“อืม รอได้” “รักเขาแล้ว ไม่อยากเชื่อคนอย่างมึงจะรักใคร” ผมยิ้มกับคำพูดของมัน คนอย่างผมนี่แหละ ถ้าได้รักใครแล้วรับรองว่ารักหัวปักหัวปำ “มึงมีได้กูก็มีได้ อีกอย่างกูมันคนฉลาด รักใครก็รู้ว่าตัวเองรัก ไม่เหมือนมึงหรอก รักยังไงไม่รู้ตัว” ความโง่ของไอ้ภูมินี่เกินเยียวยาแต่ก็ช่างมันเถอะ ตอนนี้มันก็รักกันกับลูกพีชดี “จ้าพ่อคนฉลาด” หลังจากเหมาแฮนด์ครีมมาจาก ‘พา-นา-นา’ สองพันหลอด “เอ่อ อาจารย์จะให้หมวยเอาไปแจกเหรอคะ” คุณหมวยถามผมอย่างไม่แน่ใจ “ครับ แจกลูกค้าเรา พนักงานแม่บ้านหรือใครก็ได้ที่เราสามารถตามผลลัพธ์จากการใช้ได้” ผมย้ำกับคุณหมวยเรื่องการแจกและไม่ลืมที่จะให้คนที่รับครีมไปแล้วถ่ายรูป before and after ส่งให้ทางคุณหมวยดู สองวันต่อมาที่เชียงใหม่ หลังจากที่ผมได้แฮนด์ครีมผมก็บินไปหาแม่ทันที “ว่าไงครับน้องไธม์” แม่ผมเป็นผู้หญิงที่สวยมาก กาลเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน แต่ความสวยของแม่ไม่เคยลดลง มือที่ควรเหี่ยวตามอายุกลับนุ่มเนียนเพราะดูแลมาอย่างดี ไม่ผิดใช่ไหม ที่ผมจะใช้มือของแม่นิดหน่อยเป็นประโยชน์กับลูกสะใภ้
閱讀更多