Semua Bab สวรรค์เหวนรก(กาม) nc35+ #ห่าเหวหอก: Bab 51 - Bab 60

“ที่ผ่านมาฉันก็ต้องขอโทษพวกเธอด้วยที่เห็นพวกเธอเป็นแค่เพียงสิ่งของ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าตัวฉันเองผิด และเลวมากที่ดูถูกเพศแม่ของตัวเอง ฉันขอให้พวกเราจบกันแค่นี้ ทางใครทางมัน แต่ถ้าเมื่อใดพวกเธอคิดจะเข้ามาวุ่นวายในชีวิตฉันอีก พวกเธอคงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันไม่ใช่คนดีที่จะให้โอกาสใครซ้ำครั้งที่สอง ถ้าคิดจะเล่นตลกกับฉัน พวกเธอจะเจอจุดจบไม่สวย” เสียงเข้มเอ่ยดักทางเผื่ออนาคต หากพวกหล่อนคิดจะกลับมายุ่งวุ่นวายกับเขาอีก พวกหล่อนจะได้พบกับความชั่วร้ายที่ซุกซ่อนในตัวของเขาแน่นอน“อิงกี้จะไม่กลับมาให้คุณห่าเห็นอีกเลยค่ะ ขอบคุณที่ให้ทุนอิงกี้ไปเริ่มต้นใหม่ ใช่ว่าอิงกี้รักอาชีพที่ทำทุกวันนี้ แต่เพราะมันจำเป็น ขอบคุณนะคะ” หล่อนยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณชายหนุ่มจากใจจริง เหรียญชัยมองสาวเจ้าทั้งสองที่กำลังยกมือไหว้เขา ตอนนี้รู้แล้วว่าผู้หญิงทุกคนนั้นไม่ได้อยากให้ชีวิตของตัวเองเน่า หรือมีมลทิน แต่ทุกอย่างย่อมมีความจำเป็นทั้งนั้น แล้วเนตรนภาล่ะ หล่อนไม่ได้ผิดอะไร ทำไมต้องมาเจอผู้ชายสารเลวแบบเขาด้วย คิดถึงใบหน้างามที่ประดับด้วยแว่นสายตาก็อดจุกที่อกไม่ได้ “ลาก่อนนะคะ” ทั้งสองสาวเอ่ยประสานเสียง

“เพราะเนตรรักผมไงครับพ่อ” เป็นเหรียญชัยเองที่เอ่ยเข้าข้างตัวเอง เอ่ยจบก็ช้อนอุ้มร่างเล็กขึ้นแนบอกเดินไปยังรถที่ตนเช่ามาจากสนามบิน “นั่นมึงจะพาลูกกูไปไหน” “คุณพ่อพูดกับลูกเขยแบบผมให้เพราะหน่อยครับ เรื่องของผัวเมีย พ่อกับแม่ไม่เกี่ยวครับ แล้วแกด้วยไอ้หน้าตี๋ อย่าตามมา” หยุดเดินพร้อมหันมาเอ่ยกับทั้งสามคนที่กำลังจะก้าวตามตนไป ด้านเนตรนภาตอนนี้สับสนมึนงงทำอะไรไม่ถูก อยากดิ้นรนขัดขืนแต่ก็ทำไม่ได้ ร่างกายของหล่อนชอบไออุ่นจากกายแข็งแรงของซาตานต่ำช้าคนนี้ไปเสียแล้ว “คุณจะพาดิฉันไปไหน” เนตรนภาดึงสติตัวเองกลับมาเมื่อถูกวางบนเบาะรถ “ไปง้อไง ง้อที่นี่เห็นทีจะไม่สำเร็จ และไม่สะดวกด้วย อย่าขัดใจพี่เลยนะ พี่รู้ พี่เลว พี่ผิด แต่พี่ขาดเนตรไม่ได้ พี่รักเนตร...” เอ่ยพลางดึงเข็มขัดนิรภัยมารัดให้สาวเจ้า “เฮอะ! ผู้ชายระยำแบบคุณมีอะไรให้ฉันต้องพูด มีอะไรให้ฉันต้องรัก และต้องคุยด้วยคะ” หล่อนแสยะยิ้มหยันคนตัวโต “นั่นสินะ พี่มีอะไรดีบ้างชีวิตนี้ พี่รู้ว่าใจเนตรโกรธแค้นพี่กับเรื่องที่ผ่านมา แต่พี่อยากขอโอกาส...” “โอกาสสำหรับผู้ชายไม่รู้จักพอมันไม่มี

พอรู้ข่าวว่าลูกชายคนเล็กถูกรถชนนอนอยู่ที่โรงพยาบาล ศรีพรรณกับอาวุธก็รีบมาขอนแก่นทันที ตอนนี้ก็มาเฝ้าไข้เหรียญชัยได้สามวันแล้ว แต่ดูเหมือนคนป่วยจะไม่อยากมีชีวิตอยู่เลย “ห่าลูก...กินอะไรบ้างเถอะ” เป็นแบบนี้ตั้งแต่ที่ฟื้นขึ้นมา เฝ้ามองแต่ประตูห้องพักฟื้น แต่ก็เหมือนเดิม...มีเพียงแค่หมอกับพยาบาลเท่านั้นที่เข้าออกห้องพักของลูกชาย “แม่ครับ...ห่าเลวขนาดที่เนตรกับลูกไม่ให้อภัยเลยเหรอครับ” เหรียญชัยถามผู้เป็นแม่ทั้งน้ำตา น้ำตาลูกผู้ชายไม่ได้ไหลออกมาง่าย ๆ แต่ตอนนี้มันกำลังรินไหลออกมาเพื่อเนตรนภา “ยอมรับซะเถอะลูก ยังไงหนูเนตรก็ไม่มาหรอก เรากลับบ้านเรานะถ้าหาย” ศรีพรรณเอ่ยพลางเช็ดน้ำตาให้ลูกชาย “ผม...ผมรักเขามากนะแม่ศรี ห่ารักเขามาก ๆ แล้วทำไม? ทำไมเธอไม่มาเยี่ยมผม! ทั้ง ๆ ผมพร้อมจะตายเพื่อเธอเลย ผม...อึก! ฮึก!” “ไม่ร้องลูกแม่ ห่าต้องเข้มแข็งสิลูก ห่ายังมีแม่กับพ่อที่รักห่าและมีพี่หอก พี่เหวอีกที่จะมาถึงเย็นนี้นะลูก” รวบร่างลูกชายที่นั่งพิงหัวเตียงเข้ามาสวมกอดอย่างปลอบประโลม อ้อมแขนกว้างของอาวุธก็กอดซ้อนหลังภรรยาอีกคน “ยอมรับซะเถอะลู

“ตอนนี้พี่ก็เปลี่ยนเพื่อเนตรกับลูกแล้วไง พี่เป็นคน พี่มีหัวใจ ที่พี่พูดวันนั้นมันเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบ ตอนนี้พี่รู้แล้วว่าพี่ดีใจแค่ไหนที่รู้ว่าตัวเองจะได้เป็นพ่อคน และพี่ก็รู้แล้วว่าพี่รักเนตร พี่รักเธอ ได้โปรด! ได้โปรดให้พี่ได้เดินข้างเนตรเถอะนะ” เอ่ยพลางขยับก้าวไปประชิดร่างเล็ก มือใหญ่ยกขึ้นมาเชยคางมนของคนตัวเล็กให้แหงนเงยขึ้นสบตาตน หล่อนเบือนหน้าหนีไปทางอื่น หล่อนกลัวใจตัวเอง ใจที่มีแต่ชายหนุ่มจะอ่อนแอ ยอมให้เขาเข้ามาวิ่งเล่นในใจสายตาตัวเองอีกครั้ง เหรียญชัยฉวยโอกาสที่คนตัวเล็กเบือนหน้าหนีซุกไซ้จมูกโด่งของตัวเองไปยังลำคอระหง เคราสากถูไถปลุกเร้าความร้อนเร่าของเธอ และมันก็ไปไกลเมื่อเจ้าหล่อนเริ่มตอบสนองด้วยเสียงครวญครางหวานหลุดออกมา “อา! คุณ...อือ! อ๊ะ! อื้อ!” กำลังจะด่าว่าชายหนุ่มก็ถูกปากหนาบดขยี้ลงมา พร้อมเรียวลิ้นสากสอดแทรกควานหาความหวานในโพรงปากหล่อน เนตรนภายอมให้เขาอย่างง่ายดาย เพียงแค่สัมผัสร้อนหล่อนก็พร้อมจะโอนอ่อนไปกับชายหนุ่ม ตอนนี้หล่อนไม่อาจปฏิเสธได้ว่าต้องการบุรุษตรงหน้าตนมือเล็กที่ทิ้งอยู่ข้างตัวเริ่มยกขึ้นลูบไล้ร่างใหญ่ โอบกอ

หลังจากปรับความเข้าใจกันในวันนั้น เช้าวันต่อมาเนตรนภาก็บังคับเหรียญชัยไปตรวจเลือดเพื่อความปลอดภัย และผลก็ออกมาให้หล่อนชื่นใจ พอจัดการกับเรื่องของชายหนุ่มเรียบร้อย หล่อนก็พาชายหนุ่มมากราบไหว้ขอขมาพ่อแม่ของตน พร้อมพานธูปเทียน ดอกไม้ แม้ว่าตอนแรกพ่อกับแม่ของเนตรนภาจะไม่ยอมรับ แต่ด้วยความที่เหรียญชัยเป็นคนตรงและจริงใจ ทำให้ท่านทั้งสองยอมให้อภัย งานแต่งงานที่ล้มไม่เป็นท่าของหญิงสาวกับธนวัฒน์ก็เกิดขึ้นอีกครั้ง แต่เปลี่ยนเจ้าบ่าวจากธนวัฒน์เป็นเหรียญชัยแทนตอนนี้ครอบครัวสิงห์การค้าได้เดินทางมาสู่ขอลูกสะใภ้คนเล็กเข้าบ้านพร้อมอยู่ร่วมงานแต่งงานของคนทั้งคู่ ธนวัฒน์ยินดีกับคู่บ่าวสาวในงานค่ำคืนนี้ แม้ว่าใจเขาจะเจ็บปวดเพียงไร แต่ในเมื่อเนตรนภาไม่ได้เลือกตน เขาต้องยินดีกับคนที่รัก เพียงแค่ได้เห็นคนที่ตนห่วงใยนั้นมีความสุขก็เพียงพอแล้วสำหรับเขา และเวลาก็ล่วงเลยมาถึงตอนส่งตัวเข้าหอแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาของพ่อกับแม่เจ้าสาวให้พรคู่แต่งงานใหม่ก่อน “ฝากน้องด้วยนะไอ้ห่า” แม้จะยอมรับในตัวลูกเขย แต่สมบุญก็อดแขวะไม่ได้ ดูเอาเถอะคนอะไรชื่อเล่นว่าห่า มันก็ห่าสมชื่อจร