Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

เสียงบีบแตรดังลั่นตามด้วยเสียงหัวเราะคิกคักของเด็กวัยรุ่น เลโอถอนหายใจเบาๆ และหลบไปอีกทาง ถนนหน้าโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังย่านสุขุมวิท แออัดไปด้วยรถยนต์หลากสีที่จอดเข้าแถวรอรับบริการจากพนักงานรับรถ เลโอมองช่องว่างระหว่างรถสองคัน ก่อนจะขยับตัวแทรกผ่านเข้าไปยังประตูกระจกสูงใหญ่ด้านหน้า"เรามาเยี่ยมคนป่วยค

ไทเกอร์มองหน้าเลโอด้วยความประหลาดใจ ไม่เคยมีใครชมว่าเขาฉลาดมาก่อน ส่วนใหญ่ผู้คนจะมองเขาเป็นแค่เด็กหนุ่มหน้าตาดีที่มีฐานะร่ำรวยเท่านั้น"มึงหิวไหม ?ไปกินอะไรกันไหม?" ไทเกอร์ถามขึ้น"ได้ มีร้านไหนดีๆ แนะนำไหม?" เลโอคิดสักครู่ แล้วพยักหน้า"กูรู้จักร้านอาหารญี่ปุ่นร้านนึงใกล้ๆ นี่กูเลี้ยงดีกว่า ถือว่าเ

แสงไฟสีสันสดใสกระพริบไปมาในจังหวะเพลงที่ดังกระหึ่ม เสียงผู้คนพูดคุยหัวเราะและเสียงแก้วกระทบกันดังแทรกเป็นระยะ กลิ่นแอลกอฮอล์ผสมกับน้ำหอมหลากหลายกลิ่นลอยอบอวลในอากาศ"จริงๆ แล้วกูไม่ค่อยชอบงานแบบนี้เท่าไหร่" เลโอตะโกนกลบเสียงเพลงที่ดังสนั่น"อะไรนะ?" ไทเกอร์เอียงหูเข้ามาใกล้"กูบอกว่า กูไม่ค่อยชอบงาน

หลังจากการสอบปลายภาคผ่านไปได้ด้วยดี ตอนนี้ก็ถึงช่วงปิดเทอมเพื่อจะขึ้นปี 3 แดดส่องแสงสีทองปรอยๆ เข้ามาตามซอกผ้าม่านของหอพัก เลโอนั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ภาพข้างนอกเป็นตึกหอพักอีกหลังที่เกือบจะว่างเปล่า เขาเพ่งสายตาไปยังกระเป๋าเดินทางใบเล็กที่เตรียมไว้บนพื้น เสื้อผ้าพับเรียบร้อยรอที่จะถูกใส่ลงไป แ

เสียงฝนกระหน่ำเทลงมาอย่างหนักหน่วงบนหลังคาหอพักนักศึกษา ท้องฟ้ามืดครึ้มแม้จะเป็นเวลาเพียงบ่ายสามโมง เลโอนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เบื้องหน้าคือหนังสือและโน้ตที่เขาใช้เตรียมตัวสอบกลางภาค แต่ความสนใจของเขากลับจดจ่อกับเสียงน้ำฝนที่รั่วหยดลงมาจากเพดานห้อง กระป๋องและถังที่เขาวางรองน้ำไว้ส่งเสียงดังเป็นจังหวะ