All Chapters of สวรรค์เหวนรก(กาม) nc35+ #ห่าเหวหอก: Chapter 31 - Chapter 40

ตอนแรกตั้งใจจะเคาะประตูห้อง แต่ลองบิดลูกบิดประตูดูเห็นว่าห้องไม่ได้ล็อก ศรีพรรณกับสามีจึงถือวิสาสะเปิดเข้ามา แล้วภาพที่เห็นคือลูกชายของเขายืนอยู่ข้างเตียงคนป่วย สองมือใหญ่กดร่างน้อยไว้กับเตียง นางมองสายตาของลูกชายมันแฝงไปด้วยไฟสวาท และความห่วงใยในคนตัวเล็ก ส่วนอีกคนนั้นแฝงไปด้วยความเคียดแค้น “พี่วุธเราเข้าไปห้ามเขาไหมคะ” นางแหงนหน้าขึ้นเอ่ยกระซิบสามีที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังของตน “พี่ว่าปล่อยให้พวกเขาคุยกันดีกว่า เรากลับกันเถอะ พวกเขาไม่รู้ว่าเรามา เราก็ออกไปแบบไม่มีตัวตนดีกว่า” อาวุธเอ่ย พลางโอบประคองภรรยาเดินออกไปทางเดิม โดยไม่ลืมล็อกประตูห้องให้คนทั้งสอง “น้องกลัวลูกห่าทำร้าย...” “ไม่หรอก คนอย่างห่าไม่ทำร้ายผู้หญิง มีแต่มอบความร้อนรุ่มให้” เอ่ยกับภรรยาขณะเดินห่างออกจากหน้าห้องของทั้งสองไปทั้งสองฝ่ายยังคงจ้องตากันไม่มีใครยอมหลบให้ใคร ต่างคนต่างแข็งเข้าหากัน แล้วเมื่อไรจะเข้าใจกัน เนตรนภาลองได้เกลียดแล้วไม่มีทางจะเปลี่ยนเป็นให้อภัยได้ สำหรับผู้ชายที่อยู่ข้างหน้าตน ในสายตาของเนตรนภา เหรียญชัยก็เป็นเพียงแค่หมาตัวหนึ่งเท่านั้น! เป็นแ

“คุณเป็นอะไรคะ? เรากำลังจะ...” “กลับไปซะอิงกี้ ตอนนี้ฉันอยากอยู่คนเดียว เดี๋ยวฉันจัดการค่าเสียเวลาให้พรุ่งนี้ แต่ตอนนี้กลับไปซะ! อย่าทำให้ฉันต้องหงุดหงิดไปมากกว่านี้เลย” เอ่ยจบก็พาร่างกำยำของบุรุษแข็งแรงเปลือยเปล่าของตัวเอง ลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปยังห้องน้ำ เพื่ออาบน้ำแต่งตัวไปหาเนตรนภา ทั้ง ๆ ตั้งใจจะไม่ไปหา แต่ก็คัดค้านสิ่งที่สมองสั่งการไม่ได้ในตอนนี้ สมองของเขามันสั่งให้ไปหาแต่ยัยแว่นเฉิ่มเท่านั้น แล้วหัวใจล่ะ หัวใจของเขาลอยเคว้งอยู่ทิศทางใดกันหนอ... เที่ยงคืนกว่าแล้วเหรียญชัยมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องพักฟื้นของเนตรนภา ตัดสินใจอยู่นานว่าจะเคาะดีไหม เพราะห้องของเธอเธอกดล็อกจากข้างใน แล้วตอนนี้มันก็ดึกมากแล้วเขาคิดว่าเธอคงหลับไปแล้ว แต่หารู้ไม่ ว่าคนในห้องกำลังนอนร้องไห้อยู่ในขณะนี้ชายหนุ่มเดินไปขอกุญแจสำรองของห้องเนตรนภามาเปิดเข้าไป เพื่อจะได้เข้าไปนอนเฝ้าไข้คนตัวเล็ก ร่างใหญ่เดินฝ่าความมืดของห้องมาหยุดข้างเตียงของเธอ ด้านคนป่วยที่ยังไม่นอนกลั้นเสียงสะอื้นไห้ไว้ เมื่อเห็นเงาดำทะมึนมาหยุดอยู่ข้างเตียง ที่หล่อนไม่กรี๊ด ไม่โวยวายด้วยจำเงาของเห

“อือ! พี่ต้องการเนตรเหลือเกิน อ่า! ร้อน ปวดไปทั้งร่างแล้ว ซี้ด...” น้ำเสียงแหบห้าวเปล่งออกมาไม่ดังนัก เหรียญชัยเคลื่อนกายเอาเคราสากถูไถจากเนินอกของคนตัวเล็ก ไหลเลื้อยตามร่องอกมายังหน้าท้องมีไขมันน่าขบเม้มของสาวเจ้า “อืม! สวยเหลือเกิน อ่า!” “อ๊ะ! อืม! พี่ห่ากัดอีกสิคะ อ๊ะ! นั่นแหละ อา! เนตรไม่ไหวแล้ว ร้อนเหลือเกิน อูว์!” ชายหนุ่มขบเม้มหน้าท้องไขมันของเจ้าหล่อน ดูดคลึงไล่เลีย มือใหญ่บีบคลึงเอวคอดแล้วเคลื่อนเอาเคราสากถูไถมายังเอวเล็ก แล้วดึงรั้งเอวกางเกงลงยิ่งร่างน้อยไม่ใส่ชั้นในยิ่งง่ายต่อการสัมผัสสวาท “อืม! พี่คิดถึงเนตรเหลือเกิน อูว์! รู้ไหมว่าพี่ต้องการเราทุกลมหายใจเข้าออก ชูว์!” เพียงดึงรั้งกางเกงของเจ้าหล่อนเคลื่อนลงไป มือใหญ่ก็ลูบไล้เนินสวาทอวบอิ่มที่เต็มไปด้วยเส้นไหมนุ่มของเธอ “อะ! อือ! อย่าทรมานเนตรอีกเลยค่า...ชูว์!” บิดเอวคอดแอ่นเด้งถูไถไปกับมือใหญ่ที่ลูบไล้เนินสวาทของตนเอง “อ่า! พี่ก็ทรมานไม่แพ้เนตร ชูว์! คนดีของพี่ห่า อา!” ชายหนุ่มกวาดปลายลิ้นร้อนสัมผัสเนินสวาท พร้อมจูบคลึงแรง ๆ จนเปียกชื้น เคลื่อ

“อืม! อย่าช้าสิคะ อ๊ะ! อา!”        แล้วบทรักร้อนแรงของหนุ่มสาวก็เกิดขึ้นอีกครั้ง ตอนนี้พวกเขาปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามความรู้สึกความต้องการของหัวใจที่ซุกซ่อนไว้มาแต่ช้านาน และตอนนี้มันเริ่มจะคลายความหมายของชีวิตและหัวใจของพวกเขาออกมาแล้ว เพียงแต่ยังไม่ชัดเจนก็เท่านั้นเอง  วันนี้เอมิการ์เข้ามาตรวจคนป่วย ก่อนจะสั่งให้เนตรนภากลับบ้านได้ในช่วงเช้า คุณหมอสาวรู้สึกถูกชะตากับเนตรนภาเป็นพิเศษ        เธอมองเจ้าหล่อนเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง รู้มาตลอดหลายวันที่หล่อนนอนป่วยอยู่โรงพยาบาลเพื่อนสนิทของเธอได้เฝ้าไม่ห่างเลย แล้วแบบนี้เหรียญชัยจะไปไหนรอด ผู้หญิงทุกคนไม่แคล้วโดนเทข้างทางเป็นแน่แท้ เมื่อเห็นว่าเหรียญชัยไปจัดการค่ารักษาตัวกับฝ่ายการเงินยังไม่กลับมา เธอจึงชวนสาวเจ้าคุย        “น้องรู้ไหม ห่าไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครเลยนะ น้องดูแลเพื่อนพี่ด้วยนะ” เอ่ยพลางจับมือเล็กขึ้นมากุม&n

“แล้วแต่น้องเนตรสะดวกเลยครับ” เอ่ยเสียงสุภาพ        “งั้นเราทำทานกันเองดีกว่าค่ะ อุ๊ย! ลืมไปว่าที่ห้องไม่มีของสด”        “ไม่เป็นไรครับ พี่ซื้อมาแล้ว” ใช่ ถุงที่เขาถือมาเป็นพวกของสดที่เขาแวะซื้อก่อนจะมาหาคนตัวเล็กที่ห้อง ด้วยรู้ดีว่ามาครั้งก่อนตอนไปเปิดตู้เย็นของเธอนั้นไม่มีอะไรเลย นอกจากอาหารแช่แข็ง        ชายหนุ่มอยากซื้อมาให้คนตัวเล็กเก็บไว้ทำกินเอง คือคิดไว้อยู่แล้วถ้ามาถึงจะชวนสาวเจ้าทำอาหารรับประทาน ธนวัฒน์ตั้งใจจะมาแค่วันเดียว แต่พอได้เจอกับเจ้านายของเนตรนภาเขาชักไม่อยากกลับแล้ว เพราะลางสังหรณ์บางอย่างมันสั่งให้อยู่ต่อ        “ดีเลยพี่วัฒน์ ไหนดูซิ พี่วัฒน์ซื้ออะไรมาบ้างน้า...” หล่อนเอ่ยพลางเปิดถุงที่ชายหนุ่มวางไว้ดู ว่ามีอะไรบ้าง        การกระทำไร้เดียงสา ยิ้มสดใสของเนตรนภาทำให้ธนวัฒน์อดยิ้มตามไม่ได้ เนตรนภาเป็นผู้หญ