All Chapters of Spacail friend เพื่อนที่สูญหาย 25+: Chapter 1 - Chapter 10

​ท้องฟ้าเหนือลานจอดรถมืดสนิทราวกับมีใครเอาหมึกดำไปป้าย เงาทมิฬปริศนารูปร่างคล้ายควันสีดำควบแน่นจนกลายเป็นอสุรกายที่มีกรงเล็บแหลมคม มันพุ่งเข้าใส่ฮันนี่ด้วยความเร็วสูง! ​"ฮันนี่! ระวัง!" เอก้าอุทานด้วยความตกใจ ​แต่ฮันนี่กลับยืนนิ่ง มุมปากหยักยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน เพียงแค่เธอสะบัดมือเบาๆ เปลวไฟสีน้ำเงินครามก็พุ่งออกจากปลายนิ้ว กลายเป็นโล่เพลิงที่เผาไหม้เงาดำนั้นจนสลายไปในพริบตา กลิ่นไหม้ของกำยานรุนแรงขึ้นจนเอก้าต้องยกมือขึ้นปิดจมูก ​"กระจอก..." ฮันนี่พึมพำ ก่อนจะหันมาหาเอก้าที่ยืนอึ้ง "เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?" ​"มะ... ไม่เจ็บ แต่นั่นมันตัวอะไรน่ะฮันนี่! แล้วเธอ... ทำแบบนั้นได้ยังไง!" ​"ลูกน้องของพวกที่อยากให้ฉันกลับไปนรกใจจะขาดน่ะ" ฮันนี่ก้าวเข้ามาใกล้ คราวนี้แววตาซาตานหายไป เหลือเพียงแววตากวนๆ แบบเดิม "แต่เสียใจด้วยนะ พอดีฉันชอบ 'ที่นี่' มากกว่า โดยเฉพาะตอนที่มีเธออยู่ด้วย" ​ฮันนี่ถือวิสาสะคว้าข้อมือเอก้าแล้วลากไปที่รถสปอร์ตคันหรูสีดำขลับที่จอดอยู่ไม่ไกล ​"จะไปไหน! ฉันยังไม่ได้บอกลาเพื่อนเลยนะ" ​"ไม่ต้องลา พวกนั้นไม่ได้อยู่ในสายตาฉันหรอก" ฮันนี่เปิดประตูรถแล้วดันตัวเอก้าเ

บรรยากาศภายในรถสปอร์ตคันหรูที่กำลังมุ่งหน้ากลับคอนโดเงียบสนิทจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของคนสองคน 'เอก้า' นั่งกอดอกมองออกไปนอกหน้าต่าง ความโกรธที่สะสมมาตั้งแต่ที่มหาวิทยาลัยยังไม่จางหายไปง่ายๆ ในขณะที่ 'ฮันนี่' ยังคงขับรถด้วยมือเดียวอย่างผ่อนคลาย มุมปากหยักยิ้มเหมือนกำลังสนุกที่ได้เห็นคนข้างๆ หัวเสีย ​"เลิกทำหน้าเป็นตูดลิงได้แล้วเอก้า ฉันทำไปเพราะหวังดีนะ" ฮันนี่เอ่ยทำลายความเงียบ น้ำเสียงยังคงความกวนประสาทไว้ไม่เปลี่ยน ​"หวังดี? เธอทำให้ท็อปกลัวจนเกือบฉี่ราด แถมยังทำให้คนทั้งคณะมองฉันเป็นตัวประหลาดเนี่ยนะฮันนี่!" เอก้าหันมาแหวใส่ "เธอหายไป 5 ปี แล้วจู่ๆ ก็กลับมาบงการชีวิตคนอื่นแบบนี้ มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ?" ​เอี๊ยด! ​ฮันนี่หักรถเข้าข้างทางก่อนจะเบรกกะทันหันจนตัวเอก้าโยนไปข้างหน้า รถจอดสนิทใต้แสงไฟทางที่กะพริบถี่ๆ ตามอารมณ์ของเจ้าของรถที่เริ่มขุ่นมัว ฮันนี่ถอดแว่นกันแดดออก เผยให้เห็นดวงตาสีเพลิงที่วูบไหวอย่างรุนแรง เธอโน้มตัวเข้าหาเอก้าจนแผ่นหลังบางแนบชิดกับประตูรถ ​"บงการชีวิตคนอื่นงั้นเหรอ?" ฮันนี่กระซิบ เสียงของเธอต่ำและแหบพร่าจนน่าขนลุก "รู้มั้ยเอก้า... ที่นรกน่ะ ความรักม

เช้าวันจันทร์ที่แสนจะสดใส (สำหรับคนอื่น) แต่เป็นเช้าที่นรกแตกสำหรับเอก้า เมื่อเธอตื่นขึ้นมาพบว่า 'ฮันนี่' ไม่ได้อยู่ในชุดเกราะหนังหรือชุดกันเปื้อนลายลูกหมี แต่เธอกลับอยู่ในชุดนักศึกษาถูกระเบียบ กระโปรงพลีทยาวเลยเข่า เสื้อเชิ้ตสีขาวติดกระดุมเม็ดบนสุด (ที่ดูอึดอัดแทน) พร้อมผมบลอนด์ที่รวบเป็นหางม้าอย่างเรียบร้อยจนดูผิดหูผิดตา "ฮันนี่... เธอทำอะไรเนี่ย?" เอก้าขยี้ตาตัวเองแรงๆ "ก็ไปเรียนไง" ฮันนี่ตอบหน้าตายพลางพยายามยัด 'คัมภีร์มนต์ดำ' ใส่ลงในกระเป๋าเป้ลายดอกไม้ "ฉันไปเช็กมาแล้ว วันนี้เธอมีเรียนวิชา 'จริยธรรมและสุนทรียภาพ' ฉันคิดว่าวิชานี้น่าจะเหมาะกับซาตานชั้นสูงแบบฉันมาก" "จริยธรรมเนี่ยนะ! เธอจะไปเรียนให้เขาปราบผีหรือไง!" เอก้ากุมขมับ "แล้วเธอไปเอาชุดมาจากไหน?" "ยืมเพื่อนเธอมาน่ะ... คนที่ชื่อ 'ลูกพีช' น่ะ" ฮันนี่ตอบ "ฉันแค่ดีดนิ้วนิดหน่อย เขาก็ยกให้ทั้งชุดแถมยังบอกว่า 'ฮันนี่ใส่แล้วสวยกว่าฉันอีก' ด้วยนะ" เอก้าถอนหายใจยาวเหยียด "เอาเถอะ อยากไปก็ไป แต่อย่าไปปล่อยไฟนรกใส่ศาสตราจารย์เข้าล่ะ" ณ มหาวิทยาลัย - คาบวิชาจริยธรรม บรรยากาศในห้องเรียนรวมขนาดใหญ่ที่จุคนได้เป็นร้อยเงียบกร

เสียงคลื่นยามดึกดื่นฟังดูเงียบเหงาสำหรับใครหลายคน แต่สำหรับคนสองคนที่กำลังเดินเคียงกันอยู่บนผืนทรายขาวละเอียด มันกลับเป็นเสียงดนตรีที่ช่วยขับกล่อมให้อารมณ์พุ่งสูงขึ้น 'เอก้า' เดินกอดอกพลางมองดูน้ำทะเลสีครามเข้มที่สะท้อนแสงจันทร์สลัว โดยมี 'ฮันนี่' เดินฮัมเพลงเบาๆ อยู่ข้างกาย ​"นึกยังไงมาชวนเล่นน้ำตอนเที่ยงคืนเนี่ยฮันนี่ น้ำมันเย็นจะตาย" เอก้าบ่น แต่ในมือกลับกำชายเสื้อยืดไว้แน่น ​"เย็นสิดี... มันจะได้ช่วยดับ 'ความร้อน' ในตัวฉันไง" ฮันนี่ไม่พูดเปล่า แต่เธอจัดการถอดเชิ้ตบางของตัวเองออก เผยให้เห็นบราลูกไม้สีดำสนิทที่โอบอุ้มทรวงอกอิ่มไว้อย่างหมิ่นเหม่ ผิวขาวราวกับหยาดน้ำค้างของเธอสะท้อนแสงจันทร์จนดูราวกับไม่มีอยู่จริง ​"ฮันนี่! ถอดตรงนี้เลยเหรอ!" เอก้าหน้าแดงซ่านรีบหันหลังหนี ​"ก็ตรงนี้มีแค่ฉันกับเธอนี่นา... หรือเธออยากให้ฉันไปถอดหน้ากองไฟศิษย์เก่า?" ฮันนี่หัวเราะร่วน ก่อนจะเดินเข้ามากอดเอก้าจากด้านหลัง "ถอดสิเอก้า... ไปเล่นน้ำกัน ฉันสัญญาว่าจะ 'ดูแล' เธออย่างดีใต้น้ำนั้น" ​สัมผัสจากอ้อมกอดที่เปือยเปล่าของฮันนี่ทำให้เอก้าตัวสั่นเทิ้ม สุดท้ายเธอก็พ่ายแพ้ต่อสายตาอ้อนวอน (ที่แฝงความ

เช้าวันต่อมา แสงแดดรำไรสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอนบ้านพักริมทะเล 'เอก้า' ตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดเมื่อยที่ต้นขาอย่างรุนแรง เพราะต้องรองรับหัวของซาตานสาวมาทั้งคืน เธอหันไปมองคนข้างๆ ที่ยังนอนหลับปุ๋ย น้ำลายยืดนิดๆ ลงบนกางเกงผ้าเนื้อดีของเธอ ​"ฮันนี่... ตื่นได้แล้ว ยัยซาตานซักโครก!" เอก้าเขย่าตัวเพื่อนสนิท ​"อือ... ใคร... ใครบังอาจมาปลุกราชาแห่งความมืด..." ฮันนี่พึมพำพลางงัวเงียลุกขึ้นนั่ง เส้นผมสีบลอนด์ที่เคยเรียบสวยตอนนี้ฟูฟ่องเหมือนโดนไฟฟ้าสถิต จมูกยังแดงระเรื่อ และที่สำคัญ... เธอยังใส่ชุดกันเปื้อนลายลูกหมีที่เอก้าเอามาสวมให้เมื่อคืนเพื่อกันน้ำมูกเปื้อนเสื้อ! ​"ราชาแห่งความมืดบ้านเธอสิ ดูสภาพตัวเองในกระจกก่อนมั้ย?" เอก้าขำพรืด ​ฮันนี่เดินโซเซไปที่กระจกบานใหญ่ พอเห็นเงาตัวเองปุ๊บ เธอก็กรีดร้อง (แบบเสียงอู้อี้) ทันที "อ๊ายยยย! ใครเอาไอ้หมีสีชมพูนี่มาติดบนตัวฉัน! แล้วทำไมหน้าฉันถึง... ถึงดูเหมือนมนุษย์ที่เพิ่งโดนถังขยะทับแบบนี้!" ​"ก็เธอแพ้ดอกไม้จนขี้มูกไหลไง จำไม่ได้เหรอ?" ​"โกหก! ฉันคือซาตาน! ฉันไม่มีวันขี้มูกไหล!" ฮันนี่พยายามดีดนิ้วเพื่อเรียกไฟนรกมาเผาชุดหมีทิ้ง แต่ส