All Chapters of Spacail friend เพื่อนที่สูญหาย 25+: Chapter 11 - Chapter 20

บรรยากาศหน้าบ้านพักริมทะเลที่ควรจะดูเคร่งเครียดและเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย ตอนนี้กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นสตรอว์เบอร์รี่หวานฉ่ำจนมดแทบจะขึ้นทราย เจ้าปีศาจสุนัขป่าที่มีปีกมหึมาและหน้าตาสุดโหดเหี้ยมกำลังยืนจามจนตัวโยน ฮัดชิ้ว! ฮัดชิ้ววว! ทุกครั้งที่มันจาม ขนปุยสีดำของมันก็หลุดกระจายออกมาเหมือนหมาผลัดขน ​"ไงล่ะแก... เจอพลัง 'สตรอว์เบอร์รี่สังหาร' เข้าไปถึงกับไปไม่เป็นเลยล่ะสิ!" ฮันนี่ตะโกนเกทับ ทั้งที่มือข้างหนึ่งยังกุมจมูกแดง ๆ ของตัวเองไว้ ส่วนอีกข้างก็พยายามปาดน้ำตาที่คลอเบ้าเพราะอาการแพ้ ​"ฮันนี่! อย่ามัวแต่โม้ รีบจัดการมันสิ เดี๋ยวพวกยัยลูกพีชในบ้านก็ส่องกระจกออกมาเห็นหรอก!" เอก้าตะโกนสั่งพลางแอบมองลอดช่องประตูออกมาด้วยความลุ้นระทึก ​"ก็ฉันกำลังพยายามอยู่นี่ไง! แต่มือมันลื่นสบู่ไปหมดแล้ว!" ฮันนี่พยายามรวบรวมพลังอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่หวังพึ่งไฟนรกแล้ว แต่เธอจะใช้ 'อาวุธเคมี' จากโลกมนุษย์ให้เป็นประโยชน์ ฮันนี่วิ่งไปคว้า 'ขวดน้ำยาล้างจาน' ที่วางอยู่ริมระเบียงมาถือไว้ ​"จงดูซะ! นี่คืออาวุธร้ายแรงที่สุดของมนุษยชาติ... มนต์ตราแห่งซันไลต์!" ​ฮันนี่บีบน้ำยาล้างจานลงบนฝ่ามือ แล้วดี

ลมทะเลที่พัดกรรโชกอยู่บนดาดฟ้าไม่ได้ทำให้ความร้อนรุ่มระหว่าง 'ฮันนี่' และ 'เอก้า' ลดน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว เมื่อไร้ซึ่งเสียงหัวเราะของเพื่อน ๆ และไร้ซึ่งอาการภูมิแพ้ที่คอยกวนใจ พี่ฮันนี่คนเดิมที่ทั้งดุ ทั้งหื่น และหวงก้างยิ่งกว่าใครก็กลับมาแบบเต็มพิกัด ​"มองฉันสิเอก้า... เลิกหลบตาได้แล้ว" ฮันนี่กระซิบพลางบดเบียดร่างกายที่ร้อนจัดเข้าหา จนเอก้าสัมผัสได้ถึงทุกสัดส่วนที่แนบชิดผ่านเนื้อผ้าบางเบา ​"ฮันนี่... พอแล้ว... เราตกลงกันแล้วไงว่าจะเป็นตอนหลัง ๆ" เอก้าพยายามเค้นเสียงประท้วงที่สั่นเครือ ทั้งที่มือเผลอไปขยำบ่าของคนผมบลอนด์ไว้แน่น ​"ก็นี่มัน 'หลัง' จากเหตุการณ์ปูเสฉวน และ 'หลัง' จากยาแก้แพ้แล้วไง" ฮันนี่แถหน้าตายพลางเลิกคิ้วกวน ๆ "ถือว่าเป็นการชดเชยที่ทำให้ฉันเสียฟอร์มต่อหน้าเพื่อนเธอด้วยแล้วกันนะ" ​ฮันนี่ไม่รอให้เอก้าได้โต้ตอบ เธอโน้มลงมาประกบจูบที่ร้อนแรงจนเอก้ารู้สึกเหมือนสมองถูกหลอมละลาย รสชาติของเบียร์จาง ๆ ปนกับความหวานล้ำของคนตรงหน้าทำให้เอก้าเริ่มโอนอ่อนตามใจ มือเรียวของซาตานสาวที่เคยซุกซนเริ่มรุกคืบเข้าไปใต้ขอบกางเกงของเอก้าช้า ๆ สัมผัสที่ปลายนิ้วร้อนระอุจนเอก้าเผลอแอ่

บรรยากาศในโรงภาพยนตร์ระดับเฟิร์สคลาสที่นั่งโซฟาเบดขนาดใหญ่ดูเป็นส่วนตัวและมืดมิดพอที่จะทำให้อะไรบางอย่างเริ่มต้นขึ้น 'เอก้า' นั่งอยู่ตรงกลางโดยมี 'ฮันนี่' นั่งอยู่ฝั่งซ้ายและ 'กาเบรียล' นั่งอยู่ฝั่งขวา หนังแอ็กชันบนจอภาพขนาดยักษ์เริ่มส่งเสียงดังกระหึ่ม แต่มันกลับไม่เข้าหูของเอก้าเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะสัมผัสจากคนข้างกายทั้งสองเริ่มรุกคืบเข้ามา ​"หนังน่าเบื่อจังนะเอก้า... ฉันว่าเรามาหาอะไร 'ตื่นเต้น' ทำกันดีกว่า" ฮันนี่กระซิบเสียงพร่าพลางเอื้อมมือมากุมมือซ้ายของเอก้าไว้แน่น ​"ความตื่นเต้นที่แท้จริงคือการสำรวจภายในจิตใจนะครับคุณเอก้า..." กาเบรียลพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ดวงตากลับพราวระยับอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มือขวาของเขาเลื่อนมาวางบนหน้าขาของเอก้าอย่างถือวิสาสะ ​"อื้อ... ทั้งคู่หยุดนะ..." เอก้าประท้วงเสียงสั่น แต่กลับไม่มีแรงผลักไส ​ฮันนี่เริ่มรุกหนักขึ้นด้วยการเลื่อนมือขึ้นมาลูบไล้ต้นขาด้านในของเอก้า ความร้อนจากฝ่ามือซาตานแผดเผาผ่านเนื้อผ้าบางเบาจนเอก้าขนลุกซู่ ในขณะเดียวกัน กาเบรียลกลับใช้พลัง 'พระพร' บางอย่างที่ทำให้ปลายนิ้วของเขาส่งกระแสความรู้สึกซ่านเสียวประหลาดเข้าไปใน

ความอดทนของซาตานอย่าง 'ฮันนี่' มีขีดจำกัด และมันพังทลายลงในค่ำคืนนี้เอง เธอนั่งกอดอกอยู่บนขอบหน้าต่างคอนโด จ้องมอง 'เอก้า' ที่เพิ่งเดินเข้าห้องมาด้วยสายตาที่เย็นเฉียบยิ่งกว่าน้ำแข็งในขุมนรก ​"เอก้า... มานี่" ฮันนี่สั่งเสียงเรียบแต่ทรงพลัง ​เอก้าเดินเข้าไปหาด้วยใจที่เต้นรัว ฮันนี่คว้าหมับเข้าที่ลำคอระหง ไม่ได้บีบแรงแต่เป็นการบังคับให้สบตา "ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่ากลิ่นดอกลิลลี่มันเหม็นสาบ... แต่ทำไมวันนี้กลิ่นมันถึงติดตัวเธอมาแรงขนาดนี้? แรงจนเหมือนว่าเธอไปคลุกคลีกับมันมาทั้งวัน!" ​"ฮันนี่... ฉันแค่..." ​"หยุดโกหก!" ฮันนี่คำราม รอบกายเธอเริ่มมีเปลวไฟสีม่วงปะทุขึ้น "ถ้าเธอไม่พูด ฉันจะไปกระชากคอไอ้เทพบุตรนั่นมาถามเอง!" ​ก๊อก ก๊อก ก๊อก ​ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นอย่างพอดิบพอดี ฮันนี่สะบัดหน้าไปมองพลางแสยะยิ้ม "มาหาถึงที่เลยงั้นเหรอ? ดี!" ​เธอสะบัดมือเพียงครั้งเดียว ประตูห้องก็เปิดออกอย่างแรง ปรากฏร่างของ 'กาเบรียล' ที่ยืนสงบอยู่ในชุดขาวสะอาดตา ในมือถือช่อดอกลิลลี่สีขาวบริสุทธิ์ที่ดูขัดกับบรรยากาศมาคุในห้องสุดๆ ​"ผมเกรงว่าคุณจะทำให้คุณเอก้าตกใจนะครับคุณฮันนี่" กาเบรีย

ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะเมื่อกาเบรียลยืดกายขึ้นเต็มความสูง แสงสีนวลรอบตัวเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีทองเข้มข้นจนดูขลัง ฮันนี่ที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ข้างเอก้าแสยะยิ้มท้าทาย ​"เอาสิ... โชว์ให้ฉันดูหน่อยว่า 'ของดี' จากสวรรค์ที่แกภูมิใจนักหนามันจะขนาดไหน" ฮันนี่เอ่ยท้าพลางปล่อยโซ่ตรวนที่ข้อมือเอก้าให้หลวมลงเล็กน้อย เพื่อให้เธอได้ขยับกายรับสัมผัสใหม่ได้เต็มที่ ​กาเบรียลไม่ตอบเป็นคำพูด แต่เขาค่อยๆ ปลดเปลื้องอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายออก เผยให้เห็นเรือนร่างที่ราวกับรูปสลักหินอ่อนที่สมบูรณ์แบบที่สุด และสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้นั้น... "ท่อนยาวสวรรค์" ที่ดูสง่างามแต่แฝงไปด้วยความดุดัน มันใหญ่โตจนเอก้าที่นอนมองอยู่ถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายด้วยความตื่นตระหนกแกมโหยหา ​"ผมบอกแล้วไงครับเอก้า... ว่าคุณจะต้องติดใจ" กาเบรียลกระซิบเสียงต่ำพลางแทรกตัวเข้ามาอยู่ระหว่างเรียวขาคู่สวยของเธอ ​เขาประคองสะโพกมนของเอก้าให้ยกขึ้นสูง รับกับองศาที่เขากำลังจะมอบให้ กาเบรียลค่อยๆ กดส่วนปลายที่ร้อนระอุเข้าหาความฉ่ำเยิ้มของเอก้าอย่างช้าๆ... นุ่มนวลแต่หนักแน่น ​"อ๊ะ... อ๊าาา! กาเบรียล... มัน... มันใหญ่เกินไป..." เอก้าครางชื่อเขา