All Chapters of สวรรค์เหวนรก(กาม) nc35+ #ห่าเหวหอก: Chapter 1 - Chapter 10

คงไม่มีใครคาดคิดว่า...ในโลกนี้จะมีคนชื่อ “หอก,เหว,ห่า” แต่มันก็เป็นไปแล้ว เพราะพวกเขาคือหอก เหว ห่า แห่งตระกูลใหญ่สิงห์การค้า เป็นสามหนุ่มที่ขึ้นชื่อเรื่องความแข็งแกร่ง ไม่ว่าจะด้านธุรกิจ ด้านสนามรบยามค่ำคืน พวกเขาก็มักเป็นผู้นำในด้านนี้เสมอใครจะคิดว่าเด็กหนุ่มในวันนั้นจะเติบโตมาพร้อมความหล่อร้ายลึก จะว่าไปหล่อมากเลยต่างหาก น้องเล็กของตระกูล สิงห์การค้า อย่าง นายเหรียญชัย สิงห์การค้า หรือห่า วัย 34 ปี ชายหนุ่มควบคุมธุรกิจเดินเรือในเครือของครอบครัวตั้งแต่อายุ 28 เข้ามารับช่วงกิจการต่อจากพ่อผู้ให้กำเนิดเหรียญชัยเป็นลูกชายคนเล็ก มีพี่น้องร่วมท้องแม่พ่อเดียวกันอยู่สองคน ซึ่งก็คือ เหรียญเงินพี่ชายคนโต (เหว) และเหรียญทองพี่ชายคนรอง (หอก) พี่ชายทั้งสองดูแลกิจการในเครือของสิงห์การค้าเช่นกันตระกูลสิงห์การค้าเป็นตระกูลใหญ่ร่ำรวยที่สุดในจังหวัดภูเก็ต โดยมีสามพี่น้องช่วยกันบริหารจัดการดูแล ลูกชายคนโตเลี้ยงหอยมุกที่จังหวัดกระบี่ ส่วนลูกชายคนรองบริหารอสังหาริมทรัพย์ของครอบครัวอยู่ที่กรุงเทพฯร่างสูงใหญ่ประมาณ 6 ฟุต นั่งมองจอคอมพิวเตอร์ที่เห็นผู้คนเดินเข้าออกในบริษัทของตน สายตาคมกล้าดุจพญาอินทรีจ

“อ่า! หวานเหลือเกินคุณห่า ซี้ด...” ปากน้อยค่อย ๆ ไล้เลียแก่นกายร้อน ที่มีน้ำสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อน วิภาดีใช้ปากของตนไล้เลียตั้งแต่ยอดท่อนเอ็นจนมาถึงโคนฐาน “อูว์! แบบนั้นแหละอิงกี้ อ่า! โอว์! อืม!” เสียงร้องครวญครางดังไม่หยุด เมื่อเกมรักเกมร้อนของชายหญิงยังไม่จบ จากห้องทำงานที่เคยเงียบสงบ ตอนนี้ลุกเป็นไฟร้อนเมื่อไฟสวาทได้โหมขึ้นเวลาผ่านไปนานเท่าไรไม่รู้ เนตรนภาก็ได้รับสายจากพี่ชายของเจ้านายอีกครั้ง พอจะเข้าไปเคาะบอกให้เขาโทร.หาพี่ชายของเขาก็ต้องตกใจ เมื่อประตูห้องเปิดออก พร้อมเจ้านายหนุ่มกับโคโยตี้สาวคนโปรด เดินโอบกอดมาส่ง พร้อมจูบลาดูดปากกันอวดตาตน “คืนนี้ที่คอนโดฯ ฉันนะอิงกี้” ถอนจูบดูดดื่มออกพร้อมกับยิ้มหวานให้เจ้าหล่อน “ค่ะคุณห่า คืนนี้เจอกันนะคะ” แล้วหล่อนก็ผละจากไป สาธุ ๆ ขอให้ติดเอดส์ตายในไม่กี่ปีนี้ทีเถอะเจ้าประคุณ...สาธุ ๆ เนตรนภาเหลือบมองนายหนุ่ม กับหญิงสาวแล้วอดแช่งในใจไม่ได้ “อะไรแว่น มายืนอะไรหน้าห้องฉัน” ถามอย่างหงุดหงิด พอของสวย ๆ งาม ๆ เดินลับไป ก็เหลือแต่ของจืด ๆ อยู่ตรงหน้าตน “คือว่าคุณเหรียญเงินโทร.มาบอก

“อ่า! จะดีกว่านี้ถ้าเธอขึ้นคร่อม และควบขับฉัน คนสวย อืม” เอ่ยพลางเอื้อมมือไปจับแก้วไวน์มาจิบอีกครั้งก่อนวางกลับไว้ที่เดิม “อ่า! ถ้างั้นอิงกี้จะควบขับคุณห่าแล้วนะคะ อืม!” มือเล็กลูบไล้อกเปลือยเปล่า ก้มลงจูบอกแกร่งอย่างยั่วยวน แล้วเคลื่อนกายสาวเปลือยเปล่าขึ้นคร่อมร่างใหญ่ เรียวขาเล็กโอบเกี่ยวเอวสอบรัดคลึงเสียดสีกุหลาบงามไปกับแก่นกายที่แข็งร้อนของบุรุษ “โอว์! ใส่นี่ก่อน” เหรียญชัยเอ่ยพลางยื่นมือไปหยิบซองเล็ก ๆ ข้างแก้วไวน์ให้วิภาดี แล้วเจ้าหล่อนก็รับมาพลางยิ้มให้ ขยับร่างยกขึ้น ฉีกซองเล็ก ๆ แล้วนำของในซองมาสวมใส่แก่นกายร้อนแข็งขึง “อ่า! จัดการฉันเลยอิงกี้ ชูว์!” คำรามพร่าแอ่นกายรับแรงกระแทกของเจ้าหล่อนทันทีที่ร่างน้อยสวมใส่กอดเกี่ยวประสานรวมร่างกับตน “อือ! ได้เลยคุณห่าขา...อ่า! คุณห่าช่าง อ๊ะ! อืม!” หล่อนเอ่ยเสียงครางกระเส่า โยกเย้าบิดเอวครวญ เกี่ยวกอดรัดคลึงร่างใหญ่ด้วยความทรมานเสียว “นั่นแหละ อืม! แรง ๆ โอว์! จูบฉันด้วย อ๊ะ! โอว์!” เร่งเอวเล็กกระแทกขย่มตนอย่างเอาแต่ใจ น้ำในอ่างอาบน้ำไหวกระเพื่อมล้นออกนอกอ่าง สองมือหยาบกร้านเคลื่อนไล้มากอบ

สายตาคมของเหรียญชัยจับจ้องตามร่างน้อยของเนตรนภาไม่วางตา ทุกการเยื้องย่างก้าวเดิน เอวบิดตามแรงเดินขยับกาย มันดูกลมกลึงสวยดีไม่น้อย แต่แล้วก็ต้องส่ายหัวไปมาด้วยความตลกขบขันตัวเอง “บ้าน่า ยัยแว่นจะเซ็กซี่ได้ยังไง แกคิดมากไปแล้วไอ้ห่า!” บ่นพึมพำขบขันกับความคิดของตัวเอง แล้วหยิบโบรชัวร์ของทางโรงแรมที่วางไว้บนโต๊ะตรงหน้าขึ้นมาเปิดดูไปพลาง ๆ ระหว่างรอเจ้าหล่อนกลับมา เวลาผ่านไปไม่กี่นาที เนตรนภาก็เดินกลับมา ในมือบางพร้อมไปด้วยเอกสารการทำงาน สมุดโน้ต และปากกาเพื่อเตรียมจดรายละเอียดของงาน “ว่ามาเลยค่ะ ดิฉันพร้อมแล้ว” เอ่ยพร้อมขยับแว่นของตน เปิดสมุดโน้ตและปากกาเตรียมจดรายละเอียด “เธอไม่หิวรึไง ตอนนี้สี่ทุ่มกว่าแล้วนะยัยแว่น” เอ่ยอย่างเป็นห่วงอีกครั้ง “ดิฉันค่อยกินหลังคุยงานเสร็จก็ได้ค่ะ” ตอบพร้อมกับแหงนเงยขึ้นสบตาเจ้านายหนุ่ม แล้วในจังหวะนั้นเอง ที่สายตาของคนทั้งสองสบประสาน ก็เกิดกระแสไฟแล่นเข้าหากัน มีแรงดึงดูดบางอย่างเกิดขึ้น จนทำให้ร่างใหญ่โตของเหรียญชัยขยับขึ้นนั่งบนโต๊ะที่คั่นกลางระหว่างตนกับหญิงสาว เหรียญชัยขยับมาชิดใกล้ใบหน้านวลอย่างไม่รู้ตั

หลังจากติดต่องานเสร็จแล้ว มิสเตอร์หว่องก็เอ่ยขึ้นอย่างเปิดเผย เขาอายุ 37 ปี ยังโสดไร้พันธะ และก็ถูกตาต้องใจแม่เลขาฯ สาวของคู่ค้าของตัวเองตั้งแต่เธอโผล่พ้นหน้าประตูเข้ามาแล้ว “มาดมัวแซล ทานเยอะ ๆ นะครับ”มิสเตอร์หว่องมองเจ้าหล่อนด้วยสายตากรุ้มกริ่มพร้อมกับตักอาหารให้เธออย่างเปิดเผย “แมร์ซี” หล่อนยิ้มเหนียมอายก้มหน้าบิดกายไปมา ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยถูกเพศตรงข้ามปฏิบัติด้วยแบบนี้มาก่อนเลย “อะแฮ่ม!” เหรียญชัยรู้สึกไม่ชอบ มิสเตอร์หว่องขึ้นมาทันที และยิ่งฉุนไม่พอใจเมื่อแม่เลขาฯ สาวดูเหมือนจะชอบการเอาใจใส่ และเขินอายไปกับการกระทำของคู่ค้าทางธุรกิจของตน แต่เขาก็ต้องกักเก็บความไม่พอใจนี้ไว้ให้อยู่ภายใต้ใบหน้าที่แสร้งยิ้มออกมาของตน “พอดีผมเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องรีบกลับเมืองไทยเร่งด่วน เพราะยังมีงานค้างคารออยู่เยอะ ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ” แม้จะรู้ว่าตัวเองเสียมารยาทแต่ก็ต้องทำ เพราะเขาไม่อยากเสียเลขาฯ เก่ง ๆ แบบเนตรนภาให้ฝ่ายตรงข้าม มิสเตอร์หว่องยิ้มอย่างรู้เท่าทัน อาการท่าทางของเหรียญชัยในตอนนี้ แสดงออกชัดเจนว่าคู่ค้าธุรกิจคนนี้ กำลังหึงหวงเลขา