All Chapters of ISAGAD MO KAPITAN : Chapter 11 - Chapter 20

BEATRICE POV Pagbalik ko sa mansion, hindi ko mapigilang hindi mapasimangot ng maisip ang ginawa nila mom sa akin. Literal na they betrayed me.Sinulyapan ko si Caspian na tahimik lamang sa aking tabi at nakatingin sa mansion. “Nasaan na ang motor ko?”tanong ko at tumingin naman ito sa akin. “I'm sure nasa loob na, pinahatid ko yon dito eh,”casual niyang sagot. Pakiramdam ko biglang naubos lahat ng energy sa aking katawan. Nagdadalawang isip akong lumabas, parang hindi pa kasi ako ready na makita sila mommy.“Tsk, pati ba naman sa pagbukas ng pinto ng sasakyan kailangan ako pa ang gagawa,”napabaling ang aking attention ni Caspian na ngayoy naka dungaw na sa akin. Hindi ko namalayang lumabas na pala ito sa driver seat at pinagbuksan ako. I just fixed him a cold gaze at padabog na lumabas.Nang makalabas na ako mabilis rin itong umikot sa driver seat at pinaharorot na palayo ang kotse nito.Matamlay kong pinindot ang doorbell, maya-maya pinagbuksan ako ni manang Meding at bakas sa mu

BEATRICE’S POV“Bakit naman ako pinatawag ng director?”usisa ko habang sabay kaming naglakad ng head nurse palabas ng ER. “Hindi ko alam ehh, basta pinatawag ka lang. Puntahan mo na lang,”tumango lamang ako at kaagad tinungo ang medical director’s office. Huminga muna ako ng malalim bago kumatok.“Come in,”narinig kong wika ni Mr Choa sa loob. Marahan Kong tinulak ang pinto at pumasok sa loob. “Sir, pinapatawag mo raw Ako?”magalang kong tanong kay Mr. Choa na nakayuko ito at merong pinepermahan na documents.“Hmm,”he cleared his throat at ipinatong ang dalawa niyang kamay sa desk, tsaka nag-angat ng tingin sa akin. Medyo kinakabahan ako, dahil ito ang first time na pinapatawag ako ni Mr. Choa. “Miss Beatrice right?”malumanay na tanong ni Mr. Choa, Tuwid akong tumayo habang sinalubong ang titig nito.“Mr. Emelio Monte mayor, is one of our biggest investor at supplier,”panimula ni Mr. Choa.Kumunot ang aking noo dahil sa pangalang binanggit nito na, hindi ko familiar.“Po?”mahinang

BEATRICE'S POV Nang makalampas na sila tita at tito, lumabas na ako sa pinagtataguan ko at naglakad patungo sa room kung saan naroon si Caspian. I took a deep breath, dahil parang sumikip bigla ang dibdib ko dahil sa kaba’ng hindi ko maipaliwanag. Kaagad kong pinihit ang pinto, sumilip muna ako bago pumasok. “Mom, my nakalimutan ba kayo?”narinig kong sabi ni Caspian habang nanatiling nakapikit ang mata nito. Tumikhim ako bago naglakad palapit dito at sinarado ang pinto. He looks better naman, pero meron pa ring bendahe ang kanyang ulo. Tipid akong ngumiti ng dinilat niya ang kanyang mga mata. Iwan ko ba, ayaw kong maging assuming pero, ng makita ko ang kaka-ibang kislap sa kanyang mga mata nakaramdam ako ng saya. Pero kaagad niyang pinawi at pinalitan ng malamig na emotion. “How– do you feel?”malumanay kong tanong at napalunok ng parang merong kung anong bumara sa aking lalamunan. He just Lifted his shoulder at nag-iwas ng tingin sa akin. “Nag tatampo kaya siya sa ginawa ko?”

THIRD PERSON POV “Boss—ang hirap kidnapin ng nurse na iyon, naroon kasi kasama ang po…police captain na naka confine rin sa kabilang silid,”bakas ang takot sa boses ng tauhan ni Mr. Emelio, habang nakayukod sa kanyang harapan. “It's okay, I change my mind. Let them enjoy muna. Magsabi lang ako sa Inyo kung kailan ko ipapatupad ang planong nasa utak ko,”malumanay na ang boses ni Mr. Emelio, habang humihigop ng kape.“Ligpitin niyo na ang lahat ng gamit dahil maya-maya. Ma discharge na ako,”utos niya sa kanyang tauhan. “Ikaw, come with me,”ma awtoridad na utos niya at naglakad palabas ng silid. He casually walks, at sinadyang dumaan sa silid kung saan naroon ang Capitan at ang nurse. Nakita niya'ng merong tatlong police na nakatayo sa labas ng silid. Nagtagis ang bagang ni Mr. Emelio habang lumaguto narin ang mga buto sa kanyang bukong-buko sa galit na namutawi sa kanyang puso’t isipan.“Mr. Choa!”kaagad na sabi ni Mr. Emelio. Hindi na siya nag-atubiling kumatok sa office ng direct

BEATRICE'S POV Nanginginig paren ang kalamnan ko sa takot habang nakaupo ako sa sofa at mahinang humikbi.“Here,”nag-angat ako ng tingin, Kay Caspian ng inabot niya ang Isang basong tubig sa akin.Napalunok ako at nanginginig ang aking kamay na tinanggap ang binigay niyang tubig. Agad kong ininom dahil tuyong-tuyo na rin ang lalamunan ko, kaka sigaw at iyak ko kanina.Tahimik siyang umupo sa aking tabi habang marahang hinagod ang aking likuran.Walang kahit anong boses ang lumabas sa kanyang bibig. Tanging ang mahina niya lamang na hiningang tumama sa gilid ng aking pisngi, marahil nakatingin ito sa akin habang umiinom ako ng tubig. Kahit paano kumalma ako ng nakainom ako ng tubig.“Hmmm,”tumikhim ako at dahan-dahang sinalubong ang malamig na titig ni Caspian. Sa lamig, ay parang nanunuot iyon sa aking puso dahilan upang kumalabog iyon ng mabilis.“Thank– you for saving me,”nahihiyang tugon ko habang nilaro ang aking mga daliri. Napa Kurap-kurap ako at lihim na bumontong hininga ng