ホーム / วัยรุ่น / เหนือศิรา / チャプター 151 - チャプター 160

เหนือศิรา のすべてのチャプター: チャプター 151 - チャプター 160

392 チャプター

บทที่ 73

“ถึงพี่ธาร์จะเลิกกับน้ำ พี่เขาก็ให้เงินกับคอนโดน้ำไว้ น้ำถึงได้มีเงินเลี้ยงเหนือมาได้ จะว่าพี่ธาร์ทิ้งก็ไม่ถูก เพราะตอนนั้นเราสองคนตกลงกันแบบนั้นเอง” สายน้ำไม่ได้ลงลึกถึงความสัมพันธ์ของเธอกับธาร์ แต่คิดว่าศศิตาคงเข้าใจ “พอได้เจอกันอีกครั้ง ถึงพี่ธาร์จะคิดว่าเหนือไม่ใช่ลูกตัวเอง แต่พี่ธาร์ก็ไม่เคยรังเกียจน้ำหรือเหนือสักครั้ง เขารักเหนือเหมือนเป็นลูกของตัวเอง ก่อนที่เขาจะรู้ด้วยซ้ำว่าเหนือเป็นลูก จะมีสักกี่คนที่แสนดีแบบพี่ธาร์ น้ำขอบคุณคุณแม่อีกครั้งนะคะ ที่เลี้ยงพี่ธาร์มาดีเหลือเกิน” “โธ่หนูน้ำ ทำไมเป็นคนดีอย่างนี้” ศศิตาโอบกอดลูกสะใภ้ จิตใจของสายน้ำใสและเย็นเหมือนชื่อของเธอ จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่ท้องไม่มีพ่อ แต่กลับไม่โกรธไม่เกลียดพ่อของลูก “เหนือเป็นของขวัญ เป็นตัวแทนของคนที่น้ำรัก เป็นน้ำที่คอยหล่อเลี้ยงหัวใจของน้ำ สำหรับน้ำ ลูกคือคนที่ทำให้เราเป็นคนดีและอยากทำแต่สิ่งดี น้ำไม่เคยเสียใจที่มีลูกกับพี่ธาร์เลยค่ะ” “ขอบคุณมากหนูน้ำ ขอบคุณที่แสนดีกับธาร์ ขอบคุณที่เลี้ยงเหนือมาอย่างดี” ศศิตาเช็ดน้ำตาหยดแล้วหยดเล่า น้ำตาที่เกิดจากความปลื้มใจและปีติกับคำบอ
続きを読む

บทที่ 74

“นั่นสิ พูดเก่งมาก” ศศิตาลูบแก้มของหลานรักอย่างทะนุถนอม “เพื่อนน้ำที่ช่วยเลี้ยงเหนือ เขาพูดเก่งด้วยค่ะ” สายน้ำหมายถึงป้ากล้วยของลูกชาย ฝ่ายนั้นช่วยเลี้ยงลูกตั้งแต่เธอคลอดใหม่‍ ‍ๆ เพิ่งจะย้ายไปทำงานต่างจังหวัดเมื่อปีที่แล้ว “เราเป็นคนดีมีแต่กัลยาณมิตร” ศศิตายิ้มให้ลูกสะใภ้ ในหัวใจอิ่มฟู เพราะได้ลูกสะใภ้ถูกใจทั้งยังได้หลานน่ารักมาอีกหนึ่งคน “พ่อเหนือ ปวดอึ” เด็กชายวัยสี่ขวบเงยหน้ามองผู้เป็นพ่อ สายน้ำทำท่าจะลุก แต่พ่อของลูกวางมือไว้บนหลังมือตัวเอง “พี่ไปดูเอง น้ำอยู่คุยกับพ่อแม่” เพราะอย่างนี้อย่างไรเล่า เธอถึงได้รักเขาหมดใจ เรื่องเล็ก‍ ‍ๆ น้อย‍ ‍ๆ ที่เขาไม่เคยมองข้าม ลักษณ์ยิ้มกับภาพตรงหน้า เด็กชายตัวน้อยวิ่งนำพ่อไปยังห้องน้ำ เป็นภาพซ้อนทับเมื่อครั้งเขายังอายุเท่าธาร์และธาร์ยังอายุเท่าเหนือ “ไม่คิดว่าเจ้าแฝดของเราจะเป็นพ่อคนแล้ว” ลักษณ์พูดกับภรรยาคู่ชีวิต จากเพื่อนสนิทกลับกลายเป็นคนรักและอยู่ด้วยกันมาถึงตอนนี้สามสิบกว่าปี “จะว่าไป ธาร์มีลูกเร็วกว่าเราอีกนะคะ นับ‍ ‍ๆ ดูแล้วตอนนั้นน่าจะอายุแค่ยี่สิบปลาย‍ ‍ๆ ” ศศิตายิ้มให้ค
続きを読む

บทที่ 75

“พี่ก็คิดว่าน้ำจะเข็ดไม่อยากมีอีกแล้ว” ธาร์ลูบหลังคนตัวเล็กอย่างรักใคร่ ตัวก็เล็กนิดเดียว แต่ทำไมกันนะหัวใจของเธอถึงได้แข็งแกร่งเกินตัว “น้ำบอกแล้วไง เหนือคือของขวัญล้ำค่าของน้ำ ไม่มีเหนือน้ำไม่มีทางรู้เลยว่าเพื่อนที่คบกันจริงใจและแสนดีกับน้ำแค่ไหน ไม่มีเหนือน้ำไม่มีทางรู้ว่าหัวใจของพี่ธาร์งดงามแค่ไหน แล้วแบบนี้น้ำจะเข็ดได้ยังไง” สายน้ำเงยหน้ารับจุมพิตแสนหวานจากเขา กลีบปากบางเผยอเล็กน้อยให้เขาได้ดูดกลืนอย่างบางเบา จากนั้นเรียวลิ้นหนาก็กระหวัดรัดเรียวลิ้นเล็กบาง เสียงครางบางเบาจากคนในอ้อมกอดสร้างความพึงพอใจให้คุณหมอหนุ่ม “ไปผลิตลูกกันครับ”คนฟังหน้าแดงเพราะคำชวนที่ส่งผลให้ท้องน้อยของเธอวูบวาบ อย่างนี้ใช่ไหมที่บอกว่าผีเสื้อกำลังกระพือปีกอยู่ในนั้น “ครั้งนี้พี่จะทำอย่างตั้งใจ อยากได้ลูกสาว” เขาว่าในขณะอุ้มคนที่ต้องปฏิบัติภารกิจทำลูกด้วยกัน “น้ำอยากได้แฝดเลยไหม เดี๋ยวพี่ทำให้” คนโม้อย่างอารมณ์ดีหัวเราะคิกคัก “เอาค่ะ น้ำอยากได้ลูกสาวแฝด” คนอยากได้ลูกสาวแฝดตาลุกวาว เธอมองคนบนร่างที่เปลื้องผ้าตัวเองออกเร็วยิ่งกว่าครั้งไหน‍ ‍ๆ ชอบจังผิ
続きを読む

บทที่ 76

“จะแตก...อา จะแตก” สายน้ำปล่อยตัวตนของเขาให้เป็นอิสระ เธอรีบคร่อมทับจับเจ้ากร่างที่กำลังโตเต็มที่ เธอกดสะโพกลงให้กลืนกินเขาจนสุดทาง จากนั้นก็ขยับโยกเรียกเสียงครางจากคนใต้ร่าง ธาร์ใช้มือทั้งสองข้างจับข้างเอวบาง เขาต้องแตก แต่แตกปากอ่าว เมื่อใกล้ถึงจุดหมายปลายทางของตัวเอง เขาก็จับเอวของเธอไว้แน่นไม่ให้เธอเป็นฝ่ายคุมเกม สายน้ำจิ๊จ๊ะด้วยกำลังจะสุขสม “เดี๋ยวพี่ชดเชยให้ อ๊า!” ในจังหวะนั้นที่เขาไม่เข้าจนสุดทาง สายน้ำอุ่นก็ฉีดพ่นเข้าในกายสาว หลังจากนั้นไม่นานธาร์ก็ชดเชยให้เธออย่างที่เขาบอกไว้ แต่เพราะกลัวว่าเธอจะไม่สบายตัว เขาจึงชดเชยให้หลายรอบ สายน้ำได้แต่คิดในใจแต่ไม่กล้าบ่นออกไป ว่าเขากะให้เธอท้องวันนี้เลยใช่ไหมฉันโบกมือให้เพื่อนทั้งสองที่เพิ่งเดินออกจากช่องทางผู้โดยสารขาออกของสนามบินนานาชาติเชียงใหม่ พอรู้ว่าตอนนี้ฉันตัดสินใจแต่งงานกับพี่ธาร์ ทั้งสองบอกว่าต้องเดินทางมาดูหน้าตาเพื่อนเขยให้เห็นชัด‍ ‍ๆ สักที “ไงจ๊ะ คุณแม่ดูมีน้ำมีนวลขึ้นเยอะ” ทันทีที่เห็นหน้าฉัน กล้วยก็เข้ามาสวมกอดทั้งยังแอบตีตูดฉันเบา‍ ‍ๆ “ก็ได้น้ำดีไงมึง เ
続きを読む

บทที่ 77

“ป้ากล้วย ป้าอิง” เสียงเด็กชายตัวเล็กร้องเรียกและโผเข้าหาทั้งสองสาว “คนเก่งของป้า” เป็นกล้วยที่อุ้มเหนือขึ้นมากอดด้วยความคิดถึง “สวัสดีค่ะ” เพื่อนสาวทั้งสองของฉันยกมือไหว้คุณพ่อของเหนือ “พี่ธาร์ คนนี้กล้วยค่ะ คนนี้อิง” ฉันแนะนำเพื่อนทั้งสองให้เขารู้จัก เขาคงจะคุ้นหน้าทั้งสองบ้างเมื่อครั้งที่เราทั้งสามฝึกงาน “สวัสดีครับ ขอบคุณมากนะครับที่ดูแลน้ำกับเหนือมาอย่างดี” ความซาบซึ้งใจของเขาอยู่ในน้ำเสียง ความรู้สึกอุ่นซ่านครอบคลุมหัวใจฉันทันที “ยินดีมากค่ะ จริงไหมครับคนเก่ง” กล้วยตอบทั้งยังหอมแก้มคนในอ้อมกอดไม่หยุด เหนือพยายามเบี่ยงกายหลบ หัวเราะคิกคักกันอย่างอารมณ์ดี “อย่าแกล้งเหนือ เหนือกลัวแล้ว” “พอได้แล้ว อย่าแกล้งหลาน เดี๋ยวคืนนี้นอนละเมอ” เป็นอิงที่แย่งเหนือไปอุ้มไม่ให้กล้วยได้แกล้งหลานต่อ ฉันกับพี่ธาร์มองภาพนั้นแล้วก็ยิ้ม “เหนือรักป้าอิง” เด็กชายช่างอ้อนกอดคออิงแน่น พร้อมทั้งปรายตาไปหากล้วย “แกล้งป้าใช่ไหมเจ้าเหนือ เรานี่นะเจ้าเล่ห์เหมือนใคร” กล้วยที่เดินตามอิงเข้าบ้านว่าคนเจ้าเล่ห์ “เหมือนพ่อ
続きを読む

บทที่ 78

เด็กชายศิรา โชติภิวรรธ ฉันลูบเอกสารเปลี่ยนชื่อและรับรองบุตรของเหนือด้วยหัวใจพองฟู ไม่คิดว่าจะมีวันนี้ วันที่เหนือได้ใช้นามสกุลของพ่อเขา “ยิ้มอะไร” พี่ธาร์กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น “ยิ้มกับนามสกุลของพี่ธาร์ เพราะจังนะคะ แปลว่าอะไรคะ” ฉันถามเจ้าของอ้อมกอด เก็บเอกสารที่ได้จากอำเภอเข้าในตู้เซฟ ทะเบียนสมรสและรับรองบุตร เอกสารเปลี่ยนชื่อสกุล วันนี้ฉันกับเหนือเปลี่ยนนามสกุลจาก คำบุญนา เป็นโชติภิวรรธ นามสกุลที่อ่านครั้งแรกก็หลงรัก ฉันหลงรักทุกอย่างที่เป็นตัวเขา รักแล้วก็รักอีก ไม่รู้ว่าตัวเองจะตกหลุมรักเขากี่ครั้งกันตั้งแต่ได้รู้จักกัน “โชติภิวรรธ แปลว่า ความรุ่งเรืองอันสว่างไสวหรือความรุ่งโรจน์” เขาบอกเล่านามสกุลอยู่ข้างหู “ความหมายดีนะคะ” ฉันเก็บเอกสารเรียบร้อยและหันหน้ามาหาเขา สวมกอดผู้เป็นเจ้าของนามสกุล “ครับ เหมาะกับน้ำ กับเหนือ” “ขอบคุณค่ะ ขอบคุณที่กลับมา และขอบคุณที่รักกัน” ขอบคุณที่เขากลับมาเชียงใหม่ ขอบคุณความบังเอิญในวันนั้นที่ทำให้เราได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง “อย่างไรเราก็ต้องคู่กัน” คำพูดเขาทำฉันอุ่นใ
続きを読む

บทที่ 79

“พีพีเขาติดลุงธาร์ค่ะ พอได้เจอก็อยากให้อุ้ม นี่คงหวงแหละค่ะ” ลูกพีชกระซิบบอก ฉันเพิ่งรู้ว่าเราสองคนอายุไล่เลี่ยกัน จึงตกลงเรียกกันเหมือนเพื่อน “เด็กเล็กเป็นแบบนี้แหละ ยังไม่พ้นวัยหวงของ” ใบบุญญาหรือหมอใบอธิบาย ฉันเพิ่งรู้ว่ารุ่นพ่อของ ‘โชติ’ เนี่ยเขาเป็นหมอกันหมด หมอใบกำลังเรียนต่อเฉพาะทางด้านจิตเวชศาสตร์เพื่อเป็นจิตแพทย์ในอนาคต ไม่แปลกที่เธอจะเข้าใจพฤติกรรมของเด็ก “เพราะพี่ภูมิแหละเอาใจลูก เห็นน้ำตาไม่ได้ แพ้น้ำตาลูก” ลูกพีชบ่นในขณะผู้เป็นสามีอย่างพี่ภูมิพาน้องพีพีไปเดินเล่นข้างนอก โดยมีเจ้าสองเหมียวรวยรวยกับเมนี่เดินตาม “พีพีอยากเล่นกับแมวไหมคะ” เสียงคุณพ่อพูดกับลูกสาวคะขา ฟังแล้วทำให้ฉันยิ้มตาม เพราะแบบนี้สินะพี่ธาร์ถึงอยากได้ลูกสาว “พี่ภูมิน่ะ เอาใจทั้งเมียทั้งลูกค่ะ เลยดื้อทั้งสองคน” หมอใบกระซิบกระซาบให้ฉันฟัง “น้อย‍ ‍ๆ หน่อยค่ะคุณหมอ” ลูกพีชส่งค้อนให้คุณหมอสาว จากนั้นก็หันกลับมาถามฉัน “ป้าศิตาบอกว่าน้ำทำน้ำเงี้ยวอร่อยมาก เราเลยจะมาฝากท้อง” ลูกพีชว่าและทำท่าลูบท้อง ฉันหัวเราะคิกกับท่าทีเป็นกันเองของทั้งสองสาว
続きを読む

บทที่ 80

“ฉันนี่ทาสสองคนพ่อลูกเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย แกรู้ไหมทุกวันนี้ฉันเนี่ยต้องนอนเตียงเสริม ส่วนพ่อกับลูกเขานอนเตียงใหญ่จ้า” ลูกพีชเองก็ไม่ยอมรับสิ่งที่เพื่อนว่า ส่วนคนฟังได้แต่เบะปาก ก็คงไม่เชื่อเพื่อนเหมือนกัน “ตัวเองนอนเตียงเสริม เพราะไม่อยากตื่นมาให้นมลูกตอนกลางคืนน่ะสิรู้หรอก” “อ้าว รู้เหรอ” พอลูกพีชพูดถึงตรงนี้ ฉันแทบสำลัก “เออ รู้สิ น้ำอย่าเอาเยี่ยงอย่างนะ ผู้หญิงอะไรใช้ผัว ซ้อมเป็นง่อยหรือไง” คนโดนว่าซ้อมเป็นง่อยนอกจากไม่โกรธยังหัวเราะคิกคัก “ใบ ฉันลืมของขวัญน้ำไว้ในกระเป๋าห้องรับแขก แกไปหยิบให้หน่อยสิ” ลูกพีชว่าพร้อมทั้งกะพริบตาออดอ้อน “ใช้เก่ง ใช้จริง ใช้จัง แกเป็นลูกน้าพิซซี่หรือเป็นลูกป้าช่างใช้เฮอะ” หมอใบบ่นเสียงดังยืดยาว แต่กลับเดินไปหยิบของขวัญกล่องเล็ก‍ ‍ๆ จากกระเป๋าของลูกพีช “พวกโชติเป็นพวกปากร้ายใจดี น้ำไม่ต้องคิดเยอะ อยากได้อะไรหรือให้พวกนี้ทำอะไรให้ แค่ใช้เสียงสองกับทำตาวิ้ง‍ ‍ๆ รับรองใจอ่อน” ลูกพีชที่เป็นสะใภ้โชติเหมือนกันกระซิบกระซาบบอกฉันก่อนที่หมอใบจะกลับมา “ขอบคุณนะใบเพื่อนเลิฟ รักแกที่สุด” ลูกพีชท
続きを読む

บทที่ 81

“พอขอแต่งงานเสร็จมึงจะเอาช่อดอกไม้ไปต้มกิน?” ไธม์มองช่อดอกไม้ที่ผมจะใช้ขอแต่งงานอย่างมีคำถาม “อ้าวทำไมล่ะ ของกินได้ก็กินสิ จะทิ้งทำไม” “กูเคยได้ยินแต่เขาเอาดอกไม้ไปอบเพื่อเก็บไว้เป็นที่ระลึก เคยได้ยินแต่มึงกับเมียนี่แหละ เอาดอกไม้ขอแต่งงานไปลวกกิน” ก็เมียกูพิเศษ ใช่ เมียผมพิเศษ ทำไมต้องเหมือนใคร “มึงคิดดูนะไอ้ไธม์ เอาไปอบแห้งเก็บไว้เป็นที่ระลึกก็ต้องเสียพื้นที่เก็บ สะสมเป็นขยะให้โลกอีก ไม่มีประโยชน์อะไรเลย กูเชื่อเมีย เชื่อเมียแล้วจะเจริญ” ผมเห็นไอ้ไธม์สั่นหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ผมแนะนำ ไอ้นี่โง่แล้วอวดฉลาด ถึงได้ไม่มีเมีย “เป็นเอามาก ว่าแต่เสร็จหรือยังทุ่งสวนครัวมึงเนี่ย ระวังนั่งทับพริกขี้หนู แสบไข่แล้วกูจะขำให้” “ไอ้ไธม์พูดเพราะ‍ ‍ๆ สิ เดี๋ยวหลานได้ยิน” ผมรีบว่า มาข่งมาไข่อะไรกัน เดี๋ยวลูกชายผมก็พูดตามหรอก “ไม่เพราะตั้งแต่มึงเรียกกูไอ้แล้วแทนตัวเองว่ากูละ” มันย้อนผม ดูสิ เป็นน้องไม่มีสัมมาคารวะ มิน่าไม่มีเมีย “มึงไม่ต้องด่าทางสายตา ที่กูไม่มีเมียเนี่ยกูเลือก” “รู้ดีสมเป็นหมอ มึงว่ากูไม่เลือกเหรอ กูจะฟ้
続きを読む

บทที่ 82

ผมบรรจงสวมแหวนให้เธอ ถึงจะมีแหวนอีกวงบนนิ้วก็ไม่เป็นไร ใส่ไปด้วยกันนี่แหละ ผมจูบหลังมือน้ำหลาย‍ ‍ๆ ครั้ง เหนือก็วิ่งเข้ามาจูบหลังมือน้ำตามผม จากนั้นลูกชายผมก็ยื่นช่อดอกไม้ให้น้ำ “ว้าว!!! ยินดีด้วยค่ะ” เสียงโห่ร้องจากญาติ‍ ‍ๆ ทั้งหมดเดินมาหาเราที่ซุ้มฟักทองเพื่อเก็บรูปความประทับใจนี้ นอกจากนี้ยังมีกล้องที่แอบซ่อนไว้หลายจุด ผมต้องการภาพเหล่านี้ไปฉายในงานแต่งงานของเรา “ยิ้มเร็วทุกคน” เสียงภูมิส่งสัญญาณก่อนจะกดรีโมตกล้องถ่ายรูป “จ๋วย‍ ‍ๆ จ๋วย‍ ‍ๆ หม่ำ‍ ‍ๆ ” เสียงของพีพีที่ชี้จะเอาฟักทองไปหม่ำ‍ ‍ๆ ถ้าเหนือเป็นคนกินยาก พีพีก็เป็นคนกินง่ายสุด‍ ‍ๆ เพราะหลานสาวผมกินทุกอย่าง ยิ่งเห็นหลานสาวอย่างน้องพีพี ผมยิ่งอยากมีลูกสาว เมื่อไหร่เจ้าสองแฝดจะมานะ อยากได้ลูกสาว จะว่าไปลูกสาวนี่ทำยากกว่าลูกชาย แต่ก็มีข้อดีคือลูกสาวต้องทำบ่อย‍ ‍ๆ อันนี้แหละที่ผมชอบ อยากทำแม่งทุกวัน วันละสามครั้ง “พี่ธาร์คิดอะไรคะ” น้ำถามในตอนที่ทุกคนเข้าบ้านแล้ว ปล่อยให้เราสองคนตากยุง เอ๊ย! ไม่ใช่ สวีตกันสองคน “คิดเรื่องลูกสาว” “พี่ธาร์หยุดหื่นสักวัน
続きを読む
前へ
1
...
1415161718
...
40
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status