฝีปากล่างของเอก้าเบาๆ อย่างกวนประสาทและโหยหาในเวลาเดียวกัน

"เตรียมตัวไว้ให้ดีนะเอก้า... เพราะจากนี้ไป ฉันจะไม่หายไปไหนอีก จนกว่าจะครอบครองเธอได้ทั้งตัว!"

สัมผัสที่ริมฝีปากนั่นร้อนรุ่มจนเอก้าเผลอกลั้นหายใจ แต่ก่อนที่เหตุการณ์จะ 'ล้ำเส้น' ไปมากกว่านั้น ฮันนี่ก็ผละออกไปดื้อๆ พร้อมยืดตัวตรงแล้วส่งยิ้มกวนประสาทให้กลุ่มเพื่อนของเอก้าที่นั่งอ้าปากค้างกันอยู่ทั้งโต๊ะ

​"ไงทุกคน... จำกันไม่ได้เหรอ?" ฮันนี่เอ่ยทักด้วยน้ำเสียงร่าเริงผิดกับบรรยากาศเมื่อครู่ลิบลับ

​"ฮะ... ฮันนี่! นั่นแกจริงๆ เหรอวะ?" เสียงเพื่อนคนหนึ่งโพล่งขึ้น "ทำไมแก... ดูเปลี่ยนไปขนาดนี้วะ แล้วผมสีนี้คืออะไร แซ่บเว่อร์!"

​"ไปทำธุระที่ต่างประเทศมาน่ะ เลยถือโอกาสรีโนเวทตัวเองนิดหน่อย" ฮันนี่โกหกคำโตหน้าตายพลางทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ว่างข้างเอก้าอย่างถือวิสาสะ "แล้วนี่กินอะไรกันอยู่เหรอ? ขอกินด้วยคนดิ หิวจะแย่"

​ความกวนประสาทแบบเดิมๆ ของฮันนี่ทำให้บรรยากาศอึดอัดเมื่อครู่จางลงไปบ้าง แต่ไม่ใช่กับเอก้า... เธอยังรู้สึกได้ถึงรังสีความร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวคนข้างๆ และที่สำคัญ เธอยังคาใจกับไอ้คำว่า 'สัญญาซาตาน' นั่นไม่หาย

​"ฮันนี่ ออกไปคุยข้างนอกกับฉันเดี๋ยวนี้" เอก้ากระชากแขนเสื้อคนผมบลอนด์ทันที

​"ว้า... จะรีบไปไหนล่ะเอก้า ฉันเพิ่งมาถึงเองนะ" ฮันนี่หันมาเลิกคิ้วกวนๆ แต่ดวงตาสีเพลิงที่วูบไหวอยู่นิดๆ สื่อความหมายว่าเธอเองก็รอจังหวะนี้อยู่เหมือนกัน "แต่ถ้าเธออยาก 'รื้อฟื้น' ความหลังกับฉันสองต่อสองขนาดนั้น... ฉันก็ตามใจ"

​เอก้ากึ่งลากกึ่งจูงฮันนี่ออกมาที่ลานจอดรถหลังร้านซึ่งไร้ผู้คน ทันทีที่ประตูปิดลง เอก้าก็ดันตัวฮันนี่ติดกำแพงทันที (ถึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายดูมีพลังมากกว่าเดิมหลายเท่าก็เถอะ)

​"เลิกเล่นตลกได้แล้วฮันนี่! 5 ปีที่ผ่านมาเธอหายไปไหนมา แล้วที่บอกว่าไปทำสัญญาซาตาน... มันหมายความว่ายังไง!"

​ฮันนี่หัวเราะในลำคอเบาๆ เธอยกมือขึ้นคว้าข้อมือของเอก้าไว้แล้วกดลงกับกำแพงแทน จนตอนนี้กลายเป็นเอก้าที่ตกอยู่ในพันธนาการของซาตานสาวอีกครั้ง

​"อยากรู้ขนาดนั้นเลยเหรอ?" ฮันนี่โน้มหน้าเข้ามาใกล้จนหน้าผากชนกัน "ในนรกมันเหงามากนะเอก้า... ทุกนาทีที่นั่น ฉันเห็นแต่ภาพเธอ ฉันเลยขอพรจากซาตานเพื่อให้ได้กลับมาหาเธอ แต่ข้อแลกเปลี่ยนมันก็สูงพอดู..."

​"แลกกับอะไร..." เอก้าถามเสียงสั่น

​"แลกกับสถานะเพื่อนของเธอไง" ฮันนี่กระซิบพลางใช้นิ้วมืออีกข้างไล้ไปตามลำคอของเอก้าอย่างแผ่วเบาแต่ทำให้ขนลุกซู่ "เพราะตั้งแต่นี้ไป... ฉันมีหน้าที่แค่ทำให้เธอ 'รัก' ฉันจนโงหัวไม่ขึ้นเท่านั้นเอง"

​ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าที่เคยสว่างก็มืดครึ้มลงทันตาเห็น ฟ้าผ่าลงมาเปรี้ยงใหญ่ส่งสัญญาณว่า 'พันธสัญญา' เริ่มทำงานแล้ว

เอก้าพยายามจะเบือนหน้าหนี แต่สายตาของฮันนี่กลับมีพลังบางอย่างที่ตรึงเธอไว้ไม่ให้ขยับไปไหน ความรู้สึกคิดถึงที่สะสมมา 5 ปี ปะทะกับความกลัวในสิ่งเหนือธรรมชาติที่อยู่ตรงหน้าจนสับสนไปหมด

​"รักจนโงหัวไม่ขึ้นงั้นเหรอ... มั่นหน้าไปหรือเปล่าฮันนี่" เอก้าเค้นเสียงตอบโต้ ทั้งที่ลมหายใจเริ่มติดขัด

​"หึ... ไม่ต้องรีบตอบตกลงตอนนี้ก็ได้" ฮันนี่คลายพันธนาการออกช้าๆ แต่กลับเปลี่ยนเป็นสวมกอดเอวเอก้าไว้หลวมๆ แทน "เพราะต่อจากนี้ ชีวิตของเธอจะไม่ได้ 'สงบสุข' แบบเดิมอีกต่อไปแล้วล่ะ"

​ยังไม่ทันที่เอก้าจะเข้าใจความหมาย เสียงกรีดร้องจากด้านหน้าคาเฟ่ก็ดังขึ้น!

​พร้อมกับการปรากฏตัวของเงาสีดำทมิฬที่พุ่งผ่านท้องฟ้ามาอย่างรวดเร็ว มันไม่ใช่คน และไม่ใช่สัตว์ แต่มันคือ 'สิ่งที่ตามล่าฮันนี่' มาจากโลกเบื้องล่าง!

​"มาเร็วกว่าที่คิดแฮะ..." ฮันนี่สบถเบาๆ ดวงตาสีเพลิงลุกโชนขึ้นทันที เธอผลักเอก้าไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว "เอก้า! ถอยไปอยู่หลังฉัน แล้วห้ามออกมาไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น!"

​วินาทีนั้น เอก้าได้เห็นแผ่นหลังของเพื่อนสนิทที่ดูสง่างามและน่าเกรงขามกว่าครั้งไหนๆ เส้นผมสีบลอนด์ของฮันนี่สว่างจ้าขึ้นจนกลายเป็นเกราะแสง...

​นี่คือจุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ที่เอก้าต้องเผชิญ ชีวิตที่มีซาตานสาวเป็น 'เพื่อนพิเศษ' และ 'บอดี้การ์ด' ส่วนตัว!