《เหนือศิรา》全部章節：第 291 章 - 第 300 章

พิเศษ 3 ชื่อลูก ไลน์กลุ่ม : พยายามสวย คนสวยชื่อกล้วย : ได้ชื่อลูกแล้ว คุณปู่ตั้งให้ Aing_Star : ชื่อไรแกคนสวยชื่อกล้วย : ธิติ กับ ธีภพ น้องธิ กับ น้องธี เข้ากับชื่อพ่อชื่อแม่ Aing_Star : ชื่อไฮโซมากแก น้อยแต่มาก แปลว่าอะไรคนสวยชื่อกล้วย : ผู้มีปัญญา ชื่อเพราะความหมายดีจัง ความหมายเหมือนชื่อฉันเลย SaiNam : คุณปู่บอกว่า มีลูกโง่แล้ว อยากมีหลานเป็นผู้มีปัญญา Aing_Star : 55555 โอย กูขำ ปู่ช็อตฟีลมากมึงคนสวยชื่อกล้วย : ฉันเพิ่งรู้นะเนี่ย พี่ไธม์ไม่เห็นเล่าให้ฟังเลย SaiNam : คุณย่าแอบบอกฉัน สองแฝดนั่นไม่รู้หรอก Aing_Star : คุณแม่ศิตา ก็คือแม่ศิตา ช็อตฟีลยิ่งกว่าคนสวยชื่อกล้วย : ตื่นเต้น ใกล้คลอดแล้วอะแก SaiNam : ไม่ต้องตื่นเต้น ไม่เจ็บ คนสวยชื่อกล้วย : จริงอะ ไม่เชื่อหรอก ตอนที่แกเจ็บท้องคลอด ฉันอยู่ด้วย SaiNam : เออลืมเลย ตื่นเต้นเหมือนกันนะเนี่ย ใครจะคิดว่าเราสองคนจะกลายเป็นญาติกัน คนสวยชื่อกล้วย : นั่นสิ ไม่อยากเชื่อเลยว่าเราสองคนจะได้ใช้นามสกุลเดียวกัน Aing_Star : มีเหล

“ตั้งใจก็บอกมา เร็วเหลือเวลาอีกแค่ยี่สิบห้านาที” ผมบอกคนเอาแต่เล่น เริ่มเอาจริงได้แล้ว “อื้ม...” ผมสอดมือเข้าในชุดสายเดี่ยวของคนที่โนบราเพราะต้องการยั่วผมแต่เช้า เขี่ยตรงปลายของยอดอก ยอดถันแข็งเป็นไตสู้มือ “ซี้ด...” ผมต้องสูดปากเมื่อเธออ้าอมและกลืนกินส่วนปลาย ใช้ลิ้นร้ายไล่วนปลายกล้วยแข็ง ทั้งยังดูดจนเกิดเสียงสุดสยิว ขนในกายของผมลุกตั้งชันไปทั้งตัว ความเสียวทำให้ผมขยับสะโพกเข้าหาปากนิ่มในบางจังหวะ เสียงสำลักของเธอทำผมยิ่งมีอารมณ์ “ถอด!” ผมสั่งให้คนกำลังเมามันกับการดูดกลืนปล่อยปากออกจากเจ้าน้องชายผมก่อน อยากจับหน้าอกเธอถนัดกว่านี้หน่อยอีกอย่าง อยากมองด้วย ร่างบางดึงชุดสีแดงพ้นออกจากร่าง เต้างามที่ผมชื่นชอบชี้หน้าผมไม่ต่างจากที่เจ้านั่นของผมที่ชี้หน้าเธอ “เอานมมาฟาดปากหน่อย” ผมบอกทั้งยังดึงเธอให้เข้ามาคร่อมบนตัก ไม่มีเวลาแล้ว อีกแค่ยี่สิบนาที “อ๊ะ! เสียว” ผมดูดความนุ่มหยุ่นเข้าปาก ทั้งยังกดสะโพกเธอให้กลืนกินผมจนสุดลำ “อืม ข...ขย่ม” ผมสั่งทั้งที่ปากกับมือไม่ว่าง เพราะกำลังป้อนความเสียวให้เธอ

แต่ใครจะคิด...ทันทีที่เธอแตะต้องเขา เจ้ากร่างขนาดเท่าแขนกลับคอพับทันที หดลงรวดเร็วยิ่งกว่ากระจู๋ทะเลที่พ่นน้ำออกแล้วสิ้นฤทธิ์ “ทำไมอ่อน” หญิงสาวตกใจถามขึ้น ถ้าเขาอ่อนแบบนี้ ความเร่าร้อนที่เธอวาดไว้ก็ต้องพังทลายลง “ปล่อยก่อน” อินน์เองก็ตกใจเช่นกันนี่นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน เกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ ๆ เจ้างูยักษ์ของเขาถึงได้อ่อนลงอย่างน่าใจหายเช่นนี้ มันยิ่งกว่าล่มปากอ่าวที่เพื่อนเขาบอกมาเสียอีก เหี้ยแล้วมึงไอ้อินน์! ความหายนะแรกครั้งนั้น อินน์โทษว่าน่าจะเป็นเพราะเขาตื่นสนามจนเกินไป เมื่อไม่อยากตื่นสนาม เขาควรจะลองมันบ่อย ๆ เมื่อมีครั้งแรก ก็มีครั้งที่สอง ครั้งที่สาม ครั้งที่สี่ และครั้งที่ห้า อินน์เลิกใช้บริการจากเอเจนซี ความเป็นคุณชายในตัวเขาเริ่มทำงาน คนอย่างอินน์จะนอนกับผู้หญิงร่วมกับผู้ชายคนอื่นคงไม่ได้ ร่างกายเขาคงปฏิเสธความสัมพันธ์กับคนแปลกหน้า อีกอย่างครั้งแรกของเขาน่าจะทำกับคนพิเศษเท่านั้น คนพิเศษที่น่าจะหมายถึงคนรัก คนคุ้นเคยหรือที่ใคร ๆ เรียกว่าแฟน หลังจากนั้นไม่นานอินน์ได้ทำความรู้จักกับเพื่อนต่างคณะ เธอกับเขาคบหากันเข้าเดือนที่สาม

หลังจากนั้นใบบุญญาพูดคุยกับคนไข้ซูเปอร์วีไอพีของเธอเพียงไม่นานก็ขอตัวกลับ ต้องมารักษาเขาถึงบ้าน ไม่เรียกซูเปอร์วีไอพีก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว เคสของคุณอินน์มีหลายอย่างที่เธอต้องช่วยเหลือเขา ส่วนหนึ่งเพราะเจ้าป้าของเขาด้วยก็ส่วนหนึ่ง คำขอร้องที่ทำเธอปฏิเสธไม่ได้ แววตาของท่านเหมือนกับเปี่ยมไปด้วยความรักที่มีต่อหลานชายเพียงคนเดียว ซึ่งเวลานี้ไม่สามารถหาทางออกได้ ชื่อเสียงที่ค้ำคอจนไม่สามารถไว้ใจใครได้ในเรื่องการรักษา เงินบริจาคกับค่าเช่าตึกฟรี เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เธอยากจะปฏิเสธ ต้องยอมรับว่าลึก ๆ แล้วเธอก็ยิ่งใจอ่อนเมื่อเห็นหน้าเขาและรับรู้อาการที่เขาเป็น ถ้าจะถามเรื่องความหล่อก็มีผลบ้าง แต่ไม่ได้มาก ไม่มีผลจริง ๆ ไม่มี ไม่มีเลยหลายวันต่อมา ใบบุญญามองดูป้ายคลินิกของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ ‘คลินิกอยากพักใจ’ คลินิกที่ไม่หวังผลกำไร ผู้มารักษาอยากจ่ายเท่าไรก็ได้ ต้องขอบคุณผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการจากผู้ใหญ่ใจบุญทั้งหลายที่สนับสนุนคลินิกของเธอ ‘มูลนิธิโชติภิวรรธ’ เป็นผู้บริจาครายใหญ่ของคลินิกเธอ ใบบุญญาจ้างจิตแพทย์มาช่วยงานอีกหนึ่งคนและนักจิตวิทยาอีกสองคน

“อีใบ มึงร้องดังขนาดนั้น เดี๋ยวคนเขารู้หมดว่ากูเป็น...” ถึงสังคมจะเปิดกว้างแค่ไหน แต่จะให้ใครรู้ว่าคุณหมอหนุ่มหล่อเพื่อนสนิทของเธอเป็นอีต่อไม่ใช่ไอ้ต่อ...ไม่ได้ เพราะอะไรน่ะหรือ เพราะที่บ้านของท่านต่อหรือคุณชายตระการยังไม่ยอมรับเรื่องเพศสภาพที่สามอย่างไรเล่า เมื่อคุณชายปู่รับไม่ได้และขู่ว่าจะตัดออกจากกองมรดก ตระการถึงกับต้องแอ๊บไว้ก่อน ใครจะว่าเขาเห็นแก่เงินก็ช่าง เพราะชีวิตมันต้องใช้เงินจริง ๆ มรดกพันล้าน ใครจะยอมให้ตัดออก “เออ โทษที ปิดประตูหรือยัง” ใบบุญญามองไปทางประตูห้องทำงานของเธอ ทุกห้องจะเก็บเสียงอย่างดีเพราะเรื่องของคนไข้เป็นความลับที่จะหลุดรอดออกไปไม่ได้ “ปิดแล้ว แกดูอะไรอยู่ หน้าเครียดใจลอยเชียว” ตระการถามเพื่อนอย่างเป็นห่วง “คนไข้ซูเปอร์วีไอพีน่ะแก เออแก ถามหน่อยสิ ปกติแกเคยแบบว่าแข็งแล้วอ่อนทันทีเลยไหม” ใบบุญญาตัดสินใจถามเพื่อนสนิท เรื่องแบบนี้เธอเองก็ยังไม่รู้ว่าจะไปถามใคร “อะไรแข็ง ๆ อ่อน ๆ ของมึง กูงง” “ไอ้นั่นไง ของผู้ชายอะ” ตระการมองหน้าเพื่อนสาวผู้ไม่เคยมีแฟนอย่างตื่นตะลึง “มึงถามทำไม อ